ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਃ ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਯੋ ਨਿਕਰ੍ਤਨੇ ਯੋऽਦ੍ਵਿਤੀਯੋऽਕ੍ਸ਼ਦੇਵੀ। ਮਾਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸੂਤ ਮਿਥ੍ਯਾਬੁਦ੍ਧੇਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਾਤ ਪृਚ੍ਛੇਃ
ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਜੋ ਪਹਾੜੀ ਹੈ, ਕੱਟਣ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਜੂਏ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਹੈ—ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਤੇ ਚਲਾਕ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਪੁੱਛ, ਪਿਆਰੇ।
ਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨੇਕਰਥੇਨ ਵੀਰਃ ਸਮੁਤ੍ਸਹਤ੍ਯਪ੍ਰਧृਪ੍ਯਾਨ੍ਵਿਜੇਤੁਮ੍ । ਯੋ ਮੁਹ੍ਯਤਾਂ ਮੋਹਯਿਤਾऽਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਵੈਕਰ੍ਤਨਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਸ੍ਯ ਪृਚ੍ਛੇਃ
ਜੋ ਇੱਕ ਰਥ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਟਕਿਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ—ਉਸ ਵੈਕਾਰਤਨ (ਕਰਨ) ਦੀ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਪੁੱਛ।
ਸ ਏਵ ਭਕ੍ਤਃ ਸ ਗੁਰੁਃ ਸ ਭਰ੍ਤਾ ਸ ਵੈ ਪਿਤਾ ਸ ਚ ਮਾਤਾ ਸੁਹृਚ੍ਚ। ਅਗਾਧਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿਦੁਰੋ ਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ੀ ਸ ਨੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਂ ਸ੍ਮ ਪृਚ੍ਛੇਃ
ਉਹ ਸਾਡਾ ਭਗਤ, ਸਾਡਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਸਾਡਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਸਾਡੀ ਮਾਂ, ਤੇ ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ ਹੈ; ਵਿਦੁਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਬਹੁਤ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਦੂਰ-ਦੇਖਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਪੁੱਛ।
ਵृਦ੍ਧਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਯਾਸ਼੍ਚ ਗੁਣੋਪਪਨ੍ਨਾ ਜ੍ਞਾਯਨ੍ਤੇ ਨਃ ਸਞ੍ਜਯ ਮਾਤਰਸ੍ਤਾਃ। ਤਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵਾਭਿਃ ਸਹਿਤਾਭਿਃ ਸਮੇਤ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸਵृਦ੍ਧਾਭਿਰਭਿਵਾਦਂ ਵਦੇਥਾਃ
ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹਨ, ਸੰਜਯਾ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ, ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਵਧਾਈ ਦੇ ਕੇ ਮਿਲ।
ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾ ਜੀਵਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਸਮ੍ਯ- ਗ੍ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਵੋ ਵृਤ੍ਤਿਮਨृਸ਼ਂਸਰੂਪਾਃ । ਇਤਿ ਸ੍ਮੋਤ੍ਕਾ ਸਞ੍ਜਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਸ਼੍ਚਾ- ਦਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਕੁਸ਼ਲੀ ਸਪੁਤ੍ਰਃ
ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਜੀਵਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਨੇਕ ਦਿਲੀ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਸੰਜਯਾ, ਦੱਸ ਕਿ ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਠੀਕ ਹਨ।
ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਾਰ੍ਯਾਃ ਸਞ੍ਜਯ ਵੇਤ੍ਥ ਤਤ੍ਰ ਤਾਸਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਾਤ ਪृਚ੍ਛੇਃ । ਸੁਸਂਗੁਪ੍ਤਾਃ ਸੁਰਭਯੋऽਨਵਦ੍ਯਾਃ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਗृਹਾਨਾਵਸਥਾਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾਃ
ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਸੰਜਯਾ, ਉਥੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਪੁੱਛ, ਪਿਆਰੇ। ਕੀ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸੁਗੰਧੀ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ? ਕੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੇ ਵਸਦੇ ਵਿਚ ਚੌਕਸ ਹਨ?
ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਵृਤ੍ਤਿਂ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੇषੁ ਭਦ੍ਰਾਃ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਵਰ੍ਤਧ੍ਵਮਨृਸ਼ਂਸਰੂਪਾਮ੍। ਯਥਾ ਚ ਵਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪਤਯੋऽਨੁਕੂਲਾ- ਸ੍ਤਥਾ ਵृਤ੍ਤਿਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸ੍ਥਾਪਯਧ੍ਵਮ੍
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤੇ ਨੇਕ ਦਿਲੀ ਵਾਲੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਰੱਖਦੇ ਹੋ? ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹੋਣ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਤੀਵਾਰ ਚੰਗਾ ਰੱਖੋ।
ਯਾ ਨਃ ਸ੍ਨੁषਾਃ ਸਞ੍ਜਯ ਵੇਤ੍ਥ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਕੁਲੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗੁਣੋਪਪਨ੍ਨਾਃ। ਪ੍ਰਜਾਵਤ੍ਯੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਮੇਤ੍ਯ ਤਾਸ਼੍ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਵੋऽਭ੍ਯਵਦਤ੍ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ
ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਵੁਹੂਆਂ, ਸੰਜਯਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਉਥੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸ ਕਿ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਧਾਈ ਭੇਜਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਜੇਥਾਃ ਸਦਨੇषੁ ਸਞ੍ਜਯ ਅਨਾਮਯਂ ਮਦ੍ਵਚਨੇਨ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ। ਕਲ੍ਯਾਣਾ ਵਃ ਸਨ੍ਤੁ ਪਤਯੋऽਨੁਕੂਲਾ ਯੂਯਂ ਪਤੀਨਾਂ ਭਵਤਾਨੁਕੂਲਾਃ
ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਹਨ, ਸੰਜਯਾ, ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪੁੱਛ। ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਹੋਵੋ।
ਅਲਙ੍ਕृਤਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਵਤ੍ਯਃ ਸੁਗਨ੍ਧਾ ਅਬੀਭਤ੍ਸਾਃ ਸੁਖਿਤਾ ਭੋਗਵਤ੍ਯਃ। ਲਘੁ ਯਾਸਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵਾਕ੍ਵ ਲਘ੍ਵੀ ਵੇਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਾਤ ਪृਚ੍ਛੇਃ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਸਜੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈਆਂ, ਸੁਗੰਧੀ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਆਨੰਦ ਲੈ ਰਹੀਆਂ ਹਨ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਹਲਕੀ ਹੈ—ਅੰਦਰਲੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਪੁੱਛ, ਪਿਆਰੇ।
ਦਾਸ੍ਯਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਯਾ ਯੇ ਚ ਦਾਸਾਃ ਕੁਰੂਣਾਂ ਤਦਾਸ਼੍ਰਯਾ ਬਹਵਃ ਕੁਬ੍ਜਖਞ੍ਜਾਃ। ਆਖ੍ਯਾਯ ਮਾਂ ਕੁਸ਼ਲਿਨਂ ਸ੍ਮ ਤੇਭ੍ਯੋ- ऽਪ੍ਯਨਾਮਯਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛੇਰ੍ਜਘਨ੍ਯਮ੍
ਕੁਰੁਆਂ ਦੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਤੇ ਦਾਸ, ਤੇ ਉਹ ਕਈ ਕੁਬੜੇ ਤੇ ਲੰਗੜੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਦੀ ਵੀ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਪੁੱਛ।
ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਵृਤ੍ਤਿਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵੈ ਪੁਰਾਣੀਂ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਭੋਗਾਨ੍ਦਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਦਦਾਤਿ। ਅਙ੍ਗਹੀਨਾਨ੍ਕृਪਣਾਨ੍ਵਾਮਨਾਨ੍ਵਾ ਯਾਨਾਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਾਦ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਬਿਭਰ੍ਤਿ
ਕੀ ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਵਾਜ ਅਜੇ ਵੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਅੰਗ-ਹੀਣ, ਬਦਕਿਸਮਤ ਤੇ ਨੂਣੇ ਹਨ—ਕੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਅਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਬਧਿਰਾਸ੍ਤਥੈਵ ਹਸ੍ਤਾਜੀਵਾ ਬਹਵੋ ਯੇऽਤ੍ਰ ਸਨ੍ਤਿ। ਆਖ੍ਯਾਯ ਮਾਂ ਕੁਸ਼ਲਿਨਂ ਸ੍ਮ ਤੇਭ੍ਯੋ- ऽਪ੍ਯਨਾਮਯਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛੇਰ੍ਜਘਨ੍ਯਮ੍
ਇੱਥੇ ਜੇੜੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਤੇ ਬਹਿਰੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕਮਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸ ਦੇਵੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ। ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਗਰੀਬ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵੀ ਪੂਛ ਲੈਣਾ।
ਮਾ ਭੈष੍ਟ ਦੁਃਖੇਨ ਕੁਜੀਵਿਤੇਨ ਨੂਨਂ ਕृਤਂ ਪਰਲੋਕੇषੁ ਪਾਪਮ੍। ਨਿਗृਹ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਸੁਹृਦੋऽਨੁਗृਹ੍ਯ ਵਾਸੋਭਿਰਨ੍ਨੇਨ ਚ ਵੋ ਭਰਿष੍ਯੇ
ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਔਖੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਡਰ ਨਾ ਕਰ; ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਾਂਗਾ, ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਵਤੀਰਾ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਰੋਟੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤ੍ਵਯੋਚ੍ਯਮਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰृਣੁਯੁਕ੍ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖੀ ਤੇ ਉਹੀ ਕਰੀ।
ਸਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਮੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਕृਤਾਨਿ ਭਾਵੀਨ੍ਯਥੋ ਨੋ ਬਤ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤਿ । ਤਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੁਕ੍ਤਰੂਪਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਤਾਮੇਵ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਥਾ ਨृਪਂ ਤਮ੍
ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਕਈ ਰਸਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਅਜੇ ਆਏ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਯੋਗ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਸਫਲਤਾ ਤੂੰ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸੀਂ।
ਯੇ ਚਾਨਾਥਾ ਦੁਰ੍ਬਲਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਲ- ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰਯਤਨ੍ਤੇऽਥ ਮੂਢਾਃ। ਤਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤ੍ਵਂ ਕृਪਣਾਨ੍ਸਰ੍ਵਥੈਵ ਹ੍ਯਸ੍ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਾਤ ਪृਚ੍ਛੇਃ
ਜੋ ਗਰੀਬ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਹੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਭਟਕਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, ਪੂਛ ਲੈਣਾ, ਪਿਆਰੇ।
ਯੇ ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਯੇ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ- ਨ੍ਨਾਨਾਦਿਗ੍ਭ੍ਯੋऽਭ੍ਯਾਗਤਾਃ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵਾਰ੍ਹਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਾ- ਨ੍ਸਂਪृਚ੍ਛੇਥਾਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਚਾਵ੍ਯਯਂ ਚ
ਜੋ ਹੋਰ ਲੋਕ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਓਟ ਲੈ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਯੋਗ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸਦਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵੀ ਪੂਛ ਲੈਣਾ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਾਨਾਗਤਾਭ੍ਯਾਗਤਾਂਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੂਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਦਿਗ੍ਭ੍ਯੋਭ੍ਯੁਪੇਤਾਨ੍ । ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸੂਤ ਪਸ਼੍ਚਾਦਹਂ ਕੁਸ਼ਲੀ ਤੇषੁ ਵਾਚ੍ਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇੜੇ ਆਏ ਹਨ ਜਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੂਤ ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੂਛ ਕੇ, ਫਿਰ, ਸੂਤ, ਤੂੰ ਆਖੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਠੀਕ ਹਾਂ।
ਨ ਹੀਦृਸ਼ਾਃ ਸਨ੍ਤ੍ਯਪਰੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯੇ ਯੋਧਕਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਲਬ੍ਧਾਃ। ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯੋ ਮਮ ਧਰ੍ਮ ਏਵ ਮਹਾਬਲਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਾਯ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ਯੋਧੇ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਿਹੇ ਹੋਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਧਰਮ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਮ ਹੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।
ਇਦਂ ਪੁਨਰ੍ਵਚਨਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸੁਯੋਧਨਂ ਸਞ੍ਜਯ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਥਾਃ । ਯਸ੍ਤੇ ਸ਼ਰੀਰੇ ਹृਦਯਂ ਦੁਨੋਤਿ ਕਾਮਃ ਕੁਰੂਨਸਪਤ੍ਨੋऽਨੁਸ਼ਿष੍ਯਾਮ੍
ਹੁਣ, ਸੰਜਯਾ, ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਦੇਣਾ: ਜਿਹੜੀ ਇੱਛਾ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪੀੜਦੀ ਹੈ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਵਾਂਗਾ।
ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਯੁਕ੍ਤਿਰੇਤਸ੍ਯ ਕਾਚਿ- ਨ੍ਨੈਵਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤੇ। ਦਦਸ੍ਵ ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੀਂ ਮਮੈਵ ਯੁਧ੍ਵਸ੍ਵ ਵਾ ਭਾਰਤਮੁਖ੍ਯਵੀਰ
ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਠੀਕ ਰਾਹ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਚਾਹ ਮੁਤਾਬਕ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਜਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਨਗਰੀ ਦੇ ਦੇ, ਜਾਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾ।
ਉਤ ਸਨ੍ਤਮਸਨ੍ਤਂ ਵਾ ਬਾਲਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਚ ਸਞ੍ਜਯ। ਉਤਾਬਲਂ ਬਲੀਯਾਂਸਂ ਧਾਤਾ ਪ੍ਰਕੁਰੁਤੇ ਵਸ਼ੇ
ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਤਾਕਤਵਰ—ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਬਾਲਾਯ ਪਾਣ੍ਡਿਤ੍ਯਂ ਪਣ੍ਡਿਤਾਯੋਤ ਬਾਲਤਾਮ੍। ਦਦਾਤਿ ਸਰ੍ਵਮੀਸ਼ਾਨਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਚ੍ਛੁਕ੍ਰਮੁਚ੍ਚਰਨ੍
ਉਹ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਬਚਪਨ; ਪ੍ਰਭੂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ।
ਬਲਂ ਜਿਜ੍ਞਾਸਮਾਨਸ੍ਯ ਆਚਕ੍ਸ਼ੀਥਾ ਯਥਾਤਥਮ੍। ਅਥ ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਹृष੍ਟਵਤ੍
ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣਨੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਸਚ ਸਚ ਦੱਸ। ਫਿਰ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਕੇ, ਹਕੀਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ।
ਗਾਵਲ੍ਗਣੇ ਕੁਰੂਨ੍ਗਤ੍ਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਅਭਿਵਾਦ੍ਯੋਪਸਂਗृਹ੍ਯ ਤਤਃ ਪृਚ੍ਛੇਰਨਾਮਯਮ੍
ਗਾਵਲਗਣੇ, ਤੂੰ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਕੋਲ ਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੂਛ।
ਬ੍ਰੂਯਾਸ਼੍ਚੈਨਂ ਤ੍ਵਮਾਸੀਨਂ ਕੁਰੁਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍ । ਤਵੈਵ ਰਾਜਨ੍ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸੁਖਂ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ, ਜਦ ਉਹ ਕੁਰੂਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ, ਆਖੀਂ: 'ਤੇਰੀ ਹੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ।'
ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਬਾਲਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਰਾਜ੍ਯਮਰਿਨ੍ਦਮ। ਰਾਜ੍ਯੇ ਤਾਨ੍ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾऽਗ੍ਰੇ ਨੋਪੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਃ
ਤੇਰੇ ਉਪਕਾਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁੰਡੇ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰ, ਜਦ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਮਪ੍ਯੇਤਦੇਕਸ੍ਯ ਨਾਲਂ ਸਞ੍ਜਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ । ਤਾਤ ਸਂਹਤ੍ਯ ਜੀਵਾਮੋ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਮਾ ਵਸ਼ਂ ਗਮਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇਕੱਲੇ ਕਿਸੇ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ, ਸੰਜਯਾ, ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਪਿਆਰੇ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰੀਏ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਈਏ।
ਤਥਾ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਭਾਰਤਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਸ਼ਿਰਸਾऽਭਿਵਦੇਥਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਮ ਨਾਮ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰੀਂ।