ਤੇਨ ਵਸ਼੍ਚੇਦਿਰਾਜੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਅਭ੍ਯਯੁਞ੍ਜਤ । ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਾ ਪਰਿਵृਤਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਯੋਭਿਸਂਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਯਃ ਸਂਸ਼੍ਰਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਿਵ ਵਾਸਵਃ। ਤੇਨ ਵੋ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਅਭ੍ਯਯੁਞ੍ਜਤ
ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਹੈ, ਉਸ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਯਥਾ ਚੇਦਿਪਤੇਰ੍ਭ੍ਰਾਤਾ ਸ਼ਰਭੋ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਕਰਕਰ੍षੇਣ ਸਹਿਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵਸ੍ਤੇऽਭ੍ਯਯੁਞ੍ਜਤ
ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਭਰਾ ਸ਼ਰਭਾ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਕਰਕਰਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਜਾ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।
ਤਾਰਾਸਨ੍ਧਿਃ ਸਹਦੇਵੋ ਜਯਤ੍ਸੇਨਸ਼੍ਚ ਤਾਵੁਭੌ । ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਤਿਰਥੇ ਵੀਰੌ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੌ
ਤਾਰਾਸੰਧੀ, ਸਹਦੇਵ ਤੇ ਜਯਤਸੇਨ — ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਿਰੋਧੀ ਵਿਰਲੇ ਜੰਗੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਟੇ ਰਹੇ।
ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ। ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥਾਯ ਸੋਤ੍ਸ੍ਯਮਾਨੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਡ੍ਰੁਪਦ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਜੋਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯੋਦੀਚ੍ਯਾ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਯਾਨੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ, ਪੂਰਬ ਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਜੋ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵ ਏਤੇ ਮਹੋਤ੍ਸਾਹਾ ਯੇ ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਏਕਤਸ੍ਤ੍ਵੇਵ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੇਤਾ ਭੀਮ ਏਕਤਃ
ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤੁਸੀਂ ਗਿਣੇ, ਜੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਤੇ ਭੀਮ ਇਕੱਲਾ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ।
ਭੀਮਸੇਨਾਦ੍ਧਿ ਮੇ ਭੂਯੋ ਭਯਂ ਸਞ੍ਜਾਯਤੇ ਮਹਤ੍। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਦਮਰ੍षਣਾਤ੍ਤਾਤ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਦਿਵ ਮਹਾਰੁਰੋਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਡਰ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਬੇਸਬਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਬਾਘ ਗਰਜਦਾ ਹੈ।
ਜਾਗਰ੍ਮਿ ਰਾਤ੍ਰਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੀਰ੍ਘਮੁष੍ਣਂ ਚ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍। ਭੀਤੋ ਵृਕੋਦਰਾਤ੍ਤਾਤ ਸਿਂਹਾਤ੍ਪਸ਼ੁਰਿਵਾਪਰਃ
ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਜਾਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਲੰਬੀ ਤੇ ਗਰਮ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਸ਼ੇਰ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਹਿ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੋਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮਤੇਜਸਃ। ਸੈਨ੍ਯੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਤਿਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯ ਏਨਂ ਵਿषਹੇਦ੍ਯੁਧਿ
ਮੈਂ ਇਸ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਸਕੇ — ਉਹ ਜੋ ਮਹਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਜੋਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਮਰ੍षਣਸ਼੍ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਦृਢਵੈਰਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ । ਅਨਰ੍ਮਹਾਸੀ ਸੋਨ੍ਮਾਦਸ੍ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ੀ ਮਹਾਸ੍ਵਨਃ
ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਬੇਸਬਰ ਹੈ, ਪਾਂਡਵ ਪੱਕਾ ਵੈਰੀ ਹੈ; ਉਹ ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਉੱਤਲਾ, ਵਕ-ਵਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਰਜਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਵੇਗੋ ਮਹੋਤ੍ਸਾਹੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ। ਮਨ੍ਦਾਨਾਂ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯੁਦ੍ਧੇਨਾਨ੍ਤਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਤੇਜ਼, ਵੱਡੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਮੰਦ-ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਉਰੁਗ੍ਰਾਹਗृਹੀਤਾਨਾਂ ਗਦਾਂ ਬਿਭ੍ਰਦ੍ਵृਕੋਦਰਃ। ਕੁਰੂਣਾਮृषਭੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦਣ੍ਡਪਾਣਿਰਿਵਾਨ੍ਤਕਃ
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਅਜਗਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੰਡ-ਧਾਰੀ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅष੍ਟਾਸ਼੍ਰਿਮਾਯਸੀਂ ਘੋਰਾਂ ਗਦਾਂ ਕਾਞ੍ਚਨਭੂषਣਾਮ੍ । ਮਨਸਾਹਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡਮਿਵੋਦ੍ਯਤਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਠ ਗੰਦਾਂ, ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ, ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਮੈਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਦੰਡ ਉਠਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਯਥਾ ਮृਗਾਣਾਂ ਯੂਥੇषੁ ਸਿਂਹੋ ਜਾਤਬਲਸ਼੍ਚਰੇਤ੍। ਮਾਮਕੇषੁ ਤਥਾ ਭੀਮੋ ਬਲੇषੁ ਵਿਚਰਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਭੀਮ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਹੀ ਘੁੰਮੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ ਏਕਃ ਕ੍ਰੂਰਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਬਹ੍ਵਾਸ਼ੀ ਵਿਪ੍ਰਤੀਪਸ਼੍ਚ ਬਾਲ੍ਯੇਪਿ ਰਭਸਃ ਸਦਾ
ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਕਰੜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਧੇਰੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਉਲਟ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਤਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਵੇਪਤੇ ਮੇ ਹृਦਯਂ ਯੇ ਮੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦਯਃ। ਬਾਲ੍ਯੇऽਪਿ ਤੇਨ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤੋ ਵਾਰਣੇਨੇਵ ਮਰ੍ਦਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਕੰਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਕੁਚਲੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਦਬਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸਂਕ੍ਲਿष੍ਟਾ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਸੁਤਾ ਮਮ। ਸ ਏਵ ਹੇਤੁਰ੍ਭੇਦਸ੍ਯ ਭੀਮੋ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਰਹੇ ਹਨ। ਭੀਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਇਸ ਵੰਡ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਗ੍ਰਸਮਾਨਮਨੀਕਾਨਿ ਨਰਵਾਰਣਵਾਜਿਨਾਮ੍। ਪਸ਼੍ਯਾਮੀਵਾਗ੍ਰਤੋ ਭੀਮਂ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਛਿਤਮਾਹਵੇ
ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਨਿਗਲਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੇ ਦ੍ਰੋਣਾਰ੍ਜੁਨਸਮਂ ਵਾਯੁਵੇਗਸਮਂ ਜਵੇ। ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਮਂ ਕ੍ਰੋਧੇ ਕੋ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਭੀਮਮਾਹਵੇ
ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵਾਂਗ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਭੀਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਞ੍ਜਯਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਸ਼ੂਰਂ ਭੀਮਸੇਨਮਮਰ੍षਣਮ੍ । .......... ਯੇऽਹਂ ਯਤ੍ਤੇਨ ਰਿਪੁਘਾਤਿਨਾ । ..... ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਮਮ ਮਨਸ੍ਵਿਨਾ
ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਅਡੋਲਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਡਰਦੇ ਹਨ।
ਯੇਨ ਭੀਮਬਲਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾ ਹਤਾਃ। ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਰਣੇ ਵੇਗਂ ਮਾਨੁषਃ ਪ੍ਰਸਹਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਸ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਝੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਨ ਸ ਜਾਤੁ ਵਸ਼ੇ ਤਸ੍ਥੌ ਮਮ ਬਾਲ੍ਯੇऽਪਿ ਸਞ੍ਜਯ । ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਮ ਦੁष੍ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਕ੍ਲਿष੍ਟਃ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਸੰਜਯਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਦੇ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਹੁਣ ਤਾਂ, ਜਦ ਮੇਰੇ ਮਾੜੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਂਡਵ ਹੋਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਝੁਕੇਗਾ।
ਨਿष੍ਠੁਰੋ ਰੋषਣੋऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭਜ੍ਯੇਤਾਪਿ ਨ ਸਂਨਮੇਤ੍। ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ੀਂ ਸਂਹਤਭ੍ਰੂਃ ਕਥਂ ਸ਼ਾਮ੍ਯੇਦ੍ਵृਕੋਦਰਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ ਪਰ ਝੁਕੇਗਾ ਨਹੀਂ। ਤਿਰਛੀ ਨਿਗਾਹ ਤੇ ਭੰਨੇ ਭ੍ਰੂਆਂ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਕਿਵੇਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸ਼ੂਰਸ੍ਤਥਾऽਪ੍ਰਤਿਬਲੋ ਗੌਰਸ੍ਤਾਲ ਇਵੋਨ੍ਨਤਃ। ਪ੍ਰਮਾਣਤੋ ਭੀਮਸੇਨਃ ਪ੍ਰਾਦੇਸ਼ੇਨਾਧਿਕੋऽਰ੍ਜੁਨਾਤ੍
ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਅਦਵਿੱਤੀਅ ਹੈ, ਤੇ ਲੰਮੇ ਤਾਲ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਭੀਮਸੇਨ ਕਦ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੱਥ ਵਧ ਹੈ।
ਜਵੇਨ ਵਾਜਿਨੋऽਤ੍ਯੇਤਿ ਬਲੇਨਾਨ੍ਤ੍ਯੇਤਿ ਕੁਞ੍ਜਰਾਨ੍ । ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਜਲ੍ਪੀ ਮਧ੍ਵਕ੍ਸ਼ੋ ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ, ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਹਦ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮਧਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ।
ਇਤਿ ਬਾਲ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯਾ ਵ੍ਯਾਸਮੁਖਾਤ੍ਪੁਰਾ। ਰੂਪਤੋ ਵੀਰ੍ਯਤਸ਼੍ਚੈਵ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਵਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ — ਪਾਂਡਵ ਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ।
ਆਯਸੇਨ ਸ ਦਣ੍ਡੇਨ ਰਥਨ੍ਨਾਗਾਨ੍ਨਰਾਨ੍ਹਯਾਨ੍। ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰੌਦ੍ਰਃ ਕ੍ਰੂਰਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦਾ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਮਰ੍षੀ ਨਿਤ੍ਯਸਂਰਬ੍ਧੋ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ। ਮਯਾ ਤਾਤ ਪ੍ਰਤੀਪਾਨਿ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਮਾਨਿਤਃ
ਭੀਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਲੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ, ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਨਿष੍ਕਰ੍ਣਾਮਾਯਸੀਂ ਸ੍ਥੂਲਾਂ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਂ ਕਾਞ੍ਚਨੀਂ ਗਦਾਮ੍ । ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਂ ਸ਼ਤਨਿਰ੍ਹਾਦਾਂ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮੇ ਸੁਤਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਲੋਹੇ ਦੀ, ਮੋਟੀ, ਚੌੜੀ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਗਦਾ, ਜੋ ਸੌ ਵਾਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਝੱਲ ਸਕਦੇ ਹਨ?