ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਨਰਦੇਵਦੇਵ ਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਪਾਣ੍ਡਵ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇऽਸ੍ਤੁ। ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਵਾਚਾ ਵृਜਿਨਂ ਹਿ ਕਿਂਚਿ- ਦੁਚ੍ਚਾਰਿਤਂ ਮੇ ਮਨਸੋऽਭਿषਙ੍ਗਾਤ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ। ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਮਨ ਦੀ ਉਲਝਣ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਗਲਤ ਜਾਂ ਅਣਉਚਿਤ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਜਨਾਰ੍ਦਨਂ ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨੌ ਚ ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤੌ ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਚੇਕਿਤਾਨਮ੍ । ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼ਿਵਂ ਸੁਖਂ ਵਃ ਸੌਮ੍ਯੇਨ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਨृਪਾਃ
ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ, ਭੀਮਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਤਯਕੀ ਤੇ ਚੇਕਿਤਾਨ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋਵੇ—ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੋ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸਞ੍ਜਯ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਗਚ੍ਛ ਨ ਨਃ ਸ੍ਮਰਸ੍ਯਪ੍ਰਿਯਂ ਜਾਤੁ ਵਿਦ੍ਵਨ੍। ਵਿਦ੍ਮਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਤੇ ਚ ਵਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਧ੍ਯਗਤਂ ਸਭਾਸ੍ਥਮ੍
ਸੰਜਯਾ, ਤੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ—ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਕਦੇ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ। ਅਸੀਂ ਤੇ ਤੂੰ, ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਨਿਰਪੱਖ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ।
ਆਪ੍ਤੋ ਦੂਤਃ ਸਞ੍ਜਯ ਸੁਪ੍ਰਿਯੋऽਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਵਾਕ੍ ਸ਼ੀਲਵਾਂਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚ। ਨ ਮੁਹ੍ਯੇਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਞ੍ਜਯ ਜਾਤੁ ਮਤ੍ਯਾ ਨ ਚ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧ੍ਯੇਰੁਚ੍ਯਮਾਨੋऽਪਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮ੍
ਸੰਜਯਾ, ਤੂੰ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਦੂਤ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ, ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਚਰਿਤਰ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ। ਤੂੰ ਕਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਲਝਣ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤੇ ਗੱਲ ਵਿਰੋਧ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨ ਮਰ੍ਮਗਾਂ ਜਾਤੁ ਵਕ੍ਤਾऽਸਿ ਰੂਕ੍ਸ਼ਾਂ ਨੋਪਸ਼੍ਰੁਤਿਂ ਕਟੁਕਾਂ ਨੋਤਿ ਸ਼ੁष੍ਕਾਮ੍। ਧਰ੍ਮਾਰਾਮਾਮਰ੍ਥਵਤੀਮਹਿਂਸ੍ਰਾ- ਮੇਤਾਂ ਵਾਚਂ ਤਵ ਜਾਨੀਮ ਸੂਤ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਐਸੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਨਾ ਕਦੇ ਕਠੋਰ, ਤਿੱਖੀ ਜਾਂ ਸੁੱਕੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ। ਤੇਰੀ ਗੱਲ, ਹੇ ਸੂਤ, ਧਰਮ ਵਾਲੀ, ਅਰਥ ਵਾਲੀ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਨਃ ਪ੍ਰਿਯਤਮੋऽਸਿ ਦੂਤ ਇਹਾਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵਿਦੁਰੋ ਵਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਃ। ਅਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦृष੍ਟੋऽਸਿ ਪੁਰਾਤਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਧਨਞ੍ਜਯਸ੍ਯਾਤ੍ਮਸਮਃ ਸਖਾऽਸਿ
ਇੱਥੇ ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਦੂਤ ਹੈ; ਜੇ ਤੂੰ ਨਾ ਆ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਵਿਦੁਰ ਦੂਜਾ ਆਵੇ। ਤੂੰ ਅਕਸਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈਂ, ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਧਨੰਜਯਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈਂ।
ਇਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸਞ੍ਜਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵ ਉਪਾਤਿष੍ਠੇਥਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਯੇ ਤਦਰ੍ਹਾਃ। ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਵੀਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਣੋਪਪਨ੍ਨਾਃ ਕੁਲੇ ਜਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਪਪਨ੍ਨਾਃ
ਸੰਜਯਾ, ਇਥੋਂ ਤੁਰ ਕੇ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ, ਜੋ ਸਤਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਚ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਹਨ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਹਨ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਿਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਭਿਕ੍ਸ਼ਵਸ਼੍ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨੋ ਯੇ ਚ ਨਿਤ੍ਯਾ ਵਨੇषੁ । ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਾਨ੍ਮਦ੍ਵਚਨੇਨ ਵृਦ੍ਧਾਂ- ਸ੍ਤਥੈਵ ਤਾਨ੍ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਾਤ ਪृਚ੍ਛੇਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭਿਖਾਰੀ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਖੇਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵੀ ਪੁੱਛ।
ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞ- ਸ੍ਤਥਾਚਾਰ੍ਯਾਨृਤ੍ਵਿਜੋ ਯੇ ਚ ਤਸ੍ਯ। ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵਤ੍ਵਂ ਸਹਿਤਾਨ੍ਵੈ ਯਥਾਵਤ੍ ਸਙ੍ਗਚ੍ਛੇਥਾਃ ਕੁਸ਼ਲੇਨੈਵ ਸੂਤ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਉਸਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪੰਡਿਤ—ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ, ਸੰਜਯਾ।
ਅਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾ ਯੇ ਚ ਵਸਨ੍ਤਿ ਵृਦ੍ਧਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ ਸ਼ੀਲਬਲੋਪਪਨ੍ਨਾਃ । ਆਸ਼ਂਸਨ੍ਤੋऽਸ੍ਮਾਕਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ਤੋ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਮਾਤ੍ਰਾਂ ਚਰਨ੍ਤਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਜਿਹੜੇ ਇਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਪਰ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਗੁਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿੰਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੋ ਸਕੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ—
ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵषਾਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਸ੍ਮ ਪृਚ੍ਛੇਃ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀ ਖੇਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛ।
ਆਚਾਰ੍ਯ ਇष੍ਟੋ ਨਯਗੋ ਵਿਧੇਯੋ ਵੇਦਾਨਭੀਪ੍ਸਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚਚਾਰ। ਯੋऽਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਤੁष੍ਪਾਤ੍ਪੁਨਰੇਵ ਚਕ੍ਰੇ ਦ੍ਰੋਣਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾਸੌ
ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਫਰਜ ਦੇ ਪਾਬੰਦ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਜੀਵਨ ਜੀਏ, ਜੋ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲਏ—ਦ੍ਰੋਣ, ਜੋ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।
ਅਧੀਤਵਿਦ੍ਯਸ਼੍ਚਰਣੋਪਪਨ੍ਨੋ ਯੋऽਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਤੁष੍ਪਾਤ੍ਪੁਨਰੇਵ ਚਕ੍ਰੇ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਂ ਤਮਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾਨਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਸ੍ਮ ਪृਚ੍ਛੇਃ
ਜੋ ਵਿਦਿਆਵਾਨ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲਏ, ਜੋ ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੈ—ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਦੀ ਖੇਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛ।
ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਸ੍ਯਾਵਸਥਂ ਸ੍ਮ ਗਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਥਸ੍ਯਾਤ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਸ੍ਯ। ਤ੍ਵਂ ਮਾਮਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਵੈ ਕृਪਸ੍ਯ ਪਾਦੌ ਸਞ੍ਜਯ ਪਾਣਿਨਾ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਃ
ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦੇ ਘਰ ਜਾ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਤੇ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਪੈਰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੁਹ, ਸੰਜਯਾ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸ਼ੌਰ੍ਯਮਾਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਤਪਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਸ਼ੀਲਂ ਸ਼੍ਰੁਤਰੂਪੇ ਧृਤਿਸ਼੍ਚ। ਪਾਦੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਸ੍ਯ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਮਾਂ ਤਤ੍ਰ ਨਿਵੇਦਯੇਥਾਃ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੌਰ, ਦਇਆ, ਤਪ, ਗਿਆਨ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ, ਪਾਠ-ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੇ ਢਿੱਲ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਹੈ—ਕੁਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ, ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇ।
ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਣੇਤਾ ਕੁਰੂਣਾਂ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤੋ ਵृਦ੍ਧਸੇਵੀ ਮਨੀषੀ। ਤਸ੍ਮੈ ਰਾਜ੍ਞੇ ਸ੍ਥਵਿਰਾਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਆਚਕ੍ਸ਼ੀਥਾਃ ਸਞ੍ਜਯ ਮਾਮਰੋਗਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਹੀ ਅੱਖ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਰਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਸ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸੰਜਯਾ, ਦੱਸ ਦੇ ਕਿ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਮਨ੍ਦੋ ਮੂਰ੍ਖਃ ਸ਼ਠਃ ਸਞ੍ਜਯ ਪਾਪਸ਼ੀਲਃ। ਯਸ੍ਯਾਪਵਾਦਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਯਾਤਿ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸੁਯੋਧਨਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਾਤ ਪृਚ੍ਛੇਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਮੂਰਖ, ਚਲਾਕ, ਮਾੜੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਸੁਯੋਧਨ ਦੀ ਖੇਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛ, ਪਿਆਰੇ।
ਭ੍ਰਾਤਾ ਕਨੀਯਾਨਪਿ ਤਸ੍ਯ ਮਨ੍ਦ- ਸ੍ਤਥਾਸ਼ੀਲਃ ਸਞ੍ਜਯ ਸੋਪਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍। ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸ਼ੂਰਤਮਃ ਕੁਰੂਣਾਂ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਾਤ ਵਾਚ੍ਯਃ
ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਵੀ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਤੇ ਐਸਾ ਹੀ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਕੁਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰ—ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਖੇਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵੀ ਪੁੱਛ, ਪਿਆਰੇ।
ਯਸ੍ਯ ਕਾਮੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਨਾਨ੍ਯਃ ਸ਼ਮਾਦ੍ਭਾਰਤਾਨਾਮਿਤਿ ਸ੍ਮ। ਸ ਬਾਹ੍ਲਿਕਾਨਾਮृषਭੋ ਮਨੀषੀ ਪੁਨਰ੍ਯਥਾ ਮਾऽਭਿਵਦੇਤ੍ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ—ਉਹ ਬਾਹਲਿਕਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਗੂ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।
ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਸ੍ਤਾਤ ਨਿਪਾਤਯੋਧੀ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਰਥਿਨਾਮੁਤ੍ਤਮੋऽਗ੍ਰ੍ਯਃ । ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮ ਤਂ ਮਦ੍ਵਚਨੇਨ ਬ੍ਰੂਯਾਃ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਤਥਾ ਮਦ੍ਵਚਨਾਤ੍ਪ੍ਰਤੀਤਃ
ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਪਿਆਰੇ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਯੋਧਾ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ—ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਮੇਰਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇ; ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।
ਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਾਤ ਪृਚ੍ਛੇਃ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀ ਖੇਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛ, ਪਿਆਰੇ।
ਗੁਣੈਰਨੇਕੈਃ ਪ੍ਰਵਰੈਸ਼੍ਚ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ਨੈਵ ਚ ਨਿष੍ਠੁਰੋ ਯਃ। ਸ੍ਨੇਹਾਦਮਰ੍षਂ ਸਹਤੇ ਸਦੈਵ ਸ ਸੋਮਦਤ੍ਤਃ ਪੂਜਨੀਯੋ ਮਤੋ ਮੇ
ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਕਦੇ ਰੁੱਖਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸਾ ਸਹਿ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸੋਮਦੱਤ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਤਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਅਰ੍ਹਤ੍ਤਮਃ ਕੁਰੁषੁ ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਃ ਸ ਨੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸਂਜਯ ਮਤ੍ਸਖਾ ਚ। ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਰਥਿਨਾਮੁਤ੍ਤਮੋऽਰ੍ਹਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਸ੍ਯ ਪृਚ੍ਛੇਃ
ਕੁਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਸੌਮਦੱਤ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਭਰਾ ਤੇ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ—ਉਸ ਦੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਖੇਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛ।
ਯੇ ਚੈਵਾਨ੍ਯੇ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਾ ਯੁਵਾਨਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪੌਤ੍ਰਾ ਭ੍ਰਾਤਰਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਨਃ। ਯਂਯਮੇषਾਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਯੇਨ ਯੋਗ੍ਯਂ ਤਤ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਾਨਾਮਯਂ ਸੂਤ ਵਾਚ੍ਯਾਃ
ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕੁਰਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਨੌਜਵਾਨ—ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤ, ਭਰਾ—ਜੋ ਸਾਡੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਯੋਗ ਸਮਝੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ, ਸੂਤ।
ਯੇ ਰਾਜਾਨਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਯੋਧਨਾਯ ਸਮਾਨੀਤਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਕੇਚਿਤ੍। ਵਸ਼ਾਤਯਃ ਸਾਲ੍ਵਕਾਃ ਕੇਕਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾਮ੍ਬष੍ਠਾ ਯੇ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਃ
ਉਹ ਰਾਜੇ ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ—ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਕੁਝ ਸਾਲਵਾ ਅਤੇ ਕੇਕਯ ਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅੰਬਸ਼ਠ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਦੇ ਮੁੱਖ ਰਾਜੇ ਵੀ ਹਨ—
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯੋਦੀਚ੍ਯਾ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਾਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਾ- ਸ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ। ਅਨृਸ਼ਂਸਾਃ ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤੋਪੁਨ੍ਨਾ- ਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਸੂਤ ਪृਚ੍ਛੇਃ
ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ, ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ—ਸਾਰੇ ਹੀ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਪੁੱਛ, ਰਥੀ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਾਰੋਹਾ ਰਥਿਨਃ ਸਾਦਿਨਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤਯਸ਼੍ਚਾਰ੍ਯਸਙ੍ਘਾ ਮਹਾਨ੍ਤਃ। ਆਖ੍ਯਾਯ ਮਾਂ ਕੁਸ਼ਲਿਨਂ ਸ੍ਮ ਨਿਤ੍ਯ- ਮਨਾਮਯਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛੇਃ ਸਮਗ੍ਰਾਨ੍
ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰ, ਰਥੀ, ਘੋੜੇ-ਸਵਾਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਪੈਦਲ ਫੌਜ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛ।
ਤਥਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਹ੍ਯਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਾਨਮਾਤ੍ਯਾਨ੍ ਦੌਵਾਰਿਕਾਨ੍ਯੇ ਚ ਸੇਨਾਂ ਨਯਨ੍ਤਿ। ਆਯਵ੍ਯਯਂ ਯੇ ਗਮਯਨ੍ਤਿ ਨਿਤ੍ਯ- ਮਰ੍ਥਾਂਸ਼੍ਚ ਯੇ ਮਹਤਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਨੀਤੀ-ਜਾਣੂ ਮੰਤਰੀ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵੇ, ਫੌਜ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਜੋ ਆਮਦਨ ਤੇ ਖਰਚ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਵृਨ੍ਦਾਰਕਂ ਕੁਰੁਮਧ੍ਯੇष੍ਵਮੂਢਂ ਮਹਾਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮੋਪਪਨ੍ਨਮ੍ । ਨ ਤਸ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਂ ਰੋਚਤੇ ਵੈ ਕਦਾਚਿ- ਦ੍ਵੈਸ਼੍ਯਾਪੁਤ੍ਰਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਾਤ ਪृਚ੍ਛੇਃ
ਕੁਰੁਆਂ ਵਿਚ ਵਿਰੰਦਾਰਕਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ—ਉਸ ਵਪਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਵੀ ਪੁੱਛ, ਪਿਆਰੇ।
ਨਿਕਰ੍ਤਨੇ ਦੇਵਨੇ ਯੋऽਦ੍ਵਿਤੀਯ- ਸ਼੍ਛਨ੍ਨੋਪਧਃ ਸਾਧੁਦੇਵੀ ਮਤਾਕ੍ਸ਼ਃ। ਯੋ ਦੁਰ੍ਜਯੋ ਦੇਵਰਥੇਨ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਸ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਾਤ ਵਾਚ੍ਯਃ
ਜੋ ਕੱਟਣ ਤੇ ਮਾਰਨ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਚਲਾਕੀ ਤੇ ਜੂਏ ਵਿਚ ਮਾਹਿਰ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਜੈ ਹੈ—ਉਸ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ।