ਯਤ੍ਤੁ ਸ੍ਵਯਂ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤੈਰ੍ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਸਮਾਹृਤਂ ਭੂਮਿਪਤੀਨ੍ਪ੍ਰਪੀਡ੍ਯ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤੇ ਪੁਰੁषਪ੍ਰਵੀਰਾਃ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤਾ ਮਾਦ੍ਰਵਤੀਸੁਤੌ ਚ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਮੰਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਬਲਾਭਿਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰੁਪਾਯੈਃ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾ ਹਨ੍ਤੁਮਮਿਤ੍ਰਸਙ੍ਘੈਃ। ਰਾਜ੍ਯਂ ਜਿਹੀਰ੍षਦ੍ਭਿਰਸਦ੍ਭਿਰੁਗ੍ਰੈਃ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਤਦ੍ਵੋ ਵਿਦਿਤਂ ਯਥਾਵਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਲੋਭਂ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵृਦ੍ਧਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਤਾਂ ਚਾਪਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ। ਸਂਬਨ੍ਧਿਤਾਂ ਚਾਪਿ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੇषਾਂ ਮਤਿਂ ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਸਹਿਤਾਃ ਪृਥਕ੍ਵ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਧੀ ਹੋਈ ਲਾਲਚ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਨਿਭੇੜ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਆਪਣਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰੋ।
ਇਮੇ ਚ ਸਤ੍ਯੇऽਭਿਰਤਾਃ ਸਦੈਵ ਤਂ ਪਾਲਯਿਤ੍ਵਾ ਸਮਯਂ ਯਥਾਵਤ੍। ਅਤੋऽਨ੍ਯਥਾ ਤੈਰੁਪਚਰ੍ਯਮਾਣਾ ਹਨ੍ਯੁਃ ਸਮੇਤਾਨ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪੁਤ੍ਰਾਨ੍
ਇਹ ਲੋਕ ਸਦਾ ਸੱਚ ਦੇ ਪਾਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਤੀਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।
ਤੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਕਾਰਂ ਚ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯੇ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਾਸ੍ਤਾਨ੍ਪਰਿਵਾਰਯੇਯੁਃ। ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਬਾਧੇਯੁਰਿਮਾਂਸ੍ਤਥੈਵਂ ਤੈਰ੍ਬਾਧ੍ਯਮਾਨਾ ਯੁਧਿ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਹਨ੍ਯੁਃ
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਜ਼ੁਲਮ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਸਾਥੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵਾਪਸ ਲੜ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾऽਪਿ ਨੇਮੇऽਲ੍ਪਤਯਾऽਸਮਰ੍ਥਾ- ਸ੍ਤੇषਾਂ ਜਯਾਯੇਤਿ ਭਵੇਨ੍ਮਤਿਰ੍ਵਃ । ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਿਤਾਃ ਸੁਹृਦ੍ਭਿ- ਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਯਤੇਯੁਰੇਵ
ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ ਨਾ ਸੋਚੋ ਕਿ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ; ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਲਗਾਵਣਗੇ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯਾਪਿ ਮਤਂ ਯਥਾਵ- ਨ੍ਨ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਕਿਂ ਨੁ ਕਰਿष੍ਯਤੀਤਿ ਅਜ੍ਞਾਯਮਾਨੇ ਚ ਮਤੇ ਪਰਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਰਂ ਕਥਮਭ੍ਯੁਪੇਮਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦਾ ਅਸਲ ਇਰਾਦਾ ਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ; ਤੇ ਜਦੋਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਸੋਚ ਅਣਜਾਣ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸਲਾਹ ਦਾ ਅੰਤ ਕਿਵੇਂ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?
ਤਸ੍ਮਾਦਿਤੋ ਗਚ੍ਛਤੁ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਕੁਲੀਨਃ ਪੁਰੁषੋऽਪ੍ਰਮਤ੍ਤਃ। ਦੂਤਃ ਸਮਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਸ਼ਮਾਯ ਤੇषਾਂ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਧਦਾਨਾਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ
ਇਸ ਲਈ, ਕੋਈ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ, ਸ਼ੁੱਧ, ਉੱਚ ਘਰ ਦਾ ਤੇ ਸਾਵਧਾਨ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵੇ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਮੰਗੇ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਜਨਾਰ੍ਦਨਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਂ ਮਧੁਰਂ ਸਮਂ ਚ। ਸਮਾਦਦੇ ਵਾਕ੍ਯਮਥਾਗ੍ਰਜੋऽਸ੍ਯ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਦਤੀਵ ਰਾਜਨ੍
ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਧਰਮ ਤੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਗਦਪੂਰ੍ਵਜਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਥਾ ਧਰ੍ਮਵਦਰ੍ਥਵਚ੍ਚ। ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਹਿਤਂ ਚ ਯੁਕ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯਾਪਿ ਤਥੈਵ ਰਾਜ੍ਞਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਲਾਭ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜੇ ਲਈ ਵੀ।
ਅਰ੍ਧਂ ਹਿ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਵੀਰਾਃ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕृਤੇ ਯਤਨ੍ਤੇ। ਪ੍ਰਦਾਯ ਚਾਰ੍ਧਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਖੀ ਸਹਾਸ੍ਮਾਭਿਰਤੀਵ ਮੋਦੇਤ੍
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਜੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਏਗਾ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਹਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੂਰੁषਪ੍ਰਵੀਰਾਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇषੁ ਪਰੇषੁ ਚੈਵ । ਧ੍ਰੁਵਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਾਃ ਸੁਖਮਾਵਿਸ਼ੇਯੁ- ਸ੍ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਹਿਤਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮ੍
ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਣ, ਤਾਂ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਗੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗੀ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯਾਪਿ ਮਤਂ ਚ ਵੇਤ੍ਤੁਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਚ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ। ਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਮੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਦਿ ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਿ- ਦ੍ਵ੍ਰਜੇਚ੍ਛਮਾਰ੍ਥਂ ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦਾ ਅਸਲ ਇਰਾਦਾ ਜਾਣਣ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇਗਾ—ਜੇ ਕੋਈ ਕੁਰੁ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜਾਵੇ।
ਸ ਭੀष੍ਮਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਕੁਰੁਪ੍ਰਵੀਰਂ ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਮਹਾਨੁਭਾਵਮ੍ । ਦ੍ਰੋਣਂ ਸਪੁਤ੍ਰਂ ਵਿਦੁਰਂ ਕृਪਂ ਚ ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਂ ਚ ਸਮੂਤਪੁਤ੍ਰਮ੍
ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਡ੍ਰੋਣ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਦੁਰ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਤੇ ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰੇ।
ਸਵੇ ਚ ਯੇऽਨ੍ਯੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪੁਤ੍ਰਾ ਬਲਪ੍ਰਧਾਨਾ ਨਿਗਮਪ੍ਰਧਾਨਾਃ । ਸ੍ਥਿਤਾਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮੇषੁ ਯਥਾ ਸ੍ਵਕੇषੁ ਲੋਕਪ੍ਰਵੀਰਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼ੀਲਵृਦ੍ਧਾਃ
ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਜਾਂ ਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਨ।
ਏਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਮਾਗਤੇषੁ ਪੌਰੇषੁ ਵृਦ੍ਧੇषੁ ਚ ਸਂਗਤੇषੁ। ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਯੁਕ੍ਤਂ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤਸ੍ਯਾਰ੍ਥਕਰਂ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੰਤੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬੋਲ ਬੋਲੇ।
ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਵਵਸ੍ਥਾਸੁ ਚ ਤੇ ਨ ਕੋਪ੍ਯਾ ਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਹਿ ਸੋऽਰ੍ਥੋ ਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤੈਸ੍ਤੈਃ। ਪ੍ਰਿਯਾਭ੍ਯੁਪੇਤਸ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਦ੍ਯੂਤੇ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਸ੍ਯ ਹृਤਂ ਚ ਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਜ਼ੋਰ ਤੇ ਆਸਰਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਹ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਿਆ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸਿਰਫ਼ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਗਵਾ ਬੈਠਾ।
ਨਿਵਾਰ੍ਯਮਾਣਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਪ੍ਰਵੀਰਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਰ੍ਹ੍ਯਮਪ੍ਯਤਞ੍ਝਃ। ਸ ਦੀਵ੍ਯਮਾਨਃ ਪ੍ਰਤਿਦੀਵ੍ਯ ਚੈਨਂ ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਤਂ ਮਤਾਕ੍ਸ਼ਮ੍
ਕੁਰੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡਾ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਜੂਆ ਖੇਡਦਾ ਹੋਇਆ, ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਹਿਤ੍ਵਾ ਹਿ ਕਰ੍ਣਂ ਚ ਸੁਯੋਧਨਂ ਚ ਸਮਾਹ੍ਵਯਦ੍ਦੇਵਿਤੁਮਾਜਮੀਢਃ। ਦੁਰੋਦਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੋऽਨ੍ਯੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਯਾਨ੍ਵਿषਹੇਤ ਜੇਤੁਮ੍
ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤ ਸਿਰਫ਼ ਉਸਨੂੰ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਜਿੱਤ ਸਕਣ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਤਾਨ੍ਸੌਬਲਮੇਵ ਚਾਯਂ ਸਮਾਹ੍ਵਯਤ੍ਤੇਨ ਜਿਤੋऽਕ੍ਸ਼ਵਤ੍ਯਾਮ੍। ਸ ਦੀਵ੍ਯਮਾਨਃ ਪ੍ਰਤਿਦੇਵਨੇਨ ਅਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਪਰਾਙ੍ਭੁਖੇषੁ
ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੌਬਲ ਨੂੰ ਹੀ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ; ਅਤੇ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਹੱਥੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੇਡਦੇ ਰਹੇ, ਹਰ ਵਾਰੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ 'ਤੇ, ਪਾਸੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਆਏ।
ਸਂਰਮ੍ਭਮਾਣੋ ਵਿਜਿਤਃ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਤਤ੍ਰਾਪਰਾਧਃ ਸ਼ਕੁਨੇਰ੍ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੈਵ ਵਚੋ ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਬਹੁਸਾਮਯੁਕ੍ਤਮ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਹਾਰ ਗਿਆ; ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ, ਨਮ ਸਕੇ, ਉਹ ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਹੇ।
ਤਥਾ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥੇਂ ਨਿਯੋਕ੍ਤੁਂ ਪੁਰੁषੇਣ ਤੇਨ। ਅਯੁਦ੍ਧਮਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਸਾਮ੍ਨੈਵ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਾਸ਼੍ਵਸਧ੍ਵਮ੍
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਫਾਇਦੇ ਲਈ, ਐਸਾ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਜੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ—ਇਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ ਕਿ ਦੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਸਾਂਝ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਾਮ੍ਨਾ ਜਿਤੋऽਰ੍ਥੋऽਰ੍ਥਕਰੋ ਭਵੇਤ ਯੁਦ੍ਧੇऽਨਯੋ ਭਵਿਤਾ ਨੇਹ ਸੋऽਰ੍ਥਃ
ਸਾਂਝ ਨਾਲ, ਚਾਹੀਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਫਾਇਦਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਨੁਕਸਾਨ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ—ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਭਲਾ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਧ੍ਰੁਵਤ੍ਯੇਵ ਮਧੁਪ੍ਰਵੀਰੇ ਸ਼ਿਨਿਪ੍ਰਵੀਰਃ ਸਹਸੋਤ੍ਪਪਾਤ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਰਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸਮਾਦਦੇ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਸਮੁਨ੍ਯੁਃ
ਮਧੁਪ੍ਰਵੀਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਨਿਸਚੇ ਨਾਲ ਕਹੀ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਅਚਾਨਕ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਯਾਦृਸ਼ਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਸਂਪ੍ਰਭਾषਤੇ। ਯਥਾਰੂਪੋऽਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾ ਤੇ ਤਥਾਰੂਪਂ ਪ੍ਰਭਾषਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਸੋਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਉਹ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਅੰਦਰਲੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਬੋਲੀ ਵੀ ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ।
ਸਨ੍ਤਿ ਵੈ ਪੁਰੁषਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਨ੍ਤਿ ਕਾਪੁਰੁषਾਸ੍ਤਥਾ। ਉਭਾਵੇਤੌ ਦृਢੌ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਦृਸ਼੍ਯੇਤੇ ਪੁਰੁषਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੂਰਾ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਾਇਰ ਵੀ; ਦੋਵੇਂ ਪੱਖ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ, ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਪਸ਼ਟ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਜਾਯੇਤੇ ਕੁਲੇ ਕ੍ਲੀਬਮਹਾਬਲੌ । ਫਲਾਫਲਵਤੀ ਸ਼ਾਖੇ ਯਥੈਕਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨਸ੍ਪਤੌ
ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ, ਨਿਕੰਮੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਹੀ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਫਲਦਾਰ ਤੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਾਭ੍ਯਸੂਯਾਮਿ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬ੍ਰੁਵਤੋ ਲਾਙ੍ਗਲਧ੍ਵਜ। ਯੇ ਤੁ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਾਨਸੂਯਾਮਿ ਮਾਧਵ
ਲਾਂਗਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਪਰ ਮਾਧਵ, ਜੋ ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੈਨੂੰ ਈਰਖਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕਥਂ ਹਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਦੋषਮਲ੍ਪਮਪਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍। ਲਭਤੇ ਪਰਿषਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਾਹਰ੍ਤੁਮਕੁਤੋਭਯਃ
ਧਰਮ ਰਾਜ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਗਲਤੀ ਵੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਮਾਹੂਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਜਿਤਵਨ੍ਤੋऽਕ੍ਸ਼ਕੋਵਿਦਾਃ। ਅਨਕ੍ਸ਼ਜ੍ਞਂ ਯਥਾऽਸ਼੍ਰਦ੍ਧਂ ਤੇषੁ ਧਰ੍ਮਜਯਃ ਕੁਤਃ
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਜਦ ਉਹ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿਚ ਅਣਜਾਣ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੀ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ?