ਤਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਮਤੀਵਾਸੀਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਬਲਸਮਾਗਮੇ। ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣੀਯਤਰਂ ਰਾਜਨ੍ਸੁਵੇषਂ ਬਲਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਉਸ ਫੌਜ ਦਾ ਸਜਾਵਟ ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਈ।
ਕੇਕਯਾਸ਼੍ਚ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸੋਦਰਾਃ ਪਞ੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ । ਸਂਹਰ੍षਯਨ੍ਤਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋਨਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਾ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਕੇਕਯ ਦੇ ਪੰਜ ਰਾਜਾ ਭਰਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸਨ, ਇੱਕ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਲੈ ਕੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯਾਪ੍ਯਭੂਤ੍ਸੇਨਾ ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਸਮਾਗਤੈਃ। ਸ਼ੋਭਿਤਾ ਪੁਰੁषੈਃ ਸ਼ੂਰੈਃ ਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਮਹਾਰਥੈਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਵੀ ਫੌਜ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਚਮਕ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਥੈਵ ਰਾਜਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿਰਾਟੋ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ । ਪਾਰ੍ਵਤੀਯੈਰ੍ਮਹੀਪਾਲੈਃ ਸਹਿਤਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਯਾਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਤਸਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀਰਾਟ, ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਇਤਸ਼੍ਚੇਤਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤੈਵ ਵਿਵਿਧਧ੍ਵਜਸਙ੍ਕੁਲਾਃ
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈਆਂ ਸੱਤ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਯੁਯੁਤ੍ਸਮਾਨਾਃ ਕੁਰੁਭਿਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸਮਹਰ੍षਯਨ੍ । ਤਥੈਵ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਹਰ੍षਂ ਸਮਭਿਰ੍ਧਯਨ੍
ਕੁਰੁਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਸਨ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਭਗਦਤ੍ਤੋ ਮਹੀਪਾਲਃ ਸੇਨਾਮਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਂ ਦਦੌ। ਤਸ੍ਯ ਚੀਨੈਃ ਕਿਰਾਤੈਸ਼੍ਚ ਕਾਞ੍ਚਨੈਰਿਵ ਸਂਵृਤਮ੍
ਭਗਦੱਤ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਚੀਨੀਆਂ ਤੇ ਕਿਰਾਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ।
ਬਭੌ ਬਲਮਨਾਧृष੍ਯਂ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਵਨਂ ਯਥਾ। ਤਥਾ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਫੌਜ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਰਣਿਕਾਰ ਦੇ ਬਾਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ ਤੇ ਸ਼ਲਿਆ ਵੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮੁਪਾਯਾਤਾਵਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਾ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਹਾਰ੍ਦਿਕ੍ਯੋ ਭੋਜਾਨ੍ਧਕੁਕੁਰੈਃ ਸਹ
ਹਾਰਦਿਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਨਾਲ ਭੋਜ, ਅੰਧਕ ਤੇ ਕੁਕੁਰ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਆ ਮਿਲੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯੈਵ ਸੇਨਾਯਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮੁਪਾਗਮਤ੍। ਤਸ੍ਯ ਤੈਃ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰ੍ਵਨਮਾਲਾਧਰੈਰ੍ਬਲਮ੍
ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਇਕ ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਪਾਸ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧੇ ਸਨ।
ਅਸ਼ੋਭਤ ਯਥਾ ਮਤ੍ਤੈਰ੍ਵਨਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰੀਡਿਤੈਰ੍ਗਜੈਃ । ਜਯਦ੍ਰਥਮੁਖਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਸਿਨ੍ਧੁਸੌਵੀਰਵਾਸਿਨਃ
ਉਹ ਫੌਜ ਐਵੇਂ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜੰਗਲ। ਜੈਦਰਥ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸਿੰਧ ਤੇ ਸੌਵੀਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਆਜਗ੍ਮੁਃ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਃ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਤ ਇਵਾਚਲਾਨ੍। ਤੇषਾਮਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀ ਸੇਨਾ ਬਹੁਲਾ ਵਿਬਭੌ ਤਦਾ
ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਆਏ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀ ਫੌਜ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਿਧੂਯਮਾਨੋ ਵਾਤੇਨ ਬਹੁਰੂਪ ਇਵਾਮ੍ਬੁਦਃ। ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚ ਕਾਮ੍ਭੋਜੋ ਯਵਨੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਫੌਜ ਐਵੇਂ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਰੰਗ-ਬਰੰਗੇ ਬੱਦਲ। ਕਾਂਭੋਜ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੁਦਕਸ਼ਿਨ ਵੀ ਯਵਨ ਤੇ ਸ਼ਕ ਯੋਧਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆ ਗਿਆ।
ਉਪਾਜਗਾਮ ਕੌਰਵ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਤਸ੍ਯ ਸੇਨਾਸਮਾਵਾਯਃ ਸ਼ਲਭਾਨਾਮਿਵਾਬਭੌ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇਕ ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀ ਲੈ ਕੇ ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਇਕੱਠ ਐਵੇਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਟिडੀਆਂ ਦਾ ਝੁੰਡ।
ਸ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੌਰਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਤਦਾ। ਤਥਾ ਮਹਿष੍ਮਤੀਵਾਸੀ ਨੀਲੋ ਨੀਲਾਯੁਧੈਃ ਸਹ
ਉਹ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਇੰਝ ਹੀ ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦਾ ਨੀਲ ਰਾਜਾ ਵੀ ਨੀਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਇਆ।
ਮਹੀਪਾਲੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੈਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਪਥਵਾਸਿਭਿਃ । ਆਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਚ ਮਹੀਪਾਲੌ ਮਹਾਬਲਸੁਸਂਵृਤੌ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੱਖਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਦੋ ਆਵੰਤਿਕ ਰਾਜੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤਵਰ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਪृਥਗਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਭ੍ਯਾਂ ਤਾਵਭਿਯਾਤੌ ਸੁਯੋਧਨਮ੍ । ਤਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭੂਮਿਪਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਸੁਯੋਧਨ ਵੱਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰਫੋਂ ਵਧੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਿਸ੍ਰੋऽਨ੍ਯਾਃ ਸਮਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਵਾਹਿਨ੍ਯੋ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਏਵਮੇਕਾਦਸ਼ਾਵृਤ੍ਤਾਃ ਸੇਨਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਤਾਃ
ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਫੌਜਾਂ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀਆਂ ਕੁੱਲ ਗਿਆਰਾਂ ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ।
ਯੁਯੁਤ੍ਸਮਾਨਾਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਨ੍ਨਾਨਾਧ੍ਵਜਸਮਾਕੁਲਾਃ । ਨ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰੇ ਰਾਜਨ੍ਨਵਕਾਸ਼ੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਉਤਾਵਲੇ ਹੋਏ, ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ।
ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਸ੍ਵਬਲਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇਨਾਪਿ ਭਾਰਤ । ਤਤਃ ਪ़ਞ੍ਚਨਦਂ ਚੈਵ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਚ ਕੁਰੁਜਾਙ੍ਗਲਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਫੌਜਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਪੰਜਨਦ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਕੁਰੁ ਜੰਗਲ ਵੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤਥਾ ਰੋਹਿਤਕਾਰਣ੍ਯਂ ਮਰੁਭੂਮਿਸ਼੍ਚ ਕੇਵਲਾ। ਅਹਿਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਕਾਲਕੂਟਂ ਗਙ੍ਗਾਕੂਲਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਹਿਤਕ ਦਾ ਜੰਗਲ, ਪੂਰੀ ਰੇਤਲੀ ਧਰਤੀ, ਅਹਿਚੱਤਰ, ਕਾਲਕੂਟ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਵਾਰਣਂ ਵਾਟਧਾਨਂ ਚ ਯਾਮੁਨਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰ੍ਵਤਃ। ਏष ਦੇਸ਼ਃ ਸੁਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਭੂਤਧਨਧਾਨ੍ਯਵਾਨ੍
ਵਾਰਣ, ਵਟਧਾਨ ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਹਾੜ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਵੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬਭੂਵ ਕੌਰਵੇਯਾਣਾਂ ਬਲੇਨਾਤੀਵ ਸਂਵृਤਃ। ਤਤ੍ਰ ਸੈਨ੍ਯਂ ਤਥਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਇਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਉਥੇ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇੰਝ ਤਿਆਰ ਦੇਖਿਆ।
ਯਃ ਸ ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜੇਨ ਪ੍ਰੇषਿਤਃ ਕੌਰਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹੀ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਸੀ।
ਸ ਚ ਕੌਰਵ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਪੁਰੋਹਿਤਃ। ਸਤ੍ਕृਤੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਭੀष੍ਮੇਣ ਵਿਦੁਰੇਣ ਚ
ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵਕੌਸ਼ਲ੍ਯਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽऽਦੌ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੈਵਮਨਾਮਯਮ੍। ਸਰ੍ਵਸੇਨਾਪ੍ਰਣੇਤॄਣਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨੇ ਸਾਰੇ ਆਦਾਬ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ, ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਫਿਰ ਸਾਰੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਦਿਤੋ ਰਾਜਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ। ਵਾਕ੍ਯੋਪਾਦਾਨਹੇਤੋਸ੍ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਦਿਤੇ ਸਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸਦੀਵੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਫਿਰ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਹ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਸ਼੍ਚ ਸੁਤਾਵੇਕਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੌ । ਤਯੋਃ ਸਮਾਨਂ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਪੈਤृਕਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਪਾਂਡੂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਯੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤੈਃ ਪੈਤृਕਂ ਵਸੁ। ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕਥਂ ਨਾਮ ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪੈਤृਕਂ ਵਸੁ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਈ; ਫਿਰ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ?
ਵਨਂ ਗਤੈਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯੈਰ੍ਵਿਦਿਤਂ ਵਃ ਪੁਰਾ ਯਥਾ। ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪੈਤृਕਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਯਦ੍ਧृਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਜੰਗਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਹੜਪ ਲਈ ਸੀ।