ਉਚ੍ਚਾਵਚਾਨ੍ਮृਗਾਞ੍ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਮੇਧ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਸ੍ਤਥਾ। ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਨਭੋਜ੍ਯਪਾਨਾਨਿ ਪ੍ਰਭੂਤਾਨ੍ਯਭ੍ਯਹਾਰਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਜੰਗਲੀ ਅਤੇ ਯਜਨ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰੇ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆਈਆਂ।
ਗਾਯਨਾਖ੍ਯਾਨਸ਼ੀਲਾਸ਼੍ਚ ਨਟਾ ਵੈਤਾਲਿਕਾਸ੍ਤਥਾ। ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਸ੍ਤਾਨੁਪਾਤਿष੍ਠਨ੍ਸੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸਹ ਮਾਗਧੈਃ
ਗਾਇਕ, ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਨਾਚਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਭਟ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੂਤਾਂ ਅਤੇ ਮਾਗਧਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵृਦ੍ਧਾਸ੍ਤਰੁਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਉਤ੍ਸਵੇ ਤਸ੍ਯ ਮਙ੍ਗਲੇ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਚੈਵ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸਮੇਂ 'ਚ, ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਤੇ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ।
ਸੁਦੇष੍ਣਾਂ ਤੁ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਮਪਿ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਆਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚਾਰੁਪੀਨਾਙ੍ਗ੍ਯਃ ਸੁਮृष੍ਟਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲਾਃ
ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਮਤਸਯ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਆ ਗਈਆਂ।
ਵਰ੍ਣੋਪਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਰੂਪਵਨ੍ਤਯਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ। ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਭਵਤ੍ਕृष੍ਣਾ ਰੂਪੇਣ ਵਪੁषਾऽਧਿਕਾ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਰੰਗ-ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੂਪ ਤੇ ਸੋਭਾ 'ਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ।
ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੋਤ੍ਤਰਾਂ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਾਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀਮਲਂਕृਤਾਮ੍। ਸੁਤਾਮਿਵ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯੋਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰਾਂ, ਜੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਤੇ ਸੋਭਾਵਾਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਭृਙ੍ਗਾਰੁਂ ਤੁ ਸਮਾਦਾਯ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਜਲਪੂਰਿਤਮ੍। ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤੇ ਸਹਸਾ ਸੁਤਾਮਿਨ੍ਦੀਵਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍। ਸ੍ਨੁषਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ਵਾਰਿ ਵਿਰਾਟੋ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਲਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਵਧੂ ਲਈ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਰਥ ਦੇ ਹੱਥ 'ਚ ਪਾਣੀ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਾਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਸੁਤਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਸੌਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੋ ਵਿਰਾਟਤਨਯਾਂ ਤਦਾ
ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਸੋਭਦ੍ਰਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਨਿਰਮਲ ਸੀ, ਨੇ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਤਿष੍ਠਦ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰੂਪਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਯ ਧਾਰਯਨ੍। ਸ੍ਨੁषਾਂ ਤਾਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਣਾਨਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਉਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਵਧੂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੂਹ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਮਹਾਬਲਃ । ਯੁਯੁਧਾਨਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਬ੍ਯਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ, ਵਿਰਾਟ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਯੁਯੁਧਾਨ, ਸ਼ੈਬਿਆ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਯਮਨ ਤੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ—
ਸਪ੍ਤੈਤੇऽਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਪਾਲਾ ਯਜ੍ਵਾਨੋ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੈਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਤਦਾ
ਇਹ ਸੱਤ, ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਸਪਹਸਾਲਾਰ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿਚ ਅੱਗੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਯਾਂ ਤੁ ਸੇਨਾਯਾਂ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂਵਰਃ । ਪ੍ਰੀਤੋ ਦੁਹਿਤਰਂ ਗृਹ੍ਯ ਪ੍ਰਦਦਾਵਭਿਮਨ੍ਯਵੇ
ਜਦ ਫੌਜ ਉਥੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਮਤਸਯ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ 'ਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯੋਤ੍ਤਰਾਂ ਪਾਰ੍ਥਃ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸੌਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੋਭਦ੍ਰਾ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ।
ਤਤੋ ਵਿਵਾਹੋ ਵਵृਧੇ ਸ੍ਫੀਤਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਸੌਭਦ੍ਰਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਂ ਕਰ੍ਮ ਪਿਤੁਸ੍ਤਵ ਪਿਤੁਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਵਿਆਹ ਵਧਿਆ, ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ—ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੋਭਦ੍ਰਾ ਦਾ ਅਸਧਾਰਣ ਕੰਮ, ਪੁੱਤ੍ਰ, ਹੋਇਆ।
ਧੌਮ੍ਯਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਜੁਹਾਵਾਗ੍ਨੌ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕੁਰ੍ਵਨ੍ਸੌਭਦ੍ਰਃ ਪਾਣਿਮਗ੍ਰਹੀਤ੍
ਧੌਮਿਆ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ 'ਚ ਹਵਨ ਕੀਤਾ; ਸੋਭਦ੍ਰਾ ਨੇ ਅੱਗ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ।
ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥਾਯ ਸਂਹृष੍ਟੋ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜੋ ਧਨਂ ਮਹਤ੍। ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਯਾਨਾਂ ਵਾਤਰਂਹਸਾਮ੍
ਫਿਰ ਮਤਸਯ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦਿੱਤਾ: ਇੱਕ ਲੱਖ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ।
ਦ੍ਵੇ ਚ ਨਾਗਸ਼ਤੇ ਮੁਖ੍ਯੇ ਧਨਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਤਦਾ। ਪ੍ਰਾਦਾਨ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਪਤਿਰ੍ਹृष੍ਟਃ ਕਨ੍ਯਾਧਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦੋ ਸੌ ਚੋਟੀ ਦੇ ਹਾਥੀ, ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਨ—ਮਤਸਯ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਧੂ-ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਰਿਬਰ੍ਹਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਮਤ੍ਸ੍ਯਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਕृष੍ਣੇਨ ਸਹ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਾਤ੍ਪ੍ਰਭੂਤਵਤ੍
ਮਤਸਯ ਰਾਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਪਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਵੱਧ-ਵੱਧ ਲਿਆ।
ਕृਤੇ ਵਿਵਾਹੇ ਤੁ ਤਦਾ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਵਿਤ੍ਤਂ ਯਦੁਪਾਹਰਦਚ੍ਯੁਤਃ
ਜਦ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਧਰਮਪੁਤ੍ਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਅਚੁਤ ਨੇ ਲਿਆਇਆ ਸੀ।
ਗੋਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਭੂषਣਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਯਾਨਾਨਿ ਸ਼ਯਨਾਨਿ ਚ
ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ, ਕਪੜੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਸਵਾਰੀ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਬਿਸਤਰੇ।
ਨਾਗਰਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤਿਭਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਸ੍ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਭੂਪਤਿਃ
ਭੂਪਤੀ ਨੇ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਤਨ੍ਮਹੋਤ੍ਸਵਸਂਕਾਸ਼ਂ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੁਲਮ੍। ਨਗਰਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮਤਸਯ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਗਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ, ਉਹ ਨਗਰ ਵੱਡੇ ਤੇ ਉਤਸਵਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ!
ਪੁਰੋਹਿਤੈਰਮਾਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪੌਰੈਰ੍ਜਾਨਪਦੈਃ ਸਹ। ਵਿਰਾਟੋ ਨृਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸੌਭਦ੍ਰਾਯਾਭਿਮਨ੍ਯਵੇ । ਤਾਂ ਸੁਤਾਮੁਤ੍ਤਰਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਮੁਦੇ ਪਰਮਂ ਤਦਾ
ਪੁਜਾਰੀ, ਮੰਤਰੀ, ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ ਸਭ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਉੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਵृਤ੍ਤੇ ਵਿਵਾਹੇ ਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਯਦੁਵਾਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯਸ੍ਵੇਹ ਕृਤਵਨ੍ਤੋ ਯਦੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਉੱਤਰਾਂ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸ।'
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਵਾਹਂ ਤੁ ਕੁਰੁਪ੍ਰਵੀਰਾ- ਸ੍ਤਦਾऽਭਿਮਨ੍ਯੋਰ੍ਮੁਦਿਤਾਃ ਸਪਕ੍ਸ਼ਾਃ। ਵਿਸ਼੍ਰਮ੍ਯ ਰਾਤ੍ਰਾਵੁषਸਿ ਪ੍ਰਤੀਤਾਃ ਸਭਾਂ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਤਤੋऽਭਿਜਗ੍ਮੁਃ
ਵਿਆਹ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੁਰੂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ; ਸਵੇਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਸਭਾ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਸਭਾ ਤੁ ਸਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਪਤੇਃ ਸਮृਦ੍ਧਾ ਮਣਿਪ੍ਰਵੇਕੋਤ੍ਤਮਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰਾ। ਨ੍ਯਸ੍ਤਾਸਨਾ ਮਾਲ੍ਯਵਤੀ ਸੁਗਨ੍ਧਾ ਤਾਮਭ੍ਯਯੁਸ੍ਤੇ ਨਰਰਾਜਵਰ੍ਯਾਃ
ਮਤਸਯ ਰਾਜਾ ਦੀ ਉਹ ਸਭਾ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਮਣਕਿਆਂ, ਮੋਤੀਆਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਉੱਥੇ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਆਸਣ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਉਸ ਵੱਲ ਆਏ।
ਅਥਾਸਨਾਨ੍ਯਾਵਿਸ਼ਤਾਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾ- ਦੁਭੌ ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੌ। ਵृਦ੍ਧੌ ਚ ਮਾਨ੍ਯੌ ਪृਥਿਵੀਪਤੀਨਾਂ ਪਿਤ੍ਰਾ ਸਮਂ ਤਮਜਨਾਰ੍ਦਨੌ ਚ
ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਉਮਰਦਾਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਆਦਰਯੋਗ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਨਾਲ ਆਸਣ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਨਿਪ੍ਰਵੀਰਃ ਸਹਰੌਹਿਣੇਯਃ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਸੁਸਨ੍ਨਿਕृष੍ਟੌ ਜਨਾਰ੍ਦਨਸ਼੍ਚੈਵ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ਼੍ਚ
ਪਾਂਚਾਲ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਰੋਹਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੈਠੇ ਸਨ; ਮਤਸਯ ਰਾਜਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਜਨਾਰਦਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵੀ ਬੈਠੇ।
ਸੁਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨੌ ਮਾਦ੍ਰਵਤੀਸੁਤੌ ਚ। ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸਾਮ੍ਬੌ ਚ ਯੁਧਿ ਪ੍ਰਵੀਰੌ ਵਿਰਾਟਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਹਾਭਿਮਨ੍ਯੁਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਸੰਬਾ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ, ਅਭਿਮਨਯੂ ਤੇ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਮਾਨਾ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਰੂਪੇਣ ਬਲੇਨ ਚੈਵ। ਉਪਾਵਿਸ਼ਨ੍ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਃ ਕੁਮਾਰਾਃ ਸੁਵਰ੍ਣਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਵਰਾਸਨੇषੁ
ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀ, ਰੂਪ ਤੇ ਬਲ ਵਿਚ ਬਰਾਬਰ ਸਨ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਵਧੀਆ ਆਸਣਾਂ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ।