ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਤਥਾऽऽਯਾਨ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਸ੍ਤਦਾ। ਮਾਤ੍ਸ੍ਯੇਨ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਤਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਮਾਤਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਸਮੇਤ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ਮਙ੍ਗਲੈਸ਼੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਵਵਨ੍ਦੁਰ੍ਮੁਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਦਯੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਮਾਤ੍ਸ੍ਯੇਨ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਆਨਨ੍ਦਾਸ਼੍ਰੁਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਃ
ਸਿੰਘ-ਨਾਦ ਤੇ ਨਗਾਰੇ ਦੀਆਂ ਮੰਗਲ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਮਾਤਸ੍ਯ ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਤਵ ਕृष੍ਣ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਵੈ ਵਰ੍षਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੋਪਿ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹ ਯਥਾ ਸ ਸਮਯਃ ਕृਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਦਾਸਾਰਹ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲਏ, ਜਿਵੇਂ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉषਿਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਤ੍ਵਂ ਨਾਥੋ ਨੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨ। ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਵਾਮਾਰ੍ਯ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਨਾਰਦਨ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਆਰਯ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ।
ਤਾਨ੍ਵਨ੍ਦੂਮਾਨਾਨ੍ਸਹਸਾ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਸਹਾਯਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਯਾਦਵਸਂਵृਤਃ
ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਵੰਦੂਮਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਹ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਮੁਦਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਃ। ਵृष੍ਣਿਵੀਰਾਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਪ੍ਰਤਿਪੇਦਿਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਅਦਬ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਕृष੍ਣਾ ਚ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰਂ ਵਵਨ੍ਦੇ ਪਾਦਯੋਸ੍ਤਥਾ। ਤਾਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਨਯਨੇ ਪਰਿਮृਜ੍ਯ ਚ । ਉਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਯਾਦਵਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਸਧਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਸਭ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਤ ਕੀਤੀ।
ਮਾ ਸ਼ੋਕਂ ਕੁਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਸਮਾਹਿਤਾਨ੍। ਅਚਿਰਾਦ੍ਧਾਤਯਿਤ੍ਵਾऽਹਂ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਹਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮ੍
ਕਲਿਆਣੀ, ਤੂੰ ਦੁਖ ਨਾ ਕਰ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜਲਦੀ ਹੀ, ਮੈਂ ਪਾਰਥ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਵਾਪਸ ਲਵਾਂਗਾ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਯ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਾਤੁ ਤੇ ਮਾਨਸੋ ਜ੍ਵਰਃ। ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਨਾ ਚ ਪਾਰ੍ਥੇਨਰੌਕ੍ਮਿਣੇਯੇਨ ਤੇ ਸ਼ਪੇ
ਮੈਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਦਾ ਦੁਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਅਭਿਮਨ्यु, ਪਾਰਥ ਅਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਇਹ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਵਚੋ ਮਹ੍ਯਮਵੈਹਿ ਤ੍ਵਮਨਿਨ੍ਦਿਤੇ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਵਿਸृਜ੍ਯਾਥ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਅਨ੍ਵਾਸ੍ਤ ਵृष੍ਣਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਸਹ ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕੈਸ੍ਤਥਾ
ਅਨਿੰਦਿਤਾ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਬਚਨ ਸੱਚ ਹੈ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਬ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਜਮਾਨੌ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾਵਾਗਤੌ ਪृਥਿਵੀਪਤੀ
ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ੈਬਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਭਜਮਾਨ, ਦੋ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਆਏ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਭਿਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਸ੍ਤਿਸृਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸੁਤਾ ਵੀਰਾਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ
ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਫੌਜਾਂ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਅਜੈ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨਾਲ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂਵਰਃ। ਉਪਪ੍ਲਾਵ੍ਯਂ ਯਯੁਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਉਪਪਲਾਵਿਆ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਯੁਤਾਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦਾਨਿ ਚ। ਸਮੀਪਮਭਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਯੋਧਾ ਯੌਧਿष੍ਠਿਰਂ ਬਲਮ੍
ਫਿਰ ਲੱਖਾਂ, ਦਸ ਲੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਯੋਧੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਫੌਜ ਬਣ ਕੇ ਨੇੜੇ ਆਏ।
ਸਮੁਦ੍ਰਮਿਵ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਰੋਤਃਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਆਪੂਰਯਨ੍ਮਹੀਪਾਲਾ ਯਜ੍ਵਾਨੋ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ । ਵੇਦਾਵਭृਥਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਨੁਤ੍ਯਜਃ
ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਵੱਡੇ ਦਾਨੀ, ਵੈਦਿਕ ਰੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਾਨਾਗਤਾਨਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਰ੍ਥੋ ਜ੍ਞਾਨਭृਤਾਂ ਵਰਃ। ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਦ੍ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪਾਰਥ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਯੋਗ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਰਿਬਰ੍ਹਂ ਦਦੌ ਕृष੍ਣਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾਸਾਂਸਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਪृਥਕ੍ਪृਥਗਨੇਕਸ਼ਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸਤਰੀਆਂ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਦਿਤੇ।
ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਸਮਯੇ ਤਥਾ। ਯਥਾਂਰ੍ਹ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਰਵਰ੍ਤਨ੍ਤਾਭਿਪੂਜਿਤਾਃ। ਆਸਨ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮਨਸਃ ਪਾਰਿਬਰ੍ਹਂ ਦਦੁਸ੍ਤਦਾ
ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਵੱਲੋਂ ਯੋਗ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਪਹਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਮਵੇਤੇषੁ ਰਾਜਭਿਰ੍ਵृष੍ਣਿਭਿਃ ਸਹ। ਵਿਵਾਹੋ ਵਿਧਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਵਵृਧੇ ਕੁਰੁਮਾਤ੍ਸ੍ਯਯੋਃ
ਜਦ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਕੁਰੁ ਅਤੇ ਮਤਸਿਆ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਙ੍ਖਾ ਮृਦਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਗੋਮੁਖਾ ਡਿਣ੍ਡਿਮਾਸ੍ਤਦਾ। ਅਭਿਮਨ੍ਯੋਰ੍ਵਿਵਾਹੇ ਤੁ ਨੇਦੁਰ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਫਿਰ ਅਭਿਮਨ्यु ਦੇ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ, ਮਤਸਿਆ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿਚ, ਸਾਂਖ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਗੋ-ਮੁਖ ਅਤੇ ਡਿੰਡਿਮ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ।
ਉਚ੍ਚਾਵਚਾਨ੍ਮृਗਾਞ੍ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਮੇਧ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਸ੍ਤਥਾ। ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਨਭੋਜ੍ਯਪਾਨਾਨਿ ਪ੍ਰਭੂਤਾਨ੍ਯਭ੍ਯਹਾਰਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਜੰਗਲੀ ਅਤੇ ਯਜਨ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰੇ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆਈਆਂ।
ਗਾਯਨਾਖ੍ਯਾਨਸ਼ੀਲਾਸ਼੍ਚ ਨਟਾ ਵੈਤਾਲਿਕਾਸ੍ਤਥਾ। ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਸ੍ਤਾਨੁਪਾਤਿष੍ਠਨ੍ਸੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸਹ ਮਾਗਧੈਃ
ਗਾਇਕ, ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਨਾਚਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਭਟ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੂਤਾਂ ਅਤੇ ਮਾਗਧਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵृਦ੍ਧਾਸ੍ਤਰੁਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਉਤ੍ਸਵੇ ਤਸ੍ਯ ਮਙ੍ਗਲੇ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਚੈਵ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸਮੇਂ 'ਚ, ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਤੇ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ।
ਸੁਦੇष੍ਣਾਂ ਤੁ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਮਪਿ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਆਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚਾਰੁਪੀਨਾਙ੍ਗ੍ਯਃ ਸੁਮृष੍ਟਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲਾਃ
ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਮਤਸਯ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਆ ਗਈਆਂ।
ਵਰ੍ਣੋਪਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਰੂਪਵਨ੍ਤਯਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ। ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਭਵਤ੍ਕृष੍ਣਾ ਰੂਪੇਣ ਵਪੁषਾऽਧਿਕਾ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਰੰਗ-ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੂਪ ਤੇ ਸੋਭਾ 'ਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ।
ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੋਤ੍ਤਰਾਂ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਾਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀਮਲਂਕृਤਾਮ੍। ਸੁਤਾਮਿਵ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯੋਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰਾਂ, ਜੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਤੇ ਸੋਭਾਵਾਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਭृਙ੍ਗਾਰੁਂ ਤੁ ਸਮਾਦਾਯ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਜਲਪੂਰਿਤਮ੍। ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਹਸ੍ਤੇ ਸਹਸਾ ਸੁਤਾਮਿਨ੍ਦੀਵਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍। ਸ੍ਨੁषਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ਵਾਰਿ ਵਿਰਾਟੋ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਲਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਵਧੂ ਲਈ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਰਥ ਦੇ ਹੱਥ 'ਚ ਪਾਣੀ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਾਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਸੁਤਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਸੌਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੋ ਵਿਰਾਟਤਨਯਾਂ ਤਦਾ
ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਸੋਭਦ੍ਰਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਨਿਰਮਲ ਸੀ, ਨੇ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਤਿष੍ਠਦ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰੂਪਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਯ ਧਾਰਯਨ੍। ਸ੍ਨੁषਾਂ ਤਾਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਣਾਨਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਉਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਵਧੂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੂਹ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਮਹਾਬਲਃ । ਯੁਯੁਧਾਨਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਬ੍ਯਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ, ਵਿਰਾਟ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਯੁਯੁਧਾਨ, ਸ਼ੈਬਿਆ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਯਮਨ ਤੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ—