ਨ ਮੇ ਤਤ੍ਰ ਗਤਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਿਮਨ੍ਯਤ੍ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ। ਤਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦੇਵਗੁਰੁਰਪੋ ਵਿਸ਼ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ
'ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ; ਹੋਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?' ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਓ।'
ਨਾਪਃ ਪ੍ਰਵੇष੍ਟੁਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਮੇऽਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋऽਸ੍ਮਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇਸ੍ਤੁ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ
'ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲੇ।'
ਅਦ੍ਭ੍ਯੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਸ਼੍ਮਨੋ ਲੋਹਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਗਂ ਤੇਜਃ ਸ੍ਵਾਸੁ ਯੋਨਿषੁ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ
ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਅੱਗ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਸ਼ਤਰ, ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਲੋਹਾ ਉਪਜਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਖੀਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੋਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਥ ਸਂਚਿਨ੍ਤਯਾਨਸ੍ਯ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਨਹੁषਸ੍ਯ ਵਧੋਪਾਯਂ ਲੋਕਪਾਲੈਃ ਸਦੈਵਤੈਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਸੋਚਿਆ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਪਸ੍ਵੀ ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ। ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਦਰ੍ਚ੍ਯ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਵੈ ਵਰ੍ਧਤੇ ਭਵਾਨ੍
ਉਥੇ, ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵਧ ਰਹੇ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।'
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਵਿਨਾਸ਼ੇਨ ਵृਤ੍ਰਾਸੁਰਵਧੇਨ ਚ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾਦ੍ਯ ਨਹੁषੋ ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਦੇਵਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰਨ੍ਦਰ
ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤਰਾਸੁਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਅੱਜ ਨਹੁਸ਼ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੈ, ਪੁਰੰਦਰ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਮਹਰ੍षੇऽਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰੀਤੋऽਹਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਤ। ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਗਾਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛ ਮੇ
'ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮੀਟਿੰਗ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਤੇ ਗਾਊ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਲਈ ਕਬੂਲ ਕਰੋ।'
ਪੂਜਿਤਂ ਚੋਪਵਿष੍ਟਂ ਤਮਾਸੇਨ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰ੍षਭਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਬਠਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੀ ਖੇਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭਗਵਨ੍ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਃ ਕਥਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਨਹੁषਃ ਪਾਪਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
'ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਨਹੁਸ਼, ਜੋ ਮੰਦ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।'
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਸ਼ਕ੍ਰ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਥਾ ਰਾਜਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਦੁਰਾਚਾਰੋ ਨਹੁषੋ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ
'ਸ਼ਕਰ ਜੀ, ਇਹ ਪਿਆਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣੋ: ਕਿਵੇਂ ਮੰਦ ਆਤਮਾ, ਬੁਰਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਨਹੁਸ਼, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।'
ਸ਼੍ਰਮਾਰ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵਹਨ੍ਤਸ੍ਤਂ ਨਹੁषਂ ਪਾਪਕਾਰਿਣਮ੍ । ਦੇਵਰ੍षਯੋ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ਤਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯੋऽਮਲਾਃ
ਪਾਪੀ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਥੱਕ ਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ਨਹੁषਂ ਦੇਵਂ ਸਂਸ਼ਯਂ ਜਯਤਾਂ ਵਰ। ਯ ਇਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਵੈ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੇ ਗਵਾਮ੍
ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਨਹੁਸ਼ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਕੀ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਗਾਊਆਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣ ਲਈ ਦੱਸੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੰਨਣਯੋਗ ਹਨ?'
ਏਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਭਵਤ ਉਤਾਹੋ ਨੇਤਿ ਵਾਸਵ। ਨਹੁषੋ ਨੇਤਿ ਤਾਨਾਹ ਤਮਸਾ ਮੂਢਚੇਤਨਃ
'ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੰਨਣਯੋਗ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਵਾਸਵ?' ਨਹੁਸ਼, ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਲ ਮੂੜ੍ਹ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਨਹੀਂ ਹਨ।'
ਅਧਰ੍ਮੇ ਸਂਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਂ ਨ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸੇ। ਪ੍ਰਮਾਣਮੇਤਦਸ੍ਮਾਕਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
'ਤੁਸੀਂ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ ਹੋ; ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਕੜਦੇ। ਇਹ ਸਾਡਾ ਮਾਪਦੰਡ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।'
ਤਤੋ ਵਿਵਦਮਾਨਃ ਸ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ ਵਾਸਵ । ਅਥ ਮਾਮਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਪਾਦੇਨਾਧਰ੍ਮਪੀਡਿਤਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਿਸੀਆਂ ਨਾਲ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵਾਸਵ, ਅਧਰਮ ਦੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ।
ਤੇਨਾਭੂਦ੍ਧਤਤੇਜਾਸ਼੍ਚ ਨਿਃਸ਼੍ਰੀਕਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ । ਤਤਸ੍ਤਂ ਤਮਸਾ ਵਿਗ੍ਨਮਵੋਚਂ ਭृਸ਼ਪੀਡਿਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਸੋਭਾ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ; ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵੈਃ ਕृਤਂ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਰਨੁष੍ਠਿਤਮ੍ । ਅਦृष੍ਟਂ ਦੂषਯਸਿ ਮੇ ਯਚ੍ਚ ਮੂਰ੍ਧ੍ਯ੍ਰਸ੍ਪृਸ਼ਃ ਪਦਾ
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੈਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਅਣਦੇਖੇ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ—
ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਤ੍ਵਮृषੀਨ੍ਮੂਢ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਲ੍ਪਾਨ੍ਦੁਰਾਸਦਾਨ੍
ਅਤੇ ਤੂੰ, ਮੂਰਖ, ਰਿਸੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੇ ਅਪਹੁੰਚ ਹਨ, ਅਣਾਦਰ ਨਾਲ ਵਤੀਰਿਆ ਹੈ—
ਵਾਹਾਨ੍ਕृਤ੍ਵ੍ਰਾ ਵਾਹਯਸਿ ਤੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ਧਤਪ੍ਰਭਃ । ਧ੍ਵਂਸ ਪਾਪ ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਃ ਕ੍ਸ਼ੀਣਪੁਣ੍ਯੋ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ ਲਿਆ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਵਾਹਨ ਬਣਾਇਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਗਈ ਤੇ ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ; ਪਾਪੀ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਪਰੂਪਧਰੋ ਮਹਾਨ੍। ਵਿਚਰਿष੍ਯਸਿ ਪੂਰ੍ਣੇषੁ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹੇਗਾ; ਜਦ ਇਹ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਨਾਮ ਤਵ ਵਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍। ਨਿਹਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪੇਨ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਤੂੰ ਦੇਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਏਵਂ ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਸ ਦੇਵਰਾਜ੍ਯਾਦਰਿਨ੍ਦਮ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਵਰ੍ਧਾਮਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਹਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਕਣ੍ਟਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਦੇਵ ਰਾਜ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਭਾਗ ਨਾਲ, ਸ਼ਕ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸੀਆਂ ਦੀ ਚੁਭਣ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ।
ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਪਾਹਿ ਲੋਕਾਞ੍ਸ਼ਚੀਪਤੇ। ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੋ ਜਿਤਾਮਿਤ੍ਰਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਦੇਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇ ਕੇ, ਮਹਾਰਿਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਭृਸ਼ਂ ਤੁष੍ਟਾ ਮਹਰ੍षਿਗਣਸਂਵृਤਾਃ। ਪਿਤਰਸ਼੍ਚੈਵ ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਭੁਜਗਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਮਹਾਰਿਸੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ; ਪਿਤਰ, ਯਕਸ਼, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ—
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ। ਸਰਾਂਸਿ ਸਰਿਤਃ ਸ਼ੈਲਾਃ ਸਾਗਰਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਗੰਧਰਵ, ਦੇਵੀ ਕੁੜੀਆਂ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਦਰਿਆ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ—
ਉਪਾਗਮ੍ਯਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਵਰ੍ਧਸਿ ਸ਼ਕ੍ਰੁਹਨ੍ । ਹਤਸ਼੍ਚ ਨਹੁषਃ ਪਾਪੋ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰਃ ਕृਤਃ ਸਰ੍ਪੋ ਮਹੀਤਲੇ
ਸਭ ਆ ਕੇ ਕਹਿ ਉਠੇ, 'ਭਾਗ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਸ਼ਕ੍ਰ; ਪਾਪੀ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਅਗਸਤ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਭਾਗ ਨਾਲ, ਪਾਪੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੱਪ ਬਣ ਗਿਆ।'
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ। ਐਰਾਵਤਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਦ੍ਵਿਪੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਰ੍ਯੁਤਮ੍
ਫਿਰ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਐਰਾਵਤ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਪਾਵਕਃ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾ ਮਹਰ੍षਿਸ਼੍ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ। ਯਮਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਬੇਰਸ਼੍ਚ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਪਾਵਕ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਹਾਰਿਸੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਯਮ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕੁਬੇਰ—
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਨਿषੂਦਨਃ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਸਮੇਤ੍ਯ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣ੍ਯਾ ਦੇਵਰਾਜਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ। ਮੁਦਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਦੇਵਰਾਟ੍
ਉਹ ਮਹਿੰਦਰਾ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੇਵ ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਗਿਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।