ਏਕਂ ਪ੍ਰਹਾਰਂ ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਂ ਭੀਮਾਯ ਰੁषਿਤੋ ਨृਪ। ਸ ਏਵੈਨਂ ਨਯੋਦ੍ਧੋਰਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਭੀਮ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੱਜਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਹੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਛਾਤੀ ਸਮੇਤ ਸਿੱਧਾ ਧਰਮਰਾਜ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ।
ਇਚ੍ਛੇਯਂ ਚ ਗਦਾਹਸ੍ਤਂ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵृਕੋਦਰਮ੍। ਸੁਚਿਰਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਹ੍ਯੇष ਮਮ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਨੋਰਥਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਭੀਮ ਨੂੰ ਗਦਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਆਈ ਹੈ।
ਗਦਯਾ ਨਿਹਤੋ ਹ੍ਯਾਜੌ ਮਯਾ ਪਾਰ੍ਥੋ ਵृਕੋਦਰਃ । ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਣਗਾਵਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਪਰਾਸੁਃ ਪ੍ਰਪਤਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਭੀਮ ਨੂੰ ਗਦੇ ਨਾਲ ਵੱਜਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਹ ਦੇ ਅੰਗ ਟੁੱਟ ਕੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੁਰਝਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਗਦਾਪ੍ਰਹਾਰਾਭਿਹਤੋ ਹਿਮਵਾਨਪਿ ਪਰ੍ਵਤਃ। ਸਕृਨ੍ਮਯਾ ਵਿਦੀਰ੍ਯੇਤ ਗਿਰਿਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਧਾ
ਜੇ ਮੇਰੀ ਗਦੇ ਦਾ ਵੱਜ ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੀ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਖਾਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਜਾਵੇ।
ਸ ਚਾਪ੍ਯੇਤਦ੍ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਵਾਸੁਦੇਵਾਰ੍ਜੁਨੌ ਤਥਾ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਗਦਾਯਾਮਿਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਭੀਮ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਵੀ; ਗਦੇ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਦੁਰੀਓਧਨ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤੇ ਵृਕੋਦਰਮਯਂ ਭਯਂ ਵ੍ਯੇਤੁ ਮਹਾਹਵੇ। ਵ੍ਯਪਨੇष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਹ੍ਯੇਨਂ ਮਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਮਨਾ ਭਵ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਤੋਂ ਜੋ ਡਰ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਯਾ ਹਤੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਰ੍ਜੁਨਂ ਬਹਵੋ ਰਥਾਃ । ਤੁਲ੍ਯਰੂਪਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਲਵਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਥੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਹਨ, ਅਰਜੁਨ ਉੱਤੇ ਤੁਰੰਤ ਹਮਲਾ ਕਰਨਗੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪੋ ਦ੍ਰੌਣਿਃ ਕਰ੍ਣੋ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਸ੍ਤਥਾ । ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾਧਿਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜੋ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਕਰਣ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਲਯ, ਸਿੰਧ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਜਯਦਰਥ—
ਏਕੈਕ ਏषਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਹਨ੍ਤੁਂ ਭਾਰਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਸਮੇਤਾਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਤਾਨ੍ਨੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ; ਜੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮਰਾਜ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇਣਗੇ।
ਸਮਗ੍ਰਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵੀ ਸੇਨਾ ਪਾਰ੍ਥਮੇਕਂ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍। ਕਸ੍ਮਾਦਸ਼ਕ੍ਤਾ ਨਿਰ੍ਜੇਤੁਮਿਤਿ ਹੇਤੁਰ੍ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਸਾਰੀ ਰਾਜਸੀ ਫੌਜ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਪਾਰਥ, ਧਨੰਜੈ ਨੂੰ ਹਰਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਦੀ ਕੋਈ ਵਜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤੈਸ੍ਤੁ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਨਿਚਿਤੋऽਵਸ਼ਃ। ਦ੍ਰੋਣਦ੍ਰੌਣਿਕृਪੈਸ਼੍ਚੈਵ ਗਨ੍ਤਾ ਪਾਰ੍ਥੋ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪ ਵਲੋਂ ਘੇਰ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਧਰਮਰਾਜ ਕੋਲ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪਿਤਾਮਹੋऽਪਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋਰਧਿ ਭਾਰਤ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍ਪਿਸਦृਸ਼ੋ ਜਜ੍ਞੇ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸੁਦੁਃਸਹਃ
ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਸਤਰ ਦੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਔਖਾ ਹੈ।
ਨ ਹਨ੍ਤਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਚਾਪਿ ਰਾਜਨ੍ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਕਸ਼੍ਚਨ। ਪਿਤ੍ਰਾ ਹ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਨਾਕਾਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਰਿष੍ਯਸਿ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ, 'ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਮਰੇਂਗਾ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇਸ਼੍ਚ ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣੋ ਦ੍ਰੋਣ੍ਯਾਮਜਾਯਤ। ਦ੍ਰੋਣਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦ੍ਰੌਣਿਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਸ਼੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਭਰਦਵਾਜ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ।
ਕृਪਸ਼੍ਚਾਚਾਰ੍ਯਮੁਖ੍ਯੋਯਂ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਗੌਤਮਾਦਪਿ । ਸ਼ਰਸ੍ਤਮ੍ਬੋਦ੍ਭਵਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਵਧ੍ਯ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਕ੍ਰਿਪ, ਜੋ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ; ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਜੇਤੂ ਹੈ—ਮੇਰੀ ਇਹੀ ਰਾਏ ਹੈ।
ਅਯੋਨਿਜਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਹ੍ਯੇਤੇ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਚ ਮਾਤੁਲਃ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮ੍ਨੋ ਮਹਾਰਾਤ ਸ ਚ ਸ਼ੂਰਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਮਮ
ਇਹ ਤਿੰਨੇ—ਪਿਓ, ਮਾਂ ਤੇ ਮਾਮਾ—ਜਣਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜੰਮੇ; ਤੇ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਉਹ ਵੀਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵ ਏਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇਵਕਲ੍ਪਾ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਵ੍ਯਥਾਂ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸਂਯੁਗੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਹਨ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਨੈਤੇषਾਮਰ੍ਜੁਨਃ ਸ਼ਕ੍ਤ ਏਕੈਕਂ ਪ੍ਰਤਿਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍। ਸਹਿਤਾਸ੍ਤੁ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਹਨਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਅਰਜੁਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇਕ ਦਾ ਵੀ ਅਕੇਲਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਪਰ ਜਦ ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਧਨੰਜੈ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ।
ਭੀष੍ਮਾਦ੍ਰੋਣਕृਪਾਣਾਂ ਚ ਤੁਲ੍ਯਃ ਕਰ੍ਣੋ ਮਤੋ ਮਮ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ਼੍ਚ ਰਾਮੇਣ ਮਤ੍ਸਮੋऽਸੀਤਿ ਭਾਰਤ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਣ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਤੇ ਰਾਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸਮਾਨ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਰੁਚਿਰੇ ਚਾਸ੍ਤਾਂ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸਹਜੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਤੇ ਸ਼ਚ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯਾਚਿਤਃ ਸ ਪਰਨ੍ਤਪਃ
ਕਰਨ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕੰਡਲ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹਿਣ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੰਡਲਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ਚੀ ਲਈ ਉਸ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ ਕਰਣ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਿਆ ਸੀ।
ਅਮੋਘਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਭੀਮਯਾ। ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋਪਗੂਢਸ੍ਯ ਕਸ੍ਮਾਜ੍ਜੀਵੇਦ੍ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਕਰਣ ਕੋਲ ਉਹ ਅਟੱਲ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਧਨੰਜੈ ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਚੋਟ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਵਿਜਯੋ ਮੇ ਧ੍ਰੁਵਂ ਰਾਜਨ੍ਫਲਂ ਪਾਣਾਵਿਵਾਹਿਤਮ੍। ਅਭਿਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੋ ਭੁਵਿ ਪਰਾਜਯਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਲਗਾਤਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹਾਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।
ਅਹ੍ਨਾ ਹ੍ਯੇਕੇਨ ਭੀष੍ਮੋਯਂ ਪ੍ਰਯੁਤਂ ਹਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤ। ਤਤ੍ਸਮਾਸ਼੍ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਦ੍ਰੋਣਦ੍ਰੌਣਿਕृਪਾ ਅਪਿ
ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ; ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਵੀ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਹਨ।
ਸਂਸ਼ਪ੍ਤਕਾਨਾਂ ਵृਨ੍ਦਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਵਯਮਸ੍ਮਾਨ੍ਵਾ ਨਿਹਨ੍ਯਾਤ੍ਕਪਿਕੇਤਨਃ
ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚਾਹੇ ਅਰਜੁਨ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰੇ ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ, ਸੰਸ਼ਪਤਕਾਂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਟੋਲਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਾਂਸ਼੍ਚਾਲਮਿਤਿ ਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਵਧੇ ਧृਤਾਃ। ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸ ਭਵਾਂਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਹ੍ਯਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵ੍ਯਥਤੇ ਕਥਮ੍
ਜੋ ਰਾਜੇ ਸਵਯਸਾਚੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਈ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਸਮਝਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਅਚਾਨਕ ਘਬਰਾ ਗਏ ਹੋ?
ਭੀਮਸੇਨੇ ਚ ਨਿਹਤੇ ਕੋऽਨ੍ਯੋ ਯੁਧ੍ਯੇਤ ਭਾਰਤ। ਪਰੇषਾਂ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯਦਿ ਵੇਤ੍ਥ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜੇ ਭੀਮਸੇਨ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੌਣ ਲੜੇਗਾ? ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਪਞ੍ਚ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਥ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ । ਪਰੇषਾਂ ਸਪ੍ਤ ਯੇ ਰਾਜਨ੍ਯੋਧਾਃ ਸਾਰਂ ਬਲਂ ਮਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਪੰਜ ਭਰਾ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਤੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ—ਇਹ ਸੱਤ ਜਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਾਸੇ ਦੇ ਮੁੱਖ ਯੋਧੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾ ਯੇ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਕृਪਾਦਯਃ । ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਵਿਕਰ੍ਤਨਃ ਕਰ੍ਣਃ ਸੋਮਦਤ੍ਤੋਥ ਬਾਹ੍ਲਿਕਃ
ਸਾਡੇ ਪਾਸੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਕਰਤਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਰਣ, ਸੋਮਦੱਤ ਤੇ ਬਾਹਲਿਕ—ਇਹ ਸਭ ਚੋਣਵੇਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾਧਿਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯ ਆਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਃ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੋ ਦੁਰ੍ਮਖਸ਼੍ਚ ਦੁਃਸਹਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਲ੍ਯ, ਦੋਨੋ ਅਵੰਤਿ, ਜਯਦ੍ਰਥ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਦੁਰਮੁਖ ਤੇ ਦੁਸਹ—ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰੋ ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਃ। ਸ਼ਲੋ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਤਵਾਤ੍ਮਜਃ
ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ, ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ, ਸ਼ਲ, ਭੂਰੀਸ਼੍ਰਵ, ਤੇ ਵਿਕਰਨ—ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ।