ਸ਼੍ਰਮਾਰ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵਹਨ੍ਤਸ੍ਤਂ ਨਹੁषਂ ਪਾਪਕਾਰਿਣਮ੍ । ਦੇਵਰ੍षਯੋ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ਤਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯੋऽਮਲਾਃ
ਪਾਪੀ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਥੱਕ ਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ਨਹੁषਂ ਦੇਵਂ ਸਂਸ਼ਯਂ ਜਯਤਾਂ ਵਰ। ਯ ਇਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਵੈ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੇ ਗਵਾਮ੍
ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਨਹੁਸ਼ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਕੀ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਗਾਊਆਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣ ਲਈ ਦੱਸੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੰਨਣਯੋਗ ਹਨ?'
ਏਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਭਵਤ ਉਤਾਹੋ ਨੇਤਿ ਵਾਸਵ। ਨਹੁषੋ ਨੇਤਿ ਤਾਨਾਹ ਤਮਸਾ ਮੂਢਚੇਤਨਃ
'ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੰਨਣਯੋਗ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਵਾਸਵ?' ਨਹੁਸ਼, ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਲ ਮੂੜ੍ਹ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਨਹੀਂ ਹਨ।'
ਅਧਰ੍ਮੇ ਸਂਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਂ ਨ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸੇ। ਪ੍ਰਮਾਣਮੇਤਦਸ੍ਮਾਕਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
'ਤੁਸੀਂ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ ਹੋ; ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਕੜਦੇ। ਇਹ ਸਾਡਾ ਮਾਪਦੰਡ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।'
ਤਤੋ ਵਿਵਦਮਾਨਃ ਸ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ ਵਾਸਵ । ਅਥ ਮਾਮਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਪਾਦੇਨਾਧਰ੍ਮਪੀਡਿਤਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਿਸੀਆਂ ਨਾਲ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵਾਸਵ, ਅਧਰਮ ਦੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ।
ਤੇਨਾਭੂਦ੍ਧਤਤੇਜਾਸ਼੍ਚ ਨਿਃਸ਼੍ਰੀਕਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ । ਤਤਸ੍ਤਂ ਤਮਸਾ ਵਿਗ੍ਨਮਵੋਚਂ ਭृਸ਼ਪੀਡਿਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਸੋਭਾ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ; ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵੈਃ ਕृਤਂ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਰਨੁष੍ਠਿਤਮ੍ । ਅਦृष੍ਟਂ ਦੂषਯਸਿ ਮੇ ਯਚ੍ਚ ਮੂਰ੍ਧ੍ਯ੍ਰਸ੍ਪृਸ਼ਃ ਪਦਾ
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੈਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਅਣਦੇਖੇ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ—
ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਤ੍ਵਮृषੀਨ੍ਮੂਢ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਲ੍ਪਾਨ੍ਦੁਰਾਸਦਾਨ੍
ਅਤੇ ਤੂੰ, ਮੂਰਖ, ਰਿਸੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੇ ਅਪਹੁੰਚ ਹਨ, ਅਣਾਦਰ ਨਾਲ ਵਤੀਰਿਆ ਹੈ—
ਵਾਹਾਨ੍ਕृਤ੍ਵ੍ਰਾ ਵਾਹਯਸਿ ਤੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ਧਤਪ੍ਰਭਃ । ਧ੍ਵਂਸ ਪਾਪ ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਃ ਕ੍ਸ਼ੀਣਪੁਣ੍ਯੋ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ ਲਿਆ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਵਾਹਨ ਬਣਾਇਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਗਈ ਤੇ ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ; ਪਾਪੀ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਪਰੂਪਧਰੋ ਮਹਾਨ੍। ਵਿਚਰਿष੍ਯਸਿ ਪੂਰ੍ਣੇषੁ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹੇਗਾ; ਜਦ ਇਹ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਨਾਮ ਤਵ ਵਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍। ਨਿਹਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪੇਨ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਤੂੰ ਦੇਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਏਵਂ ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਸ ਦੇਵਰਾਜ੍ਯਾਦਰਿਨ੍ਦਮ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਵਰ੍ਧਾਮਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਹਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਕਣ੍ਟਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਦੇਵ ਰਾਜ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਭਾਗ ਨਾਲ, ਸ਼ਕ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸੀਆਂ ਦੀ ਚੁਭਣ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ।
ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਪਾਹਿ ਲੋਕਾਞ੍ਸ਼ਚੀਪਤੇ। ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੋ ਜਿਤਾਮਿਤ੍ਰਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਦੇਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇ ਕੇ, ਮਹਾਰਿਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਭृਸ਼ਂ ਤੁष੍ਟਾ ਮਹਰ੍षਿਗਣਸਂਵृਤਾਃ। ਪਿਤਰਸ਼੍ਚੈਵ ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਭੁਜਗਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਮਹਾਰਿਸੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ; ਪਿਤਰ, ਯਕਸ਼, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ—
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ। ਸਰਾਂਸਿ ਸਰਿਤਃ ਸ਼ੈਲਾਃ ਸਾਗਰਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਗੰਧਰਵ, ਦੇਵੀ ਕੁੜੀਆਂ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਦਰਿਆ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ—
ਉਪਾਗਮ੍ਯਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਵਰ੍ਧਸਿ ਸ਼ਕ੍ਰੁਹਨ੍ । ਹਤਸ਼੍ਚ ਨਹੁषਃ ਪਾਪੋ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰਃ ਕृਤਃ ਸਰ੍ਪੋ ਮਹੀਤਲੇ
ਸਭ ਆ ਕੇ ਕਹਿ ਉਠੇ, 'ਭਾਗ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਸ਼ਕ੍ਰ; ਪਾਪੀ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਅਗਸਤ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਭਾਗ ਨਾਲ, ਪਾਪੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੱਪ ਬਣ ਗਿਆ।'
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ। ਐਰਾਵਤਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਦ੍ਵਿਪੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਰ੍ਯੁਤਮ੍
ਫਿਰ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਐਰਾਵਤ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਪਾਵਕਃ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾ ਮਹਰ੍षਿਸ਼੍ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ। ਯਮਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਬੇਰਸ਼੍ਚ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਪਾਵਕ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਹਾਰਿਸੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਯਮ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕੁਬੇਰ—
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਨਿषੂਦਨਃ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਸਮੇਤ੍ਯ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣ੍ਯਾ ਦੇਵਰਾਜਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ। ਮੁਦਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਦੇਵਰਾਟ੍
ਉਹ ਮਹਿੰਦਰਾ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੇਵ ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਗਿਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਅਙ੍ਗਿਰਾਃ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਤ। ਅਥਰ੍ਵਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮਪੂਜਯਤ੍
ਫਿਰ, ਉਥੇ ਭਗਵਾਨ ਅੰਗਿਰਸ ਆਏ, ਤੇ ਅਥਰਵਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਿੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਂਹृष੍ਟਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਵਰਂ ਚ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਅਥਰ੍ਵਾਙ੍ਗਿਰਸੇ ਤਦਾ
ਤਦ ਭਗਵਾਨ ਇੰਦਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਥਰਵਾਂਗਿਰਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ।
ਅਥਰ੍ਵਾਙ੍ਗਿਰਸਂ ਨਾਮ ਵੇਦੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਉਦਾਹਰਣਮੇਤਦ੍ਧਿ ਯਜ੍ਞਭਾਗਂ ਚ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ
ਇਸ ਵੇਦ ਵਿਚ ਅਥਰਵਾਂਗੀਰਸ ਨਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਹ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਯਜਨ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਵੇਂਗਾ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਭਗਵਾਨਥਰ੍ਵਾਙ੍ਗਿਰਸਂ ਤਦਾ। ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਦੇਵਰਾਜਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਗਵਾਨ ਅਥਰਵਾਂਗੀਰਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨृषੀਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਪੋਧਨਾਨ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਧਰ੍ਮੇਣਾਪਾਲਯਤ੍ਪ੍ਰਜਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਦੁਃਖਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ। ਅਜ੍ਞਾਤਵਾਸਸ਼੍ਚ ਕृਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਵਧਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨਾਤ੍ਰ ਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਯਤ੍ਕ੍ਲਿष੍ਟੋऽਸਿ ਮਹਾਵਨੇ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਸਹ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਇਥੇ ਤੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਲੇਸ਼ ਸਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਏਵਂ ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਭਾਰਤ। ਵृਤ੍ਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ ਭਾਰਤ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ।
ਦੁਰਾਚਾਰਸ਼੍ਚ ਨਹੁषੋ ਬ੍ਰਹ੍ਵਦ੍ਵਿਟ੍ ਪਾਪਚੇਤਨਃ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ਼ਾਪਾਭਿਹਤੋ ਵਿਨष੍ਟਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ
ਨਹੁਸ਼, ਜਿਸ ਦਾ ਚਲਣ ਮਾੜਾ ਸੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਤੇ ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਗਸਤਯ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਕਈ ਸਮਿਆਂ ਲਈ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਤਵ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨ । ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਨਾਸ਼ਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਣਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦਯਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵੈਰੀ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਰਣ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।