ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤੈਸ੍ਤੁ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਨਿਚਿਤੋऽਵਸ਼ਃ। ਦ੍ਰੋਣਦ੍ਰੌਣਿਕृਪੈਸ਼੍ਚੈਵ ਗਨ੍ਤਾ ਪਾਰ੍ਥੋ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪ ਵਲੋਂ ਘੇਰ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਧਰਮਰਾਜ ਕੋਲ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪਿਤਾਮਹੋऽਪਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋਰਧਿ ਭਾਰਤ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍ਪਿਸਦृਸ਼ੋ ਜਜ੍ਞੇ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸੁਦੁਃਸਹਃ
ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਸਤਰ ਦੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਔਖਾ ਹੈ।
ਨ ਹਨ੍ਤਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਚਾਪਿ ਰਾਜਨ੍ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਕਸ਼੍ਚਨ। ਪਿਤ੍ਰਾ ਹ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਨਾਕਾਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਰਿष੍ਯਸਿ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ, 'ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਮਰੇਂਗਾ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇਸ਼੍ਚ ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣੋ ਦ੍ਰੋਣ੍ਯਾਮਜਾਯਤ। ਦ੍ਰੋਣਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦ੍ਰੌਣਿਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਸ਼੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਭਰਦਵਾਜ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ।
ਕृਪਸ਼੍ਚਾਚਾਰ੍ਯਮੁਖ੍ਯੋਯਂ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਗੌਤਮਾਦਪਿ । ਸ਼ਰਸ੍ਤਮ੍ਬੋਦ੍ਭਵਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਵਧ੍ਯ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਕ੍ਰਿਪ, ਜੋ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ; ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਜੇਤੂ ਹੈ—ਮੇਰੀ ਇਹੀ ਰਾਏ ਹੈ।
ਅਯੋਨਿਜਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਹ੍ਯੇਤੇ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਚ ਮਾਤੁਲਃ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮ੍ਨੋ ਮਹਾਰਾਤ ਸ ਚ ਸ਼ੂਰਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਮਮ
ਇਹ ਤਿੰਨੇ—ਪਿਓ, ਮਾਂ ਤੇ ਮਾਮਾ—ਜਣਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜੰਮੇ; ਤੇ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਉਹ ਵੀਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵ ਏਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇਵਕਲ੍ਪਾ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਵ੍ਯਥਾਂ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸਂਯੁਗੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਹਨ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਨੈਤੇषਾਮਰ੍ਜੁਨਃ ਸ਼ਕ੍ਤ ਏਕੈਕਂ ਪ੍ਰਤਿਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍। ਸਹਿਤਾਸ੍ਤੁ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਹਨਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਅਰਜੁਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇਕ ਦਾ ਵੀ ਅਕੇਲਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਪਰ ਜਦ ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਧਨੰਜੈ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ।
ਭੀष੍ਮਾਦ੍ਰੋਣਕृਪਾਣਾਂ ਚ ਤੁਲ੍ਯਃ ਕਰ੍ਣੋ ਮਤੋ ਮਮ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ਼੍ਚ ਰਾਮੇਣ ਮਤ੍ਸਮੋऽਸੀਤਿ ਭਾਰਤ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਣ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਤੇ ਰਾਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸਮਾਨ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਰੁਚਿਰੇ ਚਾਸ੍ਤਾਂ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸਹਜੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਤੇ ਸ਼ਚ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯਾਚਿਤਃ ਸ ਪਰਨ੍ਤਪਃ
ਕਰਨ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕੰਡਲ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹਿਣ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੰਡਲਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ਚੀ ਲਈ ਉਸ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ ਕਰਣ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਿਆ ਸੀ।
ਅਮੋਘਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਭੀਮਯਾ। ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋਪਗੂਢਸ੍ਯ ਕਸ੍ਮਾਜ੍ਜੀਵੇਦ੍ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਕਰਣ ਕੋਲ ਉਹ ਅਟੱਲ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਧਨੰਜੈ ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਚੋਟ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਵਿਜਯੋ ਮੇ ਧ੍ਰੁਵਂ ਰਾਜਨ੍ਫਲਂ ਪਾਣਾਵਿਵਾਹਿਤਮ੍। ਅਭਿਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੋ ਭੁਵਿ ਪਰਾਜਯਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਲਗਾਤਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹਾਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।
ਅਹ੍ਨਾ ਹ੍ਯੇਕੇਨ ਭੀष੍ਮੋਯਂ ਪ੍ਰਯੁਤਂ ਹਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤ। ਤਤ੍ਸਮਾਸ਼੍ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਦ੍ਰੋਣਦ੍ਰੌਣਿਕृਪਾ ਅਪਿ
ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ; ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਵੀ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਹਨ।
ਸਂਸ਼ਪ੍ਤਕਾਨਾਂ ਵृਨ੍ਦਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਵਯਮਸ੍ਮਾਨ੍ਵਾ ਨਿਹਨ੍ਯਾਤ੍ਕਪਿਕੇਤਨਃ
ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚਾਹੇ ਅਰਜੁਨ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰੇ ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ, ਸੰਸ਼ਪਤਕਾਂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਟੋਲਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਾਂਸ਼੍ਚਾਲਮਿਤਿ ਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਵਧੇ ਧृਤਾਃ। ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸ ਭਵਾਂਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਹ੍ਯਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵ੍ਯਥਤੇ ਕਥਮ੍
ਜੋ ਰਾਜੇ ਸਵਯਸਾਚੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਈ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਸਮਝਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਅਚਾਨਕ ਘਬਰਾ ਗਏ ਹੋ?
ਭੀਮਸੇਨੇ ਚ ਨਿਹਤੇ ਕੋऽਨ੍ਯੋ ਯੁਧ੍ਯੇਤ ਭਾਰਤ। ਪਰੇषਾਂ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯਦਿ ਵੇਤ੍ਥ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜੇ ਭੀਮਸੇਨ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੌਣ ਲੜੇਗਾ? ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਪਞ੍ਚ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਥ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ । ਪਰੇषਾਂ ਸਪ੍ਤ ਯੇ ਰਾਜਨ੍ਯੋਧਾਃ ਸਾਰਂ ਬਲਂ ਮਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਪੰਜ ਭਰਾ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਤੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ—ਇਹ ਸੱਤ ਜਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਾਸੇ ਦੇ ਮੁੱਖ ਯੋਧੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾ ਯੇ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਕृਪਾਦਯਃ । ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਵਿਕਰ੍ਤਨਃ ਕਰ੍ਣਃ ਸੋਮਦਤ੍ਤੋਥ ਬਾਹ੍ਲਿਕਃ
ਸਾਡੇ ਪਾਸੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਕਰਤਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਰਣ, ਸੋਮਦੱਤ ਤੇ ਬਾਹਲਿਕ—ਇਹ ਸਭ ਚੋਣਵੇਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾਧਿਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯ ਆਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਃ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੋ ਦੁਰ੍ਮਖਸ਼੍ਚ ਦੁਃਸਹਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਲ੍ਯ, ਦੋਨੋ ਅਵੰਤਿ, ਜਯਦ੍ਰਥ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਦੁਰਮੁਖ ਤੇ ਦੁਸਹ—ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰੋ ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਃ। ਸ਼ਲੋ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਤਵਾਤ੍ਮਜਃ
ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ, ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ, ਸ਼ਲ, ਭੂਰੀਸ਼੍ਰਵ, ਤੇ ਵਿਕਰਨ—ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯੋ ਹਿ ਮੇ ਰਾਜਨ੍ਦਸ਼ੈਕਾ ਚ ਸਮਾਹृਤਾਃ। ਨ੍ਯੂਨਾ ਪਰੇषਾਂ ਸਪ੍ਤੈਵ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮੇ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਰਾਜਯਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਗਿਆਰਾਂ ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਦੁਸ਼ਮਣ ਕੋਲ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਤ ਹਨ; ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਹਾਰ ਕਿਉਂ ਹੋਵੇ?
ਬਲਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣਤੋ ਹੀਨਂ ਯੋਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਹ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ। ਪਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਗੁਣਾ ਚੇਯਂ ਮਮ ਰਾਜਨ੍ਨਨੀਕਿਨੀ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇਨਾ ਦੀ ਫੌਜ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲੋਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ।
ਗੁਣਹੀਨਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਬਹੁ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਾਰਤ। ਗੁਣੋਦਯਂ ਬਹੁਗੁਣਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘਾਟੀਆਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵਾਧਾ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਜ੍ਞਾਯ ਬਲਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਮਮ ਭਾਰਤ । ਨ੍ਯੂਨਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਨ ਮੋਹਂ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ—ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਦੀ ਵਧੀਆਈ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਘਾਟ—ਤੂੰ ਭਟਕਣਾ ਵਿਚ ਨਾ ਪੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਞ੍ਜਯਂ ਭੂਯਃ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ ਭਾਰਤ। ਵਿਵਿਤ੍ਸੁਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਾਨਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪਰਪੁਰਞ੍ਜਯਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਸੰਜਯ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਗਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਃ ਸਪ੍ਤ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਰਾਜਭਿਃ ਸਹ ਸਞ੍ਜਯ। ਕਿਂਸ੍ਵਿਦਿਚ੍ਛਤਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਯੁਦ੍ਧਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਹੇ ਸੰਜਯ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸੱਤ ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈਆਂ ਹਨ, ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੋਰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਅਤੀਵ ਮੁਦਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਯੁਦ੍ਧਪ੍ਰੇਪ੍ਯੁਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨੌ ਚੋਭੌ ਯਮਾਵਪਿ ਨ ਬਿਭ੍ਯਤਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੀ ਆਸ ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ; ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਜਿਵੇਂ ਧਰਮਰਾਜ ਵਰਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਤਾ ਭੀ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਰਥਂ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਭ੍ਰਾਜਯਨ੍ਦਿਸ਼ਃ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਜਿਜ੍ਞਾਸਮਾਨਃ ਸਨ੍ਬੀਭਤ੍ਸੁਃ ਸਮਯੋਜਯਤ੍
ਕੌਂਤੀਅ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਚਮਕਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ, ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਂ ਮੇਘਂ ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਯੁਤਂ ਯਥਾ। ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਸਮਭਿਧ੍ਯਾ ਹृष੍ਯਮਾਣੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ। ਪੂਰ੍ਵਰੂਪਮਿਦਂ ਪਸ਼੍ਯ ਵਯਂ ਜੇष੍ਯਾਮ ਸਞ੍ਜਯ
ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਾ ਬੱਦਲ। ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖ, ਸੰਜਯਾ, ਅਸੀਂ ਜਿੱਤਾਂਗੇ।'
ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਮਾਂ ਯਥੋਵਾਚ ਤਥਾऽਵੈਮ੍ਯਹਮਪ੍ਯੁਤ
ਭੀਮਸੇਨ ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਵੀ ਓਹੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।