ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਃ ਸਹਦੇਵਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨ੍ ਸਮਾਗਤਾਨਜਯਦ੍ਦਨ੍ਤਕੂਰੇ। ਵਾਮੇਨਾਸ੍ਯਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨੈਵ ਯੋ ਵੈ ਮਹਾਬਲਂ ਕਚ੍ਚਿਦੇਨਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ
ਕੀ ਕੋਈ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਲਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ?
ਪੁਰਾ ਜੇਤੁਂ ਨਕੁਲਃ ਪ੍ਰੇषਿਤੋऽਯਂ ਸ਼ਿਬੀਂਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨ੍ਸਞ੍ਜਯ ਪਸ਼੍ਯਤਸ੍ਤੇ। ਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਵਸ਼ਮਾਨਯਨ੍ਮੇ ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤਂ ਕਚ੍ਚਿਦੇਨਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ
ਕਈ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਸ਼ਿਬੀਆਂ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੰਜਯ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸਾ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ — ਕੀ ਕੋਈ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਪਰਾਭਵੋ ਦ੍ਵੈਤਵਨੇ ਯ ਆਸੀ- ਦ੍ਦੁਰ੍ਮਨ੍ਵਿਤੇ ਘੋਪਯਾਤ੍ਰਾਗਤਾਨਾਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਮਨ੍ਦਾਞ੍ਛਤ੍ਰੁਵਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਾਤਾ- ਨਮੋਚਯਦ੍ਭੀਮਸੇਨੋ ਜਯਸ਼੍ਚ
ਦਵੈਤ ਵਣ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹਾਰ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਦ ਗਾਂਆਂ ਲੈ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਹਤਾਸ ਹੋਏ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਆ ਗਏ — ਕੀ ਕੋਈ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੁਡਾਇਆ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ?
ਅਹਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦਰ੍ਜੁਨਮਭ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਂ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਭੀਮਸੇਨੋऽਪ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਤ੍। ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਙ੍ਘਾਨੁਦਸ੍ਯ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਾਗਮਤ੍ਕਚ੍ਚਿਦੇਨਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ
ਮੈਂ ਪਿੱਛੋਂ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਗਾਂਡੀਵ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸ ਆਇਆ — ਕੀ ਕੋਈ ਇਹ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ਸਾਧੁਨੈਕੇਨ ਨੂਨਂ ਸੁਖਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵੈ ਭਵਤੀਹ ਸਞ੍ਜਯ । ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਪਰਿਜੇਤੁਂ ਵਯਂ ਚੇ- ਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਮੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਮ੍
ਇਕ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਹੀ ਇੱਥੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ, ਸੰਜਯ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ—
ਯਥਾऽऽਤ੍ਥ ਮੇ ਪਾਣ੍ਡਵ ਤਤ੍ਤਥੈਵ ਕੁਰੂਨ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਨਂ ਚ ਪृਚ੍ਛਸਿ। ਅਨਾਮਯਾਸ੍ਤਾਤ ਮਨਸ੍ਵਿਨਸ੍ਤੇ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ਪृਚ੍ਛਸਿ ਪਾਰ੍ਥ ਯਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਪਾਰਥ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਦੀ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਮੈਂ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਵृਦ੍ਧਾਃ ਸਾਧਵੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਸਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਪਾਪਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵ ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਧਿ। ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਰਿਪੁਭ੍ਯੋऽਪਿ ਹਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਕੁਤੋ ਦਾਯਾਂਲ੍ਲੋਪਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਮੰਦ ਵੀ ਹਨ, ਪਾਂਡਵ। ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਾਨ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਦ੍ਯੁष੍ਮਾਸੁ ਵਰ੍ਤਤੇऽਸਾਵਧਰ੍ਮ੍ਯ- ਮਦ੍ਰੁਗ੍ਧੇषੁ ਦ੍ਰੁਗ੍ਧਵਤ੍ਤਨ੍ਨ ਸਾਧੁ। ਮਿਤ੍ਰਧ੍ਰੁਕ੍ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁष੍ਮਾਨ੍ਦ੍ਵਿਪਨ੍ਸਾਧੁਵृਤ੍ਤਾਨਸਾਧੁਃ
ਜੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਅਧਰਮ ਕਰੇ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਉਹ ਆਪ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ।
ਸ ਚਾਪਿ ਜਾਨਾਤਿ ਭृਸ਼ਂ ਚ ਤਪ੍ਯਤੇ ਸ਼ੋਚਤ੍ਯਨ੍ਤਃ ਸ੍ਥਵਿਰੋऽਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੋ। ਸ਼ृਣੋਤਿ ਹਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਮੇਤ੍ਯ ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੋਹਃ ਪਾਤਕੇਭ੍ਯੋ ਯਰੀਯਾਨ੍
ਉਹ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੀੜਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵੱਡਾ ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਅੰਦਰੋਂ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ ਹੋਰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ।
ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਰਦੇਵ ਸਙ੍ਗਮੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਜਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਯੁਧਾਂ ਪ੍ਰਣੇਤੁਃ। ਸਮੁਦ੍ਧੁष੍ਟੇ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਸ਼ਙ੍ਖਸ਼ਬ੍ਦੇ ਗਦਾਪਾਣਿਂ ਭੀਮਸੇਨਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ
ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਰਾਜਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਵੀ। ਜਦੋਂ ਨਗਾਰੇ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤੌ ਚਾਪਿ ਤਥਾऽऽਜਿਮਧ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਃ ਸਂਪਤਨ੍ਤੌ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ। ਸੇਨਾਂ ਵਰ੍षਨ੍ਤੌ ਸ਼ਗ੍ਵੈਪਰਜਮਂ ਮਹਾਰਥੌ ਸਮਰੇ ਦੁष੍ਪ੍ਰਕਮ੍ਪੌ
ਉਹ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਵੈਰੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਮੀਂਹ ਵਰਗਾ ਵਗਾ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਮੀਕੁਰ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਯਾऽਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੋ
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਤੂੰ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ।
ਨ ਕਾਮਾਰ੍ਥਂ ਸਨ੍ਤ੍ਯਜੇਯੁਰ੍ਹਿ ਧਰ੍ਮਂ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਸੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵੇਨ੍ਦ੍ਰਕਲ੍ਪਾਃ । ਤ੍ਵਮੇਵੈਤਤ੍ਪ੍ਰਜ੍ਞਯਾऽਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੋ ਸਮੀਕੁਰ੍ਯਾ ਯੇਨ ਸ਼ਰ੍ਮਾਪ੍ਨੁਯੁਸ੍ਤੇ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਵਾਸਨਾ ਲਈ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ। ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਤੂੰ ਹੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਖ ਪਾ ਸਕੋ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸृਞ੍ਜਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਨ੍ਨਿਵਿष੍ਟਾ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ । ਯਨ੍ਮਾਂ ਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਨਿਸ਼ਾਯਾ- ਮਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੋ ਵਚਨਂ ਪਿਤਾ ਤੇ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਪਾਂਡਵ, ਸ੍ਰੰਜਯ ਤੇ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ—ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ।
ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸਹਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਰਾਜਨ੍ ਸਮੇਤ੍ਯ ਤਾਂ ਵਾਚਮਿਮਾਂ ਨਿਬੋਧ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਸੁਣ ਲੈ।
ਸਮਾਗਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸृਞ੍ਜਯਾਸ਼੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨੋ ਯੁਯੁਧਾਨੋ ਵਿਰਾਟਃ। ਯਤ੍ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨੁਸ਼ਿष੍ਟਂ ਗਾਵਲ੍ਗਣੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ
ਪਾਂਡਵ, ਸ੍ਰੰਜਯ, ਜਨਾਰਦਨ, ਯੁਯੁਧਾਨ ਤੇ ਵਿਰਾਟ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਗਾਵਲਗਣੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬੋਲ, ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਚ ਵृਕੋਦਰਂ ਚ ਧਨਞ੍ਜਯਂ ਮਾਦ੍ਰਵਤੀਸੁਤੌ ਚ। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਚ ਸ਼ੌਰਿਂ ਯੁਯੁਧਾਨਂ ਚੇਕਿਤਾਨਂ ਵਿਰਾਟਮ੍
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਧਨੰਜਯ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਸ਼ੌਰੀ, ਯੁਯੁਧਾਨ, ਚੇਕਿਤਾਨ ਤੇ ਵਿਰਾਟ—ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਞ੍ਚਾਲਾਨਾਮਧਿਪਂ ਚੈਵ ਵृਦ੍ਧਂ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਪਾਰ੍षਤਂ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਚਂ ਸ਼ृਣੁਤੇਮਾਂ ਮਦੀਯਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਾਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਨ੍ਕੁਰੂਣਾਮ੍
ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਪૃਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਯਜਨਸੇਨੀ—ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਮੈਂ ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹ ਕੇ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਮਂ ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਭਿਨਨ੍ਦ- ਨ੍ਨਯੋਜਯਤ੍ਤ੍ਵਰਮਾਣੋ ਰਥਂ ਮੇ। ਸਭ੍ਰਾਤृਪੁਤ੍ਰਸ੍ਵਜਨਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞ- ਸ੍ਤਦ੍ਰੋਚਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਸ਼ਮੋऽਸ੍ਤੁ
ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਲਦੀ ਮੇਰਾ ਰਥ ਭੇਜਿਆ। ਆਪਣੇ ਭਰਾ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸਵਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਧਰ੍ਮੈਃ ਸਮੁਪੇਤਾਸ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਸਂਸ੍ਥਾਨੇਨ ਮਾਰ੍ਦਨੇਵਾਰ੍ਜਵੇਨ। ਜਾਤਾਃ ਕੁਲੇ ਹ੍ਯਨृਸ਼ਂਸਾ ਵਦਾਨ੍ਯਾ ਹੀਨਿषੇਵਾਃ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯਜ੍ਞਾਃ
ਪਾਰਥਾ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਰਪੂਰਨ ਹਨ—ਸਥਿਰਤਾ, ਨਰਮੀ, ਸਚਾਈ। ਵਧੀਆ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਦਾਨੀ ਹਨ, ਮੰਦ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹਨ।
ਨ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਮ ਯੁष੍ਮਾਸੁ ਹੀਨਂ ਸਤ੍ਵਂ ਹਿ ਵਸ੍ਤਾਦृਸ਼ਂ ਭੀਮਸੇਨਾਃ । ਉਦ੍ਭਾਸਤੇ ਹ੍ਯਞ੍ਜਨਬਿਨ੍ਦੁਵਤ੍ਤ- ਚ੍ਛੁਭ੍ਰੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ਕਿਲ੍ਬਿषਂ ਵਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੰਦ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਭੀਮਸੇਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਭਾਵ ਜਿਵੇਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਹੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਾਗ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਫ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ 'ਤੇ ਕਾਲੇ ਧੱਬੇ ਵਾਂਗ ਦਿਸੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਯੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਯਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਃ ਪਾਪੋਦਯੋ ਭਾਵਸਂਸ੍ਥਃ ਕੁਰੂਣਾਮ੍। ਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਯਾਞ੍ਜਾਤੁ ਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ ਪਰਾਜਯੋ ਯਤ੍ਰ ਸਮੋ ਜਯਸ਼੍ਚ
ਜਿੱਥੇ ਪੂਰਾ ਨਾਸ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਮੰਦਤਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਕੌਣ ਜਾਣ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਹਾਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ?
ਤੇ ਵੈ ਧਨ੍ਯਾ ਯੈਃ ਕृਤਂ ਜ੍ਞਾਤਿਕਾਰ੍ਯਂ ਤੇ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਹृਦੋ ਬਾਨ੍ਧਵਾਸ਼੍ਚ। ਉਪਕ੍ਰੁष੍ਟਂ ਜੀਵਿਤਂ ਸਨ੍ਤ੍ਯਜੇਯੁ- ਰ੍ਯਤਃ ਕੁਰੂਣਾਂ ਨਿਯਤੋ ਵੈ ਭਵਃ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਉਹੀ ਸਾਭਾਗੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਉਹੀ ਸੱਚੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੋਸਤ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ। ਐਸੇ ਲੋਕ, ਜੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮਲਿਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਪੱਕੀ ਹੈ।
ਤੇ ਚੇਤ੍ਕੁਰੂਨਨੁਸ਼ਿष੍ਯਾਥ ਪਾਰ੍ਥਾ ਨਿਰ੍ਣੀਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿषਤੋ ਨਿਗृਹ੍ਯ। ਸਮਂ ਵਸ੍ਤਜ੍ਜੀਵਿਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਨ ਸ੍ਯਾ- ਦ੍ਯਜ੍ਜੀਵਧ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਤਿਵਧੇਨ ਸਾਧੁ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਪਾਰਥੋ, ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੌਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਜੀਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਕੋ ਹ੍ਯੇਵ ਯੁष੍ਮਾਨ੍ਸਹ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਸਚੇਕਿਤਾਨਾਨ੍ਪਾਰ੍षਤਬਾਹੁਗੁਪ੍ਤਾਨ੍। ਸਸਾਤ੍ਯਕੀਨ੍ਵਿषਹੇਤ ਪ੍ਰਜੇਤੁਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾऽਪਿ ਦੇਵਾਨ੍ਸਚਿਵਾਨ੍ਸਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍
ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸਾਟਯਕੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ—even ਜੇ ਦੇਵਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਣ?
ਕੋ ਵਾ ਕੁਰੂਨ੍ਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮਾਭਿਗੁਪ੍ਤਾ- ਨਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ਲ੍ਯਕृਪਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚ। ਰਣੇ ਵਿਜੇਤੁਂ ਵਿषਹੇਤ ਰਾਜਨ੍ ਰਾਧੇਯਗੁਪ੍ਤਾਨ੍ਸਹ ਭੂਮਿਪਾਲੈਃ
ਕੌਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਸ਼ਲਯ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਆਦਿ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤੇ ਰਾਧੇਯ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਮਹਦ੍ਬਲਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕੋ ਵੈ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਹਨ੍ਤੁਮਕ੍ਸ਼ੀਯਮਾਣਃ । ਸੋऽਹਂ ਜਯੇ ਚੈਵ ਪਰਾਜਯੇ ਚ ਨਿਃਸ਼੍ਰੇਯਸਂ ਨਾਧਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਕਿਂਚਿਤ੍
ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋਏ ਬਿਨਾਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੋਈ ਉੱਤਮ ਭਲਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ।
ਕਥਂ ਹਿ ਨੀਚਾ ਇਵ ਦੌष੍ਕੁਲੇਯਾ ਨਿਰ੍ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਾਃ । ਸੋऽਹਂ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਣਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਪਞ੍ਚਾਲਾਨਾਮਧਿਪਂ ਚੈਵ ਵृਦ੍ਧਮ੍
ਪਾਰਥ ਕਿਵੇਂ, ਜਿਵੇਂ ਨੀਚ ਜਾਂ ਅਔਲਾਦ, ਧਰਮ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਵੱਜੀ ਹੋਈ ਕਰਤੂਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਪੰਚਾਲਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦਾ ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ਸ਼ਰਣਂ ਵਃ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ ਕਥਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕੁਰੁਸृਞ੍ਜਯਾਨਾਮ੍। ਨ ਹ੍ਯੇਵਮੇਵਂ ਵਚਨਂ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਧਨਞ੍ਜਯੋ ਵਾ ਜਾਤੁ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍
ਮੈਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਆਸਰਾ ਲੈਦਾ ਹਾਂ। ਕਿਵੇਂ ਕੁਰੂਆਂ ਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ? ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜਾਂ ਧਨੰਜਯ ਕਦੇ ਵੀ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਰਦੇ।
ਪ੍ਰਣਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਾਚਮਾਨਃ ਕੁਤੋऽਨ੍ਯ- ਦੇਤਦ੍ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਸਾਧਨਾਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ । ਏਤਦ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਭੀष੍ਮਪੁਰੋਗਮਸ੍ਯ ਮਤਂ ਯਦ੍ਵਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰਿਹੋਤ੍ਤਮਾ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਾਫੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰਾਏ ਹੈ, ਭੀਸ਼ਮ ਆਗੂ ਹੈ, ਕਿ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।