ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਧਯਿष੍ਯਤਿ ਤਾਵਕਮ੍। ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਕृਪਾਦੀਨਾਂ ਭੇਦਂ ਸਂਜਨਯਿष੍ਯਤਿ
ਵਿਦੁਰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਪੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਫੁਟ ਪਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਮਾਤ੍ਯੇषੁ ਚ ਭਿਨ੍ਨੇषੁ ਯੋਧੇषੁ ਵਿਮੁਖੇषੁ ਚ। ਪੁਨਰੇਕਤ੍ਰ ਕਰਣਂ ਤੇषਾਂ ਕਰ੍ਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੁਟ ਪੈ ਜਾਵੇ ਤੇ ਯੋਧੇ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਮੁੜ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਹੋਣਗੇ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਸੁਖਮੇਕਾਗ੍ਰਬੁਦ੍ਧਯਃ। ਸੇਨਾਕਰ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਾਂ ਚੈਵ ਸਞ੍ਚਯਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਖੀ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਫੌਜ ਦੇ ਕੰਮ ਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰ ਲੈਣਗੇ।
ਭਿਦ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਚ ਸ੍ਵੇषੁ ਲਮ੍ਬਮਾਨੇ ਤਥਾ ਤ੍ਵਯਿ। ਨ ਤਥਾ ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੇਨਾਕਰ੍ਮ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵੰਡੇ ਹੋਣ ਤੇ ਤੂੰ ਆਪ ਹੌਲੇ ਹੋਵੇਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਕੰਮ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਤਤ੍ਪ੍ਰਯੋਜਨਂ ਚਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇਨੋਪਲਭ੍ਯਤੇ। ਸਂਗਤ੍ਯਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਵਚਸ੍ਤਵ
ਇਥੇ ਇਹੀ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇਰੀ ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਤੇषੁ ਸਮਾਚਰਨ੍ । ਕृਪਾਲੁषੁ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵੀਯਾਨ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਅਪਣਾਵੀਂ, ਤੇ ਦਇਆ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੱਸੀਂ।
ਵृਦ੍ਧੇषੁ ਕੁਲਧਰ੍ਮਂ ਚ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਪੂਰ੍ਵੈਰਨੁष੍ਠਿਤਮ੍ । ਵਿਭੇਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਮਨਾਂਸ੍ਯੇषਮਿਤਿ ਮੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੁਰਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਲਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਓਹ ਠੰਢਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨ ਚ ਤੇਭ੍ਯੋ ਭਯਂ ਤੇऽਸ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਹ੍ਯਸਿ ਵੇਦਵਿਤ੍ । ਦੂਤਕਰ੍ਮਣਿ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਵਿਰਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈਂ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਦੂਤ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਪੁष੍ਯਯੋਗੇਨ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਜਯੇਨ ਚ। ਕੌਰਵੇਯਾਨ੍ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇਸ ਲਈ, ਪੁਸ਼ਿਆ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਜਲਦੀ ਜਾ।
ਤਥਾऽਨੁਸ਼ਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਦ੍ਰੁਪਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਪੁਰੋਧਾ ਵृਤ੍ਤਸਂਪਨ੍ਨੋ ਨਗਰਂ ਨਾਗਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਪੂਜਾਰੀ ਜੋ ਚੰਗਾ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨਾਗਸਾਹਵਯਾ ਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਨੀਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਕੌਰਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ, ਨੀਤੀ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਨਗਰਂ ਨਾਗਸਾਹ੍ਵਯਮ੍। ਦੂਤਾਨ੍ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸੁਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੂਜਾਰੀ ਨਾਗਸਾਹਵਯਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਭੇਜ ਕੇ, ਫਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਦੂਤ ਭੇਜੇ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਦੂਤਾਨਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਜਗਾਮ ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯਾ ਖੁਦ ਦਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਗਤੇ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਕृष੍ਣ ਬਲਦੇਵੇ ਚ ਮਾਧਵੇ। ਸਹ ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭੋਜੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮਾਧਵ ਅਤੇ ਬਲਦੇਵ ਦਵਾਰਵਤੀ ਗਏ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਅੰਧਕ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਭੋਜ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਮਾਗਮਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਮਜੋ ਰਾਜਾ ਗੂਢੈਃ ਪ੍ਰਣਿਹਿਤੈਸ਼੍ਚਰੈਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਚਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚਲਾਂ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਸ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਧਵਂ ਯਾਨ੍ਤਂ ਸਦਸ਼੍ਵੈਰਨਿਲੋਪਮੈਃ । ਬਲੇਨ ਨਾਤਿਮਹਤਾ ਦ੍ਵਾਰਕਾਮਭ੍ਯਯਾਤ੍ਪੁਰੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਮਾਧਵ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਰ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਦਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਮੇਵ ਦਿਵਸਂ ਚਾਪਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ । ਆਨਨ੍ਰਤਨਗਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਉਸੇ ਦਿਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਧਨੰਜਯਾ, ਅਨਰਤਾ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤੌ ਯਾਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੌ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨੌ । ਸੁਪ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ਤੁਃ ਕृष੍ਣਂ ਸ਼ਯਾਨਂ ਚਾਭਿਜਗ੍ਮਤੁਃ
ਉਹ ਦੋਨੋ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸਨ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦਵਾਰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਾਸੁਦੇਵਮੁਪਾਸ਼੍ਰਯਤ੍ । ਉਚ੍ਛੀਰ੍षਤਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਨਿषਸਾਦ ਵਰਾਸਨੇ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਕੋਲ ਵਧੀਆ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਕਿਰੀਟੀ ਤਸ੍ਯਾਨੁ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਰ੍ਧੇ ਤੁ ਸ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹ੍ਵੋऽਤਿष੍ਠਤ੍ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਫਿਰ, ਮੋਹਰ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਅੰਦਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧਃ ਸ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਗ੍ਰੇ ਕਿਰੀਟਿਨਾਮ੍। ਸਿਂਹਾਸਨਗਤਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਰਿਵृਤ੍ਯ ਚ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍
ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ੀ ਜਦੋਂ ਜਾਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਮੋਹਰ ਵਾਲੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਵੇਖਿਆ, ਫਿਰ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਤਯੋਃ ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਤੌ । ਤਦਾਗਮਨਜਂ ਹੇਤੁਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੋਨੋ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਜਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਕृष੍ਣਾਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ। ਵਿਗ੍ਰਹੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵਾਨ੍ਸਾਹ੍ਯਂ ਮਮ ਦਾਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਤਿ
ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਹੱਸਦਿਆਂ ਜਿਹਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਣ ਲਈ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'
ਸਮਂ ਹਿ ਭਵਤਃ ਸਖ੍ਯਂ ਮਮ ਚੈਵਾਰ੍ਜੁਨੇऽਪਿ ਚ। ਤਥਾ ਸਂਬਨ੍ਧਕਂ ਤੁਲ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਤ੍ਵਯਿ ਮਾਧਵ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਰਜੁਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਿਸਤਾ, ਮਾਧਵ, ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਅਹਂ ਚਾਭਿਗਤਂ ਸਨ੍ਤੋ ਭਜਨ੍ਤੇ ਪੂਰ੍ਵਸਾਰਿਣਃ ।। ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਮੋ ਲੋਕੇ ਸਤਾਮਦ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਮੈਂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਭਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ, ਜਨਾਰਦਨ, ਅੱਜ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇਕ ਇਨਸਾਨ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ।
ਸਤਤਂ ਸਂਮਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਦ੍ਵृਤ੍ਤਮਨੁਪਾਲਯ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਸੱਚਾ ਚਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈਂ।
ਭਵਾਨਭਿਗਤਃ ਪੂਰ੍ਵਮਤ੍ਰ ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਦृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਥਮਂ ਰਾਜਨ੍ਮਯਾ ਪਾਰ੍ਥੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਪਰ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਰਥ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਤਵ ਪੂਰ੍ਵਾਭਿਗਮਨਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਚਾਪ੍ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ । ਸਾਹਾਯ੍ਯਮੁਭਯੋਰੇਵ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਯੋਧਨ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ ਸੀ ਤੇ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਸੁਯੋਧਨ, ਮੈਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਮਦਦ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਵਾਰਣਂ ਤੁ ਬਾਲਾਨਾਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਵਾਰਣਂ ਪੂਰ੍ਵਮਰ੍ਹਃ ਪਾਰ੍ਥੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਰਿਵਾਜ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਛੋਟਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਾਰਥ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਚੋਣ ਦਾ ਹੱਕ ਹੈ।
ਮਤ੍ਸਂਹਨਨਤੁਲ੍ਯਾਨਾਂ ਗੋਪਾਨਾਮਰ੍ਬੁਦਂ ਮਹਤ੍। ਨਾਰਾਯਣਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮਯੋਧਿਨਃ
ਮੇਰੇ ਜਿਹੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਗੋਪਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਟੋਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਰਾਯਣਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਯੋਧੇ ਹਨ।