ਅਪਰੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਸਮਾਃ । ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਯਮੌ ਚ ਸੁਮਹਾਬਲੌ
ਹੋਰ ਵੀਰ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਅਕਸ਼ੌਹਣੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਜੁੜਵਾਂ ਵੀਰ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ।
ਏਕਾਦਸ਼ੈਤਾਃ ਪृਤਨਾ ਏਕਤਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਏਕਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਬਹੁਰੂਪੀ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਇਹ ਗਿਆਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨੰਜਯ ਖੜਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਕਿਰੀਟੀ ਸਰ੍ਵਾਭ੍ਯਃ ਸੇਨਾਭ੍ਯੋ ਵ੍ਯਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ। ਏਵਮੇਵ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੋਹਰ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਤੋਂ ਵਧਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਬਲੀ, ਤੇਜਸਵੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੀ ਹੈ।
ਬਹੁਲਤ੍ਵਂ ਚ ਸੇਨਾਨਾਂ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਚ ਕਿਰੀਟਿਨਃ। ਬੁਦ੍ਧਿਮਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਯੁਧ੍ਯੇਤ ਕੋ ਨਰਃ
ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ, ਮੋਹਰ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸ਼ੂਰਤਾ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਮਝ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਲੜਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰੇਗਾ?
ਤੇ ਭਵਨ੍ਤੋ ਯਥਾਧਰ੍ਮਂ ਯਥਾਸਮਯਮੇਵ ਚ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਮਾ ਵਃ ਕਾਲੋऽਤ੍ਯਗਾਦਯਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਓ; ਇਹ ਸਮਾਂ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਜਾਣ ਦਿਓ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਵृਦ੍ਧੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਸਂਪੂਜ੍ਯੈਨਂ ਯਥਾਕਾਲਂ ਭੀष੍ਮੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ:
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਕੁਸ਼ਲਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹ ਦਾਮੋਦਰੇਣ ਤੇ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਸਹਾਯਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਤੇ ਰਤਾਃ
ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦਾਮੋਦਰ ਸਮੇਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ; ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਸਨ੍ਧਿਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਾਃ । ਦਿष੍ਟਾ ਨ ਯੁਦ੍ਧਮਨਸਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ
ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਲੜਾਈ ਚ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇ।
ਭਵਤਾ ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਅਤਿਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਤੁ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾਦਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਤੂੰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ—ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਇਹੀ ਹੈ।
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਕ੍ਸੇਸ਼ਿਤਾਸ੍ਤੇ ਵਨੇ ਚੇਹ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪਿਤੁਰ੍ਧਨਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਬਿਨਾ ਸ਼ੱਕ ਦੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਬਿਨਾ ਸ਼ੱਕ ਦੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਧਰਮ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਕਿਰੀਟਿ ਬਲਵਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਕੋ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਿषਹੇਤ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ ਤਾਜਪੋਸ਼, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਹੈ; ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਧਨੰਜੈ ਨੂੰ ਕੌਣ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਪਿ ਵਜ੍ਰਧਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਿਮੁਤਾਨ੍ਯੇ ਧਨੁਰ੍ਭृਤਃ । ਤ੍ਰਯਾਣਾਮਪਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸਮਰ੍ਥ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਅਸਲ ਵਿਚ ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ, ਹੋਰ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤਾਂ ਛੱਡੋ; ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮੇ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਧृष੍ਟਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਮਨ੍ਯੁਨਾ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਕਰ੍ਣੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਜਦ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਰਣ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਨਿਰਭੀਕ ਹੋ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਤਤ੍ਰਾਵਿਦਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਁਲ੍ਲੋਕੇ ਭੂਤੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ । ਪੁਨਰੁਕ੍ਤੇਨ ਕਿਂ ਤੇਨ ਭਾषਿਤੇਨ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਕੋਈ ਵੀ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਛੁਪਿਆ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਉਹੀ ਗੱਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿਣ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ?
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਰ੍ਥੇ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਦ੍ਯੂਤੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਵਾਨ੍ਪੁਰਾ । ਸਮਯੇਨ ਗਤੋऽਰਣ੍ਯਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਸਮਝੌਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ ਤਂ ਸਮਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨੇਚ੍ਛਤਿ ਪੈਤृਕਮ੍। ਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਚ ਮੂਰ੍ਖਵਤ੍
ਉਹ ਉਸ ਸਮਝੌਤੇ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਵਿਰਾਸਤੀ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ, ਪਰ ਮੂਰਖ ਵਾਂਗ ਮਤਸਿਆਂ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਭਯਾਦ੍ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਨ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਾਦਮਨ੍ਤਤਃ। ਧਰ੍ਮਤਸ੍ਤੁ ਮਹੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਤ੍ਰਵੇऽਪਿ ਚ
ਡਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਜੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਇਕ ਪੈਰ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ; ਪਰ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਤੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਪੁਨਃ । ਯਥਾਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਂ ਕਾਲਂ ਤਂ ਚਰਨ੍ਤੁ ਵਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਜੇ ਉਹ ਮੁੜ ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰ ਲੈਣ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯਾਙ੍ਕੇ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤਾਮਕੁਤੋਭਯਾਃ । ਅਧਾਰ੍ਮਿਕੀਂ ਤੁ ਮਾ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਮੌਰ੍ਖ੍ਯਾਤ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਕੇਵਲਾਤ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਹਿਫਾਜਤ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰ ਰਹਿਣ; ਪਰ ਸਿਰਫ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਅਧਰਮੀ ਸੋਚ ਨਾ ਬਣਾਵਣ।
ਅਥ ਤੇ ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਸृਤ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਆਸਾਦ੍ਯੇਮਾਨ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ਸ੍ਮਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਚੋ ਮਮ
ਜੇ ਪਾਂਡਵ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਲੜਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰ ਲੈਣਗੇ।
ਕਿਂ ਨੁ ਰਾਧੇਯ ਵਾਚਾ ਤੇ ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ਸ੍ਮਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਏਕ ਏਵ ਯਦਾ ਪਾਰ੍ਥਃ षਡ੍ਰਥਾਞ੍ਜਿਤਵਾਨ੍ਯੁਧਿ
ਰਾਧੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੀ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਕਰਤਬ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਜਦ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਇਕੱਲਾ ਛੇ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਧੀਰਃ ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਨਾਗਤਃ'। ਬਹੁਸ਼ੋ ਜੀਯਮਾਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਦृष੍ਟਂ ਤਦੈਵ ਤੇ
ਵੀਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਉਥੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ? ਉਥੇ ਤੈਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਹਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਨ ਚੇਦੇਵਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮੋ ਯਦਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਧ੍ਰੁਵਂ ਯੁਧਿ ਹਤਾਸ੍ਤੇਨ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮ ਪਾਂਸੁਕਾਨ੍
ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਤਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਵਾਂਗੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਖਾਣੀ ਪਏਗੀ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਮਨੁਮਾਨ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਚ। ਅਵਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯ ਚ ਰਾਧੇਯਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਡਾਂਟ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਸ੍ਮਦ੍ਧਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਹਿਤਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤਸ੍ਤਥਾ
ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਬਚਨ ਸਾਡੇ ਹਿਤ ਲਈ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਚੰਗੀ ਲਈ ਆਖਿਆ।
ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਾਰ੍ਥੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਞ੍ਜਯਮ੍ । ਸ ਭਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਯਾਤ੍ਵਦ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨੇਵ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੰਜਯ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਾਂਗਾ; ਉਹ ਅੱਜ ਹੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇ।
ਸ ਤਂ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ । ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਸਮਾਹੂਯ ਸਞ੍ਜਯਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕੌਰਵ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਸੰਜਯ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ; ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੁਲਾਕੇ, ਸੰਜਯ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨਾਹੁਃ ਸਞ੍ਜਯ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾ- ਨੁਪਪ੍ਲਵ੍ਯੇ ਤਾਨ੍ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਗਤ੍ਵਾ। ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਚ ਸਭਾਜਯੇਥਾ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਵਨਾਦ੍ਗ੍ਰਾਮਮੁਪਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤ੍ਵਮ੍
ਸੰਜਯ, ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਪਪਲਵਿਆ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ—ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਪਤਾ ਲਾ। ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰੀ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕਿ ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਪਿੰਡ ਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਦੇਃ ਸਞ੍ਜਯ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮਨ੍ਤਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਵਾਸਮਤਦਰ੍ਹਾ ਨਿਰੁष੍ਯ। ਤੇषਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇऽਸ੍ਮਾਸੁ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਿਥ੍ਯਾਪੇਤਾਨਾਮੁਪਕਾਰਿਣਾਂ ਸਤਾਮ੍
ਸੰਜਯ, ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਖ-ਸਲਾਮਤੀ ਦੀ ਦुआ ਕਰੀ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੋ ਕਲੇਸ਼ ਸਹੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜੇ ਸਾਡੇ ਤੇ ਉਹ ਸੱਚੇ, ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਵੇਗੀ।
ਨਾਹਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਸਞ੍ਜਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਿਥ੍ਯਾਵृਤ੍ਤਿਂ ਕਾਂਚਨ ਜਾਤ੍ਵਪਸ਼੍ਯਮ੍। ਸਰ੍ਵਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਵੀਰ੍ਯੇਣ ਲਬ੍ਧਾਂ ਪਰ੍ਯਾਕਾਰ੍षੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਮਹ੍ਯਮੇਵ
ਸੰਜਯ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਝੂਠੀ ਚਾਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਮਿਲੀ, ਪਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਦਿੱਤਾ।