ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਤਿਰਥਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਿਨਃ । ਸੂਰ੍ਯਪਾਵਕਯੋਸ੍ਤੁਲ੍ਯਾਸ੍ਤੇਜਸਾ ਸਮਿਤਿਂਜਯਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਬਹਾਦੁਰ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਉਹ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਨੇਤਾ ਗੋਪ੍ਤਾ ਚ ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਯੋਧੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੌ ਵੀਰੌ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਵृਕੋਦਰੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਹੈ, ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਧੁਸੂਦਨ ਹੈ, ਤੇ ਦੋ ਬਹਾਦੁਰ ਪਾਂਡਵ—ਸਵਯਸਾਚੀ ਤੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਧੇ ਹਨ।
ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ। ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚੈਵ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਸਾਨੁਜਃ
ਨਕੁਲ, ਸਹਦੇਵ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ (ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ), ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ।
ਉਤ੍ਤਮੌਜਾਸ਼੍ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੋ ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਜਯਃ। ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਵੈਰਾਟਿਰੁਤ੍ਤਰਃ
ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦਾ ਉੱਤਮਉਜਾ, ਅਜਿੱਤ ਯੁਧਾਮਨਯੂ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਕਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵ ਅਤੇ ਵਿਰਾਟ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤਰ।
ਕਾਸ਼ਯਸ਼੍ਚੇਦਯਸ਼੍ਚੈਵ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਸृਞ੍ਜਯਾਃ । ਵਿਰਾਟਪੁਤ੍ਰੋ ਬਭ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਦ੍ਰਕਾਃ
ਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਏਦਕ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਸਾਰੇ ਮਤ੍ਸਯ ਤੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯ, ਵਿਰਾਟ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਭਰੂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟ ਦੇ ਪਾਂਚਾਲ।
ਯੇषਾਂਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋऽਪ੍ਯਕਾਮਾਨਾਂ ਨ ਹਰੇਤ੍ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍। ਵੀਰਾਣਾਂ ਰਣਧੀਰਾਣਾਂ ਯੇ ਭਿਨ੍ਦ੍ਯੁਃ ਪਰ੍ਵਤਾਨਪਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਹਾਦੁਰਾਂ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਟੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਇੰਦਰ ਵੀ, ਜੇ ਉਹ ਚਾਹੇ ਨਾ ਵੀ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪਹਾੜ ਵੀ ਚੀਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨਾਨਮਨੁष੍ਯਪ੍ਰਤਾਪਿਨਃ । ਕ੍ਰੋਸ਼ਤੋ ਮਮ ਦੁष੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛਤਿ ਸਞ੍ਜਯ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੇਰਾ ਮਾੜਾ ਪੁੱਤਰ ਚੀਕਦਾ ਹੋਇਆ ਜੰਗ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੰਜਯ।
ਉਭੌ ਸ੍ਵ ਏਕਜਾਤੀਯੌ ਤਥੋਭੌ ਭੂਮਿਗੋਚਰੌ । ਅਥ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮੇਕਤੋ ਮਨ੍ਯਸੇ ਜਯਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਇੱਕੋ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੀ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਸਿਰਫ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਜਿੱਤੂ ਕਿਉਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ?
ਪਿਤਾਮਹਂ ਚ ਦ੍ਰੋਣਂ ਚ ਕृਪਂ ਕਰ੍ਣਂ ਚ ਦੁਰ੍ਜਯਮ੍। ਜਯਦ੍ਰਥਂ ਸੋਮਦਤ੍ਤਮਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾਨਮੇਵ ਚ
ਪਿਤਾਮਾ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਅਜਿੱਤ ਕਰਨ, ਜਯਦ੍ਰਥ, ਸੋਮਦੱਤ ਅਤੇ ਅਸ਼੍ਵਥਾਮਾ।
ਸੁਤੇਜਸੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰੋऽਪਿ ਸਹਿਤੋऽਮਰੈਃ । ਅਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸਮਰੇ ਜੇਤੁਂ ਕਿਂ ਪੁਨਸ੍ਤਾਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਦਾ, ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਜੀ?
ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾ ਮਦਰ੍ਥੇ ਤਾਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਆਰ੍ਯਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਮਰ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰਤਿਬਾਧਿਤੁਂ
ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਨਿੱਘ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਹਨ, ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ।
ਨ ਮਾਮਕਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤੇ ਸਮਰ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰਤਿਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ । ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਹ੍ਯਹਂ ਪਾਣ੍ਡੂਨ੍ਸਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਯੋਦ੍ਧੁਮਾਹਵੇ
ਪਾਂਡਵ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਚਿਕੀਰ੍षਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤ । ਤੇ ਤਾਨਾਵਾਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਐਣੇਯਾਨਿਵ ਤਨ੍ਤੁਨਾ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਐਸੇ ਰੋਕ ਲੈਣਗੇ ਜਿਵੇਂ ਧਾਗਾ ਸੂਈਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਤਾ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਸ਼ਰਜਾਲੈਸ਼੍ਚ ਮਾਮਕੈਃ । ਅਭਿਦ੍ਰੁਤਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ
ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਲੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਪਾਂਚਾਲ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਇਕੱਠੇ ਘੇਰ ਲਏ ਜਾਣਗੇ।
ਉਨ੍ਮਤ੍ਤ ਇਵ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਲਪਤ੍ਯੇष ਸਞ੍ਜਯ। ਨ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਰਮੇ ਜੇਤੁਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਂ ਪਾਗਲ ਵਾਂਗ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੰਜਯਾ; ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਜਾਨਾਤਿ ਹਿ ਯਥਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਬਲਵਤ੍ਤਾਂ ਸਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ।
ਯਤੋ ਨਾਰੋਚਯਦਯਂ ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਤੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਕਿਂ ਤੁ ਸਞ੍ਜਯ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪੁਨਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਪਰ, ਹੇ ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੱਸ।
ਕਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਰਸ੍ਵਿਨੋ ਭੂਯਃ ਸਨ੍ਦੀਪਯਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਅਰ੍ਚਿष੍ਮਤੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਨ੍ਹਵਿषਾ ਪਾਵਕਾਨਿਵ
ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਭੜਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਭੜਕਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ?
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸਦੈਵੈਤਾਨ੍ਸਨ੍ਦੀਪਯਤਿ ਭਾਰਤ। ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਧ੍ਵਮਿਤਿ ਮਾਭੈष੍ਟ ਯੁਦ੍ਧਾਦ੍ਭਰਤਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਲੜੋ! ਡਰੋ ਨਾ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ, ਜੰਗ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੋ।'
ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਸਂਵृਤਾਃ। ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਮਾਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੁਮੁਲੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਙ੍ਕੁਲੇ
ਉਥੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਹਵੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਨ੍ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਾਨ੍ਸਮਾਗਤਾਨ੍। ਅਹਮੇਕਃ ਸਮਾਦਾਸ੍ਯੇ ਤਿਮਿਰ੍ਯਤ੍ਸ੍ਯਾਨਿਵੋਦਕਾਤ੍
ਜੋ ਵੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ, ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਸੇ ਵੱਸ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਕृਪਂ ਕਰ੍ਣਂ ਦ੍ਰੌਣਿਂ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਸੁਯੋਧਨਮ੍ । ਏਤਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿਰੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਵੇਲੇਵ ਮਕਰਾਲਯਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਕਰਨ, ਦ੍ਰੌਣੀ, ਸ਼ਲਯ, ਸੁਯੋਧਨ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਐਸੇ ਰੋਕ ਲਵਾਂਗਾ ਜਿਵੇਂ ਕੰਢਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਕਰਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਾਹ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਤਵ ਧੈਰ੍ਯਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ
ਜਦ ਉਹ ਇੰਝ ਆਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਤੇਰੀ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਤਾਕਤ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਸਮੇਤ—'
ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਧਿਰੂਢਾਃ ਸ੍ਮ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਨਃ ਸਮੁਦ੍ਧਰ । ਜਾਨਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
'ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।'
ਸਮਰ੍ਥਮੇਕਂ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਵਿਨਿਗ੍ਰਹੇ । ਪੁਰਸ੍ਤਾਦੁਪਯਾਤਾਨਾਂ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਯੁਯੁਤ੍ਸਤਾਮ੍
'ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗ ਲਈ ਅੱਗੇ ਆਏ ਹਨ, ਵੱਸ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਰਥ ਤੇ ਕਾਫੀ ਹੈਂ।'
ਭਵਤ੍ਤਾ ਯਦ੍ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਤਨ੍ਨਃ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਪਰਂਤਪ। ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਾਦਪਯਾਤਾਨਾਂ ਭਗ੍ਨਾਨਾਂ ਸ਼ਰਣੈषਿਣਾਮ੍
'ਤੂੰ ਜੋ ਵੀ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜੰਗ ਤੋਂ ਭੱਜੇ, ਟੁੱਟੇ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੱਭਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।'
ਪੌਰੁषਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਞ੍ਸ਼ੂਰੋ ਯਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦਗ੍ਰਤਃ ਪੁਮਾਨ੍। ਕ੍ਰੀਣੀਯਾਤ੍ਤਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਇਤਿ ਨੀਤਿਮਤਾਂ ਮਤਮ੍
'ਸਿਆਣਿਆਂ ਦੀ ਰਾਇ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜਨੂਨ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'
ਸ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚ ਵੀਰਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਰਰ੍षਭ । ਭਯਾਰ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਿਤ੍ਰਾਤਾ ਸਂਯੁਗੇषੁ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
'ਤੂੰ ਬਹਾਦਰ, ਵੀਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਰੇ ਹੋਏਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯੇ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਉਵਾਚੇਦਂ ਮਾਂ ਵਚੋ ਗਤਸਾਧ੍ਵਸਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਜਨਪਦਾਨ੍ਸੂਤ ਯੋਧਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਯੇ
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸੂਤਾ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ—'
ਸਬਾਹ੍ਲਿਕਾਨ੍ਕੁਰੂਨ੍ਬ੍ਰੂਯਾਃ ਪ੍ਰਾਤਿਪੇਯਾਞ੍ਸ਼ਰਦ੍ਵਤਃ । ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਂ ਤਥਾ ਦ੍ਰੋਣਂ ਸਹਪੁਤ੍ਰਂ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
'—ਬਾਹਲਿਕ, ਕੌਰਵ, ਪ੍ਰਤੀਪ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਸ਼ਰਦਵਤ, ਸੂਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਜੈਦਰਥ—'