ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਂਸ਼ਹਾਰੀ ਗੁਣਕृਦਿਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ। ਸ਼੍ਰੇਯਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੁਣੋਪੇਤਃ ਸ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨੇਤਰੋ ਵृਥਾ। ਵਦਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪੁਤ੍ਰਕਾਰਣਾਤ੍
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਪਿਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇਹ ਰੀਤ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਸਂਭਵਂ ਮਹ੍ਯਮਨੇਨ ਹृਦਯੋਦ੍ਭਵਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਜਾਤਮਿਦਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਾਤ੍ਮਾ ਪੁਤ੍ਰ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਜੋ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਹੀ ਹੈ—ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਯਦੁਨਾऽਹਮਵਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤਥਾ ਤੁਰ੍ਵਸੁਨਾਪਿ ਚ। ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਨਾ ਚਾਨੁਨਾ ਚੈਵ ਮਯ੍ਯਵਜ੍ਞ ਕृਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਯਦੁ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ, ਤੁਰਵਸੁ, ਦੁਰਹੁ ਅਤੇ ਅਨੁ ਨੇ ਵੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ।
ਪੂਰੁਣਾ ਤੁ ਕृਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਾਨਿਤਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਕਨੀਯਾਨ੍ਮਮ ਦਾਯਾਦੋ ਧृਤਾ ਯੇਨ ਜਰਾ ਮਮ
ਪਰ ਪੂਰੁ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਖਾਸ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਵਾਰਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਬੁਢੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਮਮ ਕਾਮਃ ਸ ਚ ਕृਤਃ ਪੂਰੁਣਾ ਮਿਤ੍ਰਰੂਪਿਣਾ। ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਚ ਵਰੋਦਤ੍ਤਃ ਕਾਵ੍ਯੇਨੋਸ਼ਨਸਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੁ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਵਰਤਿਆ, ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਜੋ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਵੀ।
ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾऽਨੁਵਰ੍ਤੇਤ ਸ ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। `ਯੋ ਵਾਨੁਵਰ੍ਤੀ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਾਯਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਵਾਰਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨੋ ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਹਿਤਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਮਰ੍ਹਤਿ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਕਨੀਯਾਨਪਿ ਸਤ੍ਤਮਃ। `ਵੇਦ ਧਮਾਰ੍ਥਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਮੁਨਿਭਿਃ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ
—ਉਹ ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਵੇਦਾਂ, ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਹਃ ਪੂਰੁਰਿਦਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਯਃ ਸੁਤਃ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ਤਵ। ਵਰਦਾਨੇਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਮੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਪੂਰੁ ਇਸ ਰਾਜ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਵਰਤਿਆ; ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਵਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਪੌਰਜਾਨਪਦੈਸ੍ਤੁष੍ਟੈਰਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਹੁषਸ੍ਤਦਾ। ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ੍ਤਤਃ ਪੂਰੁਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ੍ਵੇ ਸੁਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦੋਂ ਨਾਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਗਰ ਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਖੁਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਯਦੁਂ ਚ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚੋਭੌ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਂ ਚੈਵ ਸਹਾਨੁਜਮ੍। ਅਨ੍ਤੇषੁ ਸ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਨਾਹੁषਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਜਾਨ੍ਸੁਤਾਨ੍
ਯਦੁ, ਤੁਰਵਸੁ, ਦੁਰਹੁ ਤੇ ਅਨੁ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ—ਨਾਹੁਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਪੂਰਵੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਨਵਾਸਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਪੁਰਾਤ੍ਸ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ੍ਤਾਪਸੈਃ ਸਹ
ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਨਵਾਸ ਦਾ ਵਚਨ ਲਿਆ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾ ਚ ਸਹਿਤਃ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਯਾ ਚ ਭਾਰਤ। ਅਕਰੋਤ੍ਸ ਵਨੇ ਰਾਜਾ ਸਭਾਰ੍ਯਸ੍ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਭਾਰਤ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਪस्या ਕੀਤੀ।
ਯਦੋਸ੍ਤੁ ਯਾਦਵਾ ਜਾਤਾਸ੍ਤੁਰ੍ਵਸੋਰ੍ਯਵਨਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ। ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੋਃ ਸੁਤਾਸ੍ਤੁ ਵੈ ਭੋਜਾ ਅਨੋਸ੍ਤੁ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਯਃ
ਯਦੁ ਤੋਂ ਯਾਦਵ, ਤੁਰਵਸੁ ਤੋਂ ਯਵਨ, ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਤੋਂ ਭੋਜ ਅਤੇ ਅਨੁ ਤੋਂ ਮਲੇਛ ਜਾਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ।
ਪੂਰੋਸ੍ਤੁ ਪੌਰਵੋ ਵਂਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਜਾਤੋऽਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਇਦਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਾਰਯਿਤੁਂ ਵਸ਼ੀ
ਪੂਰੁ ਤੋਂ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹੋ, ਰਾਜਾ। ਇਹ ਵੰਸ਼ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਏਵਂ ਸ ਨਾਹੁषੋ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍। ਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਮੁਦਿਤੋ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋऽਭਵਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਨਾਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਯਾਤਿ ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਵਨਵਾਸੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੁਨੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਚ ਵਨੇ ਵਾਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ। ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੋ ਦਾਨ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਿਤੋ ਗਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਕੇ, ਆਖਿਰ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸ ਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਨਿਵਾਸਂ ਤਂ ਨਿਵਸਨ੍ਮੁਦਿਤਃ ਸੁਖੀ। ਕਾਲੇਨ ਨਾਤਿਮਹਤਾ ਪੁਨਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਪਾਤਿਤਃ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਿਵਸਨ੍ਦੇਵਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਕਾਲੇਨ ਨਾਤਿਮਹਤਾ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਪਾਤਿਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਜਦ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਿਆ?
ਨਿਪਤਨ੍ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮੇਦਿਨੀਤਲਮ੍। ਸ੍ਥਿਤ ਆਸੀਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਸ ਤਦੇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ
ਜਦ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿ ਗਿਆ; ਇਹ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਤਤ ਏਵ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਸੁਮਤਾ ਸਾਰ੍ਧਮष੍ਟਕੇਨ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਥੋਂ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਵਸੁਮਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸ਼ਟਕ ਦੇ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨੇਨ ਸ਼ਿਵਿਨਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਕਿਲ ਸਂਸਦਿ। ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਸ ਦਿਵਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ, ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ?
ਸਰ੍ਵਮੇਤਦਸ਼ੇषੇਣ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਗਣਸਂਨਿਧੌ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦੇ ਹੋ।
ਦੇਵਰਾਜਸਮੋ ਹ੍ਯਾਸੀਦ੍ਯਯਾਤਿਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਵਰ੍ਧਨਃ ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਭਾਵਸੁਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਯਯਾਤਿ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਯਸ਼ਸਃ ਸਤ੍ਯਕੀਰ੍ਤੇਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਚਰਿਤਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਦਿਵਿ ਚੇਹ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ, ਵੱਡੀ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਕੀਰਤੀ ਵਾਲੇ ਯਯਾਤਿ ਦੇ ਕਰਤਬ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਹਨ੍ਤ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਯਾਤੇਰੁਤ੍ਤਰਾਂ ਕਥਾਮ੍। ਦਿਵਿ ਚੇਹ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਚਲੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਹੋਰ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੋਈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਾਹੁषੋ ਰਾਜਾ ਪੂਰੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਨੀਯਸਮ੍। ਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਮੁਦਿਤਃ ਪ੍ਰਾਵਵ੍ਰਾਜ ਵਨਂ ਤਦਾ
ਯਯਾਤਿ, ਨਾਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਨਵਾਸ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਤ੍ਯੁषੇ ਸ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਯਦੁਪੁਰੋਗਮਾਨ੍। ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੋ ਰਾਜਾ ਵਨੇ ਸਂਨ੍ਯਵਸਚ੍ਚਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੁ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾ ਕੇ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ।
ਸ਼ਂਸਿਤਾਤ੍ਮਾ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਸ੍ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ। ਅਗ੍ਨੀਂਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਵਜ੍ਜੁਹ੍ਵਨ੍ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਵਿਧਾਨਤਃ
ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਵਨਵਾਸੀ ਮੁਨੀ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ।
ਅਥਿਤੀਨ੍ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਨ੍ਯੇਨ ਹਵਿषਾ ਵਿਭੁਃ। ਸ਼ਿਲੋਞ੍ਛਵृਤ੍ਤਿਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ਼ੇषਾਨ੍ਨਕृਤਭੋਜਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਸ਼ਿਲੋਞਚ ਜੀਵਨ ਅਪਣਾਇਆ, ਤੇ ਜੋ ਭੋਜਨ ਬਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਖਾਧਾ।