ਯਦ੍ਯੇਤਦੇਵਂ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠੇ ਨ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਮਮ। ਅਪਤ੍ਯਂ ਯਦਿ ਤੇ ਲਬ੍ਧਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾਚ੍ਚ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਤ੍
ਜੇ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ; ਜੇ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਤੇ ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਸੰਤਾਨ ਪਾਈ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚ ਤੇ ਮਿਥਃ। ਜਗਾਮ ਭਾਰ੍ਗਵੀ ਵੇਸ਼੍ਮ ਤਥ੍ਯਮਿਤ੍ਯਵਜਗ੍ਮੁषੀ
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਤੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਭਾਰਗਵੀ (ਦੇਵਯਾਨੀ) ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਮੰਨ ਕੇ।
ਯਯਾਤਿਰ੍ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਵਜਨਯਨ੍ਨृਪਃ। ਯਦੁਂ ਚ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚੈਵ ਸ਼ਕ੍ਰਵਿष੍ਣੂ ਇਵਾਪਰੌ
ਰਾਜਾ ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਯਦੁ ਤੇ ਤੁਰਵਸੁ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਰਗੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਯਯਾਤਿਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਮਾਧ੍ਵੀਕਰਸਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਮਦਿਰਾਂ ਮਦਵਰ੍ਧਨੀਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪૃਥਵੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਮਧੂ ਮਿਲੀ ਮਦਿਰਾ ਦਿੱਤੀ।
ਪਾਯਯਾਮਾਸ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤਨਯਾਂ ਰਕ੍ਤਪਿਙ੍ਗਲਾਮ੍। ਪੀਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਮਦਿਰਾਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਮੁਮੋਹ ਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਲਾਲ-ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਮਦਿਰਾ ਪਿਲਾਈ; ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੀ ਕੇ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਰੁਦਤੀ ਗਾਯਮਾਨਾ ਚ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤੀ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ। ਬਹੁ ਪ੍ਰਲਪਤੀ ਦੇਵੀ ਰਾਜਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰੋਂਦੀ, ਗਾਉਂਦੀ ਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨੱਚਦੀ, ਉਹ ਰਾਣੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਬੇਸੁਧ ਬੋਲਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਰਾਜਵਦ੍ਰੂਪਵੇषੌ ਤੇ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਮਿਹਾਗਤਃ। ਕੇਨ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਿਰ੍ਜਨਂ ਗਹਨਂ ਵਨਮ੍
ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਤੇ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ — ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ? ਇਸ ਸੁੰਨੇ ਤੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਕੰਮ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈਂ?
ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯਯਾਤਿਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਤਸ੍ਮਾਦਿਤਃ ਪਲਾਯਸ੍ਵ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਸਿ ਚੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤਿ ਇੱਥੇ ਹੈ; ਜੇ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਲਪਨ੍ਤੀਂ ਤਾਂ ਦੇਵਯਾਨੀਂ ਤੁ ਨਾਹੁषਃ। ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਾਮਾਸ ਵਚਨੈਰਨਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪਵਰ੍ਧਨੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਨਾਹੁਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਯੋਗ ਤੇ ਪਾਪ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸਮਝ ਕੇ ਕੜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਡਾਂਟਿਆ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਵਰਾਨ੍ਮੂਕਾਨ੍ਵ੍ਯਙ੍ਗਾਨ੍ਵृਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚ ਪਙ੍ਗੁਕਾਨ੍। ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਃ ਸ ਪੋषਣੇ ਚ ਸ਼ਸ਼ਾਸ ਤਾਨ੍
ਫਿਰ ਨਾਹੁਸ਼ ਨੇ ਗੂੰਗਿਆਂ, ਲੰਗੜਿਆਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਤੇ ਅਪਾਹਜਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਨਾਹੁषੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍। ਰੇਮੇ ਚ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਤਯਾ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਯਾ ਸਹ
ਫਿਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਨਾਹੁਸ਼ ਨੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇਵ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ। ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਂ ਚਾਨੁਂ ਚ ਪੂਰੁਂ ਚ ਤ੍ਰੀਨ੍ਕੁਮਾਰਾਨਜੀਜਨਤ੍
ਉਸ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ — ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਤੇ ਪੁਰੂ — ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਤੁ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੇਵਯਾਨੀ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ। ਯਯਾਤਿਸਹਿਤਾ ਰਾਜਞ੍ਜਗਾਮ ਰਹਿਤਂ ਵਨਮ੍
ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਯਯਾਤਿ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਇਕ ਅਲੱਗ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਈ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਕੁਮਾਰਾਨ੍ਦੇਵਰੂਪਿਣਃ। ਕ੍ਰੀਡਮਾਨਾਨ੍ਸੁਵਿਸ਼੍ਰਬ੍ਧਾਨ੍ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਕੁਮਾਰਿਆਂ ਨੂੰ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਖੇਡਦੇ ਵੇਖਿਆ; ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲ ਪਈ।
ਕਸ੍ਯੈਤੇ ਦਾਰਕਾ ਰਾਜਨ੍ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੋਪਮਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ। ਵਰ੍ਚਸਾ ਰੂਪਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਦृਸ਼ਾ ਮੇ ਮਤਾਸ੍ਤਵ
ਇਹ ਕਿਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ? ਇਹ ਸੁੰਦਰ, ਦੇਵ-ਪੁਤ੍ਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਰੂਪ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਮਝਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਕੁਮਾਰਾਨ੍ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਕੁਮਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਾਤ੍ਰੀ ਤੇषਾਂ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕਿਂ ਨ ਬ੍ਰੂਤ ਕੁਮਾਰਾ ਵਃ ਪਿਤਰਂ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਾਈ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਬੱਚੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ — ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ — ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ?'
ऋषਿਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਨਃ ਪਿਤਾ। ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਨਾਨृਤਂ ਬ੍ਰੂਤੇ ਦੇਵਯਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਨਃ
'ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ। ਦੇਵਯਾਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ।'
ਕਿਂਨਾਮਧੇਯਗੋਤ੍ਰੋ ਵਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਿਤਾ। ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਤ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਕਸ਼੍ਚਾਸੌ ਕ੍ਵ ਚ ਵਰ੍ਤਤੇ
'ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਕੀ ਹੈ? ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ — ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ?'
ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਤ ਮੇ ਯਥਾ ਤਥ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਂ ਹ੍ਯਹਮ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਃ ਕੁਮਾਰਸ੍ਤੇ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾ ਸੁਮਧ੍ਯਯਾ
'ਜਿਵੇਂ ਸੱਚ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੰਦਰ ਕਦ ਵਾਲੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ—
ਤੇऽਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਿਨ੍ਯਾ ਤਮੇਵ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਤਥਾऽऽਚਖ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਦਾਰਕਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਨਾਲ ਉਸੀ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵਜੋਂ ਵੀ ਦੱਸਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਰਾਜਾਨਮੁਪਚਕ੍ਰਮੁਃ। ਨਾਭ੍ਯਨਨ੍ਦਤ ਤਾਨ੍ਰਾਜਾ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤਦਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਇਕੱਠੇ ਆ ਗਏ; ਪਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਰੁਦਨ੍ਤਸ੍ਤੇऽਥ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਮਭ੍ਯਯੁਰ੍ਬਾਲਕਾਸ੍ਤਤਃ। `ਅਵਿਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੀ ਕਿਂਚਿਚ੍ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾ
ਫਿਰ, ਰੋਂਦੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਕੋਲ ਗਏ, ਜਦਕਿ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ, ਕੁਝ ਨਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਈ।
ਨਾਤਿਦੂਰਾਚ੍ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਸਾ ਚਾਤਿष੍ਠਦਵਾਙ੍ਮੁਖੀ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਬਾਲਾਨਾਂ ਸਵ੍ਰੀਡ ਇਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਕੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ; ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਕੁਝ ਲਜਜਤ ਹੋਇਆ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਿਵਕ੍ਤੁਮਸ਼ਕ੍ਤੋऽਭੂਤ੍ਤੂष੍ਣੀਂਭੂਤੋऽਭਵਨ੍ਨृਪਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇषਾਂ ਬਾਲਾਨਾਂ ਪ੍ਰਣਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਰਾਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਮੋਹ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਦੇਖ ਕੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਿਆ ਤੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਦੇਵੀ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਪਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਭ੍ਯਾਗਚ੍ਛਤਿ ਮਾਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦृषਿਰਿਤ੍ਯੇਵਮਬ੍ਰਵੀਃ
ਸੱਚਾਈ ਸਮਝ ਕੇ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਯਯਾਤਿਮੇਵਂ ਰਾਜਾਨਂ ਤ੍ਵਂ ਗੋਪਾਯਸਿ ਭਾਮਿਨਿ। ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤੁ ਵृਜਿਨਂ ਕृਤਮ੍
ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਅਜਿਹੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਪਰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਖ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਮਦਧੀਨਾ ਸਤੀ ਕਸ੍ਮਾਦਕਾਰ੍षੀਰ੍ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਮਮ। ਤਮੇਵਾऽऽਸੁਰਧਰ੍ਮਂ ਤ੍ਵਮਾਸ੍ਥਿਤਾ ਨ ਬਿਭੇषਿ ਮੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੇਰੀ ਨਾਪਸੰਦ ਚੀਜ਼ ਕਿਉਂ ਕੀਤੀ? ਤੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰਵੱਈਆ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਤੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਨਹੀਂ।
ਯਦੁਕ੍ਤਮृषਿਰਿਤ੍ਯੇਵ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨਿ। ਨ੍ਯਾਯਤੋ ਧਰ੍ਮਤਸ਼੍ਚੈਵ ਚਰਨ੍ਤੀ ਨ ਬਿਭੇਮਿ ਤੇ
ਜੋ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ 'ਰਿਸ਼ੀ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ', ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ। ਨਿਆਂ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਨਹੀਂ।
ਯਦਾ ਤ੍ਵਯਾ ਵृਤੋ ਭਰ੍ਤਾ ਵृਤ ਏਵ ਤਦਾ ਮਯਾ। ਸਖੀਭਰ੍ਤਾ ਹਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਤਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਚੁਣਿਆ। ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਖੀ ਦਾ ਪਤੀ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ।