ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਤੁ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਮਤਾਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮੁਵਾਚੇਦਂ ਰਾਜਮਧ੍ਯੇऽਭਿਪੂਜਯਨ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੜੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ:
ਯਦਾਹ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਨृਪ । ਨ ਕਾਮਮਵਲਿਪ੍ਤਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮਹਾਰਾਜ, ਭੀਸ਼ਮ ਜੋ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋ। ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਣੀਦੀ।
ਪੁਰਾ ਯੁਦ੍ਧਾਤ੍ਸਾਧੁ ਮਨ੍ਯੇ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ ਸਙ੍ਗਤਮ੍। ਯਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਰ੍ਜੁਨੇਨੋਕ੍ਤਂ ਸਞ੍ਜਯੇਨ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
ਜੰਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੰਜੈ ਨੇ ਆ ਕੇ ਦੱਸੀ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਭਿਜਾਨਾਮਿ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਨ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਸਦृਸ਼ੋऽਸ੍ਤਿ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਇਹ ਕਰੇਗਾ ਵੀ। ਤੀਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਵਰਗਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨਹੀਂ।
ਅਨਾਦृਤ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਰ੍ਥਵਦ੍ਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮਯੋਃ। ਤਤਃ ਸ ਸਞ੍ਜਯਂ ਰਾਜਾ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਪਰ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਅਹਿਮ ਗੱਲ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਸੰਜੈ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਤਦੈਵ ਕੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਜੀਵਿਤੇऽਭਵਨ੍ । ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਯਦਾ ਰਾਜਾ ਨ ਸਮ੍ਯਗਨੁਭਾषਤੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਜੀਊਣ ਦੀ ਆਸ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਾ ਸੁਣੀ।
ਕਿਮਸੌ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਹ ਬਹੁਲਾਃ ਸੇਨਾਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਨਃ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਰਾਜਾ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਥੇ ਕਈ ਫੌਜਾਂ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਆਖਿਆ?
ਕਿਮਸੌ ਚੇष੍ਟਤੇ ਸੂਤ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਮਾਨੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਕੇ ਵਾਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਜ੍ਞੇਪ੍ਸਵੋ ਸੁਖਮ੍
ਸਾਰਥੀ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹਨ?
ਕੇ ਸ੍ਵਿਦੇਨਂ ਵਾਰਯਨ੍ਤਿ ਯੁਦ੍ਧਾਚ੍ਛਾਮ੍ਯੇਤਿ ਵਾ ਪੁਨਃ। ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਕੋਪਿਤਂ ਮਨ੍ਦੈਰ੍ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਮ੍
ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਜਾਂ ਕੌਣ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਕਿ ਸਾਂਤਿ ਕਰ ਲਵੇ, ਜਦ ਕਿ ਉਹ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਪਰ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈ?
ਰਾਜ੍ਞੋ ਮੁਖਮੁਦੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ ਸਰ੍ਵਾਨਨੁਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਚ
ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹਨ। ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸਭ ਨੂੰ ਹਦਾਇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਗ੍ਭੂਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਰਥਵ੍ਰਜਾਃ । ਆਯਾਨ੍ਤਮਭਿਨਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਭਃ ਸੂਰ੍ਯਮਿਵੋਦ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਮ੍। ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਪ੍ਰਤਿਨਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਮਿਵੋਦਿਤਮ੍
ਪਾਂਚਾਲ, ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਨਣ ਦਾ ਢੇਰ ਉੱਗ ਆਇਆ ਹੋਵੇ।
ਆਗੋਪਾਲਾਵਿਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਨਨ੍ਦਮਾਨਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍ । ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਕੇਕਯਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਨਨ੍ਦਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਗਾਂਢੀਆਂ, ਰੱਖੜੂਆਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਚਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪਾਂਚਾਲ, ਕੇਕਯ ਅਤੇ ਮਤਸਯ ਵੀ ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂ ਦੁਹਿਤਰਸ਼੍ਚ ਯਾਃ। ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤ੍ਯੋਭਿਸਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਮੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਖੇਡ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਵੇਖਣ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਞ੍ਜਯਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯੇਨਾਸ੍ਮਾਨ੍ਪਾਡਵਾ ਅਭ੍ਯਯੁਞ੍ਜਤ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਸੋਮਕਾਨਾਂ ਬਲੇਨ ਚ
ਸੰਜਯ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਕੌਣ ਆ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਦੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਸੋਮਕਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ।
ਗਵਲ੍ਗਣਿਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਪੁष੍ਟਃ ਸਭਾਯਾਂ ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ। ਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਭृਸ਼ਂ ਦੀਰ੍ਘਂ ਮੁਹੁਃ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਨਿਵ
ਗਵਲਗਣ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ, ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਨਿਮਿਤ੍ਤਤੋ ਵੈਵਾਤ੍ਸੁਤਂ ਕਸ਼੍ਮਲਮਾਵਿਸ਼ਤ੍। ਤਦਾਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਵਿਦੁਰਃ ਸਭਾਯਾਂ ਰਾਜਸਂਸਦਿ
ਉਥੇ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਵਜ੍ਹੇ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਲਝਣ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ।
ਸਞ੍ਜਯੋऽਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਮੂਰ੍ਛਿਤਃ ਪਤਿਤੋ ਭੁਵਿ। ਵਾਚਂ ਨ ਸृਜਤੇ ਕਾਂਚਿਦ੍ਧੀਨਪ੍ਰਜ੍ਞੋऽਲ੍ਪਚੇਤਨਃ
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਸੰਜਯ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਬੈਠਿਆ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਉਦਾਸ ਤੇ ਹੋਸ਼ ਘੱਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸਞ੍ਜਯੋ ਨੂਨਂ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਤੈਰਸ੍ਯ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰ੍ਭृਸ਼ਮੁਦ੍ਵੇਜਿਤਂ ਮਨਃ
ਸੰਜਯ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਡੋਲ ਗਿਆ।
ਸਞ੍ਜਯਸ਼੍ਚੇਤਨਾਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯੇਦਭਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸਭਾਯਾਂ ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ
ਸੰਜਯ ਨੇ ਜਦੋਂ ਹੋਸ਼ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਤਾਂ ਧੀਰਜ ਫੜ ਕੇ, ਕੁਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਦृष੍ਟਵਾਨਸ੍ਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜਗृਹਾਵਾਸਨਿਰੋਧੇਨਾਵਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍
ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮਤਸਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਰ੍ਯੈਰ੍ਹਿ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਅਭ੍ਯਯੁਞ੍ਜਤ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਵੀਰੇਣ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਸ੍ਤੇऽਭ੍ਯਯੁਞ੍ਜਤ
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਸੁਣੋ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਕੌਣ ਆ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਬੀਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਜੰਗ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ।
ਯੋ ਨੈਵ ਰੋਪਾਨ੍ਨ ਭਯਾਨ੍ਨ ਲੋਭਾਨ੍ਨਾਰ੍ਥਕਾਰਣਾਤ੍। ਨ ਹੇਤੁਵਾਦਾਦ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਂ ਜਾਹ੍ਯਾਤ੍ਕਦਾਚਨ
ਜੋ ਨਾ ਗੁੱਸੇ, ਨਾ ਡਰ, ਨਾ ਲਾਲਚ, ਨਾ ਲਾਭ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ।
ਯਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਮਹਾਰਾਜ ਧਰ੍ਮੇ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ। ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਣਾ ਤੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਅਭ੍ਯਯੁਞ੍ਜਤ
ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਮਾਪਦੰਡ ਹੈ, ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈ, ਉਸ ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ।
ਯਸ੍ਯ ਬਾਹੁਬਲੇ ਤੁਲ੍ਯਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ। ਯੋ ਵੈ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹੀਪਾਲਾਨ੍ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ । ਯਃ ਕਾਸ਼ੀਨਙ੍ਗਮਗਧਾਨ੍ਕਲਿਙ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਯੁਧਾਜਯਤ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਧਨੁਧਾਰੀ ਕਾਸ਼ੀ, ਅੰਗ, ਮਗਧ ਤੇ ਕਲਿੰਗ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ।
ਤੇਨ ਵੋ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਅਭ੍ਯਯੁਞ੍ਜਤ। ਯਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸਹਸਾ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਭੁਵਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਉਸ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਜੁੜੇ। ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਂਡਵ ਜਲਦੀ ਹੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ।
ਨਿਃਸृਤ੍ਯ ਜਤੁਗੇਹਾਦ੍ਵੈ ਹਿਡਿਮ੍ਬਾਤ੍ਪੁਰੁषਾਦਕਾਤ੍। ਯਸ਼੍ਚੈਪਾਮਭਵਦ੍ਦ੍ਵੀਪਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਵृਕੋਦਰਃ
ਜੋ ਲੱਖ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਹਿਡਿੰਬਾ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਨਿਕਲੇ, ਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਖਿਆਕਾਰ ਬਣਿਆ, ਉਹ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਹੈ।
ਯਾਜ੍ਞਸੇਨੀਮਥੋ ਯਤ੍ਰ ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜੋਪਕृष੍ਟਵਾਨ੍। ਤਤ੍ਰੈषਾਮਭਵਦ੍ਦ੍ਵੀਪਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਵृਕੋਦਰਃ
ਜਿੱਥੇ ਯਾਜ਼ਨਸੇਨੀ ਨੂੰ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਖਿਆਕਾਰ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਬਣਿਆ।
ਯਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ਸਙ੍ਗਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਵਾਰਣਾਵਤੇ। ਦਹ੍ਯਤੋ ਮੋਚਯਾਮਾਸ ਤੇਨ ਵਸ੍ਤੇऽਭ੍ਯਯੁਞ੍ਜਤ
ਜਿਸ ਨੇ ਵਾਰਣਾਵਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਜੰਗ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ।
ਕृष੍ਣਾਯਾਂ ਚਰਤਾ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਯੇਨ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਹਤਾਃ । ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਵਿषਯਂ ਘੋਰਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਲੱਭ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਹ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਪਰਬਤ ਗੰਧਮਾਦਨ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।