ਯਦੁਂ ਚ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚੋਭੌ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਂ ਚੈਵ ਸਹਾਨੁਜਮ੍। ਅਨ੍ਤੇषੁ ਸ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਨਾਹੁषਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਜਾਨ੍ਸੁਤਾਨ੍
ਯਦੁ, ਤੁਰਵਸੁ, ਦੁਰਹੁ ਤੇ ਅਨੁ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ—ਨਾਹੁਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਪੂਰਵੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਨਵਾਸਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਪੁਰਾਤ੍ਸ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ੍ਤਾਪਸੈਃ ਸਹ
ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਨਵਾਸ ਦਾ ਵਚਨ ਲਿਆ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾ ਚ ਸਹਿਤਃ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਯਾ ਚ ਭਾਰਤ। ਅਕਰੋਤ੍ਸ ਵਨੇ ਰਾਜਾ ਸਭਾਰ੍ਯਸ੍ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਭਾਰਤ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਪस्या ਕੀਤੀ।
ਯਦੋਸ੍ਤੁ ਯਾਦਵਾ ਜਾਤਾਸ੍ਤੁਰ੍ਵਸੋਰ੍ਯਵਨਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ। ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੋਃ ਸੁਤਾਸ੍ਤੁ ਵੈ ਭੋਜਾ ਅਨੋਸ੍ਤੁ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਯਃ
ਯਦੁ ਤੋਂ ਯਾਦਵ, ਤੁਰਵਸੁ ਤੋਂ ਯਵਨ, ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਤੋਂ ਭੋਜ ਅਤੇ ਅਨੁ ਤੋਂ ਮਲੇਛ ਜਾਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ।
ਪੂਰੋਸ੍ਤੁ ਪੌਰਵੋ ਵਂਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਜਾਤੋऽਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਇਦਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਾਰਯਿਤੁਂ ਵਸ਼ੀ
ਪੂਰੁ ਤੋਂ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹੋ, ਰਾਜਾ। ਇਹ ਵੰਸ਼ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਏਵਂ ਸ ਨਾਹੁषੋ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍। ਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਮੁਦਿਤੋ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋऽਭਵਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਨਾਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਯਾਤਿ ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਵਨਵਾਸੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੁਨੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਚ ਵਨੇ ਵਾਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ। ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੋ ਦਾਨ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਿਤੋ ਗਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਕੇ, ਆਖਿਰ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸ ਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਨਿਵਾਸਂ ਤਂ ਨਿਵਸਨ੍ਮੁਦਿਤਃ ਸੁਖੀ। ਕਾਲੇਨ ਨਾਤਿਮਹਤਾ ਪੁਨਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਪਾਤਿਤਃ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਿਵਸਨ੍ਦੇਵਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਕਾਲੇਨ ਨਾਤਿਮਹਤਾ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਪਾਤਿਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਜਦ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਿਆ?
ਨਿਪਤਨ੍ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮੇਦਿਨੀਤਲਮ੍। ਸ੍ਥਿਤ ਆਸੀਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਸ ਤਦੇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ
ਜਦ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿ ਗਿਆ; ਇਹ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਤਤ ਏਵ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਸੁਮਤਾ ਸਾਰ੍ਧਮष੍ਟਕੇਨ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਥੋਂ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਵਸੁਮਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸ਼ਟਕ ਦੇ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨੇਨ ਸ਼ਿਵਿਨਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਕਿਲ ਸਂਸਦਿ। ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਸ ਦਿਵਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ, ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ?
ਸਰ੍ਵਮੇਤਦਸ਼ੇषੇਣ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਗਣਸਂਨਿਧੌ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦੇ ਹੋ।
ਦੇਵਰਾਜਸਮੋ ਹ੍ਯਾਸੀਦ੍ਯਯਾਤਿਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਵਰ੍ਧਨਃ ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਭਾਵਸੁਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਯਯਾਤਿ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਯਸ਼ਸਃ ਸਤ੍ਯਕੀਰ੍ਤੇਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਚਰਿਤਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਦਿਵਿ ਚੇਹ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ, ਵੱਡੀ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਕੀਰਤੀ ਵਾਲੇ ਯਯਾਤਿ ਦੇ ਕਰਤਬ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਹਨ੍ਤ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਯਾਤੇਰੁਤ੍ਤਰਾਂ ਕਥਾਮ੍। ਦਿਵਿ ਚੇਹ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਚਲੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਹੋਰ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੋਈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਾਹੁषੋ ਰਾਜਾ ਪੂਰੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਨੀਯਸਮ੍। ਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਮੁਦਿਤਃ ਪ੍ਰਾਵਵ੍ਰਾਜ ਵਨਂ ਤਦਾ
ਯਯਾਤਿ, ਨਾਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਨਵਾਸ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਤ੍ਯੁषੇ ਸ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਯਦੁਪੁਰੋਗਮਾਨ੍। ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੋ ਰਾਜਾ ਵਨੇ ਸਂਨ੍ਯਵਸਚ੍ਚਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੁ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾ ਕੇ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ।
ਸ਼ਂਸਿਤਾਤ੍ਮਾ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਸ੍ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ। ਅਗ੍ਨੀਂਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਵਜ੍ਜੁਹ੍ਵਨ੍ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਵਿਧਾਨਤਃ
ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਵਨਵਾਸੀ ਮੁਨੀ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ।
ਅਥਿਤੀਨ੍ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਨ੍ਯੇਨ ਹਵਿषਾ ਵਿਭੁਃ। ਸ਼ਿਲੋਞ੍ਛਵृਤ੍ਤਿਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ਼ੇषਾਨ੍ਨਕृਤਭੋਜਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਸ਼ਿਲੋਞਚ ਜੀਵਨ ਅਪਣਾਇਆ, ਤੇ ਜੋ ਭੋਜਨ ਬਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਖਾਧਾ।
ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਏਵਂਵृਤ੍ਤਿਰਭੂਨ੍ਨृਪਃ। ਅਬ੍ਭਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਰਦਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਾਸੀਨ੍ਨਿਯਤਵਾਙ੍ਮਨਾਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਤਕ, ਰਾਜਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਤੀਹ ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਦਾ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ੋऽਭੂਤ੍ਸਂਵਤ੍ਸਰਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ। ਤਥਾ ਪਞ੍ਚਾਗ੍ਨਿਮਧ੍ਯੇ ਚ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸ ਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਤਕ ਉਹ ਹਵਾ 'ਤੇ ਹੀ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਬਿਨਾ ਥੱਕੇ। ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਏਕਪਾਦਃ ਸ੍ਤਿਤਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍षਣ੍ਮਾਸਾਨਨਿਲਾਸ਼ਨਃ। ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਜਗਾਮਾਵृਤ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਉਹ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤਕ ਇੱਕ ਪੈਰ 'ਤੇ ਖੜਾ ਰਹਾ, ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ। ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਨੇਕੀ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਃ ਸ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਿਵਸਨ੍ਦੇਵਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਪੂਜਿਤਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਸਾਧ੍ਯੈਰ੍ਮਰੁਦ੍ਭਿਰ੍ਵਸੁਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ। ਤੀਹ ਦੇਵ, ਸਾਧਿਆ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਵਸੂ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਦੇਵਲੋਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਸਂਚਰਨ੍ਪੁਣ੍ਯਕृਦ੍ਵਸ਼ੀ। ਅਵਸਤ੍ਪृਥਿਵੀਪਾਲੋ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਉਹ ਨੇਕ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਦੇਵ ਲੋਕ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ—ਇਹ ਹੀ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯਯਾਤਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰਮਾਗਮਤ੍। ਕਥਾਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸ ਪृष੍ਟਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯਯਾਤੀ, ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਯਦਾ ਸ ਪੂਰੁਸ੍ਤਵ ਰੂਪੇਣ ਰਾਜ- ਞ੍ਜਰਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਚਚਾਰ ਭੂਮੌ। ਤਦਾ ਚ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਂਪ੍ਰਦਾਯੈਵ ਤਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਯਾ ਕਿਮੁਕ੍ਤਃ ਕਥਯੇਹ ਸਤ੍ਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੂ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਲ ਲੈ ਕੇ ਤੇਰੀ ਬੁਢਾਪਾ ਝੱਲਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਕਿਹਾ? ਸਚ ਦੱਸ।
ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੋਯਂ ਵਿषਯਸ੍ਤਵ। ਮਧ੍ਯੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਾ ਭ੍ਰਾਤਰੋऽਨ੍ਤ੍ਯਾਧਿਪਾਸ੍ਤਵ
ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਬਾਹਰਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ।
ਨ ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਰੋ ਦੈਨ੍ਯਂ ਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਜੈਹਯਂ ਚ ਮਤ੍ਸਰਂ ਵੈਰਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰੇਦਂ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਹਤਾਸੀ, ਚਲਾਕੀ ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਿੱਤ-ਹਾਰ, ਈਰਖਾ ਜਾਂ ਵੈਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਚ ਤਪੋਧਨਮ੍। ਕ੍ਸ਼ਮਾਵਨ੍ਤਂ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਾਵਮਨ੍ਯੇਤ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਰਾਜਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਵੱਡਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤਪਸੀ ਤੇ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਹਲਕਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।