ਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਃ । ਏਤੇषਾਂ ਪ੍ਰੇष੍ਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇਤਦ੍ਧਿ ਮਮ ਰੋਚਤੇ
ਕਲੀੰਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੜਾ ਤਿੱਖਾ ਹੈ; ਇਸਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਭੇਜੋ, ਇਹੀ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਮਮ ਰਾਜਨ੍ਪੁਰੋਹਿਤਃ। ਪ੍ਰੇष੍ਯਤਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਵਾਕ੍ਯਮਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰਾ ਪੰਡਿਤ ਪੁਜਾਰੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ; ਇਸਨੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਕੋਲ ਭੇਜੋ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹਾ ਇਸਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ।
ਯਥਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਵਾਚ੍ਯੋ ਯਥਾ ਸਾਨ੍ਤਨਵੋ ਨृਪਃ । ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਯਥਾ ਵਾਚ੍ਯੋ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਸੁਨੇਹਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ।
ਦ੍ਰੁਪਦੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਵਾਕ੍ਯੇ ਵਾਕ੍ਯਵਿਦਾਂ ਵਰਃ। ਵਸੁਦੇਵਸੁਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪृष੍ਣਿਸਿਂਹੋऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ, ਤਾਂ ਵਾਕਾਂ ਦੇ ਮਹਿਰ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸ਼ੇਰ, ਉਥੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ।
ਉਪਪਨ੍ਨਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੋਮਕਾਨਾਂ ਧੁਰਂਧਰੇ। ਅਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਕਰਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯਾਮਿਤੌਜਸਃ
ਸੋਮਕਾਂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ, ਜੋ ਭਾਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗੀ।
ਏਤਚ੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਃ ਸੁਨੀਤਿਮਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍। ਅਨ੍ਯਥਾ ਹ੍ਯਾਚਰਨ੍ਕਰ੍ਮ ਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਬਾਲਿਸ਼ਃ
ਅਤੇ ਇਹ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡੀ ਵੱਲੋਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਮੂਰਖ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕਿਂ ਤੁ ਸਂਬਨ੍ਧਕਂ ਤੁਲ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡੁषੁ। ਯਥੇष੍ਟਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇषੁ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਚ ਤੇषੁ ਚ
ਪਰ ਸਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨਮਤਾਬਕ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਾਂਡਵ ਵੀ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ।
ਤੇ ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥਮਾਨੀਤਾ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥਾ ਭਵਾਨ੍ । ਕृਤੇ ਵਿਵਾਹੇ ਮੁਦਿਤਾ ਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਗृਹਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਵਿਆਹ ਲਈ ਇੱਥੇ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ; ਵਿਆਹ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਭਵਾਨ੍ਵृਦ੍ਧਤਮੋ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਵਯਸਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਚ। ਸ਼ਿष੍ਯਵਤ੍ਤੇ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਾਮੇਹ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਮਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋ; ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚੇਲੇ ਵਾਂਗ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਭਵਨ੍ਤਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਬਹੁ ਮਨ੍ਯਤੇ। ਆਚਾਰ੍ਯਯੋਃ ਸਖਾ ਚਾਸਿ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਚ ਕृਪਸ੍ਵ ਚ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਬਹੁਤ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੋਵੇਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਹੋ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਪ੍ਰੇषਯਤ੍ਵਦ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥਕਰਂ ਵਚਃ। ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਤਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਤਿ ਯਦ੍ਭਵਾਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜੋ; ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰੋ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਲਈ ਭੇਜੋ।
ਯਦਿ ਤਾਵਚ੍ਛਮਂ ਕੁਰ੍ਯਨ੍ਨ੍ਯਾਯੇਨ ਕੁਰੁਪੁਙ੍ਗਵਃ। ਨ ਭਵੇਤ੍ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਸੌਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇਣ ਮਹਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਕੁਰੂਆਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਬਾਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਅਥ ਦਰ੍ਪਾਨ੍ਵਿਤੋ ਮੋਹਾਨ੍ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਃ । ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਪ੍ਰੇषਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪਸ਼੍ਚਾਦਸ੍ਮਾਨ੍ਸਭਾਹ੍ਵਯੇ
ਪਰ ਜੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਭੁਲੇਖੇ ਨਾਲ ਐਸਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਕੇ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਏ,
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਮਨ੍ਦਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵਃ । ਨਿष੍ਠਾਮਾਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਮੂਢਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਨਿ
ਤਾਂ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਮੂਰਖ ਤੇ ਸੁਸਤ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਗਾਂਡੀਵ ਵਾਲੇ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਵੇਖੇਗਾ।
ਤਤਃ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਂ ਵਿਰਾਟਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਗृਹਾਨ੍ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸਗਣਂ ਸਹਬਾਨ੍ਧਵਮ੍
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਵਾਰਕਂ ਤੁ ਗਤੇ ਕृष੍ਣੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਾਙ੍ਘ੍ਰਾਮਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਦੋਂ ਦਵਾਰਕਾ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਿਰਾਟ ਰਾਜੇ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਕੁਝ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਵਿਰਾਟਃ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭੂਮਿਪਾਲਾਨਾਂ ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹੇ ਭੇਜੇ।
ਵਚਨਾਤ੍ਕੁਰੁਸਿਂਹਾਨਾਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਪਾਞ੍ਚਾਲਯੋਸ਼੍ਚ ਤੇ । ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹੀਪਾਲਾਃ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਅਤੇ ਮਤਸਿਆ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਮਾਗਚ੍ਛਨ੍ਮਹਦ੍ਬਲਮ੍ । ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸੁਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਮਾਨਿਨ੍ਯੁਰ੍ਮਹੀਪਤੀਨ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸਮਾਕੁਲਾ ਮਹੀ ਰਾਜਨ੍ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਕਾਰਣਾਤ੍। ਤਦਾ ਸਮਭਵਤ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਸਂਪ੍ਰਯਾਣੇ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕੌਰਵਾਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ।
ਸਂਕੁਲਾ ਚ ਤਦਾ ਭੂਮਿਸ਼੍ਚਤੁਰਙ੍ਗਵਲਾਨ੍ਵਿਤਾ। ਬਲਾਨਿ ਤੇषਾਂ ਵੀਰਾਣਾਮਾਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਚੌਂਕੜੀ ਵਾਲੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਉਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਚਾਲਯਨ੍ਤੀਵ ਗਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸਪਰ੍ਵਤਵਨਾਮਿਮਾਮ੍। ਤਤਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਵਯੋਵृਦ੍ਧਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਃ ਸ੍ਵਪੁਰੋਹਿਤਮ੍। ਕੁਰੁਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ ਤੇ ਜੰਗਲ ਹਨ, ਹਿਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਸਲਾਹ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਕੁਰਵਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ।
ਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਜੀਵਿਨਃ। ਬੁਦ੍ਧਿਮਤ੍ਸੁ ਨਰਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਨਰੇष੍ਵਪਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੀਵ ਹਨ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹਨ। ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਜੇषੁ ਵੈਦ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸੋ ਵੈਦ੍ਯੇषੁ ਕृਤਬੁਦ੍ਧਯਃ। ਕृਤਬੁਦ੍ਧਿषੁ ਕਰ੍ਤਾਰਃ ਕਰ੍ਤृषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਦ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹਨ। ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਵਧੀਆ ਹਨ। ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰਤਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਰਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਨ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਕृਬੁਦ੍ਧੀਨਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ । ਕੁਲੇਨ ਚ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟੋऽਸਿ ਵਯਸਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਚ। ਪ੍ਰਜ੍ਞਯਾ ਸਦृਸ਼ਸ਼੍ਚਾਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣਾਙ੍ਗਿਰਸੇਨ ਚ
ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼, ਉਮਰ, ਤੇ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਵੱਖਰੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਸ਼ੁਕਰ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵਰਗੀਆਂ ਹੈ।
ਵਿਦਿਤਂ ਚਾਪਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਃ ਸ ਕੌਰਵਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਚ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ—ਕੌਰਵ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਾਓ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਾਓ ਕੀਤਾ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਦਿਤੇ ਵਞ੍ਚਿਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪਰੈਃ । ਵਿਦੁਰੇਣਾਨੁਨੀਤੋऽਪਿ ਪੁਤ੍ਰਮੇਵਾਨੁਵਰ੍ਤਤੇ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਹੀ ਪੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮਾਹ੍ਵਯਤ੍ । ਅਨਕ੍ਸ਼ਜ੍ਞਂ ਮਤਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸ਼ੁਚਿਮ੍
ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੌਪੜੀ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ, ਜੋ ਚੌਪੜੀ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰੀਤ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤੇ ਤਥਾ ਵਞ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍ । ਨ ਕਸ੍ਯਾਂਚਿਦਵਸ੍ਥਾਯਾਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਵਾਪਸ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਭਵਾਂਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਵਚਃ । ਮਨਾਂਸਿ ਤਸ੍ਯ ਯੋਧਾਨਾਂ ਧ੍ਰੁਵਮਾਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਤਿ
ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਨਿਸਚਤ ਹੀ ਬਦਲ ਜਾਣਗੇ।