ਅਪ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਯੁਸ੍ਤੇ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਵਾ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਮਦਰ੍ਥਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅੱਗ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਲੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਤੂੰ ਜਾਣ ਲੈ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਮਿਵ ਚਾਪਿ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਤੀਹ ਦੁਃਖਿਤਮ੍। ਵਿਲਪਨ੍ਤਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਭੀਤਂ ਪਰਵਿਕਤ੍ਥਨੇ
ਇੱਥੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਸਮਝ ਕੇ ਹੱਸ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
ਏषਾਂ ਹ੍ਯੇਕੈਕਸ਼ੋ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਸਮਰ੍ਥਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ । ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵੋ ਵ੍ਯੇਤੁ ਤੇ ਭਯਮਾਗਤਮ੍
ਇਹ ਹਰ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਅਕੇਲਾ ਹੀ ਹਰਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਜੇਤੁਂ ਸਮਗ੍ਰਾਂ ਸੇਨਾਂ ਮੇ ਵਾਸਵੋऽਪਿ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਹਨ੍ਤੁਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਰੂਪੇਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਪਿ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਃ
ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਫੌਜ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਕਿ ਖੁਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਪੁਰਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਸ ਯਾਚਤੇ। ਭੀਤੋ ਹਿ ਮਾਮਕਾਤ੍ਸੈਨ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਾਚ੍ਚੈਵ ਮੇ ਵਿਭੋ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਪੰਜ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਭੀਖ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਡਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ।
ਸਮਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਯਚ੍ਚ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਵृਕੋਦਰਮ੍। ਤਨ੍ਮਿਥ੍ਯਾ ਨ ਹਿ ਮੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਵੇਤ੍ਸਿ ਭਾਰਤ
ਤੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਭੀਮ ਸਮਰਥ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ। ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਮਤ੍ਸਮੋ ਹਿ ਗਦਾਯੁਦ੍ਧੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ। ਨਾਸੀਤ੍ਕਸ਼੍ਚਿਦਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਭਵਿਤਾ ਨ ਚ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗਦਾ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਸੀ, ਨਾ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯੁਕ੍ਤੋ ਦੁਃਖੋषਿਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਵਿਦ੍ਯਾਪਾਰਗਤਸ੍ਤਥਾ। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਭੀਮਾਨ੍ਨਾਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਭਯਂ ਮੇ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਮੈਂ ਨਿਪੁੰਨ ਹਾਂ, ਦੁੱਖ-ਸਹਾਰਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਭੀਮ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਗਦਾਯਾਮਿਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਸ੍ਯ ਭਵਨੇ ਯਤ੍ਤਦੈਨਮੁਪਾਵਸਮ੍
ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਗਦਾ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਸਮੋ ਬਲੇਨਾਭ੍ਯਧਿਕੋ ਭੁਵਿ। ਗਦਾਪ੍ਰਹਾਰਂ ਭੀਮੋ ਮੇ ਨ ਜਾਤੁ ਵਿषਹੇਦ੍ਯੁਧਿ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਾਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹਾਂ। ਭੀਮ ਕਦੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਗਦੇ ਦੇ ਵਾਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ।
ਏਕਂ ਪ੍ਰਹਾਰਂ ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਂ ਭੀਮਾਯ ਰੁषਿਤੋ ਨृਪ। ਸ ਏਵੈਨਂ ਨਯੋਦ੍ਧੋਰਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਭੀਮ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੱਜਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਹੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਛਾਤੀ ਸਮੇਤ ਸਿੱਧਾ ਧਰਮਰਾਜ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ।
ਇਚ੍ਛੇਯਂ ਚ ਗਦਾਹਸ੍ਤਂ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵृਕੋਦਰਮ੍। ਸੁਚਿਰਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਹ੍ਯੇष ਮਮ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਨੋਰਥਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਭੀਮ ਨੂੰ ਗਦਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਆਈ ਹੈ।
ਗਦਯਾ ਨਿਹਤੋ ਹ੍ਯਾਜੌ ਮਯਾ ਪਾਰ੍ਥੋ ਵृਕੋਦਰਃ । ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਣਗਾਵਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਪਰਾਸੁਃ ਪ੍ਰਪਤਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਭੀਮ ਨੂੰ ਗਦੇ ਨਾਲ ਵੱਜਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਹ ਦੇ ਅੰਗ ਟੁੱਟ ਕੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੁਰਝਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਗਦਾਪ੍ਰਹਾਰਾਭਿਹਤੋ ਹਿਮਵਾਨਪਿ ਪਰ੍ਵਤਃ। ਸਕृਨ੍ਮਯਾ ਵਿਦੀਰ੍ਯੇਤ ਗਿਰਿਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਧਾ
ਜੇ ਮੇਰੀ ਗਦੇ ਦਾ ਵੱਜ ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੀ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਖਾਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਜਾਵੇ।
ਸ ਚਾਪ੍ਯੇਤਦ੍ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਵਾਸੁਦੇਵਾਰ੍ਜੁਨੌ ਤਥਾ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਗਦਾਯਾਮਿਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਭੀਮ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਵੀ; ਗਦੇ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਦੁਰੀਓਧਨ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤੇ ਵृਕੋਦਰਮਯਂ ਭਯਂ ਵ੍ਯੇਤੁ ਮਹਾਹਵੇ। ਵ੍ਯਪਨੇष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਹ੍ਯੇਨਂ ਮਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਮਨਾ ਭਵ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਤੋਂ ਜੋ ਡਰ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਯਾ ਹਤੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਰ੍ਜੁਨਂ ਬਹਵੋ ਰਥਾਃ । ਤੁਲ੍ਯਰੂਪਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਲਵਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਥੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਹਨ, ਅਰਜੁਨ ਉੱਤੇ ਤੁਰੰਤ ਹਮਲਾ ਕਰਨਗੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪੋ ਦ੍ਰੌਣਿਃ ਕਰ੍ਣੋ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਸ੍ਤਥਾ । ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾਧਿਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜੋ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਕਰਣ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਲਯ, ਸਿੰਧ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਜਯਦਰਥ—
ਏਕੈਕ ਏषਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਹਨ੍ਤੁਂ ਭਾਰਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਸਮੇਤਾਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਤਾਨ੍ਨੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ; ਜੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮਰਾਜ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇਣਗੇ।
ਸਮਗ੍ਰਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵੀ ਸੇਨਾ ਪਾਰ੍ਥਮੇਕਂ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍। ਕਸ੍ਮਾਦਸ਼ਕ੍ਤਾ ਨਿਰ੍ਜੇਤੁਮਿਤਿ ਹੇਤੁਰ੍ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਸਾਰੀ ਰਾਜਸੀ ਫੌਜ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਪਾਰਥ, ਧਨੰਜੈ ਨੂੰ ਹਰਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਦੀ ਕੋਈ ਵਜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤੈਸ੍ਤੁ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਨਿਚਿਤੋऽਵਸ਼ਃ। ਦ੍ਰੋਣਦ੍ਰੌਣਿਕृਪੈਸ਼੍ਚੈਵ ਗਨ੍ਤਾ ਪਾਰ੍ਥੋ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪ ਵਲੋਂ ਘੇਰ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਧਰਮਰਾਜ ਕੋਲ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪਿਤਾਮਹੋऽਪਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋਰਧਿ ਭਾਰਤ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍ਪਿਸਦृਸ਼ੋ ਜਜ੍ਞੇ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸੁਦੁਃਸਹਃ
ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਸਤਰ ਦੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਔਖਾ ਹੈ।
ਨ ਹਨ੍ਤਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਚਾਪਿ ਰਾਜਨ੍ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਕਸ਼੍ਚਨ। ਪਿਤ੍ਰਾ ਹ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਨਾਕਾਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਰਿष੍ਯਸਿ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ, 'ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਮਰੇਂਗਾ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇਸ਼੍ਚ ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣੋ ਦ੍ਰੋਣ੍ਯਾਮਜਾਯਤ। ਦ੍ਰੋਣਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦ੍ਰੌਣਿਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਸ਼੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਭਰਦਵਾਜ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ।
ਕृਪਸ਼੍ਚਾਚਾਰ੍ਯਮੁਖ੍ਯੋਯਂ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਗੌਤਮਾਦਪਿ । ਸ਼ਰਸ੍ਤਮ੍ਬੋਦ੍ਭਵਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਵਧ੍ਯ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਕ੍ਰਿਪ, ਜੋ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ; ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਜੇਤੂ ਹੈ—ਮੇਰੀ ਇਹੀ ਰਾਏ ਹੈ।
ਅਯੋਨਿਜਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਹ੍ਯੇਤੇ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਚ ਮਾਤੁਲਃ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮ੍ਨੋ ਮਹਾਰਾਤ ਸ ਚ ਸ਼ੂਰਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਮਮ
ਇਹ ਤਿੰਨੇ—ਪਿਓ, ਮਾਂ ਤੇ ਮਾਮਾ—ਜਣਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜੰਮੇ; ਤੇ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਉਹ ਵੀਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵ ਏਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇਵਕਲ੍ਪਾ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਵ੍ਯਥਾਂ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸਂਯੁਗੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਹਨ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਨੈਤੇषਾਮਰ੍ਜੁਨਃ ਸ਼ਕ੍ਤ ਏਕੈਕਂ ਪ੍ਰਤਿਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍। ਸਹਿਤਾਸ੍ਤੁ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਹਨਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਅਰਜੁਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇਕ ਦਾ ਵੀ ਅਕੇਲਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਪਰ ਜਦ ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਧਨੰਜੈ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ।
ਭੀष੍ਮਾਦ੍ਰੋਣਕृਪਾਣਾਂ ਚ ਤੁਲ੍ਯਃ ਕਰ੍ਣੋ ਮਤੋ ਮਮ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ਼੍ਚ ਰਾਮੇਣ ਮਤ੍ਸਮੋऽਸੀਤਿ ਭਾਰਤ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਣ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਤੇ ਰਾਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸਮਾਨ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਰੁਚਿਰੇ ਚਾਸ੍ਤਾਂ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸਹਜੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਤੇ ਸ਼ਚ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯਾਚਿਤਃ ਸ ਪਰਨ੍ਤਪਃ
ਕਰਨ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕੰਡਲ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹਿਣ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੰਡਲਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ਚੀ ਲਈ ਉਸ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ ਕਰਣ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਿਆ ਸੀ।