ਯਦਾ ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਬਾਲਮਬਾਲਵੀਰ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿषਚ੍ਚਮੂਂ ਮृਤ੍ਯੁਮਿਵੋਤ੍ਪਤਨ੍ਤਮ੍। ਸੌਭਦ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮਂ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨ੍ਵਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੰਡਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਚਿਆਂ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਸੌਭਦ੍ਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਹਥਿਆਰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।
ਪ੍ਰਭਦ੍ਰਕਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਤਰਾ ਯੁਵਾਨੋ ਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ ਸਿਂਹਸਮਾਨਵੀਰ੍ਯਾਃ। ਯਦਾ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤਾਰੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਸਸੈਨ੍ਯਾਂ- ਸ੍ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨ੍ਵਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍
ਪ੍ਰਭਦਰਕ, ਤੇਜ਼-ਤਰਾਰ ਨੌਜਵਾਨ, ਮਾਹਰ ਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਰ, ਜਦੋਂ ਧਰਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਰਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।
ਵृਦ੍ਧੌ ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਮਹਾਰਥੌ ਪਥਕ੍ਕਮੂਭ੍ਯਾਮਭਿਵਰ੍ਤਮਾਨੌ। ਯਦਾ ਦ੍ਰष੍ਟਾਰੌ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਸਸੈਨ੍ਯਾਂ- ਸ੍ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨ੍ਵਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ, ਇਕੱਠੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਧਰਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਟੱਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਰਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।
ਯਦਾ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੋ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਪ੍ਰਚਿਨ੍ਵਨ੍ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਯੂਨਾਂ ਸਮਰੇ ਰਥਸ੍ਥਃ। ਕ੍ਰੂਦ੍ਧਃ ਸ਼ਰੈਸ਼੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਚਾਪਮੁਕ੍ਤੈ- ਸ੍ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨ੍ਵਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਹਥਿਆਰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਲੱਭਦਾ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਢਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।
ਯਦਾ ਵਿਰਾਟਃ ਪਰਵੀਰਘਾਤੀ ਰਥਾਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਚਮੂਂ ਪ੍ਰਵੇष੍ਟਾ। ਮਾਤ੍ਸ੍ਯੈਃ ਸਾਰ੍ਧਮਨृਸ਼ਂਸਰੂਪੈ- ਸ੍ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨ੍ਵਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਵਿਰਾਟ, ਵਿਰੋਧੀ ਬਹਾਦਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਚ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜ 'ਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ, ਮਤਸਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਨਿਰਦਈ ਹਨ, ਮਿਲ ਕੇ, ਤਾਂ ਧਰਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਮਨृਸਂਸਾਰ੍ਯਰੂਪਂ ਵਿਰਾਟਪੁਤ੍ਰਂ ਰਥਿਨਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍। ਯਦਾ ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਦਂਸ਼ਤਿਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇ ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨ੍ਵਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਮਤਸਿਆ, ਵਿਰਾਟ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ, ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।
ਰਣੇ ਹਤੇ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵੀਰੇ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਾ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਰ੍ਵੈ ਤਨੂਜੇ। ਨ ਜਾਤੁ ਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰਵੋ ਧਾਰਯੇਯੁ- ਰਸ਼ਂਸ਼ਯਂ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਤਿ
ਜਦੋਂ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਨੂੰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਜੋ ਸ਼ੰਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਵਿਰੋਧੀ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਬਿਨਾ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਸੱਚੀ ਹੈ।
ਯਦਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਰਥਿਨਃ ਪ੍ਰਚਿਨ੍ਵਨ੍ ਭੀष੍ਮਂ ਰਥੇਨਾਭਿਯਾਤਾ ਵਰੂਥੀ। ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਹਯੈਰਵਮृਦ੍ਗਨ੍ ਰਥੌਘਾਂ- ਸ੍ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨ੍ਵਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ, ਦਿਵਿਆ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਖ ਪਾਵੇਗਾ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਸृਞ੍ਜਯਾਨਾਮਨੀਕੇ ਧृष੍ਟਦ੍ਨੁਮ੍ਨਂ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਰੋਚਮਾਨਮ੍। ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਯਸ੍ਮੈ ਗੁਹ੍ਯਮੁਵਾਚ ਧੀਮਾ- ਨ੍ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਤਦਾ ਤਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ
ਜਦੋਂ ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਜੋ ਸਾਹਸੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਗੁਪਤ ਹਥਿਆਰ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਦਾ ਸ ਸੇਨਾਪਤਿਰਪ੍ਰਮੇਯਃ ਪਰਾਮृਦ੍ਗਨ੍ਨਿषੁਭਿਰ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍। ਦ੍ਰੋਣਂ ਰਣੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਹੋਭਿਯਾਤਾ ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਾਰ੍ਤਾਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨ੍ਵਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਫੌਜਦਾਰ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ, Allies ਸਮੇਤ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਵੱਲ ਵਧੇਗਾ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਹ੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਨੀਪੀ ਬਲਵਾਨ੍ਮਨਸ੍ਵੀ ਸ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ਸੋਮਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਬਰ੍ਹਃ । ਨ ਜਾਤੁ ਤਂ ਸ਼ਤ੍ਰਵੋऽਨ੍ਯੇ ਸਹੇਰ- ਨ੍ਯੋਪਾਂ ਸ ਸ੍ਯਾਦਗ੍ਰਣੀਰ੍ਵृष੍ਣਿਸਿਂਹਃ
ਉਹ ਲਜਜਤ, ਉੱਚ-ਕੁਲ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਦਿਲੋਂ ਮਜਬੂਤ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਮਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ; ਕੋਈ ਵਿਰੋਧੀ ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ—ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ੇਰ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੋਵੇ।
ਇਦਂ ਚ ਬ੍ਰੂਯਾ ਮਾ ਵृਣੀष੍ਵੇਤਿ ਲੋਕੇ ਯੁਦ੍ਧੇऽਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਸਚਿਵਂ ਰਥਸ੍ਥਮ੍। ਸ਼ਿਨੇਰ੍ਨਪ੍ਤਾਰਂ ਪ੍ਰਵृਣੀਮ ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਮਹਾਬਲਂ ਵੀਤਭਯਂ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਮ੍
ਇਹ ਵੀ ਕਹੋ: 'ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇ ਰਥ ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਨਾ ਚੁਣੋ; ਅਸੀਂ ਸ਼ਿਨੀ ਦੇ ਪੋਤੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਨਿਡਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।'
ਮਹੋਰਸ੍ਕੋ ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਃ ਪ੍ਰਮਾਥੀ ਯੁਦ੍ਧੇऽਦ੍ਵਿਤੀਯਃ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਵੇਦੀ। ਸ਼ਿਨੇਰ੍ਨਪ੍ਤਾ ਤਾਲਮਾਤ੍ਰਾਯਧੋऽਯਂ ਮਹਾਰਥੋ ਵੀਤਭਯਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਃ
ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ, ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਪੋਤਾ, ਤਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਰਗਾ ਲੰਬਾ, ਵੱਡਾ ਰਥੀ, ਨਿਡਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਯਦਾ ਸ਼ਿਨੀਨਾਮਧਿਪੋ ਮਯੋਕ੍ਤਃ ਸ਼ਰੈਃ ਪਰਾਨ੍ਮੇਘ ਇਵ ਪ੍ਰਵਰ੍षਨ੍। ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦਯਿष੍ਯਤ੍ਯਰਿਹਾ ਯੋਧਮੁਖ੍ਯਾਂ- ਸ੍ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨ੍ਵਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍
ਜਦੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਸ਼ਿਨੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਦਾ ਧृਤਿਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਮਾਨਃ ਸ ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਰ੍ਦृਢਧਨ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ । ਸਿਂਹਸ੍ਯੇਵ ਗਨ੍ਧਮਾਘ੍ਰਾਯ ਗਾਵਃ ਸਂਚੇष੍ਟਨ੍ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰਵੋऽਸ੍ਮਾਦ੍ਰਣਾਗ੍ਰੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੰਬੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਲੜਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਸੁਣ ਕੇ ਡਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਵਿਰੋਧੀ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰ ਜਾਣਗੇ।
ਸ ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਰ੍ਦृਢਧਨ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਭਿਨ੍ਦ੍ਯਾਦ੍ਗਿਰੀਨ੍ਸਂਹਰੇਤ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨ੍। ਅਸ੍ਤ੍ਰੇ ਕृਤੀ ਨਿਪੁਣਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਹਸ੍ਤੋ ਦਿਵਿ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵਾਭਿਭਾਤਿ
ਉਹ ਲੰਬੀ ਬਾਂਹਾਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਸਕਦਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇਜ਼ ਹੱਥ ਵਾਲਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਃ ਸੁਕृਤੋ ਯਾਦਵਸ੍ਯ ਅਸ੍ਤ੍ਰੇ ਯੋਗੋ ਵृष੍ਣਿਸਿਂਹਸ੍ਯ ਭੂਯਾਨ੍। ਯਥਾਵਿਧਂ ਯੋਗਮਾਹੁਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਗੁਣੈਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ੍ਤੈਰੁਪੇਤਃ
ਯਾਦਵ ਦਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਸ਼ਲ ਵੱਖਰਾ, ਸੁਖਮ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ੇਰ ਵੱਡਾ ਮਾਹਰ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਯੋਗ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਮਯਂ ਸ਼੍ਵੇਤਹਯੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿ- ਰ੍ਯਦਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਂ ਮਾਧਵਸ੍ਯ। ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਾਤ੍ਯਕੇਰ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰ- ਸ੍ਤਦਾ ਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍ਯਕृਤਾਤ੍ਮਾ ਸ ਮਨ੍ਦਃ
ਜਦੋਂ ਮਾਧਵ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੌਕਾ, ਚਾਰ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਇਆ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਦਾ ਰਥਂ ਹੇਮਮਣਿਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਯੁਕ੍ਤਂ ਵਾਨਰਕੇਤੁਮੁਗ੍ਰਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਮਾਪ੍ਯਾਸ੍ਥਿਤਂ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਤਦਾ ਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍ਯਕृਤਾਤ੍ਮਾ ਸ ਮਨ੍ਦਃ
ਜਦੋਂ ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਚੌਕਾ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਤੇ ਵਾਨਰ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਝੰਡਾ ਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਇਆ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਦਾ ਮੌਰ੍ਵ੍ਯਾਸ੍ਤਲਨਿष੍ਪੇਪਮੁਗ੍ਰਂ ਮਹਾਸ਼ਬ੍ਦਂ ਵਜ੍ਰਨਿष੍ਪੇਪਤੁਲ੍ਯਮ੍। ਵਿਦ੍ਯੂਯਮਾਨਸ੍ਯ ਮਹਾਰਣੇ ਮਯਾ ਸ ਗਾਣ੍ਡਿਵਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਤਿ ਮਨ੍ਦਬੁਦ੍ਧਿਃ
ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗਾਂਡੀਵ ਦੀ ਤਣੀ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਧੁਨ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸੁਣੇਗਾ।
ਤਦਾ ਮੂਢੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰ- ਸ੍ਤਪ੍ਤਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦੁਰ੍ਮਤਿਰ੍ਦੁਃਸਹਾਯਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੈਨ੍ਯਂ ਬਾਣਵਰ੍षਾਨ੍ਧਕਾਰੇ ਪ੍ਰਭਜ੍ਯਨ੍ਤਂ ਗੋਕੁਲਵਦ੍ਰਣਾਗ੍ਰੇ
ਫਿਰ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਭਟਕਿਆ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ, ਮੰਦੇ ਸਲਾਹ ਤੇ ਘੱਟ ਸਾਥ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟਦੀ ਹੋਈ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਭੱਜਦੀ ਹੋਈ ਵੇਖੇਗਾ।
ਬਲਾਹਕਾਦੁਚ੍ਚਰਤਃ ਸੁਭੀਮਾ- ਨ੍ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸ੍ਫੁਲਿਙ੍ਗਾਨਿਵ ਘੋਰਰੂਪਾਨ੍। ਸਹਸ੍ਰਘ੍ਨਾਨ੍ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਸਙ੍ਗਰੇषੁ ਅਸ੍ਥਿਚ੍ਛਿਦੋ ਮਰ੍ਮਭਿਦਃ ਸੁਪੁਙ੍ਖਾਨ੍
ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਤੀਰ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ, ਡਰਾਉਣੀ ਚਮਕਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਕਵਚ ਚੀਰਦੇ, ਵਧੀਆ ਪੰਖ ਵਾਲੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਜਣਗੇ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਜ੍ਯਾਮੁਖਾਦ੍ਬਾਣਸਙ੍ਘਾਨ੍ ਗਾਣ੍ਡੀਵਮੁਕ੍ਤਾਨਾਪਤਤਃ ਸ਼ਿਤਾਗ੍ਰਾਨ੍। ਹਯਾਨ੍ਗਜਾਨ੍ਵਰ੍ਮਿਣਸ਼੍ਚਾਦਦਾਨਾਂ- ਸ੍ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨ੍ਵਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਾਂਡੀਵ ਦੀ ਤਣੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤੇਜ਼ ਨੁੱਕ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਕਵਚਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪੈਂਦੇ ਵੇਖੇਗਾ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਦਾ ਮਨ੍ਦਃ ਪਰਬਾਣਾਨ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤਾ- ਨ੍ਮਮੇषੁਭਿਰ੍ਹਿਯਮਾਣਾਨ੍ਪ੍ਰਤੀਪਮ੍। ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਵਿਧ੍ਯ ਚ੍ਛਿਦ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਪृषਤ੍ਕੈ- ਸ੍ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨ੍ਵਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਤੀਰ, ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟੇ, ਚੀਰੇ ਤੇ ਆੜੇ-ਤਿਰਢੇ ਵਿੱਖੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇਗਾ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਦਾ ਵਿਪਾਠਾ ਮਦ੍ਭੁਜਵਿਪ੍ਰਮੁਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਫਲਾਨੀਵ ਮਹੀਰੁਹਾਗ੍ਰਾਤ੍। ਪ੍ਰਚੇਤਾਰ ਉਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਾਨਿ ਯੂਨਾਂ ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨ੍ਵਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਛੁਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਿਰਾਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਡ ਕੇ ਪੈ ਜਾਵਣਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇਗਾ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਪਤਤਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇਭ੍ਯੋ ਮਹਾਗਜੇਭ੍ਯੋऽਸ਼੍ਵਗਤਾਨ੍ਸੁਯੋਧਨਾਨ੍। ਸ਼ਰੈਰ੍ਹਤਾਨ੍ਪਾਤਿਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਰਙ੍ਗੇ ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨ੍ਵਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੇਖੇਗਾ ਕਿ ਚੰਗੇ ਯੋਧੇ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਡਿੱਗੇ ਪਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇਗਾ।
ਅਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨਸ੍ਤ੍ਰਪਥਂ ਪਰਸ੍ਯ ਯਦਾ ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਨਸ਼੍ਯਤੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍। ਅਕੁਰ੍ਵਤਃ ਕਰ੍ਮ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਮਨ੍ਤਾ- ਤ੍ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨ੍ਵਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੇਖੇਗਾ ਕਿ ਉਸਦੇ ਲੋਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਜੰਗ 'ਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਕੁਝ ਕਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇਗਾ।
ਪਦਾਤਿਸਙ੍ਘਾਨ੍ਰਥਸਙ੍ਘਾਨ੍ਸਮਨ੍ਤਾ- ਦ੍ਵ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨਨਃ ਕਾਲ ਇਵਾਤਤੇषੁਃ। ਪ੍ਰਣੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਜ੍ਵਲਿਤੈਰ੍ਬਾਣਵਰ੍षੈਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਂਸ੍ਤਦਾ ਤਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਮਨ੍ਦਬੁਦ੍ਧਿਃ
ਮੈਂ ਕਾਲ ਵਾਂਗ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਪਦਾਤੀ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਗ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਉਡਾ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਫਿਰ ਵੈਰੀ ਮੂਰਖ ਦੁੱਖ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਃ ਸਂਪਤਤਾ ਰਥੇਨ ਰਜੋਧ੍ਵਸ੍ਤਂ ਗਾਣ੍ਡਿਵੇਨ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਤਮ੍। ਯਦਾ ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਸ੍ਵਬਲਂ ਸਂਪ੍ਰਮੂਢਂ ਤਦਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਮਨ੍ਦਬੁਦ੍ਧਿਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੇਖੇਗਾ ਕਿ ਮੇਰਾ ਰਥ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਧੂੜ ਉੱਡ ਗਈ ਤੇ ਗਾਂਡਿਵ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਫੌਜ ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ ਕੱਟੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੂਰਖ ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਛਤਾਵੇਗਾ।
ਕਾਨ੍ਦਿਗ੍ਭੂਤਂ ਛਿਨ੍ਨਗਾਤ੍ਰਂ ਵਿਸਂਜ੍ਞਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਮ੍। ਹਤਾਸ਼੍ਵਵੀਰਾਗ੍ਰ੍ਯਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਨਾਗਂ ਪਿਪਾਸਿਤਂ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਪਤ੍ਰਂ ਭਯਾਰ੍ਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੇਖੇਗਾ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਲਾਸ਼ਾਂ ਬਣ ਚੁੱਕੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਵਿੱਛੜੇ, ਹੋਸ਼ ਖੋ ਚੁੱਕੇ, ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਰਾਜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਡਿੱਗੇ ਪਏ, ਪਿਆਸੇ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਨ—