ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵृਦ੍ਧਾ ਭਾਰਤਾਨਾਂ ਜਨਨ੍ਯੋ ਮਹਾਦਾਸ੍ਯੋ ਦਾਸਭਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸੂਤ। ਵਧ੍ਵਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਾਗਿਨੇਯਾ ਭਗਿਨ੍ਯੋ ਦੌਹਿਤ੍ਰਾ ਵਾ ਕਚ੍ਚਿਦਪ੍ਯਵ੍ਯਲੀਕਾਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਮਾਵਾਂ, ਵੱਡੇ ਨੌਕਰ, ਨੌਕਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਸੂਤ, ਵਧੂਆਂ, ਪੁੱਤਰ, ਭਤੀਜੇ, ਭੈਣਾਂ ਅਤੇ ਪੋਤੇ — ਕੀ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ?
ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਯਥਾਵਤ੍ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਤਾਤ ਵृਤ੍ਤਿਮ੍। ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਦਾਯਾਨ੍ਮਾਮਕਾਨ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਸਞ੍ਜਯ ਨੋਪਹਨ੍ਤਿ
ਕੀ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਤੀਰਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੰਜਯ, ਦੋਹਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ?
ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਸਪੁਤ੍ਰ ਉਪੇਕ੍ਸ਼ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤਿਕ੍ਰਮਾਨ੍ਵੈ। ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਤਥਾ ਵਰ੍ਤ੍ਮਭੂਤਾ- ਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ਤੇ ਤੇषੁ ਸਦੈਵ ਵृਤ੍ਤਿਮ੍
ਕੀ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲ ਹੋਈਆਂ ਉਲੰਘਣਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਵਤੀਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ?
ਏਤਞ੍ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਂ ਜੀਵਲੋਕੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਵਿਹਿਤਂ ਵਿਧਾਤ੍ਰਾ। ਤੇ ਚੇਦ੍ਦੋषਂ ਨ ਨਿਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮਨ੍ਦਾਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੋ ਨਾਸ਼ੋ ਭਵਿਤਾ ਕੌਰਵਾਣਾਮ੍
ਇਹ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਚਾਨਣ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਹੈ — ਜੇ ਮੂਰਖ ਆਪਣੇ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਬਾਹੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਸਪੁਤ੍ਰੋ ਬੁਭੂषਤੇ ਵृਤ੍ਤਿਮਮਾਤ੍ਯਵਰ੍ਗੇ। ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਭੇਦੇਨ ਜਿਜੀਵਿषਨ੍ਤਿ ਮੁਹृਦ੍ਰੂਪਾ ਦੁਰ੍ਹृਦਸ਼੍ਚੈਕਮਤ੍ਯਾਤ੍
ਕੀ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਉਹ ਫੁਟ ਪਾ ਕੇ ਜੀਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਬਲਕਿ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ?
ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਪਾਪਂ ਕਥਯਨ੍ਤਿ ਤਾਤ ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਕੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ। ਦ੍ਰੋਣਃ ਸਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕृਪਸ਼੍ਚ ਵੀਰੋ ਨਾਸ੍ਮਾਸੁ ਪਾਪਾਨਿ ਵਦਨ੍ਤਿ ਕਚ੍ਚਿਤ੍
ਕੀ ਕੁਰੁ ਪਾਂਡਵਾਂ ਬਾਰੇ ਮੰਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪਿਆਰੇ? droṇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਕੀ ਉਹ ਸਾਡੇ ਬਾਰੇ ਮੰਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ?
ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਰਾਜ੍ਯੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮੇਤ੍ਯਾਹੁਃ ਕੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ। ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਸ੍ਯੁਸਙ੍ਘਾਨ੍ਸਮੇਤਾ- ਨ੍ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਯੁਧਾਂ ਪ੍ਰਣੇਤੁਃ
ਕੀ ਸਭ ਕੁਰੁ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ? ਜਦ ਉਹ ਡਾਕੂਆਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਕੀ ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਮੌਰ੍ਵੀਭੁਜਾਗ੍ਰਪ੍ਰਹਿਤਾਨ੍ਸ੍ਮ ਤਾਤ ਦੋਧੂਯਮਾਨੇਨ ਧਨੁਰ੍ਧਰੇਣ। ਗਾਣ੍ਡੀਵਨੁਨ੍ਨਾਂਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨੁਘੋषਾ- ਨਜਿਹ੍ਮਗਾਨ੍ਕਚ੍ਚਿਦਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ
ਕੀ ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਿਆਰੇ, ਗਾਂਡੀਵ ਦੀ ਤੀਰ-ਡੋਰ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ, ਜੋ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਧੁਨ ਵਾਂਗ, ਸਿੱਧਾ ਅਤੇ ਅਣਭੁੱਲ?
ਨ ਚਾਪਸ਼੍ਯਂ ਕਂਚਿਦਹਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯੋਧਂ ਸਮਂ ਵਾऽਧਿਕਮਰ੍ਜੁਨੇਨ। ਯਸ੍ਯੈਕषष੍ਟਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤਾਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਧਾਰਾਃ ਸੁਵਾਸਸਃ ਸਮਂਤੋ ਹਸ੍ਤਵਾਪਃ
ਮੈਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਯੋਧਾ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੱਥੋਂ ਸੱਠ ਨੁਕਦਾਰ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੋਵੇ।
ਗਦਾਪਾਣਿਰ੍ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਰਸ੍ਵੀ ਪ੍ਰਵੇਪਯਞ੍ਛਤ੍ਰੁਸਙ੍ਘਾਨਨੀਕੇ। ਨਾਗਃ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨ ਇਵ ਨਙ੍ਘਲੇषੁ ਚਂਕ੍ਰਮ੍ਯਤੇ ਕਚ੍ਚਿਦੇਨਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ
ਕੀ ਕੋਈ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਘਾਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ?
ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਃ ਸਹਦੇਵਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨ੍ ਸਮਾਗਤਾਨਜਯਦ੍ਦਨ੍ਤਕੂਰੇ। ਵਾਮੇਨਾਸ੍ਯਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨੈਵ ਯੋ ਵੈ ਮਹਾਬਲਂ ਕਚ੍ਚਿਦੇਨਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ
ਕੀ ਕੋਈ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਲਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ?
ਪੁਰਾ ਜੇਤੁਂ ਨਕੁਲਃ ਪ੍ਰੇषਿਤੋऽਯਂ ਸ਼ਿਬੀਂਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨ੍ਸਞ੍ਜਯ ਪਸ਼੍ਯਤਸ੍ਤੇ। ਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਵਸ਼ਮਾਨਯਨ੍ਮੇ ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤਂ ਕਚ੍ਚਿਦੇਨਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ
ਕਈ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਸ਼ਿਬੀਆਂ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੰਜਯ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸਾ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ — ਕੀ ਕੋਈ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਪਰਾਭਵੋ ਦ੍ਵੈਤਵਨੇ ਯ ਆਸੀ- ਦ੍ਦੁਰ੍ਮਨ੍ਵਿਤੇ ਘੋਪਯਾਤ੍ਰਾਗਤਾਨਾਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਮਨ੍ਦਾਞ੍ਛਤ੍ਰੁਵਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਾਤਾ- ਨਮੋਚਯਦ੍ਭੀਮਸੇਨੋ ਜਯਸ਼੍ਚ
ਦਵੈਤ ਵਣ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹਾਰ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਦ ਗਾਂਆਂ ਲੈ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਹਤਾਸ ਹੋਏ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਆ ਗਏ — ਕੀ ਕੋਈ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੁਡਾਇਆ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ?
ਅਹਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦਰ੍ਜੁਨਮਭ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਂ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਭੀਮਸੇਨੋऽਪ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਤ੍। ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਙ੍ਘਾਨੁਦਸ੍ਯ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਾਗਮਤ੍ਕਚ੍ਚਿਦੇਨਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ
ਮੈਂ ਪਿੱਛੋਂ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਗਾਂਡੀਵ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸ ਆਇਆ — ਕੀ ਕੋਈ ਇਹ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ਸਾਧੁਨੈਕੇਨ ਨੂਨਂ ਸੁਖਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵੈ ਭਵਤੀਹ ਸਞ੍ਜਯ । ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਪਰਿਜੇਤੁਂ ਵਯਂ ਚੇ- ਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਮੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਮ੍
ਇਕ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਹੀ ਇੱਥੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ, ਸੰਜਯ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ—
ਯਥਾऽऽਤ੍ਥ ਮੇ ਪਾਣ੍ਡਵ ਤਤ੍ਤਥੈਵ ਕੁਰੂਨ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਨਂ ਚ ਪृਚ੍ਛਸਿ। ਅਨਾਮਯਾਸ੍ਤਾਤ ਮਨਸ੍ਵਿਨਸ੍ਤੇ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ਪृਚ੍ਛਸਿ ਪਾਰ੍ਥ ਯਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਪਾਰਥ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਦੀ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਮੈਂ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਵृਦ੍ਧਾਃ ਸਾਧਵੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਸਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਪਾਪਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵ ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਧਿ। ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਰਿਪੁਭ੍ਯੋऽਪਿ ਹਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਕੁਤੋ ਦਾਯਾਂਲ੍ਲੋਪਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਮੰਦ ਵੀ ਹਨ, ਪਾਂਡਵ। ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਾਨ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਦ੍ਯੁष੍ਮਾਸੁ ਵਰ੍ਤਤੇऽਸਾਵਧਰ੍ਮ੍ਯ- ਮਦ੍ਰੁਗ੍ਧੇषੁ ਦ੍ਰੁਗ੍ਧਵਤ੍ਤਨ੍ਨ ਸਾਧੁ। ਮਿਤ੍ਰਧ੍ਰੁਕ੍ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁष੍ਮਾਨ੍ਦ੍ਵਿਪਨ੍ਸਾਧੁਵृਤ੍ਤਾਨਸਾਧੁਃ
ਜੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਅਧਰਮ ਕਰੇ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਉਹ ਆਪ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ।
ਸ ਚਾਪਿ ਜਾਨਾਤਿ ਭृਸ਼ਂ ਚ ਤਪ੍ਯਤੇ ਸ਼ੋਚਤ੍ਯਨ੍ਤਃ ਸ੍ਥਵਿਰੋऽਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੋ। ਸ਼ृਣੋਤਿ ਹਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਮੇਤ੍ਯ ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੋਹਃ ਪਾਤਕੇਭ੍ਯੋ ਯਰੀਯਾਨ੍
ਉਹ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੀੜਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵੱਡਾ ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਅੰਦਰੋਂ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ ਹੋਰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ।
ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਰਦੇਵ ਸਙ੍ਗਮੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਜਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਯੁਧਾਂ ਪ੍ਰਣੇਤੁਃ। ਸਮੁਦ੍ਧੁष੍ਟੇ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਸ਼ਙ੍ਖਸ਼ਬ੍ਦੇ ਗਦਾਪਾਣਿਂ ਭੀਮਸੇਨਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ
ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਰਾਜਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਵੀ। ਜਦੋਂ ਨਗਾਰੇ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤੌ ਚਾਪਿ ਤਥਾऽऽਜਿਮਧ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਃ ਸਂਪਤਨ੍ਤੌ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ। ਸੇਨਾਂ ਵਰ੍षਨ੍ਤੌ ਸ਼ਗ੍ਵੈਪਰਜਮਂ ਮਹਾਰਥੌ ਸਮਰੇ ਦੁष੍ਪ੍ਰਕਮ੍ਪੌ
ਉਹ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਵੈਰੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਮੀਂਹ ਵਰਗਾ ਵਗਾ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਮੀਕੁਰ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਯਾऽਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੋ
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਤੂੰ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ।
ਨ ਕਾਮਾਰ੍ਥਂ ਸਨ੍ਤ੍ਯਜੇਯੁਰ੍ਹਿ ਧਰ੍ਮਂ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਸੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵੇਨ੍ਦ੍ਰਕਲ੍ਪਾਃ । ਤ੍ਵਮੇਵੈਤਤ੍ਪ੍ਰਜ੍ਞਯਾऽਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੋ ਸਮੀਕੁਰ੍ਯਾ ਯੇਨ ਸ਼ਰ੍ਮਾਪ੍ਨੁਯੁਸ੍ਤੇ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਵਾਸਨਾ ਲਈ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ। ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਤੂੰ ਹੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਖ ਪਾ ਸਕੋ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸृਞ੍ਜਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਨ੍ਨਿਵਿष੍ਟਾ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ । ਯਨ੍ਮਾਂ ਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਨਿਸ਼ਾਯਾ- ਮਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੋ ਵਚਨਂ ਪਿਤਾ ਤੇ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਪਾਂਡਵ, ਸ੍ਰੰਜਯ ਤੇ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ—ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ।
ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸਹਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਰਾਜਨ੍ ਸਮੇਤ੍ਯ ਤਾਂ ਵਾਚਮਿਮਾਂ ਨਿਬੋਧ
ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਸੁਣ ਲੈ।
ਸਮਾਗਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸृਞ੍ਜਯਾਸ਼੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨੋ ਯੁਯੁਧਾਨੋ ਵਿਰਾਟਃ। ਯਤ੍ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨੁਸ਼ਿष੍ਟਂ ਗਾਵਲ੍ਗਣੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ
ਪਾਂਡਵ, ਸ੍ਰੰਜਯ, ਜਨਾਰਦਨ, ਯੁਯੁਧਾਨ ਤੇ ਵਿਰਾਟ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਗਾਵਲਗਣੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬੋਲ, ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਚ ਵृਕੋਦਰਂ ਚ ਧਨਞ੍ਜਯਂ ਮਾਦ੍ਰਵਤੀਸੁਤੌ ਚ। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਚ ਸ਼ੌਰਿਂ ਯੁਯੁਧਾਨਂ ਚੇਕਿਤਾਨਂ ਵਿਰਾਟਮ੍
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਧਨੰਜਯ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਸ਼ੌਰੀ, ਯੁਯੁਧਾਨ, ਚੇਕਿਤਾਨ ਤੇ ਵਿਰਾਟ—ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਞ੍ਚਾਲਾਨਾਮਧਿਪਂ ਚੈਵ ਵृਦ੍ਧਂ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਪਾਰ੍षਤਂ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਚਂ ਸ਼ृਣੁਤੇਮਾਂ ਮਦੀਯਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਾਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਨ੍ਕੁਰੂਣਾਮ੍
ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਪૃਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਯਜਨਸੇਨੀ—ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਮੈਂ ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹ ਕੇ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਮਂ ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਭਿਨਨ੍ਦ- ਨ੍ਨਯੋਜਯਤ੍ਤ੍ਵਰਮਾਣੋ ਰਥਂ ਮੇ। ਸਭ੍ਰਾਤृਪੁਤ੍ਰਸ੍ਵਜਨਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞ- ਸ੍ਤਦ੍ਰੋਚਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਸ਼ਮੋऽਸ੍ਤੁ
ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਲਦੀ ਮੇਰਾ ਰਥ ਭੇਜਿਆ। ਆਪਣੇ ਭਰਾ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸਵਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਧਰ੍ਮੈਃ ਸਮੁਪੇਤਾਸ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਸਂਸ੍ਥਾਨੇਨ ਮਾਰ੍ਦਨੇਵਾਰ੍ਜਵੇਨ। ਜਾਤਾਃ ਕੁਲੇ ਹ੍ਯਨृਸ਼ਂਸਾ ਵਦਾਨ੍ਯਾ ਹੀਨਿषੇਵਾਃ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯਜ੍ਞਾਃ
ਪਾਰਥਾ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਰਪੂਰਨ ਹਨ—ਸਥਿਰਤਾ, ਨਰਮੀ, ਸਚਾਈ। ਵਧੀਆ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਦਾਨੀ ਹਨ, ਮੰਦ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹਨ।