ਦਾਸ੍ਯਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਯਾ ਯੇ ਚ ਦਾਸਾਃ ਕੁਰੂਣਾਂ ਤਦਾਸ਼੍ਰਯਾ ਬਹਵਃ ਕੁਬ੍ਜਖਞ੍ਜਾਃ। ਆਖ੍ਯਾਯ ਮਾਂ ਕੁਸ਼ਲਿਨਂ ਸ੍ਮ ਤੇਭ੍ਯੋ- ऽਪ੍ਯਨਾਮਯਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛੇਰ੍ਜਘਨ੍ਯਮ੍
ਕੁਰੁਆਂ ਦੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਤੇ ਦਾਸ, ਤੇ ਉਹ ਕਈ ਕੁਬੜੇ ਤੇ ਲੰਗੜੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਦੀ ਵੀ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਪੁੱਛ।
ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਵृਤ੍ਤਿਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵੈ ਪੁਰਾਣੀਂ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਭੋਗਾਨ੍ਦਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਦਦਾਤਿ। ਅਙ੍ਗਹੀਨਾਨ੍ਕृਪਣਾਨ੍ਵਾਮਨਾਨ੍ਵਾ ਯਾਨਾਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਾਦ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਬਿਭਰ੍ਤਿ
ਕੀ ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਵਾਜ ਅਜੇ ਵੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਅੰਗ-ਹੀਣ, ਬਦਕਿਸਮਤ ਤੇ ਨੂਣੇ ਹਨ—ਕੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਅਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਬਧਿਰਾਸ੍ਤਥੈਵ ਹਸ੍ਤਾਜੀਵਾ ਬਹਵੋ ਯੇऽਤ੍ਰ ਸਨ੍ਤਿ। ਆਖ੍ਯਾਯ ਮਾਂ ਕੁਸ਼ਲਿਨਂ ਸ੍ਮ ਤੇਭ੍ਯੋ- ऽਪ੍ਯਨਾਮਯਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛੇਰ੍ਜਘਨ੍ਯਮ੍
ਇੱਥੇ ਜੇੜੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਤੇ ਬਹਿਰੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕਮਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸ ਦੇਵੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ। ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਗਰੀਬ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵੀ ਪੂਛ ਲੈਣਾ।
ਮਾ ਭੈष੍ਟ ਦੁਃਖੇਨ ਕੁਜੀਵਿਤੇਨ ਨੂਨਂ ਕृਤਂ ਪਰਲੋਕੇषੁ ਪਾਪਮ੍। ਨਿਗृਹ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਸੁਹृਦੋऽਨੁਗृਹ੍ਯ ਵਾਸੋਭਿਰਨ੍ਨੇਨ ਚ ਵੋ ਭਰਿष੍ਯੇ
ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਔਖੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਡਰ ਨਾ ਕਰ; ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਾਂਗਾ, ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਵਤੀਰਾ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਰੋਟੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤ੍ਵਯੋਚ੍ਯਮਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰृਣੁਯੁਕ੍ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖੀ ਤੇ ਉਹੀ ਕਰੀ।
ਸਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਮੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਕृਤਾਨਿ ਭਾਵੀਨ੍ਯਥੋ ਨੋ ਬਤ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤਿ । ਤਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੁਕ੍ਤਰੂਪਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਤਾਮੇਵ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਥਾ ਨृਪਂ ਤਮ੍
ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਕਈ ਰਸਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਅਜੇ ਆਏ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਯੋਗ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਸਫਲਤਾ ਤੂੰ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸੀਂ।
ਯੇ ਚਾਨਾਥਾ ਦੁਰ੍ਬਲਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਲ- ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰਯਤਨ੍ਤੇऽਥ ਮੂਢਾਃ। ਤਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤ੍ਵਂ ਕृਪਣਾਨ੍ਸਰ੍ਵਥੈਵ ਹ੍ਯਸ੍ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਾਤ ਪृਚ੍ਛੇਃ
ਜੋ ਗਰੀਬ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਹੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਭਟਕਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, ਪੂਛ ਲੈਣਾ, ਪਿਆਰੇ।
ਯੇ ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਯੇ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ- ਨ੍ਨਾਨਾਦਿਗ੍ਭ੍ਯੋऽਭ੍ਯਾਗਤਾਃ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵਾਰ੍ਹਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਾ- ਨ੍ਸਂਪृਚ੍ਛੇਥਾਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਚਾਵ੍ਯਯਂ ਚ
ਜੋ ਹੋਰ ਲੋਕ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਓਟ ਲੈ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਯੋਗ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸਦਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵੀ ਪੂਛ ਲੈਣਾ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਾਨਾਗਤਾਭ੍ਯਾਗਤਾਂਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੂਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਦਿਗ੍ਭ੍ਯੋਭ੍ਯੁਪੇਤਾਨ੍ । ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸੂਤ ਪਸ਼੍ਚਾਦਹਂ ਕੁਸ਼ਲੀ ਤੇषੁ ਵਾਚ੍ਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇੜੇ ਆਏ ਹਨ ਜਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੂਤ ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੂਛ ਕੇ, ਫਿਰ, ਸੂਤ, ਤੂੰ ਆਖੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਠੀਕ ਹਾਂ।
ਨ ਹੀਦृਸ਼ਾਃ ਸਨ੍ਤ੍ਯਪਰੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯੇ ਯੋਧਕਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਲਬ੍ਧਾਃ। ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯੋ ਮਮ ਧਰ੍ਮ ਏਵ ਮਹਾਬਲਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਾਯ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ਯੋਧੇ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਿਹੇ ਹੋਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਧਰਮ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਮ ਹੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।
ਇਦਂ ਪੁਨਰ੍ਵਚਨਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸੁਯੋਧਨਂ ਸਞ੍ਜਯ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਥਾਃ । ਯਸ੍ਤੇ ਸ਼ਰੀਰੇ ਹृਦਯਂ ਦੁਨੋਤਿ ਕਾਮਃ ਕੁਰੂਨਸਪਤ੍ਨੋऽਨੁਸ਼ਿष੍ਯਾਮ੍
ਹੁਣ, ਸੰਜਯਾ, ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਦੇਣਾ: ਜਿਹੜੀ ਇੱਛਾ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪੀੜਦੀ ਹੈ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਵਾਂਗਾ।
ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਯੁਕ੍ਤਿਰੇਤਸ੍ਯ ਕਾਚਿ- ਨ੍ਨੈਵਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤੇ। ਦਦਸ੍ਵ ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੀਂ ਮਮੈਵ ਯੁਧ੍ਵਸ੍ਵ ਵਾ ਭਾਰਤਮੁਖ੍ਯਵੀਰ
ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਠੀਕ ਰਾਹ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਚਾਹ ਮੁਤਾਬਕ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਜਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਨਗਰੀ ਦੇ ਦੇ, ਜਾਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾ।
ਉਤ ਸਨ੍ਤਮਸਨ੍ਤਂ ਵਾ ਬਾਲਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਚ ਸਞ੍ਜਯ। ਉਤਾਬਲਂ ਬਲੀਯਾਂਸਂ ਧਾਤਾ ਪ੍ਰਕੁਰੁਤੇ ਵਸ਼ੇ
ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਤਾਕਤਵਰ—ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਬਾਲਾਯ ਪਾਣ੍ਡਿਤ੍ਯਂ ਪਣ੍ਡਿਤਾਯੋਤ ਬਾਲਤਾਮ੍। ਦਦਾਤਿ ਸਰ੍ਵਮੀਸ਼ਾਨਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਚ੍ਛੁਕ੍ਰਮੁਚ੍ਚਰਨ੍
ਉਹ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਬਚਪਨ; ਪ੍ਰਭੂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ।
ਬਲਂ ਜਿਜ੍ਞਾਸਮਾਨਸ੍ਯ ਆਚਕ੍ਸ਼ੀਥਾ ਯਥਾਤਥਮ੍। ਅਥ ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਹृष੍ਟਵਤ੍
ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣਨੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਸਚ ਸਚ ਦੱਸ। ਫਿਰ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਕੇ, ਹਕੀਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ।
ਗਾਵਲ੍ਗਣੇ ਕੁਰੂਨ੍ਗਤ੍ਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਅਭਿਵਾਦ੍ਯੋਪਸਂਗृਹ੍ਯ ਤਤਃ ਪृਚ੍ਛੇਰਨਾਮਯਮ੍
ਗਾਵਲਗਣੇ, ਤੂੰ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਕੋਲ ਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੂਛ।
ਬ੍ਰੂਯਾਸ਼੍ਚੈਨਂ ਤ੍ਵਮਾਸੀਨਂ ਕੁਰੁਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍ । ਤਵੈਵ ਰਾਜਨ੍ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸੁਖਂ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ, ਜਦ ਉਹ ਕੁਰੂਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ, ਆਖੀਂ: 'ਤੇਰੀ ਹੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ।'
ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਬਾਲਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਰਾਜ੍ਯਮਰਿਨ੍ਦਮ। ਰਾਜ੍ਯੇ ਤਾਨ੍ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾऽਗ੍ਰੇ ਨੋਪੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਃ
ਤੇਰੇ ਉਪਕਾਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁੰਡੇ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰ, ਜਦ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਮਪ੍ਯੇਤਦੇਕਸ੍ਯ ਨਾਲਂ ਸਞ੍ਜਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ । ਤਾਤ ਸਂਹਤ੍ਯ ਜੀਵਾਮੋ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਮਾ ਵਸ਼ਂ ਗਮਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇਕੱਲੇ ਕਿਸੇ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ, ਸੰਜਯਾ, ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਪਿਆਰੇ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰੀਏ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਈਏ।
ਤਥਾ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਭਾਰਤਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਸ਼ਿਰਸਾऽਭਿਵਦੇਥਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਮ ਨਾਮ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰੀਂ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤਤੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਭਵਤਾ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਰ੍ਵਂਸ਼ੋ ਨਿਮਗ੍ਨਃ ਪੁਨਰੁਦ੍ਧृਤਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਾਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖੋ: 'ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੀ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਡੁੱਬ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਮੁੜ ਉਭਾਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।'
ਸ ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁ ਤਥਾ ਤਾਤ ਸ੍ਵਮਤੇਨ ਪਿਤਾਮਹ । ਯਥਾ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਪੌਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਨ੍ਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪਿਤਾਮਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਪੋਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਤੇ ਸਾਂਝ ਨਾਲ ਜੀ ਸਕਣ।
ਤਥੈਵ ਵਿਦੁਰਂ ਬ੍ਰੂਯਾਃ ਕੁਰੂਣਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਧਾਰਿਣਮ੍। ਅਯੁਦ੍ਧਂ ਸੌਮ੍ਯ ਭਾषਸ੍ਵ ਹਿਤਕਾਮੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਖੋ: 'ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲੋ।'
ਅਥ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਬ੍ਰੂਯਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਮਮਰ੍षਣਮ੍। ਮਧ੍ਯੇ ਕੁਰੂਣਾਮਾਸੀਨਮਨੁਨੀਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੈ ਤੇ ਨਿੰਦਾ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਨਾਓ।
ਅਪਾਪਾਂ ਯਦੁਪੈਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਾਮੇਤਾਂ ਸਭਾਗਤਾਮ੍ । ਤਦ੍ਦੁਃਖਮਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਾਮ ਮਾ ਵਧੀष੍ਮ ਕੁਰੂਨਿਤਿ
ਆਖੋ: 'ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਮਾਸੂਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ; ਆਓ, ਉਸ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲਈਏ ਤੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਨਾ ਕਰੀਏ।'
ਏਵਂ ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਾਨ੍ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਨਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਬਲੀਯਾਂਸੋऽਪਿ ਸਨ੍ਤੋ ਯਤ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਰਵੋ ਵਿਦੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਲਏ; ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਯਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਯੇਃ ਸੌਮ੍ਯ ਅਜਿਨੈਃ ਪ੍ਰਤਿਵਾਸਿਤਾਨ੍। ਤਦ੍ਦੁਃਖਮਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਾਮ ਮਾ ਵਧੀषਯ ਕੁਰੂਨਿਤਿ
ਆਖੋ: 'ਮਿੱਠੇ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਕੇ, ਹਿਰਨ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਵੀ ਅਸੀਂ ਸਹਿ ਲਿਆ; ਕੁਰੂਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਨਾ ਚਾਹੋ।'
ਯਤ੍ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਕृष੍ਣਾਂ ਕੇਸ਼ੇष੍ਵਧਰ੍षਯਤ੍। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਤੇऽਨੁਮਤੇ ਤਚ੍ਚਾਸ੍ਮਾਭਿਰੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਕੁੰਤੀ ਦੀ ਉਗਰਾਹੀ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਕੇਸਾਂ ਨਾਲ ਘਸੀਟਿਆ, ਇਹ ਵੀ ਅਸੀਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥੋਚਿਤਂ ਸ੍ਵਕਂ ਭਾਗਂ ਲਭੇਮਹਿ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਨਿਵਰ੍ਤਯ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਗृਦ੍ਧਾਂ ਨਰਰ੍षਭ
ਹੁਣ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੱਕੀ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲੇ; ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਲਾਲਚ ਛੱਡੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰੇਵਂ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰੀਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਰਾਜ੍ਯੈਕਦੇਸ਼ਮਪਿ ਨਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਸ਼ਮਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਬਣੇਗਾ; ਸਾਨੂੰ ਰਾਜ ਦਾ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਦੇ ਦਿਓ, ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।