ਨਾਗਰਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤਿਭਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਸ੍ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਭੂਪਤਿਃ
ਭੂਪਤੀ ਨੇ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਤਨ੍ਮਹੋਤ੍ਸਵਸਂਕਾਸ਼ਂ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੁਲਮ੍। ਨਗਰਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮਤਸਯ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਗਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ, ਉਹ ਨਗਰ ਵੱਡੇ ਤੇ ਉਤਸਵਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ!
ਪੁਰੋਹਿਤੈਰਮਾਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪੌਰੈਰ੍ਜਾਨਪਦੈਃ ਸਹ। ਵਿਰਾਟੋ ਨृਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸੌਭਦ੍ਰਾਯਾਭਿਮਨ੍ਯਵੇ । ਤਾਂ ਸੁਤਾਮੁਤ੍ਤਰਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਮੁਦੇ ਪਰਮਂ ਤਦਾ
ਪੁਜਾਰੀ, ਮੰਤਰੀ, ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ ਸਭ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਉੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਵृਤ੍ਤੇ ਵਿਵਾਹੇ ਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਯਦੁਵਾਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯਸ੍ਵੇਹ ਕृਤਵਨ੍ਤੋ ਯਦੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਉੱਤਰਾਂ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸ।'
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਵਾਹਂ ਤੁ ਕੁਰੁਪ੍ਰਵੀਰਾ- ਸ੍ਤਦਾऽਭਿਮਨ੍ਯੋਰ੍ਮੁਦਿਤਾਃ ਸਪਕ੍ਸ਼ਾਃ। ਵਿਸ਼੍ਰਮ੍ਯ ਰਾਤ੍ਰਾਵੁषਸਿ ਪ੍ਰਤੀਤਾਃ ਸਭਾਂ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਤਤੋऽਭਿਜਗ੍ਮੁਃ
ਵਿਆਹ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੁਰੂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ; ਸਵੇਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਸਭਾ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਸਭਾ ਤੁ ਸਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਪਤੇਃ ਸਮृਦ੍ਧਾ ਮਣਿਪ੍ਰਵੇਕੋਤ੍ਤਮਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰਾ। ਨ੍ਯਸ੍ਤਾਸਨਾ ਮਾਲ੍ਯਵਤੀ ਸੁਗਨ੍ਧਾ ਤਾਮਭ੍ਯਯੁਸ੍ਤੇ ਨਰਰਾਜਵਰ੍ਯਾਃ
ਮਤਸਯ ਰਾਜਾ ਦੀ ਉਹ ਸਭਾ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਮਣਕਿਆਂ, ਮੋਤੀਆਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਉੱਥੇ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਆਸਣ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਉਸ ਵੱਲ ਆਏ।
ਅਥਾਸਨਾਨ੍ਯਾਵਿਸ਼ਤਾਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾ- ਦੁਭੌ ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੌ। ਵृਦ੍ਧੌ ਚ ਮਾਨ੍ਯੌ ਪृਥਿਵੀਪਤੀਨਾਂ ਪਿਤ੍ਰਾ ਸਮਂ ਤਮਜਨਾਰ੍ਦਨੌ ਚ
ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਉਮਰਦਾਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਆਦਰਯੋਗ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਨਾਲ ਆਸਣ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਨਿਪ੍ਰਵੀਰਃ ਸਹਰੌਹਿਣੇਯਃ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਸੁਸਨ੍ਨਿਕृष੍ਟੌ ਜਨਾਰ੍ਦਨਸ਼੍ਚੈਵ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ਼੍ਚ
ਪਾਂਚਾਲ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਰੋਹਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੈਠੇ ਸਨ; ਮਤਸਯ ਰਾਜਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਜਨਾਰਦਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵੀ ਬੈਠੇ।
ਸੁਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨੌ ਮਾਦ੍ਰਵਤੀਸੁਤੌ ਚ। ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸਾਮ੍ਬੌ ਚ ਯੁਧਿ ਪ੍ਰਵੀਰੌ ਵਿਰਾਟਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਹਾਭਿਮਨ੍ਯੁਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਸੰਬਾ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ, ਅਭਿਮਨਯੂ ਤੇ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਮਾਨਾ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਰੂਪੇਣ ਬਲੇਨ ਚੈਵ। ਉਪਾਵਿਸ਼ਨ੍ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਃ ਕੁਮਾਰਾਃ ਸੁਵਰ੍ਣਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਵਰਾਸਨੇषੁ
ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀ, ਰੂਪ ਤੇ ਬਲ ਵਿਚ ਬਰਾਬਰ ਸਨ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਵਧੀਆ ਆਸਣਾਂ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਤਥੋਪਵਿष੍ਟੇषੁ ਮਹਾਰਥੇषੁ ਵਿਰਾਜਮਾਨਾਭਰਣਾਮ੍ਬਰੇषੁ ਰਰਾਜ ਸਾ ਰਾਜਵਤੀ ਸਮृਦ੍ਧਾ ਗ੍ਰਹੈਰਿਵ ਦ੍ਯੌਰ੍ਵਿਮਲੈਰੁਪੇਤਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਬੈਠੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਜ ਸਭਾ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਫ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਅਸਮਾਨ।
ਤਤਃ ਕਥਾਸ੍ਤੇ ਸਮਵਾਯਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਃ ਪੁਰੁषਪ੍ਰਵੀਰਾਃ । ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਪਰਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤਃ ਕृष੍ਣਂ ਨृਪਾਸ੍ਤੇ ਸਮੁਦੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕਥਾਨ੍ਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਚ ਮਾਧਵੇਨ ਸਂਘਟ੍ਟਿਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਕਾਰ੍ਯਹੇਤੋਃ। ਤੇ ਰਾਜਸਿਂਹਾਃ ਸਹਿਤਾ ਹ੍ਯਸ਼੍ਰृਣ੍ਵ- ਨ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹਾਰ੍ਥਂ ਸੁਮਹੋਦਯਂ ਚ
ਗੱਲਬਾਤ ਮੁਕਣ ਤੇ, ਮਾਧਵ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਸ਼ੇਰ-ਵਾਂਗ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੱਡੀ ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਦਿਤਂ ਯਥਾऽਯਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਸੌਬਲੇਨਾਕ੍ਸ਼ਵਤ੍ਯਾਮ੍। ਜਿਤੋ ਨਿਕृਤ੍ਯਾऽਪਹृਤਂ ਚ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਨਪ੍ਰਵਾਸੇ ਸਮਯਃ ਕृਤਸ਼੍ਚ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਜੂਏ ਵਿਚ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵਾਸ ਲਈ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਕ੍ਤੈਰ੍ਵਿਜੇਤੁਂ ਤਰਸਾ ਮਹੀਂ ਚ ਸਤ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੈਃ ਸਤ੍ਯਰਥੈਰ੍ਯਥਾਵਤ੍। ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਸੁਤੈਸ੍ਤ੍ਰਦ੍ਰੁਤਮੁਗ੍ਰਰੂਪਂ ਵਰ੍षਾਣਿ षਟ੍ ਸਪ੍ਤ ਚ ਚੀਰ੍ਣਮਗ੍ਰ੍ਯੈਃ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸੱਚ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਤੇ ਸੱਚੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਛੇ ਤੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕਠਿਨ ਵਨਵਾਸੀ ਸਹਿ ਗਏ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਰਿਚ੍ਛਦ੍ਭਿਰਾਪ੍ਤਂ ਸ੍ਵਕੁਲੇਨ ਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਰਾਜ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਲੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮੁੜ ਮਿਲਿਆ।
ਏਵਂ ਗਤੇ ਧਰ੍ਮਸੁਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਯਦ੍ਧਿਤਂ ਸ੍ਯਾਤ੍। ਤਚ੍ਚਿਨ੍ਤਯਧ੍ਵਂ ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਚ ਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਂ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਣ ਤੇ, ਸੋਚੋ ਕਿ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਲਈ ਕੀ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਕੁਰੂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਜੋ ਧਰਮਕ, ਠੀਕ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵਿਚਾਰੋ।
ਅਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਂ ਨ ਚ ਕਾਮਯੇਤ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸੁਰਾਣਾਮਪਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ। ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਮਹੀਪਤਿਤ੍ਵਂ ਗ੍ਰੋਮੇऽਪਿ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਦਯਂ ਬੁਭੂषੇਤ੍
ਧਰਮ ਰਾਜਾ ਕਦੇ ਵੀ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਹੋਵੇ; ਪਰ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਰਾਜ, ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਹਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਿਦਿਤਂ ਨृਪਾਣਾਂ ਯਥਾऽਪਕृष੍ਟਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪੁਤ੍ਰੈਃ। ਮਿਥ੍ਯੋਪਚਾਰੇਣ ਯਥਾ ਹ੍ਯਨੇਨ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਮਹਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਸਹ੍ਯਰੂਪਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਪੁਰਖਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਰਾਜ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਅਸਲ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਛੀਨ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀ ਤੇ ਅਸਹਿਨੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨ ਚਾਪਿ ਪਾਰ੍ਥੋ ਵਿਜਿਤੋ ਰਣੇ ਤੈਃ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੈਃ। ਤਥਾऽਪਿ ਰਾਜਾ ਸਹਿਤਃ ਸੁਹृਦ੍ਭਿ- ਰਭੀਪ੍ਸਤੇऽਨਾਮਯਮੇਵ ਤੇषਾਮ੍
ਪਾਰਥ (ਅਰਜੁਨ) ਨੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਰਾਇਆ; ਫਿਰ ਵੀ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮਿੱਤਰ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਤੁ ਸ੍ਵਯਂ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤੈਰ੍ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਸਮਾਹृਤਂ ਭੂਮਿਪਤੀਨ੍ਪ੍ਰਪੀਡ੍ਯ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤੇ ਪੁਰੁषਪ੍ਰਵੀਰਾਃ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤਾ ਮਾਦ੍ਰਵਤੀਸੁਤੌ ਚ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਮੰਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਬਲਾਭਿਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰੁਪਾਯੈਃ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾ ਹਨ੍ਤੁਮਮਿਤ੍ਰਸਙ੍ਘੈਃ। ਰਾਜ੍ਯਂ ਜਿਹੀਰ੍षਦ੍ਭਿਰਸਦ੍ਭਿਰੁਗ੍ਰੈਃ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਤਦ੍ਵੋ ਵਿਦਿਤਂ ਯਥਾਵਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਲੋਭਂ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵृਦ੍ਧਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਤਾਂ ਚਾਪਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ। ਸਂਬਨ੍ਧਿਤਾਂ ਚਾਪਿ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੇषਾਂ ਮਤਿਂ ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਸਹਿਤਾਃ ਪृਥਕ੍ਵ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਧੀ ਹੋਈ ਲਾਲਚ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਨਿਭੇੜ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਆਪਣਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰੋ।
ਇਮੇ ਚ ਸਤ੍ਯੇऽਭਿਰਤਾਃ ਸਦੈਵ ਤਂ ਪਾਲਯਿਤ੍ਵਾ ਸਮਯਂ ਯਥਾਵਤ੍। ਅਤੋऽਨ੍ਯਥਾ ਤੈਰੁਪਚਰ੍ਯਮਾਣਾ ਹਨ੍ਯੁਃ ਸਮੇਤਾਨ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪੁਤ੍ਰਾਨ੍
ਇਹ ਲੋਕ ਸਦਾ ਸੱਚ ਦੇ ਪਾਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਤੀਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।
ਤੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਕਾਰਂ ਚ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯੇ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਾਸ੍ਤਾਨ੍ਪਰਿਵਾਰਯੇਯੁਃ। ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਬਾਧੇਯੁਰਿਮਾਂਸ੍ਤਥੈਵਂ ਤੈਰ੍ਬਾਧ੍ਯਮਾਨਾ ਯੁਧਿ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਹਨ੍ਯੁਃ
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਜ਼ੁਲਮ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਸਾਥੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵਾਪਸ ਲੜ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾऽਪਿ ਨੇਮੇऽਲ੍ਪਤਯਾऽਸਮਰ੍ਥਾ- ਸ੍ਤੇषਾਂ ਜਯਾਯੇਤਿ ਭਵੇਨ੍ਮਤਿਰ੍ਵਃ । ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਿਤਾਃ ਸੁਹृਦ੍ਭਿ- ਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਯਤੇਯੁਰੇਵ
ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ ਨਾ ਸੋਚੋ ਕਿ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ; ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਲਗਾਵਣਗੇ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯਾਪਿ ਮਤਂ ਯਥਾਵ- ਨ੍ਨ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਕਿਂ ਨੁ ਕਰਿष੍ਯਤੀਤਿ ਅਜ੍ਞਾਯਮਾਨੇ ਚ ਮਤੇ ਪਰਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਰਂ ਕਥਮਭ੍ਯੁਪੇਮਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦਾ ਅਸਲ ਇਰਾਦਾ ਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ; ਤੇ ਜਦੋਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਸੋਚ ਅਣਜਾਣ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸਲਾਹ ਦਾ ਅੰਤ ਕਿਵੇਂ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?
ਤਸ੍ਮਾਦਿਤੋ ਗਚ੍ਛਤੁ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਕੁਲੀਨਃ ਪੁਰੁषੋऽਪ੍ਰਮਤ੍ਤਃ। ਦੂਤਃ ਸਮਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਸ਼ਮਾਯ ਤੇषਾਂ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਧਦਾਨਾਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ
ਇਸ ਲਈ, ਕੋਈ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ, ਸ਼ੁੱਧ, ਉੱਚ ਘਰ ਦਾ ਤੇ ਸਾਵਧਾਨ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵੇ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਮੰਗੇ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਜਨਾਰ੍ਦਨਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਂ ਮਧੁਰਂ ਸਮਂ ਚ। ਸਮਾਦਦੇ ਵਾਕ੍ਯਮਥਾਗ੍ਰਜੋऽਸ੍ਯ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਦਤੀਵ ਰਾਜਨ੍
ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਧਰਮ ਤੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਗਦਪੂਰ੍ਵਜਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਥਾ ਧਰ੍ਮਵਦਰ੍ਥਵਚ੍ਚ। ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਹਿਤਂ ਚ ਯੁਕ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯਾਪਿ ਤਥੈਵ ਰਾਜ੍ਞਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਲਾਭ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜੇ ਲਈ ਵੀ।