ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਨਹੁषਃ ਪ੍ਰਾਹृष੍ਯਤ ਤਦਾ ਕਿਲ। ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਚਾਪਿ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਨਹੁਸ਼ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਉਸ ਨਿੰਦਾ ਰਹਿਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਅਪੂਰ੍ਵਂ ਵਾਹਨਮਿਦਂ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ। ਦृਢਂ ਮੇ ਰੁਚਿਰਂ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਦ੍ਵਸ਼ੋऽਸ੍ਮਿ ਵਰਾਨਨੇ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਰੂਹ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਇਕ ਨਵਾਂ ਵਾਹਨ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ; ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪੱਕਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਨ ਹ੍ਯਲ੍ਪਵੀਰ੍ਯੋ ਭਵਤਿ ਯੋ ਵਾਹਾਨ੍ਕੁਰੁਤੇ ਮੁਨੀਨ੍ । ਅਹਂ ਤਪਸ੍ਵੀ ਬਲਵਾਨ੍ਭੂਤਭਵ੍ਯਭਵਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਾਹਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਮੈਂ ਤਪਸੀ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ।
ਮਯਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਜਗਨ੍ਨ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕਿਨ੍ਨਰੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਗੰਧਰਵ, ਕਿਨਨਰ, ਸੱਪ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼।
ਨ ਮੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਾਃ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਯਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਸ੍ਯ ਤੇਜੋ ਹਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਜਦ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਮੈਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋऽਸ੍ਮਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਮਯਿ ਹਵ੍ਯਂ ਚ ਕਵ੍ਯਂ ਚ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਨਾਤਨਾਃ ।' ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਵਚਨਂ ਦੇਵਿ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षਯੋ ਮਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ । ਪਸ਼੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਯੋਗਂ ਮੇ ऋਦ੍ਧਿਂ ਚ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕਣਗੇ; ਮੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਰੌਣਕ ਵੇਖ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਰੂਹ ਵਾਲੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਚ ਵਰਾਨਨਾਮ੍ । ` ਅਥ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਨਹੁषੋ ਬਲਵੀਰ੍ਯੇਣ ਭਾਰਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਕੇ, ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੋਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਂ ਚ ਨਾਗਮੈਰਾਵਤਂ ਤਥਾ। ਹਂਸਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਮਾਨਂ ਚ ਹਰਿਯੁਕ੍ਤਂ ਤਥਾ ਰਥਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਹਾਥੀ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ, ਐਰਾਵਤ ਨੂੰ, ਹੰਸਾਂ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ—all ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤੁ ਦਰ੍ਪੇਣ ਮਹਤਾ ਪਰਿਭੂਯ ਮਹਾਮੁਨੀਨ੍।' ਵਿਮਾਨੇ ਯੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ऋषੀਨ੍ਨਿਯਮਾਮਾਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਉਗਰਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਾਹਨ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਅਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਬਲੋਪੇਤੋ ਮਤ੍ਤੋ ਮਦਬਲੇਨ ਚ। ਕਾਮਵृਤ੍ਤਃ ਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਵਾਹਯਾਮਾਸ ਤਾਨृषੀਨ੍
ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼, ਉਹ ਮੰਦ-ਮਨ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਹੁषੇਣ ਵਿਸृष੍ਟਾ ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸਮਯੋऽਲ੍ਪਾਵਸ਼ੇषੋ ਮੇ ਨਹੁषੇਣੇਹ ਯਃ ਕृਤਃ
ਨਹੁਸ਼ ਵਲੋਂ ਰੁਖਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਲਗਭਗ ਮੁਕ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਮृਗਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਭਕ੍ਤਾਯਾਃ ਕੁਰੁ ਮੇ ਦਯਾਮ੍। ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਭਗਵਾਨ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਤਾਮ੍
'ਤੂੰ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲੱਭ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿਖਾ।' ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਠੀਕ ਹੈ।'
ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਨਹੁषਾਦ੍ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਃ । ਨ ਹ੍ਯੇष ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਚਿਰਂ ਗਤ ਏष ਨਰਾਧਮਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਮੰਦ-ਮਨ ਤੋਂ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਨਿਕੰਮਾ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਚਿਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ—ਇਹ ਤਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁਕਿਆ ਹੈ।
ਅਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਵਾਹਨਾਚ੍ਚ ਹਤਃ ਸ਼ੁਭੇ । ਇष੍ਟਿਂ ਚਾਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯਾਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤੇਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਹਨ ਬਣਾਉਣ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਾ ਵਾਲੀ; ਮੈਂ ਇਸ ਮੰਦ-ਮੱਤ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਚਾਧਿਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾਭੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਦ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲ੍ਯ ਵਿਧਿਵਜ੍ਜੁਹਾਵ ਪਰਮਂ ਹਵਿਃ
ਮੈਂ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਵਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਡਰ ਨਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਹਾਤੇਜਾ ਦੇਵਰਾਜੋਪਲਬ੍ਧਯੇ। ਹੁਤ੍ਵਾऽਗ੍ਨਿਂ ਸੋਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਞ੍ਛਕ੍ਰ ਅਨ੍ਵਿष੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਲੱਭੋ।'
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਵੇषਮਦ੍ਭੁਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਅੱਗ ਆਪ ਹੀ, ਇਕ ਅਜੀਬ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਦਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰ੍ਵਤਾਂਸ਼੍ਚ ਵਨਾਨਿ ਚ। ਪृਥਿਵੀਂ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਯਾਥ ਮਨੋਗਤਿਃ। ਨਿਮੇषਾਨ੍ਤਰਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਉਹ ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿਸਾ, ਉਪਦਿਸਾ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਖੋਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਲਕ ਝਪਕਦੇ ਹੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਰਾਜਮਿਹ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਆਪਃ ਸ਼ੇषਾਃ ਸਦਾ ਚਾਪਃ ਪ੍ਰਵੇष੍ਟੁਂ ਨੋਤ੍ਸਹਾਮ੍ਯਹਮ੍
'ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਜੀ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਸਿਰਫ ਪਾਣੀ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਹੀ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।'
ਨ ਮੇ ਤਤ੍ਰ ਗਤਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਿਮਨ੍ਯਤ੍ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ। ਤਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦੇਵਗੁਰੁਰਪੋ ਵਿਸ਼ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ
'ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ; ਹੋਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?' ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਓ।'
ਨਾਪਃ ਪ੍ਰਵੇष੍ਟੁਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਮੇऽਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋऽਸ੍ਮਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇਸ੍ਤੁ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ
'ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲੇ।'
ਅਦ੍ਭ੍ਯੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਸ਼੍ਮਨੋ ਲੋਹਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਗਂ ਤੇਜਃ ਸ੍ਵਾਸੁ ਯੋਨਿषੁ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ
ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਅੱਗ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਸ਼ਤਰ, ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਲੋਹਾ ਉਪਜਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਖੀਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੋਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਥ ਸਂਚਿਨ੍ਤਯਾਨਸ੍ਯ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਨਹੁषਸ੍ਯ ਵਧੋਪਾਯਂ ਲੋਕਪਾਲੈਃ ਸਦੈਵਤੈਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਸੋਚਿਆ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਪਸ੍ਵੀ ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ। ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਦਰ੍ਚ੍ਯ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਵੈ ਵਰ੍ਧਤੇ ਭਵਾਨ੍
ਉਥੇ, ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵਧ ਰਹੇ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।'
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਵਿਨਾਸ਼ੇਨ ਵृਤ੍ਰਾਸੁਰਵਧੇਨ ਚ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾਦ੍ਯ ਨਹੁषੋ ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਦੇਵਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰਨ੍ਦਰ
ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤਰਾਸੁਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਅੱਜ ਨਹੁਸ਼ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੈ, ਪੁਰੰਦਰ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਮਹਰ੍षੇऽਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰੀਤੋऽਹਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਤ। ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਗਾਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛ ਮੇ
'ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮੀਟਿੰਗ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਤੇ ਗਾਊ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਲਈ ਕਬੂਲ ਕਰੋ।'
ਪੂਜਿਤਂ ਚੋਪਵਿष੍ਟਂ ਤਮਾਸੇਨ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰ੍षਭਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਬਠਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੀ ਖੇਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭਗਵਨ੍ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਃ ਕਥਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਨਹੁषਃ ਪਾਪਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
'ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਨਹੁਸ਼, ਜੋ ਮੰਦ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।'
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਸ਼ਕ੍ਰ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਥਾ ਰਾਜਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟੋ ਦੁਰਾਚਾਰੋ ਨਹੁषੋ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ
'ਸ਼ਕਰ ਜੀ, ਇਹ ਪਿਆਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣੋ: ਕਿਵੇਂ ਮੰਦ ਆਤਮਾ, ਬੁਰਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਨਹੁਸ਼, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।'