ਮਹਦ੍ਵੋ ਭਯਮਾਗਾਮਿ ਨ ਚੇਚ੍ਛਾਮ੍ਯਥ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ। ਗਦਯਾ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਹਤਾਃ ਸ਼ਮਮੁਪੈष੍ਯਥ
ਤੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਡਰ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੇ ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਨਾ ਕਰੀ, ਤਾਂ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਮਹਾਵਨਮਿਵ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਯਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਪਾਤਿਤਮ੍ । ਬਲਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਭੀਮੇਨ ਤਦਾ ਸ੍ਮਰ੍ਤਾਸਿ ਮੇ ਵਚਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ ਕਿ ਭੀਮ ਨੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਾਂਗ ਕੱਟ ਕੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਆ ਜਾਵੇਗੀ।
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਪृਥਿਵੀਪਤੀਨ੍। ਅਨੁਭਾष੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਞ੍ਜਯਮ੍
ਇੰਨਾ ਕੁ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਨੇ ਫੇਰ ਸੰਜੈ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਞ੍ਜਯ ਯਚ੍ਛੇषਂ ਵਾਸੁਦੇਵਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍। ਯਜਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ ਤ੍ਵਾਂ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਸੰਜੈ, ਦੱਸ ਕਿ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋਇਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਉਵਾਚ ਕਾਲੇ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ ਨੇ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪਿਤਾਮਹਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਸਞ੍ਜਯ । ਦ੍ਰੋਣਂ ਕृਪਂ ਚ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਚ ਮਹਾਰਾਜਂ ਚ ਬਾਹ੍ਲਿਕਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਸੰਜਯ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਸ਼ਲਯ ਅਤੇ ਬਾਹਲਿਕ ਰਾਜਾ —
ਦ੍ਰੌਣਿਂ ਚ ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਂ ਚ ਸ਼ਕੁਨਿਂ ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਮ੍ । ਦੁਸ਼੍ਸ਼ਾਸਨਂ ਸ਼ਲਂ ਚੈਵ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰਂ ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍
ਅਸ਼ਵਥਾਮਨ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਨ, ਸ਼ਕੁਨੀ (ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ), ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਸ਼ਲ, ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ —
ਵਿਕਰ੍ਣਂ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਂ ਚ ਜਯਤ੍ਸੇਨਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍। ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਦੁਰ੍ਮੁਖਂ ਚਾਪਿ ਪੌਰਵਮ੍
ਵਿਕਰਨ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਰਾਜਾ ਜਯਤਸੇਨ, ਵਿਂਦ ਅਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ (ਅਵੰਤਿ ਦੇ), ਅਤੇ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੁਰਮੁਖ —
ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਦੁਸ੍ਸਹਂ ਚੈਵ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਸਮੇਵ ਚ। ਭਗਦਤ੍ਤਂ ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਜਲਸਨ੍ਧਂ ਚ ਪੌਰਵਮ੍
ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੁਸਸਹ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵ, ਭਗਦੱਤ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਜਲਸੰਧ —
ਯੇ ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਯੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਸਮਾਗਤਾਃ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਮ੍। ਮੁਮੂਰ੍षਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੇ ਸਮਾਨੀਤਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋਣ ਸੂਤ
ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹਨੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਉਥੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਲੜਨ ਆਏ ਹਨ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਜਲਦੀ ਹੋ ਰਹੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਮਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ —
ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਵਨ੍ਦਨਂ ਚ ਸਮਾਗਤਾ ਮਦ੍ਵਚਨੇਨ ਵਾਚ੍ਯਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਭ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਦुआ ਦੇਣੀ ਹੈ।
ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਂ ਸਞ੍ਜਯ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਥਾਃ
ਸੰਜਯ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਇਹ ਗੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਧਨਞ੍ਜਯੋ ਮਾਂ ਤਤੋऽਰ੍ਥਵਦ੍ਧਰ੍ਮਵਚ੍ਚਾਪਿ ਵਾਕ੍ਯਮ੍। ਪ੍ਰੋਵਾਚੇਦਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਰ੍ਥੋ ਧੀਮਾਁਲ੍ਲੋਹਿਤਾਨ੍ਤਾਯਤਾਕ੍ਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰਥਕ ਤੇ ਧਰਮਕ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਪਾਰਥ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਤੇ ਚੌੜੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤੇ ਵਦਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨੋ ਯਦੁਪ੍ਰਵੀਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸਮਾਹਿਤਮ੍। ਤਥੈਵ ਵਾਚ੍ਯਂ ਭਵਤਾਪਿ ਮਦ੍ਵਚਃ ਸਮਾਗਤੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਪੇषੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਨਿਭਾ ਕੇ ਸੁਣਾਏ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਵੀ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਉਣੇ ਹਨ।
ਸ਼ਰਾਗ੍ਨਿਧੂਮੇ ਰਥਨੇਮਿਨਾਦਿਤੇ ਧਨੁਸ੍ਸ੍ਤ੍ਰੁਵੇਣਾਸ੍ਤ੍ਰਬਲਾਪਹਾਰਿਣਾ । ਯਥਾ ਨ ਹੋਮਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਮਹਾਮृਧੇ ਤਥਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤਧ੍ਵਮਾਦृਤਾਃ
ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਧੂੰਆਂ, ਰਥਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣਕ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖੋਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਯਤਨ ਕਰੋ ਕਿ ਉਥੇ ਕੋਈ ਯਜਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਨ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਧ੍ਵਮਮਿਤ੍ਰਘਾਤਿਨੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯਾਰ੍ਧਮਭੀਪ੍ਸਿਤਂ ਸ੍ਵਕਮ੍। ਨਯਾਮਿ ਵਃ ਸਾਸ਼੍ਵਪਦਾਤਿਕੁਞ੍ਜਰਾ- ਨ੍ਦਿਸ਼ਂ ਪਿਤॄਣਾਮਸ਼ਿਵਾਂ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਹੱਕ ਵਾਲਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਤੇ ਹਾਥੀ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗਾ।
ਤਤੋऽਹਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਹਰਿਂ ਧਨਞ੍ਜਯਂ ਚੈਵ ਨਮਸ੍ਯ ਸਤ੍ਵਰਮ੍। ਜਵੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਹਾਮਰਦ੍ਯੁਤੇ ਤਵਾਨ੍ਤਿਕਂ ਪ੍ਰਾਪਯਿਤੁਂ ਵਚੋ ਮਹਤ੍
ਫਿਰ, ਚੌਂਹ-ਭੁਜਾ ਹਰੀ ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ।
ਸਞ੍ਜਯਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਤਤਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯਾਤੁਮਾਰੇਭੇ ਤਦ੍ਵਚੋ ਗੁਣਦੋषਤਃ
ਸੰਜਯ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਤਾ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਗੁਣ ਤੇ ਅਵਗੁਣ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਪ੍ਰਸਙ੍ਖ੍ਯਾਯ ਚ ਸੌਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੇਣ ਗੁਣਦੋषਾਨ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਯਥਾਵਨ੍ਮਤਿਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਜਯਕਾਮਃ ਸੁਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਸੁਖਮਤਾ ਨਾਲ, ਗੁਣ ਤੇ ਅਵਗੁਣ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਅਸਲ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ।
ਬਲਾਬਲਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍। `ਯਦਾ ਤੁ ਮੇਨੇ ਭੂਯਿष੍ਠਂ ਤਦ੍ਵਚੋ ਗੁਣਦੋषਤਃ
ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਰਖ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਨੇ, ਜਦ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਗੁਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ —
ਪੁਨਰੇਵ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ।' ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸ਼ਙ੍ਖ੍ਯਾਤੁਮਾਰੇਭੇ ਤਦਾ ਵੈ ਮਨੁਜਾਧਿਪਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਫਿਰ ਕੁਰੂਆਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਦੇਵਮਾਨੁषਯੋਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੇਜਸਾ ਚੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਕੁਰੂਞ੍ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾऽਲ੍ਪਤਰਯਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ; ਫਿਰ ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਯਂ ਚਿਨ੍ਤਾ ਮੇ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਨ ਵ੍ਯੁਪਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ। ਸਤ੍ਯਂ ਹ੍ਯੇਤਦਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਨਾਨੁਮਾਨਤਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਆਤ੍ਮਜੇषੁ ਪਰਂ ਸ੍ਨੇਹਂ ਸਰ੍ਵਭਾਤਿਨਿ ਕੁਰ੍ਵਤੇ। ਪ੍ਰਿਯਾਮਿ ਚੈषਾਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਹਿਤਾਨਿ ਚ
ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰੀਆਂ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮੇਵੋਪਕਰ੍ਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ੋ ਲਕ੍ਸ਼ਯਾਮਹੇ। ਇਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਬਹੁਲਂ ਸਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤੁਂ ਮਹਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਚੇ ਤੇ ਭਲੇ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਬਦਲਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਃ ਸਾਚਿਵ੍ਯਰ੍ਤਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਖਾਣ੍ਡਵੇ ਤਤ੍ਕृਤਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ । ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਪਿ ਭੀਮੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡੁਸਮਾਗਮੇ
ਅਗਨਿ, ਖਾਂਡਵ ਦੇ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਭੀਮ ਵੀ, ਇਸ ਕੁਰੂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਮਦਦ ਕਰਨਗੇ।
ਜਾਤਿਗृਦ੍ਧ੍ਯਾऽਭਿਪਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੇਕਸ਼ਃ। ਧਰ੍ਮਾਦਯਃ ਸਮੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਮਾਹੂਤਾ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਕਈ ਦੇਵਤਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ, ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਕृਪਾਦੀਨਾਂ ਭਯਾਦਸ਼ਨਿਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ । ਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿषਨ੍ਤਃ ਸਂਰਭ੍ਯਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤੀਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਗੇ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ।
ਤੇ ਦੇਵੈਃ ਸਹਿਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ । ਮਾਨੁषੇਣ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਵੀਰ੍ਯਵਨ੍ਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰਪਾਰਗਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ — ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ — ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
ਦੁਰਾਸਦਂ ਯਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਂ ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਧਨੁਰੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਾਰੁਣੌ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯੌ ਦਿਵ੍ਯੌ ਸ਼ਰਪੂਰ੍ਣੌ ਮਹੇषੁਧੀ
ਉਸ ਕੋਲ ਦਿਵ੍ਯ, ਅਜੈਯ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼, ਅਤੇ ਦੋ ਅਖੁਤ ਤੂਣੀਰ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।