ਯਦਿ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤਂ ਗੇਹੇ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ । ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਜਯੇਯੁਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਤੇषਾਂ ਧਰ੍ਮਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿਚ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਾ ਕੇ ਹਰਾ ਲੈਂਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ।
ਸਮਾਹੂਯ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਰਤਂ ਸਦਾ। ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਜਿਤਵਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਕਿਂ ਨੁ ਤੇषਾਂ ਪਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਪਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਬੁਲਾ ਕੇ, ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਹਰਾ ਲੈਣਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੀ ਸੱਚਾ ਭਲਾ ਹੈ?
ਕਥਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤੇਚ੍ਚਾਯਮਿਹ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਣਂ ਪਰਮ੍। ਵਨਵਾਸਾਦ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤਰਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪੈਤਾਮਹਂ ਪਦਮ੍
ਇਸ ਵੱਡੇ ਜੂਏ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਲਗਾ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਨਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਦ੍ਯਯਂ ਪਰਵਿਤ੍ਤਾਨਿ ਕਾਮਯੇਤ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਏਵਮਪ੍ਯਯਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪਰਾਨ੍ਨਾਰ੍ਹਤਿ ਯਾਚਿਤੁਮ੍
ਜੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਗਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਕਥਂ ਚ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਨ ਚ ਰਾਜ੍ਯਂ ਜਿਹੀਰ੍षਵਃ। ਨਿਵृਤ੍ਤਵਨਵਾਸਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਯ ਆਹੁਰ੍ਵਿਦਿਤਾ ਇਤਿ
ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਹਨ ਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਜੰਗਲ ਦਾ ਵਾਸ ਮੁਕਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਅਨੁਨੀਤਾ ਹਿ ਭੀष੍ਮੇਣ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਵਿਦੁਰੇਣ ਚ। ਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਪ੍ਰਦਾਤੁਂ ਪੈਤृਕਂ ਵਸੁ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, ਪਰ ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਵਾਪਸ ਦੇਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਅਹਂ ਤੁ ਤਾਞ੍ਛਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰਨੁਨੀਯ ਰਣੇ ਬਲਾਤ੍। ਪਾਦਯੋਃ ਪਾਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਪਰ ਮੈਂ, ਤਿੱਖੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਝੁਕਾ ਦਿਆਂਗਾ।
ਅਥ ਤੇ ਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਾਯ ਧੀਮਤਃ। ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਾ ਯਮਸ੍ਯ ਸਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਜੇ ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਝੁਕਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।
ਨ ਹਿ ਤੇ ਯੁਯੁਧਾਨਸ੍ਯ ਸਂਰਬ੍ਧਸ੍ਯ ਯੁਯੁਤ੍ਸਤਃ। ਵੇਗਂ ਸਮਰ੍ਥਾਃ ਸਂਸੋਦ੍ਧੁਂ ਵਜ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਮਹੀਧਰਾਃ
ਉਹ ਯੁਯੁਧਾਨ ਦੇ ਜੰਗੀ ਜੋਸ਼ ਤੇ ਉਤਸਾਹ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਵਜਰ ਦੀ ਚੋਟ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੇ।
ਕੋ ਹਿ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਾਨਂ ਕਸ਼੍ਚ ਚਕ੍ਰਾਯੁਧਂ ਯੁਧਿ । ਮਾਂ ਚਾਪਿ ਵਿषਹੇਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਕਸ਼੍ਚ ਭੀਮਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰੀ, ਚਕਰ ਧਾਰੀ, ਮੇਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਰੂਪ, ਜਾਂ ਭੀਮ — ਜਿਸ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਔਖਾ ਹੈ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਮੌ ਚ ਦृਢਧਨ੍ਵਾਨੌ ਯਮਕਲ੍ਪੌ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੀ। ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਵੀਰੌ ਯਮਕਾਲੋਪਮਦ੍ਯੁਤੀ
ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੇ ਤੇ ਯਮ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਵੀਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਜੋ ਯਮ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਹਨ।
ਕੋ ਜਿਜੀਵਿषੁਰਾਸਾਦੇਦ੍ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਚ ਪਾਰ੍षਤਮ੍। ਪਞ੍ਚੈਤਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਂਸ੍ਤੁ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਾਨ੍
ਜੋ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਜੋ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਵੇਂ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਮਪ੍ਰਮਾਣਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਸਮਵੀਰ੍ਯਾਨ੍ਮਦੋਤ੍ਕਟਾਨ੍ । ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਮਮਰੈਰਪਿ ਦੁਃਸਹਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ, ਜੋ ਇਕੋ ਜਿਹੇ, ਇਕੋ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਗਦਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸਾਮ੍ਬਾਂਸ਼੍ਚ ਕਾਲਸੂਰ੍ਯਾਨਲੋਪਮਾਨ੍। ਤੇ ਵਯਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ਕੁਨਿਨਾ ਸਹ
ਗਦਾ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਸਾਂਬਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਮੇਂ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਹੈ — ਅਸੀਂ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਸਮੇਤ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਾਂਗੇ।
ਕਰ੍ਣਂ ਚੈਵ ਨਿਹਤ੍ਯਾਜਾਵਭਿषੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍ । ਨਾਧਰ੍ਮੋ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛਤ੍ਰੂਨ੍ਹਤ੍ਵਾऽऽਤਤਾਯਿਨਃ
ਕਰਨ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਵਾਂਗੇ; ਵੈਰੀਆਂ, ਜੋ ਅਤਾਈ ਹਨ, ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ।
ਅਧਰ੍ਮ੍ਯਮਯਸ਼ਸ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਾਤ੍ਰਵਾਣਾਂ ਪ੍ਰਯਾਚਨਮ੍। ਹृਦ੍ਭਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਃ ਕਾਮਸ੍ਤਂ ਕੁਰੁਧ੍ਵਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾਃ
ਵੈਰੀਆਂ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਣਾ ਅਧਰਮ ਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇੱਛਾ ਉੱਠੇ, ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਹ੍ਯਯੁਦ੍ਧੇਨ ਨ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਅਦ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਲਭਤਾਂ ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਨਿਹਤਾ ਵਾ ਰਣੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਸੁਧਾਤਲੇ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਿਨਾ ਜੰਗ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਅੱਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜ ਲੈ ਲਵੇ ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਸਭ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਣ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਨ ਹਿ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਧੁਰੇਣ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੁ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਦੁਰਯੋਧਨ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਨੁਵਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਤਂ ਚਾਪਿ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਸੁਤਪ੍ਰਿਯਃ। ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਚ ਕਾਰ੍ਪਣ੍ਯਾਨ੍ਮੌਰ੍ਖ੍ਯਾਦ੍ਰਾਧੇਯਸੌਬਲੌ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇਗਾ; ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਦਇਆ ਤੇ ਮੂਰਖਤਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਧੇਯ ਤੇ ਸੌਬਲ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣਗੇ।
ਬਲਦੇਵਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਮਮ ਜ੍ਞਾਨੇ ਨ ਯੁਜ੍ਯਤੇ। ਏਤਦ੍ਧਿ ਪੁਰੁषੇਣਾਗ੍ਰੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸੁਨਯਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਬਲਦੇਵ ਦੇ ਬਚਨ ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ; ਜੋ ਸੁਚੱਜਾ ਕੰਮ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹੀ ਕਰੇ।
ਨ ਤੁ ਵਾਚ੍ਯੋ ਮृਦੁਵਚੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਕਥਂਚਨ । ਨਹਿ ਮਾਰ੍ਦਵਸਾਧ੍ਯੋऽਸੌ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਤੋ ਮਮ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣੇ; ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਮੰਦ-ਮੱਤ ਵਾਲਾ ਮਰਦ ਮਰਦਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਨਦਾ।
ਗਰ੍ਦਭੇ ਮਾਰ੍ਦਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗੋषੁ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਮृਦੁ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯੋ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਪਾਪਚੇਤਸਿ
ਗਧਿਆਂ ਨਾਲ ਮਰਦਤਾ ਤੇ ਗਾਂ ਨਾਲ ਤੀਖ਼ਾਪਨ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇਹੜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਕਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਭੁੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮृਦੁਂ ਵੈ ਮਨ੍ਯਤੇ ਪਾਪੋ ਭਾषਮਾਣਮਸ਼ਕ੍ਤਿਕਮ੍ । ਹਿਤਮਰ੍ਥਂ ਨ ਜਾਨੀਯਾਦਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਾਰ੍ਦਵੇ ਸਤਿ
ਕੁਕਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਨਰਮ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਅਸਹਾਇ ਸਮਝਦਾ ਹੈ; ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਨਰਮ ਸੁਝਾਅ ਨੂੰ ਲਾਭਦਾਇਕ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਏਤਚ੍ਚੈਵ ਕਰਿष੍ਯਾਮੋ ਯਤ੍ਨਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਹ । ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮ ਮਿਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਬਲਾਨ੍ਯੁਦ੍ਯੋਜਯਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਇਹੀ ਕੰਮ ਕਰੀਏ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਪੂਰਾ ਯਤਨ ਕਰੀਏ; ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜੀਏ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰ ਸਕਣ।
ਸ਼ਲ੍ਯਸ੍ਯ ਧृष੍ਟਕੇਤੋਸ਼੍ਚ ਜਯਤ੍ਸੇਨਸ੍ਯ ਵਾ ਵਿਭੋ । ਕੇਕਯਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੂਤਾ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਃ
ਸ਼ਲਿਆ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਜਯਤਸੇਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕੇਕੈ ਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ ਭੇਜੋ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ।
ਸ ਚ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਨੂਨਂ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਪੂਰ੍ਵਾਭਿਪਨ੍ਨਾਃ ਸਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਭਜਨ੍ਤੇ ਪੂਰ੍ਵਚੋਦਨਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਦੂਤ ਭੇਜੇਗਾ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਬੁਲਾਵੇ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਵਰਧ੍ਵਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਪ੍ਰਚੋਦਨੇ । ਮਹਦ੍ਧਿ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵੋਢਵ੍ਯਮਿਤਿ ਮੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮਤਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ—ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਸ਼ਲ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇष੍ਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਯੇ ਚ ਤਸ੍ਯਾਨੁਗਾ ਨृਪਾਃ । ਭਗਦਤ੍ਤਾਯ ਰਾਜ੍ਞੇ ਚ ਪੂਰ੍ਵਸਾਗਰਵਾਸਿਨੇ
ਸ਼ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੂਤ ਭੇਜੋ, ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਭਗਦੱਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ।
ਅਮਿਤੌਜਸੇ ਤਥੋਗ੍ਰਾਯ ਹਾਰ੍ਦਿਕ੍ਯਾਯਾਨ੍ਧਕਾਯ ਚ। ਦੀਰ੍ਘਪ੍ਰਜ੍ਞਾਯ ਸ਼ੂਰਾਯ ਰੋਚਮਾਨਾਯ ਵਾ ਵਿਭੋ
ਅਮਿਤੌਜਸ, ਭਿਆਨਕ ਹਾਰਦਿਕਿਆ, ਅੰਧਕਾ, ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਦੀਰਘਪ੍ਰਜਨਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੋਚਮਾਨਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ।
ਆਨੀਯਤਾਂ ਬृਹਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸੇਨਾਬਿਨ੍ਦੁਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ । ਸੇਨਜਿਤ੍ਪ੍ਰਤਿਬਿਨ੍ਧ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾ ਸੁਵਾਸ੍ਤੁਕਃ
ਬ੍ਰਿਹੰਤ, ਰਾਜਾ ਸੇਨਾਬਿੰਦੂ, ਸੇਨਜਿਤ, ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਧਿਆ, ਚਿਤਰਵਰਮਾ ਅਤੇ ਸੁਵਾਸਤੁਕਾ ਨੂੰ ਲਿਆਓ।