ਪਾਰ੍ਥਂ ਹ੍ਯੇਤੇ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੀਰ੍ਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਰੁਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸਦੈਵ ਤੇ
ਇਹ ਸਭ, ਪਾਰਥ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨਰ੍ਹਾਨੇਵ ਤੁ ਵਧੇ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਵਿਕਰ੍ਮਣਾ। ਯੋऽਕ੍ਲੇਸ਼ਯਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਵੇष੍ਟ੍ਯਧੁਨਾਪਿ ਵੈ
ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਣਉਚਿਤ ਮਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋਪਾਯੈਰ੍ਨਿਯਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਾਨੁਗਃ ਪਾਪਪੁਰੁषਃ। ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਰਾਜ ਨਾਨੁਸ਼ੋਚਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਅਪਰੋਹਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚੈਨਂ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍। ਦ੍ਯੂਤਕਾਲੇ ਮਯਾ ਚੋਕ੍ਤਂ ਵਿਦੁਰੇਣ ਚ ਧੀਮਤਾ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਹੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ: ਜੂਏ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ ਸਨ।
ਯਦਿਦਂ ਤੇ ਵਿਲਪਿਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰਤ। ਅਨੀਸ਼ੇਨੈਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਬਾਰੇ ਤੇਰੀ ਇਹ ਸਾਰੀ ਵਿਲਾਪਨਾ ਬਿਲਕੁਲ ਬੇਮਤਲਬ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ।
ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਸ਼ੋਚ੍ਯਾ ਭਵਤਾਂ ਵਯਮ੍। ਸਮਰ੍ਥਾਃ ਸ੍ਮ ਪਰਾਞ੍ਜੇਤੁਂ ਬਲਿਨਃ ਸਮਰੇ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਡਰ ਨਾ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ।
ਵਨੇ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਯਦਾਯਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਮਹਤਾ ਬਲਚਕ੍ਰੇਣ ਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰਾਵਮਰ੍ਦਿਨਾ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਸੀ ਤੇ ਵੈਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਕੇਕਯਾ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤ। ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਵਯੁਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਬਹਵੋऽਨ੍ਯੇऽਨੁਯਾਯਿਨਃ
ਕੇਕਯ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਸ੍ਯ ਚਾਦੂਰਾਤ੍ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਰਥਾਃ । ਵ੍ਯਗਰ੍ਹਯਂਸ਼੍ਚ ਸਂਗਮ੍ਯ ਭਵਨ੍ਤਂ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ
ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਦੇ ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਕੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਾਸੀਨਮਜਿਨੈਃ ਪ੍ਰਤਿਵਾਸਿਤਮ੍। ਕृष੍ਣਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਸਂਹਤ੍ਯ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਨ੍ਤ ਭਾਰਤ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁਖੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ ਬੈਠੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਦਨਂ ਚ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਮੂਚੁਰ੍ਨਰਾਧਿਪਾਃ । ਭਵਤਃ ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਸ੍ਯ ਸਮੁਚ੍ਛੇਦਂ ਚਿਕੀਰ੍षਵਃ
ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜ ਪਿੱਛੇ ਵਾਪਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵਂ ਮਯੋਸ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਕृਪਾਸ੍ਤਦਾ। ਜ੍ਞਾਤਿਕ੍ਸ਼ਯਭਯਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਭੀਤੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਮੈਂ ਆਪ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਡਰ ਗਏ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਮਯੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ। ਸਮੁਚ੍ਛੇਦਂ ਹਿ ਨਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਸਮਝੌਤੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਸੁਦੇਵ ਸਾਡਾ ਪੂਰਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ऋਤੇ ਚ ਵਿਦੁਰਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਯੂਯਂ ਵਧ੍ਯਾ ਮਤਾ ਮਮ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਨ ਵਧ੍ਯਃ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਃ
ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਰਨ ਜੋਗ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਕੁਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸਮੁਚ੍ਛੇਦਂ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਤ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਏਕਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਸ੍ਮ ਚਿਕੀਰ੍षਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ
ਜੇ ਜਨਾਰਦਨ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਹੇ ਪਿਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕੁਰਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਂ ਨਃ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਃ ਪਲਾਯਨਮ੍। ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਵਾ ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਯੁਧ੍ਯਾਮਾਹੇ ਪਰਾਨ੍
ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਸਮਾਂ-ਸਿਰ ਹੈ—ਸਿਰ ਨਿਵਾਉਣਾ ਜਾਂ ਭੱਜ ਜਾਣਾ? ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜੀਏ?
ਪ੍ਰਤਿਯੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਨਿਯਤਃ ਸ੍ਯਾਦਸ੍ਮਾਕਂ ਪਰਾਜਯਃ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਹਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਪਰ ਜੇ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਹਾਰ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਵਿਰਕ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵਯਂ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਕੁਪਿਤਾਨਿ ਨਃ। ਧਿਕ੍ਕृਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵਜਨੇਨ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਸਾਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੇ ਨ ਦੋषੋਸ੍ਤਿ ਸਨ੍ਧਿਰ੍ਨਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ। ਪਿਤਰਂ ਤ੍ਵੇਵ ਸ਼ੋਚਾਮਿ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਨੇਤ੍ਰਂ ਜਨਾਧਿਪਮ੍
ਸਿਰ ਨਿਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ; ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਚਿਰਕਾਲ ਲਈ ਸੁੱਖੀ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਹੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਮਤ੍ਕृਤੇ ਦੁਃਖਮਾਪਨ੍ਨਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਨਨ੍ਤਕਮ੍। ਕृਤਂ ਹਿ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪਰੇषਾਮਵਰੋਧਨਮ੍ । ਮਤ੍ਪ੍ਰਯਾਰ੍ਥਂ ਪੁਰੈਵੈਤਦ੍ਵਿਦਿਤਂ ਤੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਉਹ ਅੰਤਹੀਣ ਦੁੱਖ ਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ—ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤੇ ਰਾਜ੍ਞੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸਾਮਾਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਵੈਰਂ ਪ੍ਰਤਿਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੁਲੋਚ੍ਛੇਦੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜੇ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਦਾ ਬਦਲਾ ਪਾਂਡਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਸ ਨਾਲ ਲੈਣਗੇ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭੀष੍ਮਃ ਕृਪੋ ਦ੍ਰੌਣਿਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਮਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਮਹਤੀਂ ਚਿਨ੍ਤਾਮਾਸ੍ਥਿਤਂਵ੍ਯਥਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਡਿੱਬਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਪਏ।
ਅਭਿਦ੍ਰੁਗ੍ਧਾਃ ਪਰੇ ਚੇਨ੍ਨੋ ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਅਸਮਰ੍ਥਾਃ ਪਰੇ ਜੇਤੁਮਸ੍ਮਾਨ੍ਯੁਧਿ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਜੇ ਵੈਰੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੇ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਡਰਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਾਂ, ਵੈਰੀ ਸਾਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਏਕੈਕਸ਼ਃ ਸਮਰ੍ਥਾਃ ਸ੍ਮੋ ਵਿਜੇਤੁਂ ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍। ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਵਿਨੇष੍ਯਾਮੋ ਦਰ੍ਪਮੇषਾਂ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਅਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਆ ਜਾਣ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗਰੂਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਠੰਡਾ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗੇ।
ਪੁਰੈਕੇਨ ਹਿ ਭੀष੍ਮੇਣ ਵਿਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਮृਤੇ ਪਿਤਰ੍ਯਤਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਥੇਨੈਕੇਨ ਭਾਰਤ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਅਕੇਲਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਮਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਜਘਾਨ ਸੁਬਹੂਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਂਰਬ੍ਧਃ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਃ। ਤਤਸ੍ਤੇ ਸ਼ਰਣਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਵ੍ਰਤਮਿਮਂ ਭਯਾਤ੍
ਉਹ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਫਿਰ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਕੋਲ ਪਨਾਹ ਲੈਣ ਆ ਗਏ।
ਸ ਭੀष੍ਮਃ ਸੁਸਮਰ੍ਥੋऽਯਮਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ਰਣੇ। ਪਰਾਨ੍ਵਿਜੇਤੁਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਵ੍ਯੇਤੁ ਭੀਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ
ਹੁਣ ਉਹੀ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਬੜੀ ਸਮਰਥਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਖੜਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਇਤ੍ਯੇषਾਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯੋ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਤਤ੍ਕਾਲੇऽਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍। ਪੁਰਾ ਤੇषਾਂ ਪृਥਿਵੀ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਸੀਦ੍ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨੀ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਬੇਅੰਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਹੀ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਕ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਪੁਨਰਮੀ ਨਾਦ੍ਯ ਸਮਰ੍ਥਾ ਜੇਤੁਮਾਹਵੇ। ਛਿਨ੍ਨਪਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪਰੇ ਹ੍ਯਦ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਹੁਣ ਇਹ ਵੈਰੀ ਸਾਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਅੱਜ ਪਾਂਡਵ ਤਾਂ ਪੰਖ ਵੱਢੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਤ੍ਸਂਸ੍ਥਾ ਚ ਪृਥਿਵੀ ਵਰ੍ਤਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਏਕਾਰ੍ਥਾਃ ਸੁਖਦੁਃਖੇषੁ ਸਮਾਨੀਤਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਧਰਤੀ ਅਜੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਹਕ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੋਵੇਂ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।