ਦ੍ਰੋਣਾਕਰ੍ਣੌ ਪ੍ਰਤੀਯਾਤਾਂ ਯਦਿ ਵੀਰੌ ਨਰਰ੍षਭੌ । ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੌ ਬਲਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੌ ਸਮਰੇष੍ਵਪਰਾਜਿਤੌ
ਜੇ ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਕਰਣ, ਦੋ ਵੱਡੇ ਬੀਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ, ਇਕੱਠੇ ਆਗੇ ਵਧਣਗੇ—
ਮਹਾਨ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਂਸ਼ਯੋ ਲੋਕੇ ਨ ਤ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਿਜਯੋ ਮਮ। ਘृਣੀ ਕਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਮਾਦੀ ਚ ਆਚਾਰ੍ਯਃ ਸ੍ਥਵਿਰੋ ਗੁਰੁਃ
—ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਅਣਿਸਚਿਤਤਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ। ਕਰਣ ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੈ, ਤੇ ਅਚਾਰਿਆ ਜੀ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ।
ਸਮਰ੍ਥੋ ਬਲਵਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥੋ ਦृਢਧਨ੍ਵਾ ਜਿਤਕ੍ਲਮਃ । ਭਵੇਤ੍ਸੁਤੁਮੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋऽਪ੍ਯਪਰਾਜਯਃ
ਪਾਰਥ ਸਮਰਥ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਪੱਕਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ; ਲੜਾਈ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਜੇਤ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਹਦ੍ਯਸ਼ਃ । ਅਪਿ ਸਰ੍ਵਾਮਰੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਤ੍ਯਜੇਯੁਰ੍ਨ ਪੁਨਰ੍ਜਯਮ੍
ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹਨ, ਸਭ ਬੀਰ ਹਨ, ਸਭ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਪਰ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਵੀ ਛੱਡ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਾਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ।
ਵਧੇ ਨੂਨਂ ਭਵੇਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਸ੍ਤਯੋਰ੍ਵਾ ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਚ। ਨ ਤੁ ਹਨ੍ਤਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਜੇਤਾ ਚਾਸ੍ਯ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਜਾਂ ਫਾਲਗੁਨ ਦੀ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਥਂ ਸ਼ਾਮ੍ਯੇਨ੍ਮਨ੍ਦਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਯ ਉਤ੍ਥਿਤਃ । ਅਨ੍ਯੇऽਪ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਜੀਯਨ੍ਤੇ ਚ ਜਯਨ੍ਤਿ ਚ। ਏਕਾਨ੍ਤਵਿਜਯਸ੍ਤ੍ਵੇਵ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਹ
ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ, ਜੋ ਮੂਰਖਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਉਠਿਆ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਠੰਢਾ ਹੋਵੇ? ਹੋਰ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਹਾਰਦੇ ਤੇ ਕਦੇ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫਾਲਗੁਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਮਾਹੂਯ ਖਾਣ੍ਡਵੇऽਗ੍ਨਿਮਤਰ੍ਪਯਤ੍। ਜਿਗਾਯ ਚ ਸੁਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਾਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਮਃ ਪਰਾਜਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤੈਂਤੀਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਖਾਂਡਵ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਯਸ੍ਯ ਯਨ੍ਤਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤਸਮੋ ਯੁਧਿ। ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਜਯਸ੍ਤਾਤ ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਜਯਸ੍ਤਥਾ
ਜਿਸ ਦਾ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਲਣ-ਫਿਰਣ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਵੇਕਰਥੇ ਯਤ੍ਤਾਵਧਿਜ੍ਯਂ ਗਾਣ੍ਡਿਵਂ ਧਨੁਃ। ਯੁਗਪਤ੍ਰੀਣਿ ਤੇਜਾਂਸਿ ਸਮੇਤਾਨ੍ਯਨੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਉਹ ਇਕੋ ਰਥ ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਤਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨੈਵਾਸ੍ਤਿ ਨੋ ਧਨੁਸ੍ਤਦृਙ੍ਵ ਯੋਦ੍ਧਾ ਨ ਚ ਸਾਰਥਿਃ । ਤਚ੍ਚ ਮਨ੍ਦਾ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਵਸ਼ਾਨੁਗਾਃ
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਐਸਾ ਧਨੁਸ਼ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਐਸਾ ਯੋਧਾ, ਨਾ ਐਸਾ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਤੇ ਜੋ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਹਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ।
ਸ਼ੇषਯੇਦਸ਼ਨਿਰ੍ਦੀਪ੍ਤੋ ਵਿਪਤਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸਞ੍ਜਯ। ਨ ਤੁ ਸ਼ੇषਂ ਸ਼ਰਾਸ੍ਤਾਤ ਕੁਰ੍ਯੁਰਸ੍ਤਾਃ ਕਿਰੀਟਿਨਾ
ਸੰਜਯ, ਜੇਕਰ ਬਿਨਾ ਇੰਦਣ ਦੇ ਅੱਗ ਡਿੱਗਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰਹਿ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਕਿਰੀਟੀ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਅਪਿ ਚਾਸ੍ਯਨ੍ਨਿਵਾਭਾਤਿ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਨਿਵ ਧਨਞ੍ਜਯਃ । ਉਦ੍ਧਰਨ੍ਨਿਵ ਕਾਯੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਭਿਃ
ਅਤੇ ਧਨੰਜਯਾ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਨਿਗਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰ ਉਠਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਅਪਿ ਬਾਣਮਯਂ ਤੇਜਃ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਮਿਵ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਗਾਣ੍ਡੀਵੋਤ੍ਥਂ ਦਹੇਤਾਜੌ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਮ ਵਾਹਿਨੀ
ਗਾਂਡੀਵ ਤੋਂ ਉਠੀ ਅੱਗ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਪਿ ਸਾ ਰਥਘੋषੇਣ ਭਯਾਰ੍ਤਾ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਃ । ਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਬਹੁਧਾ ਸੇਨਾ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ
ਸਵਯਸਾਚੀ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੋਂ ਭਾਰਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਡਰੀ ਹੋਈ, ਡਰ ਵਿਚ ਫਸੀ ਹੋਈ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਕਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹਾਨਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਦਹੇਤ੍ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚਰਨ੍। ਮਹਾਰ੍ਚਿਰਨਿਲੋਦ੍ਧੂਤਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਮਾਮਕਾਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਅੱਗ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਘਾਹ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।
ਯਦੋਦ੍ਵਮਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤਾਨ੍ਬਾਣਸਙ੍ਘਾਂ- ਸ੍ਤਾਨਾਤਤਾਯੀ ਸਮਰੇ ਕਿਰੀਟੀ। ਸृष੍ਟੋऽਨ੍ਤਕਃ ਸਰ੍ਵਹਰੋ ਵਿਧਾਤ੍ਰਾ ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ਤਦ੍ਵਦਪਾਰਣੀਯਃ
ਜਦੋਂ ਕਿਰੀਟੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਵੈਰੀ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਧਾਤਾ ਵਲੋਂ ਬਣੀ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਹਯਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਸੁਬੁਹੂਨ੍ਪ੍ਰਕਾਰਾਨ੍ ਸ਼੍ਰੋਤਾਸ੍ਮਿ ਤਾਨਾਵਸਥੇ ਕੁਰੂਣਾਮ੍। ਤੇषਾਂ ਸਮਨ੍ਤਾਚ੍ਚ ਤਥਾ ਰਣਾਗ੍ਰੇ ਕ੍ਸ਼ਯਃ ਕਿਲਾਯਂ ਭਰਤਾਨੁਪੈਤਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦੌੜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸ਼ਿਵਿਰ ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਨਾਸ ਪੱਕਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਜਿਗੀषਵਃ। ਤਥੌਭਿਸਰਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਜਯੇ ਧृਤਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਿਰਣੈਸ਼ੀਲ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
......ਹਿ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਨਾਚਕ੍ਸ਼ੀਥਾਃ ਪਰਾਨ੍ਮਮ। ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਕੇਕਯਾਨ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਾਗਧਾਨ੍ਵਤ੍ਸਭੂਮਿਪਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ—ਪਾਂਚਾਲ, ਕੇਕਯ, ਮਤਸਯ, ਮਗਧ ਅਤੇ ਵਤਸ ਦੇ ਰਾਜੇ।
ਯਸ਼੍ਚ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨਿਮਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨਿਚ੍ਛਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਸ਼ੇ ਬਲੀ। ਸ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਜਗਤਃ ਕृष੍ਣਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਜਯੇ ਧृਤਃ
ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਸਮਸ੍ਤਾਮਰ੍ਜੁਨਾਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍। ਸ਼ੈਨੇਯਃ ਸਮਰੇ ਸ੍ਥਾਤਾ ਬੀਜਵਤ੍ਪ੍ਰਵਪਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍
ਸਾਤਯਕੀ, ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਪੋਤਾ, ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਜਲਦੀ ਸਿੱਖ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹੇਗਾ, ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਬੀਜ ਵਾਂਗ ਵੰਡੇਗਾ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਃ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਾ ਮਹਾਰਥਃ । ਮਾਮਕੇषੁ ਰਣਂ ਕਰ੍ਤਾ ਬਲੇषੁ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਪਾਂਚਾਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਰੂਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਮੇਰੀ ਫੌਜਾਂ ਉੱਤੇ ਜੰਗ ਕਰੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉੱਚੀ ਹਥਿਆਰ-ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਮਾਹਰ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਚ ਕ੍ਰੋਧਾਦਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਚ ਵਿਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਮਯਾਭ੍ਯਾਂ ਭੀਮਸੇਨਾਚ੍ਚ ਭਯਂ ਮੇ ਤਾਤ ਜਾਯਤੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ, ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਵੀਰਤਾ ਤੋਂ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਿਆਰੇ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਮਾਨੁषਂ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਜਾਲਂ ਵਿਤਤਮਨ੍ਤਰਾ । ਨ ਮੇ ਸੈਨ੍ਯਾਸ੍ਤਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਤਃ ਕ੍ਰੋਸ਼ਾਮਿ ਸਞ੍ਜਯ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਅਮਾਨਵੀ ਜਾਦੂ ਦਾ ਜਾਲ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸੰਜਯ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯੋ ਮਨਸ੍ਵੀ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸੀ। ਮੇਧਾਵੀ ਸੁਕृਤਪ੍ਰਜ੍ਞੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਪਾਂਡੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਖਣਯੋਗ, ਦਿਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰਾਮਾਤ੍ਯੈਃ ਸੁਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸਂਪਨ੍ਨੋ ਯੁਦ੍ਧਯੋਜਕੈਃ । ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੈਰ੍ਵੀਰੈਰੁਪਪਨ੍ਨੋ ਮਹਾਰਥੈਃ
ਉਹ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹਾਇਕ ਹੈ, ਜੰਗ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਭਰਾਵਾਂ, ਵੀਰ ਸੱਸਰੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਧृਤ੍ਯਾ ਚ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਨੈਭृਤ੍ਯੇਨ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਅਨੁਸ਼ਂਸੋ ਵਦਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਹੀਮਾਨ੍ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਪਾਂਡਵ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ, ਸੁਝੀਵਾਨ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਦਿਆਲੂ, ਠੰਢੇ ਮਨ ਦਾ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਵੀਰਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਃ ਕृਤਾਤ੍ਮਾ ਚ ਵृਦ੍ਧਸੇਵੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਤਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨਂ ਸਮਿਦ੍ਧਮਿਵ ਪਾਵਕਮ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਵੇ।
ਤਪਨ੍ਤਮਭਿ ਕੋ ਮਨ੍ਦਃ ਪਤਿष੍ਯਤਿ ਪਤਙ੍ਗਵਤ੍। ਪਾਣ੍ਡਵਾਗ੍ਨਿਮਨਾਵਾਰ੍ਯਂ ਮੁਮੂਰ੍षੁਰ੍ਨष੍ਟਚੇਤਨਃ
ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪਦਾ ਹੈ, ਮੂਰਖ ਹੀ ਪਤੰਗੇ ਵਾਂਗ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰੋਕਣਯੋਗ ਅੱਗ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੌਤ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ।
ਤਨੁਰੁਚ੍ਚਃ ਸ਼ਿਖੀ ਰਾਜਾ ਮਿਥ੍ਯੋਪਚਰਿਤੋ ਮਯਾ। ਮਨ੍ਦਾਨਾਂ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯੁਦ੍ਧੇਨਾਨ੍ਤਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਉੱਚਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਝੂਠੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਦਨਾਮ ਕੀਤਾ, ਜੰਗ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੇ ਮੂਰਖ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰੇਗਾ।