ਅਦ੍ਭ੍ਯੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਸ਼੍ਮਨੋ ਲੋਹਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍। ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਗਂ ਤੇਜਃ ਸ੍ਵਾਸੁ ਯੋਨਿषੁ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ
ਅੱਗ ਪਾਣੀ ਤੋਂ, ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਲੋਹਾ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਉਪਜਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਠੰਡੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਨ੍ਤਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤਾਃ ਪਾਵਕੋਪਮਤੇਜਸਃ। ਕ੍ਸ਼ਮਾਵਨ੍ਤੋ ਨਿਰਾਕਾਰਾਃ ਕਾष੍ਠੇऽਗ੍ਨਿਰਿਵ ਸ਼ੇਰਤੇ
ਜੋ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਧੀਰਜਵਾਨ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਾਠ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੁੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਬਾਹ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ। ਸ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚਿਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੋਨੋ ਬਾਹਰਲੇ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਨ ਪ੍ਰਭਾषੇਤ ਕृਤਾਨ੍ਯੇਵ ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍। ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਤਥਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਨ ਭਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਸਿਰਫ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਕੰਮ ਹੀ ਵਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ, ਧਨ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਗੱਲ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਗਿਰਿਪृष੍ਠਮੁਪਾਰੁਹ੍ਯ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਵਾ ਰਹੋਗਤਃ। ਅਰਣ੍ਯੇ ਨਿਃਸ਼ਲਾਕੇ ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਭਿਧੀਯਤੇ
ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਜਾਂ ਇਕੱਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਝੁਪੜੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਾਸੁਹृਤ੍ਪਰਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਭਾਰਤਾਰ੍ਹਤਿ ਵੇਦਿਤੁਮ੍। ਅਪਣ੍ਡਿਤੋ ਵਾਪਿ ਸੁਹृਤ੍ਪਣ੍ਡਿਤੋ ਵਾਪ੍ਯਨਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਭਾਰਤ, ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ ਉੱਚ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਅਗਿਆਨ ਮਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਿੱਤਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਪ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਨਹੀਂ।
ਨਾਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹੀਪਾਲਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਚਿਵਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਮਾਤ੍ਯੇ ਹ੍ਯਰ੍ਥਲਿਪ੍ਸਾ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਣਮੇਵ ਚ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਚੋਣ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੰਤਰੀ ਵਿੱਚ ਲਾਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੋਵੇਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕृਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਯਸ੍ਯ ਪਾਰਿषਦਾ ਵਿਦੁਃ। ਧਰ੍ਮੇ ਚਾਰ੍ਥੇ ਚ ਕਾਮੇ ਚ ਸ ਰਾਜਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਜਿਸਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਧਰਮ, ਧਨ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਗੂਢਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨृਪਤੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਰਸਂਸ਼ਯਮ੍ ।। ਅਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਨਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਯੋ ਮੋਹਾਦਨੁਤਿष੍ਠਤਿ
ਜਿਸ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਲੁਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਜੋ ਮੂਰਖਤਾ ਕਰਕੇ ਅਣਉਚਿਤ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਤੇषਾਂ ਵਿਪਰਿਭ੍ਰਂਸ਼ਾਦ੍ਭ੍ਰਸ਼੍ਯਤੇ ਜੀਵਿਤਾਦਪਿ ।। ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਨਾਮਨੁष੍ਠਾਨਂ ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ ਗਵਾ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਮੇਵਾਨਨੁष੍ਠਾਨਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਾਪਕਰਂ ਮਤਮ੍।। ਅਨਧੀਤ੍ਯ ਯਥਾ ਵੇਦਾਨ੍ਨ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਰ੍ਹਤਿ
ਉਹੀ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੱਛਤਾਵਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਦਿਆ ਨਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮਸ਼੍ਰੁਤषਾਙ੍ਗੁਣ੍ਯੋ ਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ।। ਸ੍ਥਾਨਵृਦ੍ਧਿਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ षਾਙ੍ਗੁਣ੍ਯਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਸਨੇ ਛੇ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ। ਸਥਾਨ ਦੀ ਵਾਧੂ, ਘਟਾਊ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਉਹੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਛੇ ਗੁਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਅਨਵਜ੍ਞਾਤਸ਼ੀਲਸ੍ਯ ਸ੍ਵਾਧੀਨਾ ਪृਥਿਵੀ ਨृਪ ।। ਅਮੋਘਕ੍ਰੋਧਹਰ੍षਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਕृਤ੍ਵਾਨ੍ਵਵੇਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਜਿਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਚਰਿਤਰਤਾ ਨਿੰਦਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਧਰਤੀ ਉਸਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫਸਦਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੰਮ ਖੁਦ ਜਾਂਚਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਤ੍ਯਯਕੋਸ਼ਸ੍ਯ ਵਸੁਦੈਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ ।। ਨਾਮਮਾਤ੍ਰੇਣਾ ਤੁष੍ਯੇਤ ਛਤ੍ਰੇਣ ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਜਿਸਦਾ ਖਜਾਨਾ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਧਰਤੀ ਉਸਦੇ ਲਈ ਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਨਾਮ ਅਤੇ ਛਤਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭृਤ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸृਜੇਦਰ੍ਥਾਨ੍ਨੈਕਃ ਸਰ੍ਵਹਰੋ ਭਵੇਤ੍ ।। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦ ਭਰ੍ਤਾ ਵੇਦ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਤਥਾ
ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਵੰਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਤੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਅਮਾਤ੍ਯਂ ਨृਪਤਿਰ੍ਵੇਦ ਰਾਜਾ ਰਾਜਾਨਮੇਵ ਚ ।। ਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨੋ ਮੋਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਧ੍ਯਤਾਂ ਗਤਃ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਦੂਜੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਵੈਰੀ ਜੋ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਰਨਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ੍ਯਗ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸੀਤ ਵਧ੍ਵਂ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਬਲੇ ਸਤਿ ।। ਅਹਤਾਦ੍ਧਿ ਭਯਂ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਯਤੇ ਨਚਿਰਾਦਿਵ
ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰੇ; ਜੇ ਉਸ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਡਰ ਜਲਦੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੈਵਤੇषੁ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਰਾਜਸੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਚ। ਨਿਯਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਦਾ ਕ੍ਰੋਧੋ ਵृਦ੍ਧਬਾਲਾਤੁਰੇषੁ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਾਜਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵੱਡਿਆਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਦੁੱਖੀ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰਰ੍ਥਂ ਕਲਹਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਰ੍ਜਯੇਨ੍ਮੂਢਸੇਵਿਤਮ੍। ਕੀਰ੍ਤਿ ਚ ਲਭਤੇ ਲੋਕੇ ਨ ਚਾਨਰ੍ਥੇਨ ਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਸਿਆਣਾ ਬੰਦਾ ਬੇਕਾਰ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੂਰਖਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਜਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫਸਦਾ।
ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਨਿष੍ਫਲੋ ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿਰਰ੍ਥਕਃ। ਨ ਤਂ ਭਰ੍ਤਾਰਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ षਣ੍ਢਂ ਪਤਿਮਿਵ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਬੇਅਸਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਵੀ ਬੇਮਤਲਬ ਹੋਵੇ, ਅਜਿਹੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਨਪੁੰਸਕ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ।
ਨ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਧਨਲਾਭਾਯ ਨ ਜਾਡ੍ਯਮਸਮृਦ੍ਧਯੇ। ਲੋਕਪਰ੍ਯਾਯਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਜਾਨਾਤਿ ਨੇਤਰਃ
ਅਕਲ ਧਨ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਮੂਰਖਤਾ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਸਿਆਣਾ ਬੰਦਾ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
ਵਿਦ੍ਯਾਸ਼ੀਲਵਯੋਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਬੁਦ੍ਧਿਵृਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਧਨਾਭਿਜਾਤਵृਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੂਢੋऽਵਮਨ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮੂਰਖ ਬੰਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਿਆਨ, ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਉਮਰ, ਅਕਲ, ਧਨ ਜਾਂ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨਾਰ੍ਯਵृਤ੍ਤਮਪ੍ਰਾਜ੍ਞਮਸੂਯਕਮਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍। ਅਨਰ੍ਥਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਵਾਗ੍ਦੁष੍ਟਂ ਕ੍ਰੋਧਨਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਆਦਮੀ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ, ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ, ਈਰਖਾ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ, ਕੜਵੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦਾ ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਵਿਸਂਵਾਦਨਂ ਦਾਨਂ ਸਮਯਸ੍ਯਾਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਃ । ਆਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਣਿਹਿਤਾ ਚ ਵਾਕ੍
ਸੱਚ ਬੋਲਣਾ, ਦਾਨ ਕਰਨਾ, ਵਾਅਦੇ ਪੂਰੇ ਕਰਨਾ ਤੇ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਨੀ—ਇਹ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਵਿਸਂਵਾਦਕੋ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਕृਤਜ੍ਞੋ ਮਤਿਮਾਨृਜੁਃ । ਅਪਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ੀਣਕੋਸ਼ੋऽਪਿ ਲਭਤੇ ਪਰਿਵਾਰਣਮ੍
ਜੋ ਆਦਮੀ ਸੱਚਾ, ਸਮਰਥ, ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਅਕਲਮੰਦ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਕੋਲ ਧਨ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਸਾਥ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧृਤਿਃ ਸ਼ਮੋ ਦਮਃ ਸ਼ੌਚਂ ਕਾਰੁਣ੍ਯਂ ਵਾਗਨਿष੍ਠੁਰਾ। ਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚਾਨਭਿਦ੍ਰੋਹਃ ਸਪ੍ਤੈਤਾਃ ਸਮਿਧਃ ਸ਼੍ਰਿਯਃ
ਧੀਰਜ, ਮਨ ਦੀ ਠੰਡ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਦਇਆ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣਾ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਨਾ ਕਰਨਾ—ਇਹ ਸੱਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹਨ।
ਅਸਂਵਿਭਾਗੀ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਕृਤਘ੍ਨੋ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਃ । ਤਾਦृਙ੍ਵਰਾਧਿਪੋ ਲੋਕੇ ਵਰ੍ਜਨੀਯੋ ਨਰਾਧਿਪ
ਜੋ ਰਾਜਾ ਖੁਦਗਰਜ਼, ਮਾੜਾ, ਉਪਕਾਰ ਭੁੱਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਜਿਹੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਚ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸੁਖਂ ਸ਼ੇਤੇ ਸਸਰ੍ਪ ਇਵ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਯਃ ਕੋਪਯਤਿ ਨਿਰ੍ਦੋषਂ ਸਦੋषੋऽਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਜਨਮ੍
ਜੋ ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੇਕਸੂਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਖੁਦ ਦੋਸ਼ੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਸੁੱਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੱਪ ਹੋਵੇ।
ਯੇषੁ ਦੁष੍ਟੇषੁ ਦੋषਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮਸ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਸਦਾ ਪ੍ਰਸਾਦਨਂ ਤੇषਾਂ ਦੇਵਤਾਨਾਮਿਵਾਚਰੇਤ੍
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਦ ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਜਾਂ ਸੁਖ-ਸਮਰਿੱਥੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖ਼ਤਰਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ।
ਯੇऽਰ੍ਥਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਪਤਿਤੇषੁ ਚ। ਯੇ ਚਾਨਾਰ੍ਯੇ ਸਮਾਸਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਗਤਾਃ
ਜੋ ਧਨ ਔਰਤਾਂ, ਬੇਪਰਵਾਹ ਜਾਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਅਣਸ਼ੱਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।