ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਦ੍ਵृਤ੍ਰਵਾਸਵਯੋਰ੍ਮਹਤ੍। ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਯੋਰ੍ਮਹਾਘੋਰਂ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਂ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਾਸਵ ਵਿਚ ਇਕ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਹੋਇਆ, ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਤੋ ਜਗ੍ਰਾਹ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृਤ੍ਰੋ ਵੀਰਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਅਪਾਵृਤ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ਵਕ੍ਰੇ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਕੋਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਜੋ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪਾਸੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਵृਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਕ੍ਰੇ ਤੁ ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵੇਸ਼੍ਵਰਾਃ। ਅਸृਜਂਸ੍ਤੇ ਮਹਾਸਤ੍ਵਾ ਜृਮ੍ਭਿਕਾਂ ਵृਤ੍ਰਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਜੁੰਝ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਛੱਡੀ।
ਵਿਜृਮ੍ਭਮਾਣਸ੍ਯ ਤਤੋ ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯਾਦਪਾਵृਤਾਤ੍। ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਙ੍ਗਾਨ੍ਯਭਿਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਬਲਨਾਸ਼ਨਃ
ਫਿਰ, ਜਦ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਮੂੰਹ ਵੱਡਾ ਜੁੰਝ ਕਰਕੇ ਖੁਲਿਆ, ਤਾਕਤ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟ ਕੇ, ਅੰਦਰੋਂ ਬਚ ਕੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਲੋਕਸ੍ਯ ਜृਮ੍ਭਿਕਾ ਪ੍ਰਾਣਿਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾ। ਜਹृषੁਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਨਿਃਸृਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਜੁੰਝਣਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵृਤ੍ਰਵਾਸਵਯੋਃ ਪੁਨਃ । ਸਂਰਬ੍ਧਯੋਸ੍ਤਦਾ ਘੋਰਂ ਸੁਚਿਰਂ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਾਸਵ ਵਿਚ ਮੁੜ ਜੰਗ ਹੋਇਆ, ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਲੰਮਾ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।
ਯਦਾ ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਤ ਰਣੇ ਵृਤ੍ਰੋ ਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਤ੍ਵष੍ਟੁਸ੍ਤੇਜੋਬਲਾਵਿਦ੍ਧਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਹੋਰ ਵਧ ਗਿਆ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਚੋਟ ਖਾ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਚ ਤਦਾ ਦੇਵਾ ਵਿषਾਦਮਗਮਨ੍ਪਰਮ੍ । ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਹ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਤ੍ਵष੍ਟੁਸ੍ਤੇਜੋਵਿਮੋਹਿਤਾਃ
ਜਦ ਇੰਦ੍ਰ ਪਿੱਛੇ ਹਟਿਆ, ਦੇਵਤੇ ਵੱਡੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ। ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲੇ।
ਅਮਨ੍ਤ੍ਰਯਨ੍ਤ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ ਭਾਰਤ। ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਵੈ ਰਾਜਨ੍ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਭਯਮੋਹਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ, ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, 'ਕੀ ਕਰੀਏ?'—ਡਰ ਨਾਲ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ ਪਏ।
ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਨੋਭਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍। ਉਪਵਿष੍ਟਾ ਮਨ੍ਦਰਾਗ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵृਤ੍ਰਵਧੇਪ੍ਸਵਃ
ਸਾਰੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ, ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ, ਜੋ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਿਦਂ ਦੇਵਾ ਵृਤ੍ਰੇਣ ਜਗਦਵ੍ਯਯਮ੍। ਨ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਤਿਘਾਤਾਯ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਦੇਵਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ: 'ਇਹ ਸਾਰਾ ਅਟੱਲ ਜਗਤ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਵਿਰੋਧ ਲਈ ਕੋਈ ਉਸ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ।'
ਸਮਰ੍ਥੋ ਹ੍ਯਭਵਂ ਪੂਰ੍ਵਮਸਮਰ੍ਥੋऽਸ੍ਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍। ਕਥਂ ਨੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਸ ਹਿ ਮੇ ਮਤਃ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਰਥ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਅਸਮਰਥ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਜਿਹੜਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਚ ਯੁਦ੍ਧੇ ਚਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਗ੍ਰਸੇਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਦੇਵਾਸੁਰਮਾਨੁषਮ੍
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਣਗਣੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ, ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਨਿਗਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮਿਮਂ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਃ। ਵਿष੍ਣੋਃ ਕ੍ਸ਼ਯਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਸਮੇਤ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਵਾਸੀਓ, ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣੋ: ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ—
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਮਘਵਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਰ੍षਿਗਣਾਸ੍ਤਦਾ। ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਮਂ ਦੇਵਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਮਘਵਨ ਦੇ ਐਸਾ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ, ਜੋ ਸਰਣ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਊਚੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਵृਤ੍ਰਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ। ਤ੍ਰਯੋ ਲੋਕਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਿਕ੍ਰਮਣੈਃ ਪੁਰਾ
ਸਾਰੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ: 'ਤੇਰੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਲਏ ਗਏ।'
ਅਮृਤਂ ਚਾਹृਤਂ ਵਿष੍ਣੋ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤਾ ਰਣੇ। ਬਲਿਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਦੇਵਾਧਿਪਃ ਕृਤਃ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਿṣṇੂ ਨੇ ਲਿਆ, ਦੈਤੀਆਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਮਹਾ ਦੈਤ ਬਲੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਤਤਮ੍। ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਆਪ ਰਹੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਹੀ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗਤਿਰ੍ਭਵ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਮਮਰੋਤ੍ਤਮ। ਜਗਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਰੇਣਾਸੁਰਸੂਦਨ
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਵਿਆਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵਧੇ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਕਰਣੀਯਂ ਮੇ ਭਵਤਾਂ ਹਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦੁਪਾਯਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾऽਸੌ ਨਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਰਹੇਗਾ ਨਹੀਂ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਸਰ੍षਿਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਧृਕ੍। ਸਾਮ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਜਧ੍ਵਂ ਤਤ ਏਨਂ ਵਿਜੇष੍ਯਥ
ਤੁਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਓ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਾਮ ਵਰਤੋ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੋਗੇ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਜਯੋ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਮਮ ਤੇਜਸਾ । ਅਦृਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਜ੍ਰੇ ਹ੍ਯਸ੍ਯਾਯੁਧੋਤ੍ਤਮੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗੀ; ਮੈਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ, ਵਜਰ, ਵਿਚ ਵੱਸ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਮृषਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਹ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸਨ੍ਧਿਂ ਕੁਰੁਤ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਾਓ, ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਜਲਦੀ ਸਾਂਝ ਬਣਾਓ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਦੇਵੇਨ ऋषਯਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ਤਥਾ । ਯਯੁਃ ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਹਿਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਐਸਾ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ ਵੀ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਮੀਪਮੇਤ੍ਯ ਚ ਯਦਾ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹੌਜਸਃ। ਤਂ ਤੇਜਸਾ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਂ ਪ੍ਰਤਪਨ੍ਤਂ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਨੇੜੇ ਆਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਦਸੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ ਵੇਖਿਆ।
ਗ੍ਰਸਨ੍ਤਮਿਵ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਸੂਰ੍ਯਾਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੌ ਯਥਾ। ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਤਤੋ ਵृਤ੍ਰਂ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸਹ ਦੇਵਤਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ऋषਯੋऽਥ ਤਤੋऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਮੂਚੁਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਚਃ। ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਜਗਦਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤੇਜਸਾ ਤਵ ਦੁਰ੍ਜਯ
ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਤੇਰੀ ਅਜੈ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਵਿਆਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਨੋषਿ ਨਿਰ੍ਜੇषੁਂ ਵਾਸਵਂ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰ। ਯੁਧ੍ਯਤੋਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਾਂ ਕਾਲੋ ਵ੍ਯਤੀਤਃ ਸੁਮਹਾਨਿਹ
ਪਰ ਤੂੰ ਵਾਸਵ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤਾਕਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੇ ਤੇਰੇ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦਾ ਸਮਾਂ ਇਥੇ ਬਹੁਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਪੀਡ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਦੇਵਾਸੁਰਮਾਨੁषਾਃ । ਸਖ੍ਯਂ ਭਵਤੁ ਤੇ ਵृਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸਹ ਨਿਤ੍ਯਦਾ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਦੇਵਤਾ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸਮੇਤ, ਪੀੜਾ ਵਿਚ ਹਨ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਤੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਸਦਾ ਲਈ ਦੋਸਤੀ ਹੋਵੇ।
ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਸੁਖਂ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਨ੍। ऋषਿਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਾਥ ਵृਤ੍ਰਃਸ ਤੁ ਮਹਾਬਲਃ
ਤੂੰ ਸੁਖ ਤੇ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਸਦਾ ਲਈ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਮਹਾ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ—