ਅਭਿषੇਕ੍ਤੁਕਾਮਂ ਨृਪਤਿਂ ਪੂਰੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਨੀਯਸਮ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪ੍ਰਮੁਖਾ ਵਰ੍ਣਾ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਹੋਰ ਵਰਗਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਕਥਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਨਪ੍ਤਾਰਂ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਃ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਭੋ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯਦੁਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੂਰੋਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸਿ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇ ਪੋਤੇ ਤੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਯਦੁ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਜ ਪੂਰੂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ?
ਯਦੁਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਤਵ ਸੁਤੋ ਜਾਤਸ੍ਤਮਨੁ ਤੁਰ੍ਵਸੁਃ। ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਯਾਃ ਸੁਤੋ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਸ੍ਤਤੋऽਨੁਃ ਪੂਰੁਰੇਵ ਚ
ਯਦੁ ਤੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਰਵਸੁ; ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਦੁਰਹੁਯੁ, ਫਿਰ ਅਨੁ, ਤੇ ਆਖਰ 'ਚ ਪੂਰੂ।
ਕਥਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਨਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਕਨੀਯਾਨ੍ਰਾਜ੍ਯਮਰ੍ਹਤਿ। ਏਤਤ੍ਸਂਬੋਧਯਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਧਰ੍ਮਂ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਯ
ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਛੋਟਾ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ—ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪ੍ਰਮੁਖਾ ਵਰ੍ਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮੇ ਵਚਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯਥਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨ ਦੇਯਂ ਮੇ ਕਥਂਚਨ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਮਮ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਨ ਯਦੁਨਾ ਨਿਯੋਗੋ ਨਾਨੁਪਾਲਿਤਃ। ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਃ ਪਿਤੁਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨ ਸ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਤਾਂ ਮਤਃ
ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਯਦੁ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ। ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਿਰੋਧੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਵਚਨਕृਦ੍ਧਿਤਃ ਪਥ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਃ ਸੁਤਃ। ਸ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰਵਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਤਤੇ ਪਿਤृਮਾਤृषੁ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਪੁਦਿਤਿ ਨਰਕਸ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਦੁਃਖਂ ਚ ਨਰਕਂ ਵਿਦੁਃ। ਪੁਤਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਤ੍ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਤ੍ਰਮਿਹੇਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
‘ਪੁਤੀ’ ਨਰਕ ਦਾ ਨਾਂ ਹੈ; ਨਰਕ ਦੁੱਖ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਨਃ ਸਦृਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤृਦੇਵਰ੍षਿਪੂਜਨੇ। ਯੋ ਬਹੂਨਾਂ ਗੁਣਕਰਃ ਸ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਪਿਤਾ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਈ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੂਕੋऽਨ੍ਧੋ ਬਧਿਰਃ ਸ਼੍ਵਿਤ੍ਰੀ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਂ ਨਾਨੁਤਿष੍ਠਤਿ। ਚੋਰਃ ਕਿਲ੍ਬਿषਿਕਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਨ ਜ੍ਯੇष੍ਠ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਗੂੰਗਾ, ਅੰਨ੍ਹਾ, ਬਹਿਰਾ ਜਾਂ ਕੋੜੀ ਹੋਵੇ, ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਾ ਨਿਭਾਵੇ, ਚੋਰ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਂਸ਼ਹਾਰੀ ਗੁਣਕृਦਿਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ। ਸ਼੍ਰੇਯਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੁਣੋਪੇਤਃ ਸ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨੇਤਰੋ ਵृਥਾ। ਵਦਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪੁਤ੍ਰਕਾਰਣਾਤ੍
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਪਿਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇਹ ਰੀਤ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਸਂਭਵਂ ਮਹ੍ਯਮਨੇਨ ਹृਦਯੋਦ੍ਭਵਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਜਾਤਮਿਦਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਾਤ੍ਮਾ ਪੁਤ੍ਰ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਜੋ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਹੀ ਹੈ—ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਯਦੁਨਾऽਹਮਵਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤਥਾ ਤੁਰ੍ਵਸੁਨਾਪਿ ਚ। ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਨਾ ਚਾਨੁਨਾ ਚੈਵ ਮਯ੍ਯਵਜ੍ਞ ਕृਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਯਦੁ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ, ਤੁਰਵਸੁ, ਦੁਰਹੁ ਅਤੇ ਅਨੁ ਨੇ ਵੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ।
ਪੂਰੁਣਾ ਤੁ ਕृਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਾਨਿਤਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਕਨੀਯਾਨ੍ਮਮ ਦਾਯਾਦੋ ਧृਤਾ ਯੇਨ ਜਰਾ ਮਮ
ਪਰ ਪੂਰੁ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਖਾਸ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਵਾਰਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਬੁਢੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਮਮ ਕਾਮਃ ਸ ਚ ਕृਤਃ ਪੂਰੁਣਾ ਮਿਤ੍ਰਰੂਪਿਣਾ। ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਚ ਵਰੋਦਤ੍ਤਃ ਕਾਵ੍ਯੇਨੋਸ਼ਨਸਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੁ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਵਰਤਿਆ, ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਜੋ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਵੀ।
ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾऽਨੁਵਰ੍ਤੇਤ ਸ ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। `ਯੋ ਵਾਨੁਵਰ੍ਤੀ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਾਯਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਵਾਰਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨੋ ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਹਿਤਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਮਰ੍ਹਤਿ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਕਨੀਯਾਨਪਿ ਸਤ੍ਤਮਃ। `ਵੇਦ ਧਮਾਰ੍ਥਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਮੁਨਿਭਿਃ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ
—ਉਹ ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਵੇਦਾਂ, ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਹਃ ਪੂਰੁਰਿਦਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਯਃ ਸੁਤਃ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ਤਵ। ਵਰਦਾਨੇਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਮੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਪੂਰੁ ਇਸ ਰਾਜ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਵਰਤਿਆ; ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਵਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਪੌਰਜਾਨਪਦੈਸ੍ਤੁष੍ਟੈਰਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਹੁषਸ੍ਤਦਾ। ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ੍ਤਤਃ ਪੂਰੁਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ੍ਵੇ ਸੁਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦੋਂ ਨਾਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਗਰ ਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਖੁਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਯਦੁਂ ਚ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚੋਭੌ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਂ ਚੈਵ ਸਹਾਨੁਜਮ੍। ਅਨ੍ਤੇषੁ ਸ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਨਾਹੁषਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਜਾਨ੍ਸੁਤਾਨ੍
ਯਦੁ, ਤੁਰਵਸੁ, ਦੁਰਹੁ ਤੇ ਅਨੁ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ—ਨਾਹੁਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਪੂਰਵੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਨਵਾਸਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਪੁਰਾਤ੍ਸ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ੍ਤਾਪਸੈਃ ਸਹ
ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਨਵਾਸ ਦਾ ਵਚਨ ਲਿਆ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾ ਚ ਸਹਿਤਃ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਯਾ ਚ ਭਾਰਤ। ਅਕਰੋਤ੍ਸ ਵਨੇ ਰਾਜਾ ਸਭਾਰ੍ਯਸ੍ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਭਾਰਤ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਪस्या ਕੀਤੀ।
ਯਦੋਸ੍ਤੁ ਯਾਦਵਾ ਜਾਤਾਸ੍ਤੁਰ੍ਵਸੋਰ੍ਯਵਨਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ। ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੋਃ ਸੁਤਾਸ੍ਤੁ ਵੈ ਭੋਜਾ ਅਨੋਸ੍ਤੁ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਯਃ
ਯਦੁ ਤੋਂ ਯਾਦਵ, ਤੁਰਵਸੁ ਤੋਂ ਯਵਨ, ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਤੋਂ ਭੋਜ ਅਤੇ ਅਨੁ ਤੋਂ ਮਲੇਛ ਜਾਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ।
ਪੂਰੋਸ੍ਤੁ ਪੌਰਵੋ ਵਂਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਜਾਤੋऽਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਇਦਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਾਰਯਿਤੁਂ ਵਸ਼ੀ
ਪੂਰੁ ਤੋਂ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹੋ, ਰਾਜਾ। ਇਹ ਵੰਸ਼ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਏਵਂ ਸ ਨਾਹੁषੋ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍। ਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਮੁਦਿਤੋ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋऽਭਵਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਨਾਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਯਾਤਿ ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਵਨਵਾਸੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੁਨੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਚ ਵਨੇ ਵਾਸਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ। ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੋ ਦਾਨ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਿਤੋ ਗਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਕੇ, ਆਖਿਰ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸ ਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਨਿਵਾਸਂ ਤਂ ਨਿਵਸਨ੍ਮੁਦਿਤਃ ਸੁਖੀ। ਕਾਲੇਨ ਨਾਤਿਮਹਤਾ ਪੁਨਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਪਾਤਿਤਃ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਿਵਸਨ੍ਦੇਵਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਕਾਲੇਨ ਨਾਤਿਮਹਤਾ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਪਾਤਿਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਜਦ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਿਆ?
ਨਿਪਤਨ੍ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮੇਦਿਨੀਤਲਮ੍। ਸ੍ਥਿਤ ਆਸੀਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਸ ਤਦੇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ
ਜਦ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿ ਗਿਆ; ਇਹ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।