ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜਿਤਾ ਭੂਮਿਸ੍ਤਵ ਪਾਰ੍ਥੈਰ੍ਨਿਵੇਦਿਤਾ। ਮਯੇਦਂ ਕृਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਮਨ੍ਯਸੇ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਤੂੰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ ਕਿ 'ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਹੀ ਕੀਤਾ'।
ਗ੍ਰਸ੍ਤਾਨ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜੇਨ ਮਜ੍ਜਤੋ ਹ੍ਯਪ੍ਲਵੇऽਮ੍ਭਸਿ। ਆਨਿਨਾਯ ਪੁਨਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤੇ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰਥ ਨੇ ਮੁੜ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤਾ, ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ।
ਕੁਮਾਰਵਚ੍ਚ ਸ੍ਮਯਸੇ ਦ੍ਯੂਤੇ ਵਿਨਿਕृਤੇषੁ ਯਤ੍। ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਵਨੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵ੍ਰਜਤ੍ਸੁ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਏ, ਤੂੰ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਮੁਸਕਾਇਆ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਵਣਵਾਸ 'ਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗਏ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਹੱਸਿਆ।
ਪ੍ਰਵਰ੍षਤਃ ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤਾਨਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਸ਼ਿਤਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਅਪ੍ਯਰ੍ਣਵਾ ਵਿਸ਼ੁष੍ਯੇਯੁਃ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਸਯੋਨਯਃ
ਅਰਜੁਨ ਜਦੋਂ ਬੇਅੰਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਵਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਸੁੱਕ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤਾਂ ਕੀ ਹੀ ਰਹੀਆਂ।
ਅਸ੍ਯਤਾਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਧਨੁषਾਂ ਵਰਮ੍। ਕੇਸ਼ਵਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਾਯੁਧਾਨਾਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਵਾਨਰੋ ਰੋਚਮਾਨਸ਼੍ਚ ਕੇਤੁਃ ਕੇਤੁਮਤਾਂ ਵਰਃ
ਫਾਲਗੁਨ, ਜੋ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਏ; ਕੇਸ਼ਵ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਾਨਰ-ਝੰਡਾ, ਜੋ ਝੰਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਹੋਣ।
ਏਵਮੇਤਾਨਿ ਸ ਰਥੋ ਵਹਤੇ ਸਹ ਯੋ ਰਣੇ। ਕ੍ਸ਼ਪਯਿष੍ਯਤਿ ਨੋ ਰਾਜਨ੍ਕਾਲਚਕ੍ਰਮਿਵੋਦ੍ਯਤਮ੍
ਜੋ ਰਥ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਲੈ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ, ਰਾਜਾ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਵਸੁਧਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਖਿਲਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਯਸ੍ਯ ਭੀਮਾਰ੍ਜਿਨੌ ਯੋਧੌ ਸ ਰਾਜਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਅੱਜ, ਰਾਜਾ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੇ ਹਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਯੋਧੇ ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਹਨ; ਉਹ ਰਾਜਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਭੀਮਹਤਪ੍ਰਾਯਾਂ ਮਞ੍ਜਨ੍ਤੀਂ ਤਵ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮੁਖਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੌਰਵਾਃ
ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਫੌਜ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਭੀਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਡੁੱਬ ਰਹੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਯੋਰ੍ਭੀਤਾ ਲਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿਜਯਂ ਵਿਭੋ। ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚਾਨੁਸਾਰਿਣਃ
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਉਹ ਰਾਜੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਨ, ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਹ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਦ੍ਯ ਨਾਰ੍ਚਨ੍ਤਿ ਪਞ੍ਚਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸਕੇਕਯਾਃ। ਸਾਲ੍ਵੇਯਾਃ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਾਮਵਜਾਨਤੇ
ਅੱਜ ਮਤਸਿਆ ਤੇਰੇ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਕੇਕਯਾ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਸਾਲਵੇ ਤੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ ਵੀ, ਉਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਰ੍ਥਂ ਹ੍ਯੇਤੇ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੀਰ੍ਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਰੁਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸਦੈਵ ਤੇ
ਇਹ ਸਭ, ਪਾਰਥ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨਰ੍ਹਾਨੇਵ ਤੁ ਵਧੇ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਵਿਕਰ੍ਮਣਾ। ਯੋऽਕ੍ਲੇਸ਼ਯਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਵੇष੍ਟ੍ਯਧੁਨਾਪਿ ਵੈ
ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਣਉਚਿਤ ਮਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋਪਾਯੈਰ੍ਨਿਯਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਾਨੁਗਃ ਪਾਪਪੁਰੁषਃ। ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਰਾਜ ਨਾਨੁਸ਼ੋਚਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਅਪਰੋਹਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚੈਨਂ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍। ਦ੍ਯੂਤਕਾਲੇ ਮਯਾ ਚੋਕ੍ਤਂ ਵਿਦੁਰੇਣ ਚ ਧੀਮਤਾ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਹੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ: ਜੂਏ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ ਸਨ।
ਯਦਿਦਂ ਤੇ ਵਿਲਪਿਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰਤ। ਅਨੀਸ਼ੇਨੈਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਬਾਰੇ ਤੇਰੀ ਇਹ ਸਾਰੀ ਵਿਲਾਪਨਾ ਬਿਲਕੁਲ ਬੇਮਤਲਬ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ।
ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਸ਼ੋਚ੍ਯਾ ਭਵਤਾਂ ਵਯਮ੍। ਸਮਰ੍ਥਾਃ ਸ੍ਮ ਪਰਾਞ੍ਜੇਤੁਂ ਬਲਿਨਃ ਸਮਰੇ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਡਰ ਨਾ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ।
ਵਨੇ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਯਦਾਯਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਮਹਤਾ ਬਲਚਕ੍ਰੇਣ ਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰਾਵਮਰ੍ਦਿਨਾ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਸੀ ਤੇ ਵੈਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਕੇਕਯਾ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤ। ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਵਯੁਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਬਹਵੋऽਨ੍ਯੇऽਨੁਯਾਯਿਨਃ
ਕੇਕਯ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਸ੍ਯ ਚਾਦੂਰਾਤ੍ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਰਥਾਃ । ਵ੍ਯਗਰ੍ਹਯਂਸ਼੍ਚ ਸਂਗਮ੍ਯ ਭਵਨ੍ਤਂ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ
ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਦੇ ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਕੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਾਸੀਨਮਜਿਨੈਃ ਪ੍ਰਤਿਵਾਸਿਤਮ੍। ਕृष੍ਣਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਸਂਹਤ੍ਯ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਨ੍ਤ ਭਾਰਤ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁਖੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ ਬੈਠੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਦਨਂ ਚ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਮੂਚੁਰ੍ਨਰਾਧਿਪਾਃ । ਭਵਤਃ ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਸ੍ਯ ਸਮੁਚ੍ਛੇਦਂ ਚਿਕੀਰ੍षਵਃ
ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜ ਪਿੱਛੇ ਵਾਪਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵਂ ਮਯੋਸ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਕृਪਾਸ੍ਤਦਾ। ਜ੍ਞਾਤਿਕ੍ਸ਼ਯਭਯਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਭੀਤੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਮੈਂ ਆਪ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਡਰ ਗਏ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਮਯੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ। ਸਮੁਚ੍ਛੇਦਂ ਹਿ ਨਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਸਮਝੌਤੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਸੁਦੇਵ ਸਾਡਾ ਪੂਰਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ऋਤੇ ਚ ਵਿਦੁਰਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਯੂਯਂ ਵਧ੍ਯਾ ਮਤਾ ਮਮ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਨ ਵਧ੍ਯਃ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਃ
ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਰਨ ਜੋਗ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਕੁਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸਮੁਚ੍ਛੇਦਂ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਤ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਏਕਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਸ੍ਮ ਚਿਕੀਰ੍षਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ
ਜੇ ਜਨਾਰਦਨ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਹੇ ਪਿਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕੁਰਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਂ ਨਃ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਃ ਪਲਾਯਨਮ੍। ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਵਾ ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਯੁਧ੍ਯਾਮਾਹੇ ਪਰਾਨ੍
ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਸਮਾਂ-ਸਿਰ ਹੈ—ਸਿਰ ਨਿਵਾਉਣਾ ਜਾਂ ਭੱਜ ਜਾਣਾ? ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜੀਏ?
ਪ੍ਰਤਿਯੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਨਿਯਤਃ ਸ੍ਯਾਦਸ੍ਮਾਕਂ ਪਰਾਜਯਃ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਹਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਪਰ ਜੇ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਹਾਰ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਵਿਰਕ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵਯਂ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਕੁਪਿਤਾਨਿ ਨਃ। ਧਿਕ੍ਕृਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵਜਨੇਨ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਸਾਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੇ ਨ ਦੋषੋਸ੍ਤਿ ਸਨ੍ਧਿਰ੍ਨਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ। ਪਿਤਰਂ ਤ੍ਵੇਵ ਸ਼ੋਚਾਮਿ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਨੇਤ੍ਰਂ ਜਨਾਧਿਪਮ੍
ਸਿਰ ਨਿਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ; ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਚਿਰਕਾਲ ਲਈ ਸੁੱਖੀ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਹੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਮਤ੍ਕृਤੇ ਦੁਃਖਮਾਪਨ੍ਨਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਨਨ੍ਤਕਮ੍। ਕृਤਂ ਹਿ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪਰੇषਾਮਵਰੋਧਨਮ੍ । ਮਤ੍ਪ੍ਰਯਾਰ੍ਥਂ ਪੁਰੈਵੈਤਦ੍ਵਿਦਿਤਂ ਤੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਉਹ ਅੰਤਹੀਣ ਦੁੱਖ ਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ—ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ।