ਤਥਾ ਰੋਹਿਤਕਾਰਣ੍ਯਂ ਮਰੁਭੂਮਿਸ਼੍ਚ ਕੇਵਲਾ। ਅਹਿਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਕਾਲਕੂਟਂ ਗਙ੍ਗਾਕੂਲਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਹਿਤਕ ਦਾ ਜੰਗਲ, ਪੂਰੀ ਰੇਤਲੀ ਧਰਤੀ, ਅਹਿਚੱਤਰ, ਕਾਲਕੂਟ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਵਾਰਣਂ ਵਾਟਧਾਨਂ ਚ ਯਾਮੁਨਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰ੍ਵਤਃ। ਏष ਦੇਸ਼ਃ ਸੁਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਭੂਤਧਨਧਾਨ੍ਯਵਾਨ੍
ਵਾਰਣ, ਵਟਧਾਨ ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਹਾੜ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਵੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬਭੂਵ ਕੌਰਵੇਯਾਣਾਂ ਬਲੇਨਾਤੀਵ ਸਂਵृਤਃ। ਤਤ੍ਰ ਸੈਨ੍ਯਂ ਤਥਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਇਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਉਥੇ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇੰਝ ਤਿਆਰ ਦੇਖਿਆ।
ਯਃ ਸ ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜੇਨ ਪ੍ਰੇषਿਤਃ ਕੌਰਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹੀ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਸੀ।
ਸ ਚ ਕੌਰਵ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਪੁਰੋਹਿਤਃ। ਸਤ੍ਕृਤੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਭੀष੍ਮੇਣ ਵਿਦੁਰੇਣ ਚ
ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵਕੌਸ਼ਲ੍ਯਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽऽਦੌ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੈਵਮਨਾਮਯਮ੍। ਸਰ੍ਵਸੇਨਾਪ੍ਰਣੇਤॄਣਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨੇ ਸਾਰੇ ਆਦਾਬ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ, ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਫਿਰ ਸਾਰੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਦਿਤੋ ਰਾਜਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ। ਵਾਕ੍ਯੋਪਾਦਾਨਹੇਤੋਸ੍ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਦਿਤੇ ਸਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸਦੀਵੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਫਿਰ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਹ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਸ਼੍ਚ ਸੁਤਾਵੇਕਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੌ । ਤਯੋਃ ਸਮਾਨਂ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਪੈਤृਕਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਪਾਂਡੂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਯੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤੈਃ ਪੈਤृਕਂ ਵਸੁ। ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕਥਂ ਨਾਮ ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪੈਤृਕਂ ਵਸੁ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਈ; ਫਿਰ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ?
ਵਨਂ ਗਤੈਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯੈਰ੍ਵਿਦਿਤਂ ਵਃ ਪੁਰਾ ਯਥਾ। ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪੈਤृਕਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਯਦ੍ਧृਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਜੰਗਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਹੜਪ ਲਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਤਿਕੈਰਪ੍ਯੁਪਾਯੈਃ ਪ੍ਰਯਤਦ੍ਭਿਰਨੇਕਸ਼ਃ । ਸ਼ੇषਵਨ੍ਤੋ ਨ ਸ਼ਕਿਤਾ ਨੇਤੁਂ ਵੈ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਜੋਖਮ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਪਰ ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾ ਸਕੇ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਧਿਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ੍ਵਬਲੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਛਦ੍ਮਨਾऽਪਹृਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰੈਰ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੈਃ ਸਸੌਬਲੈਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਜ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਧਾਇਆ, ਪਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਉਹ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਦਪ੍ਯਨੁਮਤਂ ਕਰ੍ਮ ਯਥਾ ਯੁਕ੍ਤਮਨੇਨ ਵੈ। ਵਾਸਿਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਵਰ੍षਾਣੀਹ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਉਹ ਕੰਮ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਸਮਝ ਕੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਇੱਥੇ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਭਾਯਾਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ਿਤੈਰ੍ਵੀਰੈਃ ਸਹਭਾਰ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਅਰਣ੍ਯੇ ਵਿਵਿਧਾਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤੈਃ ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੀਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋਏ; ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਭਿਆਨਕ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਝੱਲੀਆਂ।
ਤਥਾ ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਯੋਨ੍ਯਨ੍ਤਰਗਤੈਰਿਵ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਰਮਸਂਕ੍ਲੇਸ਼ੋ ਯਥਾ ਪਾਪੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਬੁਰਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਦੁੱਖ ਸਹੇ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮ ਕਿਲ੍ਵਿषਮ੍ । ਸਾਮ੍ਨੈਵ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਨ੍ਧਿਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਕੁਰੁਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ, ਕੁਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਂਝ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਵृਤ੍ਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਵृਤ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਚ। ਅਨੁਨੇਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਹਿ ਤੇ ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਵੀਰਾਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ। ਅਵਿਨਾਸ਼ੇਨ ਲੋਕਸ੍ਯ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਵੀਰ ਕੁਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਹੇਤੁਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸ ਚ ਹੇਤੁਰ੍ਨ ਮਨ੍ਤਵ੍ਯੋ ਬਲੀਯਾਂਸਸ੍ਤਥਾ ਹਿ ਤੇ
ਜੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤੈਵ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਙ੍ਗਤਾਃ। ਯੁਯੁਤ੍ਸਮਾਨਾਃ ਕੁਰੁਭਿਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇऽਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਸੱਤ ਅਕਸ਼ੌਹਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕੁਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅਪਰੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਸਮਾਃ । ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਯਮੌ ਚ ਸੁਮਹਾਬਲੌ
ਹੋਰ ਵੀਰ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਅਕਸ਼ੌਹਣੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਜੁੜਵਾਂ ਵੀਰ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ।
ਏਕਾਦਸ਼ੈਤਾਃ ਪृਤਨਾ ਏਕਤਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਏਕਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਬਹੁਰੂਪੀ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਇਹ ਗਿਆਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨੰਜਯ ਖੜਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਕਿਰੀਟੀ ਸਰ੍ਵਾਭ੍ਯਃ ਸੇਨਾਭ੍ਯੋ ਵ੍ਯਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ। ਏਵਮੇਵ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੋਹਰ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਤੋਂ ਵਧਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਬਲੀ, ਤੇਜਸਵੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੀ ਹੈ।
ਬਹੁਲਤ੍ਵਂ ਚ ਸੇਨਾਨਾਂ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਚ ਕਿਰੀਟਿਨਃ। ਬੁਦ੍ਧਿਮਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਯੁਧ੍ਯੇਤ ਕੋ ਨਰਃ
ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ, ਮੋਹਰ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸ਼ੂਰਤਾ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਮਝ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਲੜਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰੇਗਾ?
ਤੇ ਭਵਨ੍ਤੋ ਯਥਾਧਰ੍ਮਂ ਯਥਾਸਮਯਮੇਵ ਚ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਮਾ ਵਃ ਕਾਲੋऽਤ੍ਯਗਾਦਯਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਓ; ਇਹ ਸਮਾਂ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਜਾਣ ਦਿਓ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਵृਦ੍ਧੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਸਂਪੂਜ੍ਯੈਨਂ ਯਥਾਕਾਲਂ ਭੀष੍ਮੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ:
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਕੁਸ਼ਲਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹ ਦਾਮੋਦਰੇਣ ਤੇ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਸਹਾਯਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਤੇ ਰਤਾਃ
ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦਾਮੋਦਰ ਸਮੇਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ; ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਸਨ੍ਧਿਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਾਃ । ਦਿष੍ਟਾ ਨ ਯੁਦ੍ਧਮਨਸਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ
ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਲੜਾਈ ਚ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇ।
ਭਵਤਾ ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਅਤਿਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਤੁ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾਦਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਤੂੰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ—ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਇਹੀ ਹੈ।
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਕ੍ਸੇਸ਼ਿਤਾਸ੍ਤੇ ਵਨੇ ਚੇਹ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪਿਤੁਰ੍ਧਨਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਬਿਨਾ ਸ਼ੱਕ ਦੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ; ਤੇ ਬਿਨਾ ਸ਼ੱਕ ਦੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਧਰਮ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।