ਸਂਕੁਲਾ ਚ ਤਦਾ ਭੂਮਿਸ਼੍ਚਤੁਰਙ੍ਗਵਲਾਨ੍ਵਿਤਾ। ਬਲਾਨਿ ਤੇषਾਂ ਵੀਰਾਣਾਮਾਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਚੌਂਕੜੀ ਵਾਲੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਉਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਚਾਲਯਨ੍ਤੀਵ ਗਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸਪਰ੍ਵਤਵਨਾਮਿਮਾਮ੍। ਤਤਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਵਯੋਵृਦ੍ਧਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਃ ਸ੍ਵਪੁਰੋਹਿਤਮ੍। ਕੁਰੁਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ ਤੇ ਜੰਗਲ ਹਨ, ਹਿਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਸਲਾਹ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਕੁਰਵਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ।
ਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਜੀਵਿਨਃ। ਬੁਦ੍ਧਿਮਤ੍ਸੁ ਨਰਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਨਰੇष੍ਵਪਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੀਵ ਹਨ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹਨ। ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਜੇषੁ ਵੈਦ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸੋ ਵੈਦ੍ਯੇषੁ ਕृਤਬੁਦ੍ਧਯਃ। ਕृਤਬੁਦ੍ਧਿषੁ ਕਰ੍ਤਾਰਃ ਕਰ੍ਤृषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਦ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹਨ। ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਵਧੀਆ ਹਨ। ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰਤਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਰਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਨ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਕृਬੁਦ੍ਧੀਨਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ । ਕੁਲੇਨ ਚ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟੋऽਸਿ ਵਯਸਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਚ। ਪ੍ਰਜ੍ਞਯਾ ਸਦृਸ਼ਸ਼੍ਚਾਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣਾਙ੍ਗਿਰਸੇਨ ਚ
ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼, ਉਮਰ, ਤੇ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਵੱਖਰੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਸ਼ੁਕਰ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵਰਗੀਆਂ ਹੈ।
ਵਿਦਿਤਂ ਚਾਪਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਃ ਸ ਕੌਰਵਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਚ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ—ਕੌਰਵ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਾਓ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਾਓ ਕੀਤਾ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਦਿਤੇ ਵਞ੍ਚਿਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪਰੈਃ । ਵਿਦੁਰੇਣਾਨੁਨੀਤੋऽਪਿ ਪੁਤ੍ਰਮੇਵਾਨੁਵਰ੍ਤਤੇ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਹੀ ਪੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮਾਹ੍ਵਯਤ੍ । ਅਨਕ੍ਸ਼ਜ੍ਞਂ ਮਤਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸ਼ੁਚਿਮ੍
ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੌਪੜੀ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ, ਜੋ ਚੌਪੜੀ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰੀਤ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤੇ ਤਥਾ ਵਞ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍ । ਨ ਕਸ੍ਯਾਂਚਿਦਵਸ੍ਥਾਯਾਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਵਾਪਸ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਭਵਾਂਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਵਚਃ । ਮਨਾਂਸਿ ਤਸ੍ਯ ਯੋਧਾਨਾਂ ਧ੍ਰੁਵਮਾਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਤਿ
ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਨਿਸਚਤ ਹੀ ਬਦਲ ਜਾਣਗੇ।
ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਧਯਿष੍ਯਤਿ ਤਾਵਕਮ੍। ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਕृਪਾਦੀਨਾਂ ਭੇਦਂ ਸਂਜਨਯਿष੍ਯਤਿ
ਵਿਦੁਰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਪੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਫੁਟ ਪਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਮਾਤ੍ਯੇषੁ ਚ ਭਿਨ੍ਨੇषੁ ਯੋਧੇषੁ ਵਿਮੁਖੇषੁ ਚ। ਪੁਨਰੇਕਤ੍ਰ ਕਰਣਂ ਤੇषਾਂ ਕਰ੍ਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੁਟ ਪੈ ਜਾਵੇ ਤੇ ਯੋਧੇ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਮੁੜ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਹੋਣਗੇ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਸੁਖਮੇਕਾਗ੍ਰਬੁਦ੍ਧਯਃ। ਸੇਨਾਕਰ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਾਂ ਚੈਵ ਸਞ੍ਚਯਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਖੀ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਫੌਜ ਦੇ ਕੰਮ ਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰ ਲੈਣਗੇ।
ਭਿਦ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਚ ਸ੍ਵੇषੁ ਲਮ੍ਬਮਾਨੇ ਤਥਾ ਤ੍ਵਯਿ। ਨ ਤਥਾ ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੇਨਾਕਰ੍ਮ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵੰਡੇ ਹੋਣ ਤੇ ਤੂੰ ਆਪ ਹੌਲੇ ਹੋਵੇਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਕੰਮ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਤਤ੍ਪ੍ਰਯੋਜਨਂ ਚਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇਨੋਪਲਭ੍ਯਤੇ। ਸਂਗਤ੍ਯਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਵਚਸ੍ਤਵ
ਇਥੇ ਇਹੀ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇਰੀ ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਤੇषੁ ਸਮਾਚਰਨ੍ । ਕृਪਾਲੁषੁ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵੀਯਾਨ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਅਪਣਾਵੀਂ, ਤੇ ਦਇਆ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੱਸੀਂ।
ਵृਦ੍ਧੇषੁ ਕੁਲਧਰ੍ਮਂ ਚ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਪੂਰ੍ਵੈਰਨੁष੍ਠਿਤਮ੍ । ਵਿਭੇਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਮਨਾਂਸ੍ਯੇषਮਿਤਿ ਮੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੁਰਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਲਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਓਹ ਠੰਢਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨ ਚ ਤੇਭ੍ਯੋ ਭਯਂ ਤੇऽਸ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਹ੍ਯਸਿ ਵੇਦਵਿਤ੍ । ਦੂਤਕਰ੍ਮਣਿ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਵਿਰਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈਂ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਦੂਤ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਪੁष੍ਯਯੋਗੇਨ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਜਯੇਨ ਚ। ਕੌਰਵੇਯਾਨ੍ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇਸ ਲਈ, ਪੁਸ਼ਿਆ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਜਲਦੀ ਜਾ।
ਤਥਾऽਨੁਸ਼ਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਦ੍ਰੁਪਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਪੁਰੋਧਾ ਵृਤ੍ਤਸਂਪਨ੍ਨੋ ਨਗਰਂ ਨਾਗਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਪੂਜਾਰੀ ਜੋ ਚੰਗਾ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨਾਗਸਾਹਵਯਾ ਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਨੀਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਕੌਰਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ, ਨੀਤੀ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਨਗਰਂ ਨਾਗਸਾਹ੍ਵਯਮ੍। ਦੂਤਾਨ੍ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸੁਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੂਜਾਰੀ ਨਾਗਸਾਹਵਯਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਭੇਜ ਕੇ, ਫਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਦੂਤ ਭੇਜੇ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਦੂਤਾਨਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਜਗਾਮ ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯਾ ਖੁਦ ਦਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਗਤੇ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਕृष੍ਣ ਬਲਦੇਵੇ ਚ ਮਾਧਵੇ। ਸਹ ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭੋਜੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮਾਧਵ ਅਤੇ ਬਲਦੇਵ ਦਵਾਰਵਤੀ ਗਏ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਅੰਧਕ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਭੋਜ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਮਾਗਮਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਮਜੋ ਰਾਜਾ ਗੂਢੈਃ ਪ੍ਰਣਿਹਿਤੈਸ਼੍ਚਰੈਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਚਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚਲਾਂ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਸ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਧਵਂ ਯਾਨ੍ਤਂ ਸਦਸ਼੍ਵੈਰਨਿਲੋਪਮੈਃ । ਬਲੇਨ ਨਾਤਿਮਹਤਾ ਦ੍ਵਾਰਕਾਮਭ੍ਯਯਾਤ੍ਪੁਰੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਮਾਧਵ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਰ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਦਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਮੇਵ ਦਿਵਸਂ ਚਾਪਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ । ਆਨਨ੍ਰਤਨਗਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਉਸੇ ਦਿਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਧਨੰਜਯਾ, ਅਨਰਤਾ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤੌ ਯਾਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੌ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨੌ । ਸੁਪ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ਤੁਃ ਕृष੍ਣਂ ਸ਼ਯਾਨਂ ਚਾਭਿਜਗ੍ਮਤੁਃ
ਉਹ ਦੋਨੋ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸਨ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦਵਾਰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਾਸੁਦੇਵਮੁਪਾਸ਼੍ਰਯਤ੍ । ਉਚ੍ਛੀਰ੍षਤਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਨਿषਸਾਦ ਵਰਾਸਨੇ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਕੋਲ ਵਧੀਆ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਕਿਰੀਟੀ ਤਸ੍ਯਾਨੁ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਰ੍ਧੇ ਤੁ ਸ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹ੍ਵੋऽਤਿष੍ਠਤ੍ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਫਿਰ, ਮੋਹਰ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਅੰਦਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।