ਪੁਨਰੇਵ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ।' ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸ਼ਙ੍ਖ੍ਯਾਤੁਮਾਰੇਭੇ ਤਦਾ ਵੈ ਮਨੁਜਾਧਿਪਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਫਿਰ ਕੁਰੂਆਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਦੇਵਮਾਨੁषਯੋਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੇਜਸਾ ਚੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਕੁਰੂਞ੍ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾऽਲ੍ਪਤਰਯਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ; ਫਿਰ ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਯਂ ਚਿਨ੍ਤਾ ਮੇ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਨ ਵ੍ਯੁਪਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ। ਸਤ੍ਯਂ ਹ੍ਯੇਤਦਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਨਾਨੁਮਾਨਤਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਆਤ੍ਮਜੇषੁ ਪਰਂ ਸ੍ਨੇਹਂ ਸਰ੍ਵਭਾਤਿਨਿ ਕੁਰ੍ਵਤੇ। ਪ੍ਰਿਯਾਮਿ ਚੈषਾਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਹਿਤਾਨਿ ਚ
ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰੀਆਂ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮੇਵੋਪਕਰ੍ਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ੋ ਲਕ੍ਸ਼ਯਾਮਹੇ। ਇਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਬਹੁਲਂ ਸਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤੁਂ ਮਹਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਚੇ ਤੇ ਭਲੇ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਬਦਲਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਃ ਸਾਚਿਵ੍ਯਰ੍ਤਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਖਾਣ੍ਡਵੇ ਤਤ੍ਕृਤਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ । ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਪਿ ਭੀਮੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡੁਸਮਾਗਮੇ
ਅਗਨਿ, ਖਾਂਡਵ ਦੇ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਭੀਮ ਵੀ, ਇਸ ਕੁਰੂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਮਦਦ ਕਰਨਗੇ।
ਜਾਤਿਗृਦ੍ਧ੍ਯਾऽਭਿਪਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੇਕਸ਼ਃ। ਧਰ੍ਮਾਦਯਃ ਸਮੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਮਾਹੂਤਾ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਕਈ ਦੇਵਤਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ, ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਕृਪਾਦੀਨਾਂ ਭਯਾਦਸ਼ਨਿਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ । ਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿषਨ੍ਤਃ ਸਂਰਭ੍ਯਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤੀਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਗੇ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ।
ਤੇ ਦੇਵੈਃ ਸਹਿਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ । ਮਾਨੁषੇਣ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਵੀਰ੍ਯਵਨ੍ਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰਪਾਰਗਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ — ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ — ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
ਦੁਰਾਸਦਂ ਯਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਂ ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਧਨੁਰੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਾਰੁਣੌ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯੌ ਦਿਵ੍ਯੌ ਸ਼ਰਪੂਰ੍ਣੌ ਮਹੇषੁਧੀ
ਉਸ ਕੋਲ ਦਿਵ੍ਯ, ਅਜੈਯ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼, ਅਤੇ ਦੋ ਅਖੁਤ ਤੂਣੀਰ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਾਨਰਸ਼੍ਚ ਧ੍ਵਜੇ ਦਿਵ੍ਯੋ ਨਿਃਸਙ੍ਗੇ ਧੂਮਵਦ੍ਗਤਿਃ । ਰਥਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰਨ੍ਤਾਯਾਂ ਯਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਮਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਉਸ ਦੇ ਝੰਡੇ 'ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਨਰ ਹੈ, ਜੋ ਧੂੰਏ ਵਾਂਗ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਥ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਚੌਂਹ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਮੇਘਨਿਭਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿਰ੍ਘੋषਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਜਨੈਃ । ਮਹਾਸ਼ਨਿਸਮਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃਤ ਸ਼ਾਤ੍ਰਵਾਣਾਂ ਭਯਂਕਰਃ
ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਜੋ ਵੱਡੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯਂ ਚਾਤਿਮਾਨੁषਂ ਵੀਰ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੋ ਲੋਕੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਤਿ। ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਜੇਤਾਰਂ ਯਂ ਵਿਦੁਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਰਣੇ
ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਅਤਿਮਾਨਵੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਾਨਿ ਪਞ੍ਚ ਚੈਵੇषੂਨ੍ਯੋ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਨੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਨਿਮੇषਾਨ੍ਤਰਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਦੂਰਂ ਚ ਪਾਤਯਨ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪੰਜ ਸੌ ਤੋਂ ਘੱਟ ਬਾਣ ਇਕੱਠੇ ਚੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੂਰ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਮਾਹ ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਕृਪੋ ਦ੍ਰੌਣਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਮਦ੍ਰਰਾਜਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾ ਯੇ ਚ ਮਾਨਵਾਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਲਯ ਅਤੇ ਜੋ ਮਧਯਸਥ ਮਨੁੱਖ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤਿਮਾਨਵੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਯੁੱਧ ਲਈ ਖੜਾ ਹੈ, ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਵਸ੍ਥਿਤਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਰਤਿਮਾਨੁषੈਃ । ਅਸ਼ਕ੍ਯਂ ਰਥਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਪਰਾਜੇਤੁਮਰਿਂਦਮਮ੍
ਪਾਰਥ, ਜੋ ਅਤਿਮਾਨਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਹੈ, ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਯੇਕੇਨ ਵੇਗੇਨ ਪਞ੍ਚਬਾਣਸ਼ਤਾਨਿ ਯਃ। ਸਦृਸ਼ਂ ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯੇਣ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਉਹ, ਜੋ ਇਕ ਹੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਸੌ ਬਾਣ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — ਪਾਂਡਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਤਮਰ੍ਜੁਨਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋਪੇਨ੍ਦ੍ਰਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਮਿਵ ਪਸ਼੍ਯਾਭਿ ਵਿਮਰ੍ਦੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਹਵੇ
ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਇੰਦਰ ਤੇ ਉਪਿੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਹੋਰਾਤ੍ਰਾਣਿ ਭਾਰਤ । ਅਨਿਦ੍ਰੋ ਨਿਃਸੁਖਸ਼੍ਚਾਸ੍ਮਿ ਕੁਰੂਣਾਂ ਸ਼ਮਚਿਨ੍ਤਯਾ
ਭਾਰਤ, ਐਸਾ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਦਿਨ ਰਾਤ, ਮੈਂ ਨੀਂਦ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸੁਖ ਰਹਿਤ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਯੋਦਯੋऽਯਂ ਸੁਮਹਾਨ੍ਕੁਰੂਣਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਃ। ਅਸ੍ਯ ਚੇਤ੍ਕਲਹਨ੍ਯਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਮਾਦਨ੍ਯੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਕੁਰੂਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਜਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਝਗੜਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਮੋ ਮੇ ਰੋਚਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥੈਸ੍ਤਾਤ ਨ ਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਕੁਰੁਭ੍ਯੋ ਹਿ ਸਦਾ ਮਨ੍ਯੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਞ੍ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਤ੍ਤਰਾਨ੍
ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕੁਰੁਆਂ ਨਾਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸਮਝਿਆ ਹੈ।
ਪਿਤੁਰੇਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਤ੍ਯਮਰ੍षਣਃ। ਆਧਾਯ ਵਿਪੁਲਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਪੁਨਰੇਵੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਿਤਾ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਵੱਡਾ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਸ਼ਕ੍ਯਾ ਦੇਵਸਚਿਵਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਸ੍ਯੁਰਿਤਿ ਯਦ੍ਭਵਾਨ੍। ਮਨ੍ਯਤੇ ਤਦ੍ਭਯਂ ਵ੍ਯੇਤੁ ਭਵਤੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਅਜਿੱਤ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਕਾਮਦ੍ਵੇषਸਂਯੋਗਾਲ੍ਲੋਭਦ੍ਰੋਹਾਚ੍ਚ ਭਾਰਤ । ਉਪੇਕ੍ਸ਼ਯਾ ਚ ਭਾਵਾਨਾਂ ਦੇਵਾ ਦੇਵਤ੍ਵਮਾਪ੍ਨੁਵਨ੍
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੇਵਤਾਵਾ ਇੱਥੇ ਇੱਥੇ ਮਿਲਿਆ — ਨਾ ਤਾਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਨਾ ਦਵੈਸ਼ ਨਾਲ, ਨਾ ਲਾਲਚ ਤੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਕੇ।
ਇਤਿ ਦ੍ਵੈਪਾਯੇਨੋ ਵ੍ਯਾਸੋ ਨਾਰਦਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤਪਾਃ । ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰਾਮੋ ਨਃ ਕਥਾਮਕਥਯਤ੍ਪੁਰਾ
ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਦਵੈਪਾਯਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਨਾਰਦ ਤੇ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈਆਂ ਹਨ।
ਨੈਵ ਮਾਨੁषਵਦ੍ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਕਦਾਚਨ । ਕਾਮਾਤ੍ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਤਥਾ ਲੋਭਾਦ੍ਦ੍ਵੇषਾਚ੍ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੇਵਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਚਲਦੇ — ਨਾ ਤਾਂ ਇੱਛਾ, ਨਾ ਗੁੱਸਾ, ਨਾ ਲਾਲਚ, ਨਾ ਦਵੈਸ਼ ਤੋਂ।
ਯਦਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਸ਼੍ਵਿਨਾਵਪਿ। ਕਾਮਯੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤੇਰਨ੍ਨ ਪਾਰ੍ਥਾ ਦੁਃਖਮਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਜੇ ਅਗਨਿ, ਵਾਯੂ, ਧਰਮ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੰਮ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਭਵਤਾ ਚਿਨ੍ਤਾ ਕਾਰ੍ਯੈषਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਥਂਚਨ । ਦੈਵੇष੍ਵਪੇਕ੍ਸ਼ਕਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਭਾਵੇषੁ ਭਾਰਤ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਇਹ ਜੀਵ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਲਈ ਦਿਵਤਾ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਥ ਚੇਤ੍ਕਾਮਸਂਯੋਗਾਦ੍ਦ੍ਵੇषੋ ਲੋਭਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ। ਦੇਵੇषੁ ਦੈਵਪ੍ਰਾਮਾਣ੍ਯਾਨ੍ਨੈषਾਂ ਤਦ੍ਵਿਕ੍ਰਮਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ, ਦਵੈਸ਼ ਜਾਂ ਲਾਲਚ ਵੇਖੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿਵਤਾ-ਮਰਯਾਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਲੰਘਣ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਵੇਗੀ।
ਮਯਾऽਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਞ੍ਜਾਤਵੇਦਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ। ਦਿਧਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਕਲਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਮੇਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਠ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਾਤਵੇਦ ਅਗਨਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੰਡੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਕੇ ਸਾੜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ।