ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਤਿਕੈਰਪ੍ਯੁਪਾਯੈਃ ਪ੍ਰਯਤਦ੍ਭਿਰਨੇਕਸ਼ਃ । ਸ਼ੇषਵਨ੍ਤੋ ਨ ਸ਼ਕਿਤਾ ਨੇਤੁਂ ਵੈ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਜੋਖਮ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਪਰ ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾ ਸਕੇ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਧਿਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ੍ਵਬਲੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਛਦ੍ਮਨਾऽਪਹृਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰੈਰ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੈਃ ਸਸੌਬਲੈਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਜ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਧਾਇਆ, ਪਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਉਹ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਦਪ੍ਯਨੁਮਤਂ ਕਰ੍ਮ ਯਥਾ ਯੁਕ੍ਤਮਨੇਨ ਵੈ। ਵਾਸਿਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਵਰ੍षਾਣੀਹ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਉਹ ਕੰਮ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਸਮਝ ਕੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਇੱਥੇ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਭਾਯਾਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ਿਤੈਰ੍ਵੀਰੈਃ ਸਹਭਾਰ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਅਰਣ੍ਯੇ ਵਿਵਿਧਾਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤੈਃ ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੀਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋਏ; ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਭਿਆਨਕ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਝੱਲੀਆਂ।
ਤਥਾ ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਯੋਨ੍ਯਨ੍ਤਰਗਤੈਰਿਵ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਰਮਸਂਕ੍ਲੇਸ਼ੋ ਯਥਾ ਪਾਪੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਬੁਰਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਦੁੱਖ ਸਹੇ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮ ਕਿਲ੍ਵਿषਮ੍ । ਸਾਮ੍ਨੈਵ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਨ੍ਧਿਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਕੁਰੁਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ, ਕੁਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਂਝ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਵृਤ੍ਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਵृਤ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਚ। ਅਨੁਨੇਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਹਿ ਤੇ ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਵੀਰਾਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ। ਅਵਿਨਾਸ਼ੇਨ ਲੋਕਸ੍ਯ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਵੀਰ ਕੁਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਹੇਤੁਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸ ਚ ਹੇਤੁਰ੍ਨ ਮਨ੍ਤਵ੍ਯੋ ਬਲੀਯਾਂਸਸ੍ਤਥਾ ਹਿ ਤੇ
ਜੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤੈਵ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਙ੍ਗਤਾਃ। ਯੁਯੁਤ੍ਸਮਾਨਾਃ ਕੁਰੁਭਿਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇऽਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਸੱਤ ਅਕਸ਼ੌਹਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕੁਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅਪਰੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਸਮਾਃ । ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਯਮੌ ਚ ਸੁਮਹਾਬਲੌ
ਹੋਰ ਵੀਰ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਅਕਸ਼ੌਹਣੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਜੁੜਵਾਂ ਵੀਰ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ।
ਏਕਾਦਸ਼ੈਤਾਃ ਪृਤਨਾ ਏਕਤਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਏਕਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਬਹੁਰੂਪੀ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਇਹ ਗਿਆਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨੰਜਯ ਖੜਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਕਿਰੀਟੀ ਸਰ੍ਵਾਭ੍ਯਃ ਸੇਨਾਭ੍ਯੋ ਵ੍ਯਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ। ਏਵਮੇਵ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੋਹਰ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਤੋਂ ਵਧਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਬਲੀ, ਤੇਜਸਵੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੀ ਹੈ।
ਬਹੁਲਤ੍ਵਂ ਚ ਸੇਨਾਨਾਂ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਚ ਕਿਰੀਟਿਨਃ। ਬੁਦ੍ਧਿਮਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਯੁਧ੍ਯੇਤ ਕੋ ਨਰਃ
ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ, ਮੋਹਰ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸ਼ੂਰਤਾ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਮਝ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਲੜਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰੇਗਾ?
ਤੇ ਭਵਨ੍ਤੋ ਯਥਾਧਰ੍ਮਂ ਯਥਾਸਮਯਮੇਵ ਚ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਮਾ ਵਃ ਕਾਲੋऽਤ੍ਯਗਾਦਯਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਓ; ਇਹ ਸਮਾਂ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਜਾਣ ਦਿਓ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਵृਦ੍ਧੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਸਂਪੂਜ੍ਯੈਨਂ ਯਥਾਕਾਲਂ ਭੀष੍ਮੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ:
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਕੁਸ਼ਲਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹ ਦਾਮੋਦਰੇਣ ਤੇ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਸਹਾਯਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਤੇ ਰਤਾਃ
ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦਾਮੋਦਰ ਸਮੇਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ; ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਸਨ੍ਧਿਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਾਃ । ਦਿष੍ਟਾ ਨ ਯੁਦ੍ਧਮਨਸਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ
ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਲੜਾਈ ਚ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇ।
ਭਵਤਾ ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਅਤਿਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਤੁ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾਦਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਤੂੰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ—ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਇਹੀ ਹੈ।
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਕ੍ਸੇਸ਼ਿਤਾਸ੍ਤੇ ਵਨੇ ਚੇਹ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪਿਤੁਰ੍ਧਨਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਬਿਨਾ ਸ਼ੱਕ ਦੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਬਿਨਾ ਸ਼ੱਕ ਦੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਧਰਮ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਕਿਰੀਟਿ ਬਲਵਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਕੋ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਿषਹੇਤ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ ਤਾਜਪੋਸ਼, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਹੈ; ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਧਨੰਜੈ ਨੂੰ ਕੌਣ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਪਿ ਵਜ੍ਰਧਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਿਮੁਤਾਨ੍ਯੇ ਧਨੁਰ੍ਭृਤਃ । ਤ੍ਰਯਾਣਾਮਪਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸਮਰ੍ਥ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਅਸਲ ਵਿਚ ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ, ਹੋਰ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤਾਂ ਛੱਡੋ; ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮੇ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਧृष੍ਟਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਮਨ੍ਯੁਨਾ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਕਰ੍ਣੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਜਦ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਰਣ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਨਿਰਭੀਕ ਹੋ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਤਤ੍ਰਾਵਿਦਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਁਲ੍ਲੋਕੇ ਭੂਤੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ । ਪੁਨਰੁਕ੍ਤੇਨ ਕਿਂ ਤੇਨ ਭਾषਿਤੇਨ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਕੋਈ ਵੀ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਛੁਪਿਆ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਉਹੀ ਗੱਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿਣ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ?
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਰ੍ਥੇ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਦ੍ਯੂਤੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਵਾਨ੍ਪੁਰਾ । ਸਮਯੇਨ ਗਤੋऽਰਣ੍ਯਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਸਮਝੌਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ ਤਂ ਸਮਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨੇਚ੍ਛਤਿ ਪੈਤृਕਮ੍। ਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਚ ਮੂਰ੍ਖਵਤ੍
ਉਹ ਉਸ ਸਮਝੌਤੇ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਵਿਰਾਸਤੀ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ, ਪਰ ਮੂਰਖ ਵਾਂਗ ਮਤਸਿਆਂ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਭਯਾਦ੍ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਨ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਾਦਮਨ੍ਤਤਃ। ਧਰ੍ਮਤਸ੍ਤੁ ਮਹੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਤ੍ਰਵੇऽਪਿ ਚ
ਡਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਜੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਇਕ ਪੈਰ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ; ਪਰ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਤੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਪੁਨਃ । ਯਥਾਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਂ ਕਾਲਂ ਤਂ ਚਰਨ੍ਤੁ ਵਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਜੇ ਉਹ ਮੁੜ ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰ ਲੈਣ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯਾਙ੍ਕੇ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤਾਮਕੁਤੋਭਯਾਃ । ਅਧਾਰ੍ਮਿਕੀਂ ਤੁ ਮਾ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਮੌਰ੍ਖ੍ਯਾਤ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਕੇਵਲਾਤ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਹਿਫਾਜਤ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰ ਰਹਿਣ; ਪਰ ਸਿਰਫ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਅਧਰਮੀ ਸੋਚ ਨਾ ਬਣਾਵਣ।
ਅਥ ਤੇ ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਸृਤ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਆਸਾਦ੍ਯੇਮਾਨ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ਸ੍ਮਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਚੋ ਮਮ
ਜੇ ਪਾਂਡਵ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਲੜਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰ ਲੈਣਗੇ।