ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਸ੍ਯੁਵਧੇਨ ਲਭ੍ਯਤੇ ਸੋऽਯਂ ਦੋषਃ ਕੁਰੁਭਿਸ੍ਤੀਵ੍ਰਰੂਪਃ । ਅਧਰ੍ਮਜ੍ਞੈਰ੍ਧਰ੍ਮਮਬੁਧ੍ਯਮਾਨੈਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਃ ਸਞ੍ਜਯ ਸਾਧੁ ਤਨ੍ਨ
ਉਥੇ ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਭਾਰੀ ਦੋਸ਼ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਹਨ, ਸੰਜਯਾ, ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਸਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਹਰੇਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਕਸ੍ਮਾਤ੍। ਨਾਵੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਰਾਜਧਰ੍ਮਂ ਪੁਰਾਣਂ ਤਦਨ੍ਵਯਾਃ ਕੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ
ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਅਣਯਾਇਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਜਧਰਮ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤੇਨੋ ਹਰੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਧਨਂ ਹ੍ਯਦृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਹਰੇਤ ਦृष੍ਟਃ । ਉਭੌ ਗਰ੍ਹ੍ਯੌ ਭਵਤਃ ਸਞ੍ਜਯੈਤੌ ਕਿਂ ਵੈ ਪृਥਤ੍ਕਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇ
ਜਿੱਥੇ ਚੋਰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਧਨ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਜਬਰਦਸਤੀ ਸਾਹਮਣੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹਨ, ਸੰਜਯਾ। ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਕੀ ਫਰਕ ਹੈ?
ਸੋऽਯਂ ਲੋਭਾਨ੍ਮਨ੍ਯਤੇ ਧਰ੍ਮਮੇਤਂ ਯਮਿਚ੍ਛਤਿ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾਨੁਗਾਮੀ। ਭਾਗਃ ਪੁਨਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਨਿਵਿष੍ਟ- ਸ੍ਤਂ ਨਃ ਕਸ੍ਮਾਦਾਦਦੀਰਨ੍ਪਰੇ ਵੈ
ਉਹ ਲੋਭ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਪੱਕਾ ਹੈ—ਫਿਰ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਉਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ?
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਪਦੇ ਯੁਧ੍ਯਤਾਂ ਨੋ ਵਧੋऽਪਿ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਃ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਪਪਰਾਜ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਮ੍। ਏਤਾਨ੍ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਪੁਰਾਣਾ- ਨਾਚਕ੍ਸ਼ੀਥਾਃ ਸਞ੍ਜਯ ਰਾਜਮਧ੍ਯੇ
ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਥੇ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰੇ ਵੀ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਸੰਜਯਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚ ਇਹ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਧਰਮ ਬਿਆਨ ਕਰ।
ਏਤੇ ਮਦਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਾਭਿਪਨ੍ਨਾਃ ਸਮਾਨੀਤਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਮੂਢਾਃ। ਇਦਂ ਪੁਨਃ ਕਰ੍ਮ ਪਾਪੀਯ ਏਵ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਪਸ਼੍ਯ ਵਤ੍ਤਂ ਕੁਰੂਣਾਮ੍
ਇਹ ਲੋਕ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਮ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਪਾਪੀ ਹੈ—ਸਭਾ ਵਿਚ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ।
ਪ੍ਰਿਯਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਂ ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤੋਪਪਨ੍ਨਾਮ੍। ਯਦੁਪੈਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਕੁਰਵੋ ਭੀष੍ਮਮੁਖ੍ਯਾਃ ਕਾਮਾਨਿਗੇਨੋਪਰੁਦ੍ਧਾਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤੀਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੋ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਕੁਰੁਆਂ ਨੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਆਗੂ ਹੋ ਕੇ, ਵੇਖਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਾਮੀ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੀ ਗਈ ਸੀ।
ਤਾਂ ਚੇਤ੍ਤਦਾ ਤੇ ਸਕੁਮਾਰਵृਦ੍ਧਾ ਅਵਾਰਯਿष੍ਯਨ੍ਕੁਰਵਃ ਸਮੇਤਾਃ । ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਕਰਿष੍ਯਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਕृਤਮਸ੍ਯਾਭਵਿष੍ਯਤ੍
ਜੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੁਰੁ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਰੋਕ ਲੈਂਦੇ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਇਹ ਕੰਮ ਨਾ ਹੁੰਦਾ।
ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਃ ਪ੍ਰਤਿਲੋਮ੍ਯਾਨ੍ਨਿਨਾਯ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਾਣਾਂ ਚ ਕृष੍ਣਾਮ੍। ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਨੀਤਾ ਕਰੁਣਂ ਵ੍ਯਪੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਾਨ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤੁਰ੍ਨਾਥਮਵਾਪ ਕਿਂਚਿਤ੍
ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਘਸੀਟਿਆ। ਉਹ ਉਥੇ ਲਿਆਂਦੀ ਹੋਈ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖਦੀ ਰਹੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂ ਸਹਾਰਾ ਨਾ ਮਿਲਿਆ।
ਕਾਰ੍ਪਣ੍ਯਾਦੇਵ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭੂਪਾ ਨਾਸ਼ਕ੍ਨੁਵਨ੍ਪ੍ਰਤਿਵਕ੍ਤੁਂ ਸਭਾਯਾਮ੍। ਏਕਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮ੍ਯਮਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣੋ ਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਲ੍ਪਬੁਦ੍ਧਿਮ੍
ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਰਾਜੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਕੁਝ ਵੀ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕੇ। ਸਿਰਫ ਰਥੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਥੋੜੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਮੇਤਂ ਸਭਾਯਾ- ਅਥੇਚ੍ਛਸੇ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯੋਪਦੇष੍ਟੁਮ੍ । ਕृष੍ਣਾ ਤ੍ਵੇਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਚਕਾਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸੁਦੁष੍ਕਰਂ ਤਤ੍ਰ ਸਭਾਂ ਸਮੇਤ੍ਯ
ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਇਸ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਆ ਕੇ।
ਯੇਨ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨੁਜ੍ਜਹਾਰ ਤਥਾऽऽਤ੍ਮਾਨਂ ਨੌਰਿਵ ਸਾਗਰੌਘਾਤ੍। ਯਤ੍ਰਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਃ ਸਭਾਯਾਂ ਕृष੍ਣਾਂ ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਾਣਾਂ ਸਮੀਪੇ
ਜਿਸ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਤੋਂ ਨੌਕ ਵਾਂਗ ਬਚਾਇਆ। ਜਿੱਥੇ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਸਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨ ਤੇ ਗਤਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇਥਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮ। ਪਰਾਜਿਤਾਸ੍ਤੇ ਪਤਯੋ ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਪਤਿਂ ਚਾਨ੍ਯਂ ਭਾਮਿਨਿ ਤ੍ਵਂ ਵृਣੀष੍ਵ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ, ਯਜਨਸੇਨੀ। ਤੈਨੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ—ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਪਤੀ ਚੁਣ ਲੈ।
ਯੋ ਬੀਭਤ੍ਸੋਰ੍ਹृਦਯੇ ਪ੍ਰੋਤ ਆਸੀ- ਦਸ੍ਥਿ ਛਿਨ੍ਦਨ੍ਮਰ੍ਮਘਾਤੀ ਸੁਘੋਰਃ । ਕਰ੍ਣਾਚ੍ਛਰੋ ਵਾਙ੍ਭਯਸ੍ਤਿਗ੍ਮਤੇਜਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤੋ ਹृਦਯੇ ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ
ਉਹ ਤੀਰ, ਜੋ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਦਰਦ ਤੇ ਹੱਡੀ ਚੀਰ ਕੇ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਕਰਣ ਦਾ ਤੀਖਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਤੀਰ, ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਨਿ ਪਰਿਧਿਤ੍ਸਮਾਨਾਨ੍ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਃ ਕਟੁਕਾਨ੍ਯਭ੍ਯਭਾषਤ੍। ਏਤੇ ਸਰ੍ਵੇ षਣ੍ਡਤਿਲਾ ਵਿਨष੍ਟਾਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤਾ ਨਰਕਂ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਜਿਨਾ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਕਰੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਪੁੰਸਕ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿਚ ਰਹਿਣਗੇ।
ਦ੍ਯੂਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਗਰ੍ਹ੍ਯਮੇਵਂ ਯਥੋਕ੍ਤਮ੍
ਜੂਏ ਵਿਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐਸੀਆਂ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸ੍ਵਯਂ ਤ੍ਵਹਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇ ਤਤ੍ਰ ਗਨ੍ਤੁਂ ਸਮਾਧਾਤੁਂ ਕਾਰ੍ਯਮੇਤਦ੍ਵਿਪਨ੍ਨਮ੍ । ` ਜਾਨਾਸਿ ਤ੍ਵਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਮੋਹਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ ਪਾਪਵਸ਼ਾਨੁਗਸ੍ਯ
ਮੈਂ ਆਪ ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਨਾਕਾਮ ਹੋਇਆ ਕੰਮ ਠੀਕ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਤੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਭਟਕਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੈ।
ਅਹਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਯਦਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਮਂ ਕੁਰੂਣਾਮਪਿ ਚੇਚ੍ਛਕੇਯਮ੍। ਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਮੇ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚਰਿਤਂ ਮਹੋਦਯਂ ਮੁਚ੍ਯੇਰਂਸ਼੍ਚ ਕੁਰਵੋ ਮृਤ੍ਯੁਪਾਸ਼ਾਤ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵਸਤੂ ਵਾਪਸ ਕਰ ਕੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰ ਸਕਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਕੁਰੁ ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਣਗੇ।
ਅਪਿ ਮੇ ਵਾਚਂ ਭਾषਮਾਣਸ੍ਯ ਕਾਵ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮਾਰਾਮਾਮਰ੍ਥਵਤੀਮਹਿਂਸ੍ਰਾਮ੍ । ਅਵੇਕ੍ਸ਼ੇਰਨ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਮਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕੁਰਵਃ ਪੂਜਯੇਯੁਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਇਥੇ ਧਰਮ ਵਾਲੀ, ਅਰਥ ਵਾਲੀ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਕੁਰੁ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਣ।
ਅਤੋऽਨ੍ਯਥਾ ਰਥਿਨਾ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇਨ ਭੀਮੇਨ ਚੈਵਾਹਵਦਂਸ਼ਿਤੇਨ। ਬਲੋਤ੍ਸਿਕ੍ਤਾਨ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਦਹ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਕਰ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵੇਨ ਪਾਪਾਨ੍
ਜੇ ਹੋਰ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਸਮਝ ਲਓ ਕਿ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਹਨ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਭੀਮ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਆਪਣੇ ਮੰਦ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਸੜ ਜਾਣਗੇ।
ਪਰਾਜਿਤਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਂਸ੍ਤੁ ਵਾਚੋ ਰੌਦ੍ਰਾ ਰੂਕ੍ਸ਼ਾ ਭਾषਤੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ । ਗਦਾਹਸ੍ਤੋ ਭੀਮਸੇਨੋऽਪ੍ਰਮਤ੍ਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਸ੍ਮਾਰਯਿਤਾ ਹਿ ਕਾਲੇ
ਜੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਹਾਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਕਠੋਰ ਤੇ ਕੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰੇਗਾ; ਪਰ ਭੀਮ, ਜੋ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਸਾਵਧਾਨ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਆਉਣ 'ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਯਾਦ ਕਰਾਵੇਗਾ।
ਸੁਯੋਧਨੋ ਮਨ੍ਯੁਮਯੋ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਃ ਸ੍ਕਨ੍ਧਃ ਕਰ੍ਣਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਖਾਃ । ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਃ ਪੁष੍ਕਫਲੇ ਸਮृਦ੍ਧੇ ਮੂਲਂ ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਮਨੀषੀ
ਸੁਯੋਧਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਵੱਡਾ ਦਰੱਖਤ ਹੈ; ਕਰਣ ਉਸ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਡਾਢਾਂ ਹਨ; ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਹਨ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਧਰ੍ਮਮਯੋ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਃ ਸ੍ਕਨ੍ਧੋऽਰ੍ਜੁਨੋ ਭੀਮਸੇਨੋऽਸ੍ਯ ਸ਼ਾਖਾਃ । ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਪੁष੍ਪਫਲੇ ਸਮृਦ੍ਧੇ ਮੂਲਂ ਤ੍ਵਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਵੱਡਾ ਦਰੱਖਤ ਹੈ; ਅਰਜੁਨ ਉਸ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਹੈ, ਭੀਮ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਡਾਢਾਂ ਹਨ; ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਦੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਹਨ; ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹਾਂ।
ਵਨਂ ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਸਪੁਤ੍ਰਃ ਸਿਂਹਾ ਵਨੇ ਸਞ੍ਜਯ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਃ। ਸਿਂਹਾਭਿਗੁਪ੍ਤਂ ਨ ਵਨਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ ਸਿਂਹੋ ਨ ਨਸ਼੍ਯੇਤ ਵਨਾਭਿਗੁਪ੍ਤਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗਲ ਹਨ, ਸੰਜਯਾ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਉਸ ਜੰਗਲ ਦੇ ਸਿੰਘ ਹਨ; ਜੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੰਗਲ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸਿੰਘ ਵੀ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਨਿਰ੍ਵਨੋ ਵਧ੍ਯਤੇ ਸਿਂਹੋ ਨਿਃਸਿਂਹਂ ਵਧ੍ਯਤੇ ਵਨਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਿਂਹੋ ਵਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ਵਨਂ ਸਿਂਹਂ ਚ ਪਾਲਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਸਿੰਘ ਕੋਲ ਜੰਗਲ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਜੰਗਲ ਕੋਲ ਸਿੰਘ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਸਿੰਘ ਜੰਗਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰੇ।
ਵਨਂ ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਵਨੇ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਮਾ ਵਨਂ ਛਿਨ੍ਧਿ ਸਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਨੇਸ਼ੁਰ੍ਵਨਂ ਵਿਨਾ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਉਸ ਵਿਚ ਵਾਘ ਹਨ; ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਵਾਘਾਂ ਸਮੇਤ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਘ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਨਿਰ੍ਵਨੋ ਵਧ੍ਯਤੇ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਛਿਦ੍ਯਤੇ ਵਨਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਵਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ਵਯਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਚ ਪਾਲਯੇਤ੍
ਵਾਘ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਾਘਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਵਾਘ ਜੰਗਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਵਾਘ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰੀਏ।
ਲਤਾਧਰ੍ਮਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸਾਲਾਃ ਸਞ੍ਜਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਨ ਲਤਾ ਵਰ੍ਧਤੇ ਜਾਤੁ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਮਨਾਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਤਾ ਹਨ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਸੰਜਯਾ, ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਹਨ; ਲਤਾ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵਧਦੀ।
ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਿਤੁਂ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯੋਦ੍ਧੁਮਰਿਨ੍ਦਮਾਃ। ਯਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕਰੋਤੁ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੇਵਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਮਹਾਂਵੀਰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਜੋ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਨਿਭਾਏ।
ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸ਼ਮੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਃ। ਯੋਧਾਃ ਸਮਰ੍ਥਾਸ੍ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਨਾਚਕ੍ਸ਼ੀਥਾ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਯੋਧੇ ਸਮਰਥ ਹਨ—ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੂੰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਹੀ ਦੱਸੀਂ।