ਤੇਜ ਆਦਾਸ੍ਯਸੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਬਲਵਾਂਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਧਰ੍ਮਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਦਾ ਸਰਵਲੋਕਾਧਿਪੋ ਭਵ
ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰੇਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਚਮਕ ਮਿਲੇਗੀ ਤੇ ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਬਣ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੀਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਗੋਪਾਯਸ੍ਵ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ
ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਧਰ੍ਮਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਧਿਪੋऽਭਵਤ੍। ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਂ ਵਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਿਰਲਾ ਵਰ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਬਣ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਤਤਂ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਾਮਾਤ੍ਮਾ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਦੇਵੋਦ੍ਯਾਨੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਨਨ੍ਦਨੋਪਵਨੇषੁ ਚ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਫਿਰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਨੰਦਨ ਬਨ ਵਿੱਚ।
ਕੈਲਾਸੇ ਹਿਮਵਤ੍ਪृष੍ਠੇ ਮਨ੍ਦਰੇ ਸ਼੍ਵੇਤਪਰ੍ਵਤੇ। ਸਹ੍ਯੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਮਲਯੇ ਸਮੁਦ੍ਰੇषੁ ਸਰਿਤ੍ਸੁ ਚ
ਕੈਲਾਸ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਮੰਦਰ, ਸਫੈਦ ਪਹਾੜ, ਸਹਿਆ, ਮਹਿੰਦਰ, ਮਲਯ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ।
ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਸਮਾਵृਤਃ । ਨਹੁषੋ ਦੇਵਰਾਜੋऽਥ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਬਹੁਵਿਧਂ ਤਦਾ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਦੇਵੀ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਹੁਸ਼, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾ ਬਹੁਵਿਧਾਃ ਕਥਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਮਨੋਹਰਾਃ । ਵਾਦਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਗੀਤਂ ਚ ਮਧੁਰਸ੍ਵਨਮ੍
ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਦਾ, ਸਾਰੇ ਵਾਦਯੰਤਰ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਗੀਤ ਸੁਣਦਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਰ੍ਨਾਰਦਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ। ऋਤਵਃ षਟ੍ਚ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤ ਉਪਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਨਾਰਦ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਛੇ ਰੁੱਤਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਏ।
ਮਾਰੁਤਃ ਸੁਰਭਿਰ੍ਵਾਤਿ ਮਨੋਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਵਸ਼ੀਤਲਃ । ਏਵਂ ਵਿਕ੍ਰੀਡਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਹੁषਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਇੱਕ ਸੁਗੰਧਤ, ਮਨਮੋਹਣੀ ਤੇ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਵਹੀ। ਇੰਝ, ਨਹੁਸ਼, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਮਾੜਾ ਸੀ, ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਦੇਵੀ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਿषੀ ਪ੍ਰਿਯਾ। ਸ ਤਾਂ ਸਂਦृਸ਼੍ਯ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਾਹ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਭਾਸਦਃ
ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ, ਦੇਵੀ, ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਿषੀ ਦੇਵੀ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਂ ਨੋਪਤਿष੍ਠਤਿ। ਅਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋऽਸ੍ਮਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਤਥੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ? ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ।
ਆਗਚ੍ਛਤੁ ਸ਼ਚੀ ਮਹ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਦ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ । ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਮਨਾ ਦੇਵੀ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮੁਵਾਚ ਹ
ਸ਼ਚੀ ਅੱਜ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਵੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਦੁਖੀ ਹੋਈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ ਮਾਂ ਨਹੁषਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤ੍ਵਾਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾ। ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਪ੍ਰਭਾषਸੇ
ਮੈਨੂੰ ਨਹੁਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਬ੍ਰਹਮਨ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਈ ਹਾਂ। ਤੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਨ, ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਚੰਗੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਗੱਲ ਕਰ।
ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਦਯਿਤਾਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸੁਖਭਾਗਿਨੀਮ੍। ਅਵੈਧਵ੍ਯੇਨ ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਚਾਪ੍ਯੇਕਪਤ੍ਨੀਂ ਪਤਿਵ੍ਰਦਾਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਬਹੁਤ ਸੁਖੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ, ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਪਤੀ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਤੀ ਵ੍ਰਤਾ।
ਉਕ੍ਤਵਾਨਸਿ ਮਾਂ ਪੂਰ੍ਵਮृਤਾਂ ਤਾਂ ਕੁਰੁ ਵੈ ਗਿਰਮ੍। ਨੋਕ੍ਤਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਭਗਵਨ੍ਮृषਾ ਤੇ ਕਿਂਚਿਦੀਸ਼੍ਵਰ
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਕਰ। ਭਗਵਾਨ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਦ੍ਭਵੇਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਥੋਵਾਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਂ ਭਯਮੋਹਿਤਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਡਰੀ ਹੋਈ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯਦੁਕ੍ਤਾਸਿ ਮਯਾ ਦੇਵਿ ਸਤ੍ਯਂ ਤਦ੍ਭਵਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਦੇਵਰਾਜਂ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਹਾਗਤਮ੍
ਦੇਵੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਸੱਚ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇੰਦਰ, ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖੇਗੀ।
ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਚ ਨਹੁषਾਤ੍ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ। ਸਮਾਨਯਿष੍ਯੇ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਨਚਿਰਾਦ੍ਭਵਤੀਮਹਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਨਹੁਸ਼ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਹ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਕਰ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਮਿਲਾਵਾਂਗਾ।
ਅਥ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਨਹੁष ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਂ ਸ਼ਰਣੀਂ ਗਤਾਮ੍। ਬृਹਸ੍ਪਤੇਰਙ੍ਗਿਰਸਸ਼੍ਰੁਕ੍ਰੋਧ ਸ ਨृਪਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲਈ ਹੈ। ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਦੀ ਪਨਾਹ ਜਾਣ ਦੀ ਖਬਰ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਨਹੁਸ਼ ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਤੁ ਨਹੁषਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਾ ऋषਿਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ਦੇਵਰਾਜਾਨਂ ਨਹੁषਂ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਡਰਾਉਣਾ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ।
ਦੇਵਰਾਜ ਜਹਿ ਕ੍ਰੋਧਂ ਤ੍ਵਯਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਜਗਦ੍ਵਿਭੋ। ਤ੍ਰਸ੍ਤਂ ਸਾਸੁਰਗਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਸਕਿਂਨਰਮਹੋਰਗਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ, ਅਸੁਰਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਕਿਨਨਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਸਮੇਤ, ਡਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਹਿ ਕ੍ਰੋਧਮਿਮਂ ਸਾਧੋ ਨ ਕੁਪ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਵਦ੍ਵਿਧਾਃ । ਪਰਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸੀਦਸ੍ਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਇਹ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡੋ, ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਸੁਰੇਸ਼ਵਰ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।
ਨਿਵਰ੍ਤਯ ਮਨਃ ਪਾਪਾਤ੍ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍। ਦੇਵਰਾਜੋऽਸਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲਯ
ਆਪਣਾ ਮਨ ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਹਟਾ ਲਓ। ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕਰੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਨ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਦ੍ਵਚਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ । ਅਥ ਦੇਵਾਨੁਵਾਚੇਦਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸੁਰਾਧਿਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਮੋਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ। ਫਿਰ ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰਾ ਬਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਹਲ੍ਯਾ ਧਰ੍षਿਤਾ ਪੂਰ੍ਵਮृषਿਪਤ੍ਨੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ । ਜੀਵਤੋ ਭਰ੍ਤੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸ ਵਃ ਕਿਂ ਨ ਨਿਵਾਰਿਤਃ
ਅਹਲਿਆ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ ਭਟਕਾਇਆ ਸੀ। ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ?
ਬਹੂਨਿ ਚ ਨृਸ਼ਂਸਾਨਿ ਕृਤਾਨੀਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵੈ ਪੁਰਾ । ਵੈਧਰ੍ਮ੍ਯਾਣ੍ਯੁਪਧਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ ਵਃ ਕਿਂ ਨ ਨਿਵਾਰਿਤਃ
ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਕੰਮ, ਫਰੇਬ ਕਰਕੇ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਉਹਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਰੋਕਿਆ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ?
ਉਪਤਿष੍ਠਤੁ ਦੇਵੀ ਮਾਮੇਤਦਸ੍ਯਾ ਹਿਤਂ ਪਰਮ੍। ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਚ ਸਦਾ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਿਵਮੇਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਮਾਨਯਿष੍ਯਾਮੋ ਯਥੇਚ੍ਛਸਿ ਦਿਵਸ੍ਪਤੇ। ਜਹਿ ਕ੍ਰੋਧਮਿਮਂ ਵੀਰ ਪ੍ਰੀਤੋ ਭਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਅਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣਗੇ, ਦਿਵਸਪਤੀ। ਇਹ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡੋ, ਵੀਰ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਓ, ਸੁਰੇਸ਼ਵਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਤਦਾ ਦੇਵਾ ऋषਿਭਿਃ ਸਹ ਭਾਰਤ। ਤਗ੍ਮੁਰ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਵਕ੍ਤੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਂ ਚਾਸ਼ੁਭਂ ਵਚਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਭਾਰਤ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਕੋਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਚੰਗੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਲਈ ਪਹੁੰਚੇ।
ਜਾਨੀਮਃ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਂ ਤਵ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਦਤ੍ਤਾਭਯਾਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮ
ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਤੇਰੇ ਘਰ ਆਸਰਾ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਤੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਵਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ।