ਸ਼ਮੋ ਮੇ ਰੋਚਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥੈਸ੍ਤਾਤ ਨ ਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਕੁਰੁਭ੍ਯੋ ਹਿ ਸਦਾ ਮਨ੍ਯੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਞ੍ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਤ੍ਤਰਾਨ੍
ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕੁਰੁਆਂ ਨਾਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸਮਝਿਆ ਹੈ।
ਪਿਤੁਰੇਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਤ੍ਯਮਰ੍षਣਃ। ਆਧਾਯ ਵਿਪੁਲਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਪੁਨਰੇਵੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਿਤਾ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਵੱਡਾ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਸ਼ਕ੍ਯਾ ਦੇਵਸਚਿਵਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਸ੍ਯੁਰਿਤਿ ਯਦ੍ਭਵਾਨ੍। ਮਨ੍ਯਤੇ ਤਦ੍ਭਯਂ ਵ੍ਯੇਤੁ ਭਵਤੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਅਜਿੱਤ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਕਾਮਦ੍ਵੇषਸਂਯੋਗਾਲ੍ਲੋਭਦ੍ਰੋਹਾਚ੍ਚ ਭਾਰਤ । ਉਪੇਕ੍ਸ਼ਯਾ ਚ ਭਾਵਾਨਾਂ ਦੇਵਾ ਦੇਵਤ੍ਵਮਾਪ੍ਨੁਵਨ੍
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੇਵਤਾਵਾ ਇੱਥੇ ਇੱਥੇ ਮਿਲਿਆ — ਨਾ ਤਾਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਨਾ ਦਵੈਸ਼ ਨਾਲ, ਨਾ ਲਾਲਚ ਤੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਕੇ।
ਇਤਿ ਦ੍ਵੈਪਾਯੇਨੋ ਵ੍ਯਾਸੋ ਨਾਰਦਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤਪਾਃ । ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰਾਮੋ ਨਃ ਕਥਾਮਕਥਯਤ੍ਪੁਰਾ
ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਦਵੈਪਾਯਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਨਾਰਦ ਤੇ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈਆਂ ਹਨ।
ਨੈਵ ਮਾਨੁषਵਦ੍ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਕਦਾਚਨ । ਕਾਮਾਤ੍ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਤਥਾ ਲੋਭਾਦ੍ਦ੍ਵੇषਾਚ੍ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੇਵਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਚਲਦੇ — ਨਾ ਤਾਂ ਇੱਛਾ, ਨਾ ਗੁੱਸਾ, ਨਾ ਲਾਲਚ, ਨਾ ਦਵੈਸ਼ ਤੋਂ।
ਯਦਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਸ਼੍ਵਿਨਾਵਪਿ। ਕਾਮਯੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤੇਰਨ੍ਨ ਪਾਰ੍ਥਾ ਦੁਃਖਮਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਜੇ ਅਗਨਿ, ਵਾਯੂ, ਧਰਮ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੰਮ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਭਵਤਾ ਚਿਨ੍ਤਾ ਕਾਰ੍ਯੈषਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਥਂਚਨ । ਦੈਵੇष੍ਵਪੇਕ੍ਸ਼ਕਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਭਾਵੇषੁ ਭਾਰਤ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਇਹ ਜੀਵ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਲਈ ਦਿਵਤਾ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਥ ਚੇਤ੍ਕਾਮਸਂਯੋਗਾਦ੍ਦ੍ਵੇषੋ ਲੋਭਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ। ਦੇਵੇषੁ ਦੈਵਪ੍ਰਾਮਾਣ੍ਯਾਨ੍ਨੈषਾਂ ਤਦ੍ਵਿਕ੍ਰਮਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ, ਦਵੈਸ਼ ਜਾਂ ਲਾਲਚ ਵੇਖੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿਵਤਾ-ਮਰਯਾਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਲੰਘਣ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਵੇਗੀ।
ਮਯਾऽਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਞ੍ਜਾਤਵੇਦਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ। ਦਿਧਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਕਲਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਮੇਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਠ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਾਤਵੇਦ ਅਗਨਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੰਡੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਕੇ ਸਾੜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ।
ਯਦ੍ਵਾ ਪਰਮਕਂ ਤੇਜੋ ਯੇਨ ਯੁਕ੍ਤਾ ਦਿਵੌਕਸਃ। ਮਮਾਪ੍ਯਨੁਪਮਂ ਭੂਯੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਧਿ ਭਾਰਤ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਵਿਦੀਰ੍ਯਮਾਣਾਂ ਵਸੁਧਾਂ ਗਿਰੀਣਾਂ ਸ਼ਿਖਰਾਣਿ ਚ। ਲੋਕਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਥਾਪਯਾਮ੍ਯਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਣਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਫਟ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਟੁੱਟ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ, ਤੇ ਲੋਕ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਚੇਤਨਾਚੇਤਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਜਙ੍ਗਮਸ੍ਥਾਵਰਸ੍ਯ ਚ। ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਮਹਂ ਘੋਰਂ ਮਹਾਸ੍ਵਨਮ੍
ਚੇਤਨ ਤੇ ਅਚੇਤਨ, ਜੰਗਲੀਆਂ ਤੇ ਅਡੋਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਧੁਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਸ਼੍ਮਵਰ੍षਂ ਚ ਵਾਯੁਂ ਚ ਸ਼ਮਯਾਮੀਹ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਜਗਤਃ ਪਸ਼੍ਯਤੋऽਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਭੂਤਾਨਾਮਨੁਕਮ੍ਪਯਾ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਅਸਮਾਨੀ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਦਬਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਦੁਨੀਆ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤਮ੍ਭਿਤਾਸ੍ਵਪ੍ਸੁ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮਯਾ ਰਥਪਦਾਤਯਃ। ਦੇਵਾਸੁਰਾਣਾਂ ਭਾਵਾਨਾਮਹਮੇਕਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਰਥ ਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜੀ ਚੱਲ ਪੈਂਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮੈਂ ਹੀ ਇੱਕ ਹਾਂ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਭਿਰ੍ਯਾਨ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਯਾਮਿ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਕੇਨਚਿਤ੍ । ਤਤ੍ਰਾਪੋ ਮੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਭਿਕਾਮਯੇ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਗਦੇ ਹਨ।
ਭਯਾਨਕਾਨਿ ਵਿषਯੇ ਵ੍ਯਾਲਾਦੀਨਿ ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਮੇ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਨ ਹਿਂਸਨ੍ਤਿ ਯਂਕਰਾਃ
ਮੇਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਤੂ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਦਿ, ਨਹੀਂ ਹਨ; ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਜੀਵ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ।
ਨਿਕਾਮਵਰ੍षੀ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਰਾਜਨ੍ਵਿषਯਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਈਤਯਸ਼੍ਚ ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਮੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਬਦਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਧਰਮਵਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਥ ਵਾਯ੍ਵਗ੍ਨੀ ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ ਸਹ ਵृਤ੍ਰਹਾ। ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚੈਵ ਮਯਾ ਦ੍ਵਿष੍ਟਾਨ੍ਨੋਤ੍ਸਹਨ੍ਤੇऽਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਜੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੀ ਕਰਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਯਦਿ ਹ੍ਯੇਤੇ ਸਮਰ੍ਥਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਮਦ੍ਦ੍ਵਿषਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮਞ੍ਜਸਾ। ਨ ਸ੍ਮ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਸਮਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾ ਦੁਃਖਭਵਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਜੇ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਬਚਾ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੈਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸਹਿੰਦੇ।
ਨੈਵ ਦੇਵਾ ਨ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਨਾਸੁਰਾ ਨ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਂ ਮਯਾ ਦ੍ਵਿष੍ਟਂ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਨਾ ਦੇਵਤੇ, ਨਾ ਗੰਧਰਵ, ਨਾ ਅਸੁਰ, ਨਾ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਦਯਭਿਧ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਚ੍ਛੁਭਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਸ਼ੁਭਮ੍ । ਨੈਤਦ੍ਵਿਪਨ੍ਨਪੂਰ੍ਵਂ ਮੇ ਮਿਤ੍ਰੇष੍ਵਰਿषੁ ਚੋਭਯੋਃ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਇਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ; ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਦੋਸਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿੱਚ।
ਭਵਿष੍ਯਤੀਦਮਿਤਿ ਵਾ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਪਰਨ੍ਤਪ । ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਭੂਤਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਸਤ੍ਯਵਾਗਿਤਿ ਮਾਂ ਵਿਦੁਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ 'ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ', ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਕਮੇਤਨ੍ਮੇ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਆਸ਼੍ਵਾਸਨਾਰ੍ਥਂ ਭਵਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨ ਸ਼੍ਲਾਘਯਾ ਨृਪ
ਮੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਰੀ ਹੌਸਲਾ ਅਫ਼ਜ਼ਾਈ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਨਾ ਕਿ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ।
ਨ ਹ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਲਾਘਨੋ ਰਾਜਨ੍ਭੂਤਪੂਰ੍ਵਃ ਕਦਾਚਨ । ਅਸਦਾਚਰਿਤਂ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਯਦਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਤਿ
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ; ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਆਪ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਹੈ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਕੇਕਯੈਃ ਸਹ । ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤਾਸਿ ਵਿਜਿਤਾਨ੍ਮਯਾ
ਤੂੰ ਸੁਣੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਮਤਸਿਆਂ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ, ਕੇਕਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਤਯਕੀ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ।
ਸਰਿਤਃ ਸਾਗਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਥਾ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਤਥੈਵ ਤੇ ਵਿਨਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਹਾਨ੍ਵਯਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਪਰਾ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪਰਂ ਤੇਜੋ ਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਪਰਮਂ ਮਮ। ਪਰਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਪਰੋ ਯੋਗੋ ਮਮ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਵੀਰਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਅਭਿਆਸ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ।
ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਕृਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਸ਼ਲਸ੍ਤਥਾ। ਅਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਯਤ੍ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਤਨ੍ਮਯਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਲਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਲ ਜੋ ਵੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਸਞ੍ਜਯਂ ਭੂਯਃ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ ਭਾਰਤ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਯੁਯੁਤ੍ਸੋਃ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਮਰਿਨ੍ਦਮਃ
ਇਹ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਭਾਰਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਯੁਯੁਤਸੁ ਦੇ ਮਾਮਲੇ 'ਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਸੰਜਯਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।