ਤੈਰਯੁਦ੍ਧਂ ਸਾਧੁ ਮਨ੍ਯੇ ਕੁਰਵਸ੍ਤਨ੍ਨਿਬੋਧਤ। ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ੍ਯ ਕੁਲਸ੍ਯ ਭਵਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੀ ਥਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਕੁਰਵੋ, ਇਹ ਜਾਣ ਲਓ—ਜੰਗ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏषਾ ਮੇ ਪਰਮਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਯਯਾ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ ਮੇ ਮਨਃ । ਯਦਿ ਤ੍ਵਯੁਦ੍ਧਮਿष੍ਟਂ ਵੋ ਵਯਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੈ ਯਤਾਮਹੇ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਲਾਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਆਓ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਂਝ ਬਣਾਈਏ।
ਨ ਤੁ ਨਃ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾਨਾਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ੇਤ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਜੁਗੁਪ੍ਸਤਿ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮੇਣ ਮਾਮੇਵੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਪਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸਾਡੀ ਪੀੜ੍ਹ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ; ਉਹ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਮੈਂ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਯਥਾਵਦਸਿ ਭਾਰਤ। ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਗਾਣ੍ਡੀਵੇਨ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਮਹਾਰਾਜ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਸਪਸ਼ਟ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਤੁ ਨਾਭਿਜਾਨਾਮਿ ਤਵ ਧੀਰਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਯਤ੍ਪੁਤ੍ਰਵਸ਼ਮਾਗਚ੍ਛੇਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਃ
ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ, ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹੋ।
ਨੈष ਕਾਲੋ ਮਹਾਰਾਜ ਤਵ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਕृਤਾਗਸਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਹ੍ਯੇਵਾਦਿਤਃ ਪਾਰ੍ਥਾ ਨਿਕृਤਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਹ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸੁਹृਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਣਿਹਿਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍। ਆਸ੍ਥੇਯਂ ਹਿ ਹਿਤਂ ਤੇਨ ਨ ਦ੍ਰੋਗ੍ਧਾ ਗੁਰੁਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਪਿਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸਲ ਅਧਿਆਪਕ ਕਦੇ ਵੀ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਇਦਂ ਜਿਤਮਿਦਂ ਲਬ੍ਧਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਾਜਿਤਾਨ੍। ਦ੍ਯੂਤਕਾਲੇ ਮਹਾਰਾਜ ਸ੍ਮਰਸੇ ਸ੍ਮ ਕੁਮਾਰਵਤ੍
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸੁਣਿਆ ਕਿ 'ਇਹ ਜਿੱਤਿਆ, ਇਹ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ', ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਏ, ਤਦ ਤੂੰ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਪਰੁषਾਣ੍ਯੁਚ੍ਯਮਾਨਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾ ਪਾਰ੍ਥਾਨੁਪੇਕ੍ਸ਼ਸੇ। ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਜਯਨ੍ਤੀਤਿ ਪ੍ਰਪਾਤਂ ਨਾਨੁਪਸ਼੍ਯਸਿ
ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕਹੇ ਗਏ, ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਪੂਰਾ ਰਾਜ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਤੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ।
ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਕੁਰਵਸ੍ਤੇ ਸਜਾਙ੍ਗਲਾਃ। ਅਥ ਵੀਰੈਰ੍ਜਿਤਾਮੁਰ੍ਵੀਮਖਿਲਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਥਾਃ
ਕੁਰੁਆਂ ਦਾ ਵਿਰਾਸਤੀ ਰਾਜ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਧਰਤੀਆਂ, ਤੇ ਫਿਰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਤੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਈ।
ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜਿਤਾ ਭੂਮਿਸ੍ਤਵ ਪਾਰ੍ਥੈਰ੍ਨਿਵੇਦਿਤਾ। ਮਯੇਦਂ ਕृਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਮਨ੍ਯਸੇ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਤੂੰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ ਕਿ 'ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਹੀ ਕੀਤਾ'।
ਗ੍ਰਸ੍ਤਾਨ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜੇਨ ਮਜ੍ਜਤੋ ਹ੍ਯਪ੍ਲਵੇऽਮ੍ਭਸਿ। ਆਨਿਨਾਯ ਪੁਨਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤੇ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰਥ ਨੇ ਮੁੜ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤਾ, ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ।
ਕੁਮਾਰਵਚ੍ਚ ਸ੍ਮਯਸੇ ਦ੍ਯੂਤੇ ਵਿਨਿਕृਤੇषੁ ਯਤ੍। ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਵਨੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵ੍ਰਜਤ੍ਸੁ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਏ, ਤੂੰ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਮੁਸਕਾਇਆ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਵਣਵਾਸ 'ਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗਏ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਹੱਸਿਆ।
ਪ੍ਰਵਰ੍षਤਃ ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤਾਨਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਸ਼ਿਤਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਅਪ੍ਯਰ੍ਣਵਾ ਵਿਸ਼ੁष੍ਯੇਯੁਃ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਸਯੋਨਯਃ
ਅਰਜੁਨ ਜਦੋਂ ਬੇਅੰਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਵਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਸੁੱਕ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤਾਂ ਕੀ ਹੀ ਰਹੀਆਂ।
ਅਸ੍ਯਤਾਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਧਨੁषਾਂ ਵਰਮ੍। ਕੇਸ਼ਵਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਾਯੁਧਾਨਾਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਵਾਨਰੋ ਰੋਚਮਾਨਸ਼੍ਚ ਕੇਤੁਃ ਕੇਤੁਮਤਾਂ ਵਰਃ
ਫਾਲਗੁਨ, ਜੋ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਏ; ਕੇਸ਼ਵ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਾਨਰ-ਝੰਡਾ, ਜੋ ਝੰਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਹੋਣ।
ਏਵਮੇਤਾਨਿ ਸ ਰਥੋ ਵਹਤੇ ਸਹ ਯੋ ਰਣੇ। ਕ੍ਸ਼ਪਯਿष੍ਯਤਿ ਨੋ ਰਾਜਨ੍ਕਾਲਚਕ੍ਰਮਿਵੋਦ੍ਯਤਮ੍
ਜੋ ਰਥ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਲੈ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ, ਰਾਜਾ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਵਸੁਧਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਖਿਲਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਯਸ੍ਯ ਭੀਮਾਰ੍ਜਿਨੌ ਯੋਧੌ ਸ ਰਾਜਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਅੱਜ, ਰਾਜਾ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੇ ਹਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਯੋਧੇ ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਹਨ; ਉਹ ਰਾਜਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਭੀਮਹਤਪ੍ਰਾਯਾਂ ਮਞ੍ਜਨ੍ਤੀਂ ਤਵ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮੁਖਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੌਰਵਾਃ
ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਫੌਜ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਭੀਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਡੁੱਬ ਰਹੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਯੋਰ੍ਭੀਤਾ ਲਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿਜਯਂ ਵਿਭੋ। ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚਾਨੁਸਾਰਿਣਃ
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਉਹ ਰਾਜੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਨ, ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਹ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਦ੍ਯ ਨਾਰ੍ਚਨ੍ਤਿ ਪਞ੍ਚਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸਕੇਕਯਾਃ। ਸਾਲ੍ਵੇਯਾਃ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਾਮਵਜਾਨਤੇ
ਅੱਜ ਮਤਸਿਆ ਤੇਰੇ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਕੇਕਯਾ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਸਾਲਵੇ ਤੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ ਵੀ, ਉਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਰ੍ਥਂ ਹ੍ਯੇਤੇ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੀਰ੍ਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਰੁਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸਦੈਵ ਤੇ
ਇਹ ਸਭ, ਪਾਰਥ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨਰ੍ਹਾਨੇਵ ਤੁ ਵਧੇ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਵਿਕਰ੍ਮਣਾ। ਯੋऽਕ੍ਲੇਸ਼ਯਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਵੇष੍ਟ੍ਯਧੁਨਾਪਿ ਵੈ
ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਣਉਚਿਤ ਮਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋਪਾਯੈਰ੍ਨਿਯਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਾਨੁਗਃ ਪਾਪਪੁਰੁषਃ। ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਰਾਜ ਨਾਨੁਸ਼ੋਚਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਅਪਰੋਹਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚੈਨਂ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍। ਦ੍ਯੂਤਕਾਲੇ ਮਯਾ ਚੋਕ੍ਤਂ ਵਿਦੁਰੇਣ ਚ ਧੀਮਤਾ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਹੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ: ਜੂਏ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ ਸਨ।
ਯਦਿਦਂ ਤੇ ਵਿਲਪਿਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰਤ। ਅਨੀਸ਼ੇਨੈਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਬਾਰੇ ਤੇਰੀ ਇਹ ਸਾਰੀ ਵਿਲਾਪਨਾ ਬਿਲਕੁਲ ਬੇਮਤਲਬ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ।
ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਸ਼ੋਚ੍ਯਾ ਭਵਤਾਂ ਵਯਮ੍। ਸਮਰ੍ਥਾਃ ਸ੍ਮ ਪਰਾਞ੍ਜੇਤੁਂ ਬਲਿਨਃ ਸਮਰੇ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਡਰ ਨਾ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ।
ਵਨੇ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਯਦਾਯਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਮਹਤਾ ਬਲਚਕ੍ਰੇਣ ਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰਾਵਮਰ੍ਦਿਨਾ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਸੀ ਤੇ ਵੈਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਕੇਕਯਾ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤ। ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਵਯੁਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਬਹਵੋऽਨ੍ਯੇऽਨੁਯਾਯਿਨਃ
ਕੇਕਯ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਸ੍ਯ ਚਾਦੂਰਾਤ੍ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਰਥਾਃ । ਵ੍ਯਗਰ੍ਹਯਂਸ਼੍ਚ ਸਂਗਮ੍ਯ ਭਵਨ੍ਤਂ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ
ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਦੇ ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਕੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਾਸੀਨਮਜਿਨੈਃ ਪ੍ਰਤਿਵਾਸਿਤਮ੍। ਕृष੍ਣਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਸਂਹਤ੍ਯ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਨ੍ਤ ਭਾਰਤ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁਖੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ ਬੈਠੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ।