ਅਮਰ੍षਣਸ਼੍ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਦृਢਵੈਰਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ । ਅਨਰ੍ਮਹਾਸੀ ਸੋਨ੍ਮਾਦਸ੍ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ੀ ਮਹਾਸ੍ਵਨਃ
ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਬੇਸਬਰ ਹੈ, ਪਾਂਡਵ ਪੱਕਾ ਵੈਰੀ ਹੈ; ਉਹ ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਉੱਤਲਾ, ਵਕ-ਵਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਰਜਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਵੇਗੋ ਮਹੋਤ੍ਸਾਹੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ। ਮਨ੍ਦਾਨਾਂ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯੁਦ੍ਧੇਨਾਨ੍ਤਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਤੇਜ਼, ਵੱਡੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੰਦ-ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਉਰੁਗ੍ਰਾਹਗृਹੀਤਾਨਾਂ ਗਦਾਂ ਬਿਭ੍ਰਦ੍ਵृਕੋਦਰਃ। ਕੁਰੂਣਾਮृषਭੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦਣ੍ਡਪਾਣਿਰਿਵਾਨ੍ਤਕਃ
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਅਜਗਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੰਡ-ਧਾਰੀ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅष੍ਟਾਸ਼੍ਰਿਮਾਯਸੀਂ ਘੋਰਾਂ ਗਦਾਂ ਕਾਞ੍ਚਨਭੂषਣਾਮ੍ । ਮਨਸਾਹਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡਮਿਵੋਦ੍ਯਤਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਠ ਗੰਦਾਂ, ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ, ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਮੈਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਦੰਡ ਉਠਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਯਥਾ ਮृਗਾਣਾਂ ਯੂਥੇषੁ ਸਿਂਹੋ ਜਾਤਬਲਸ਼੍ਚਰੇਤ੍। ਮਾਮਕੇषੁ ਤਥਾ ਭੀਮੋ ਬਲੇषੁ ਵਿਚਰਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਭੀਮ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਹੀ ਘੁੰਮੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ ਏਕਃ ਕ੍ਰੂਰਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਬਹ੍ਵਾਸ਼ੀ ਵਿਪ੍ਰਤੀਪਸ਼੍ਚ ਬਾਲ੍ਯੇਪਿ ਰਭਸਃ ਸਦਾ
ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਕਰੜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਧੇਰੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਉਲਟ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਤਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਵੇਪਤੇ ਮੇ ਹृਦਯਂ ਯੇ ਮੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦਯਃ। ਬਾਲ੍ਯੇऽਪਿ ਤੇਨ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤੋ ਵਾਰਣੇਨੇਵ ਮਰ੍ਦਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਕੰਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਕੁਚਲੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਦਬਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸਂਕ੍ਲਿष੍ਟਾ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਸੁਤਾ ਮਮ। ਸ ਏਵ ਹੇਤੁਰ੍ਭੇਦਸ੍ਯ ਭੀਮੋ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਰਹੇ ਹਨ। ਭੀਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਇਸ ਵੰਡ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਗ੍ਰਸਮਾਨਮਨੀਕਾਨਿ ਨਰਵਾਰਣਵਾਜਿਨਾਮ੍। ਪਸ਼੍ਯਾਮੀਵਾਗ੍ਰਤੋ ਭੀਮਂ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਛਿਤਮਾਹਵੇ
ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਨਿਗਲਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੇ ਦ੍ਰੋਣਾਰ੍ਜੁਨਸਮਂ ਵਾਯੁਵੇਗਸਮਂ ਜਵੇ। ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਮਂ ਕ੍ਰੋਧੇ ਕੋ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਭੀਮਮਾਹਵੇ
ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵਾਂਗ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਭੀਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਞ੍ਜਯਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਸ਼ੂਰਂ ਭੀਮਸੇਨਮਮਰ੍षਣਮ੍ । .......... ਯੇऽਹਂ ਯਤ੍ਤੇਨ ਰਿਪੁਘਾਤਿਨਾ । ..... ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਮਮ ਮਨਸ੍ਵਿਨਾ
ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਅਡੋਲਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਡਰਦੇ ਹਨ।
ਯੇਨ ਭੀਮਬਲਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾ ਹਤਾਃ। ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਰਣੇ ਵੇਗਂ ਮਾਨੁषਃ ਪ੍ਰਸਹਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਸ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਝੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਨ ਸ ਜਾਤੁ ਵਸ਼ੇ ਤਸ੍ਥੌ ਮਮ ਬਾਲ੍ਯੇऽਪਿ ਸਞ੍ਜਯ । ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਮ ਦੁष੍ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਕ੍ਲਿष੍ਟਃ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਸੰਜਯਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਦੇ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਹੁਣ ਤਾਂ, ਜਦ ਮੇਰੇ ਮਾੜੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਂਡਵ ਹੋਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਝੁਕੇਗਾ।
ਨਿष੍ਠੁਰੋ ਰੋषਣੋऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭਜ੍ਯੇਤਾਪਿ ਨ ਸਂਨਮੇਤ੍। ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ੀਂ ਸਂਹਤਭ੍ਰੂਃ ਕਥਂ ਸ਼ਾਮ੍ਯੇਦ੍ਵृਕੋਦਰਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ ਪਰ ਝੁਕੇਗਾ ਨਹੀਂ। ਤਿਰਛੀ ਨਿਗਾਹ ਤੇ ਭੰਨੇ ਭ੍ਰੂਆਂ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਕਿਵੇਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸ਼ੂਰਸ੍ਤਥਾऽਪ੍ਰਤਿਬਲੋ ਗੌਰਸ੍ਤਾਲ ਇਵੋਨ੍ਨਤਃ। ਪ੍ਰਮਾਣਤੋ ਭੀਮਸੇਨਃ ਪ੍ਰਾਦੇਸ਼ੇਨਾਧਿਕੋऽਰ੍ਜੁਨਾਤ੍
ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਅਦਵਿੱਤੀਅ ਹੈ, ਤੇ ਲੰਮੇ ਤਾਲ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਭੀਮਸੇਨ ਕਦ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੱਥ ਵਧ ਹੈ।
ਜਵੇਨ ਵਾਜਿਨੋऽਤ੍ਯੇਤਿ ਬਲੇਨਾਨ੍ਤ੍ਯੇਤਿ ਕੁਞ੍ਜਰਾਨ੍ । ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਜਲ੍ਪੀ ਮਧ੍ਵਕ੍ਸ਼ੋ ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ, ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਹਦ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮਧਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ।
ਇਤਿ ਬਾਲ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯਾ ਵ੍ਯਾਸਮੁਖਾਤ੍ਪੁਰਾ। ਰੂਪਤੋ ਵੀਰ੍ਯਤਸ਼੍ਚੈਵ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਵਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ — ਪਾਂਡਵ ਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ।
ਆਯਸੇਨ ਸ ਦਣ੍ਡੇਨ ਰਥਨ੍ਨਾਗਾਨ੍ਨਰਾਨ੍ਹਯਾਨ੍। ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰੌਦ੍ਰਃ ਕ੍ਰੂਰਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦਾ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਮਰ੍षੀ ਨਿਤ੍ਯਸਂਰਬ੍ਧੋ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ। ਮਯਾ ਤਾਤ ਪ੍ਰਤੀਪਾਨਿ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਮਾਨਿਤਃ
ਭੀਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਲੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ, ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਨਿष੍ਕਰ੍ਣਾਮਾਯਸੀਂ ਸ੍ਥੂਲਾਂ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਂ ਕਾਞ੍ਚਨੀਂ ਗਦਾਮ੍ । ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਂ ਸ਼ਤਨਿਰ੍ਹਾਦਾਂ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮੇ ਸੁਤਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਲੋਹੇ ਦੀ, ਮੋਟੀ, ਚੌੜੀ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਗਦਾ, ਜੋ ਸੌ ਵਾਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਝੱਲ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਅਪਾਰਮਪ੍ਲਵਾਗਾਧਂ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਸ਼ਰਵੇਧਨਮ੍ । ਭੀਮਸੇਨਮਯਂ ਦੁਰ੍ਗਂ ਤਾਤ ਮਨ੍ਦਾਸ੍ਤਿਤੀਰ੍षਵਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਤੋਂ ਬਣੀ ਕਿਲ੍ਹਾ ਇੱਕ ਅਥਾਹ, ਬੇਹੱਦ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ। ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰੋਸ਼ਤੋ ਮੇ ਨ ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਬਾਲਾਃ ਪਣ੍ਡਿਤਮਾਨਿਨਃ । ਵਿषਮਂ ਨ ਹਿ ਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤਂ ਮਧੁਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣਦੇ ਨਹੀਂ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੁਧਵਾਨ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਖਤਰਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਸਂਯੁਗੇ ਯੇ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਰੂਪੇਣ ਮृਤ੍ਯੁਨਾ। ਨਿਯਤਂ ਚੋਦਿਤਾ ਧਾਤ੍ਰਾ ਸਿਂਹੇਨੇਵ ਮਹਾਮृਗਾਃ
ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਣਗੇ, ਉਹ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਜਾਨਵਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੈਕ੍ਯਾਂ ਤਾਤ ਚਤੁष੍ਕਿष੍ਕੁਂ षਡਸ਼੍ਰਿਮਮਿਤੌਜਸਮ੍। ਪ੍ਰਹਿਤਾਂ ਦੁਃਖਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਂ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮੇ ਸੁਤਾਃ
ਪਿਤਾ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੀ ਚਾਰ ਧਾਰਾਂ, ਛੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਦਰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਰਢੀ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਝੱਲ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਗਦਾਂ ਭ੍ਰਾਮਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਿਨ੍ਦਤੋ ਹਸ੍ਤਿਮਸ੍ਤਕਾਨ੍। ਸृਕ੍ਕਿਣੀ ਲੇਲਿਹਾਨਸ੍ਯ ਬਾष੍ਪਮੁਤ੍ਸृਜਤੋ ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਗਦਾ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ, ਆਪਣੇ ਹੋਠ ਚੱਟਦਾ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਅੰਸੂ ਵਗਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਨਾਗਾਨ੍ਪਤਤਃ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਭੈਰਵਾਨ੍ਰਵਾਨ੍। ਪ੍ਰਤੀਪਂ ਪਤਤੋ ਮਤ੍ਤਾਨ੍ਕੁਞ੍ਜਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਗਰ੍ਜਤਃ
ਹਾਥੀਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਕਰਦਾ, ਪਾਗਲ ਹਾਥੀਆਂ ਵੱਲ ਵੱਜਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬੀ ਗਰਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਵਿਗਾਹ੍ਯ ਰਥਮਾਰ੍ਗੇषੁ ਵਰਾਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਨਿਘ੍ਨਤਃ । ਅਗ੍ਨੇਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਸ੍ਯੇਵ ਅਪਿ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਮੇ ਪ੍ਰਜਾ
ਰਥਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਘੁਸ ਕੇ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਤੋਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਵੀਥੀਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦ੍ਰਾਵਯਨ੍ਮਮ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਨृਤ੍ਯਨ੍ਨਿਵ ਗਦਾਪਾਣਿਰ੍ਯੁਗਾਨ੍ਤਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ
ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਉਹ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਭਜਾਉਂਦਾ, ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਨੱਚਦਾ ਜਿਵੇਂ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨ ਇਵ ਮਾਤਙ੍ਗਃ ਪ੍ਰਭਞ੍ਜਨ੍ਪੁष੍ਪਿਤਾਨ੍ਦ੍ਰੁਮਾਨ੍। ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਰਣੇ ਸੇਨਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮੇ ਵृਕੋਦਰਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾੜਦਾ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਜੰਗ ਵਿਚ ਘੁਸ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਰਥਾਨ੍ਵਿਪੁਰੁषਾਨ੍ਵਿਸਾਰਥਿਹਯਧ੍ਵਜਾਨ੍ । ਆਰੁਜਨ੍ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਰਥਿਨਃ ਸਾਦਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਉਹ ਰਥਾਂ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ, ਰਥ-ਚਾਲਕਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ, ਰਥ-ਯੋਧਿਆਂ ਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾੜੇਗਾ।