ਅਨ੍ਤਃਪੁਰੇऽਹਮੁषਿਤਃ ਸਦਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਸੁਤਾਂ ਤਵ। ਸਹਸ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾ ਪਿਤृਵਨ੍ਮਯਿ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਰਹਿਆ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ। ਉਹ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਖੁਲੇ ਤੇ ਗੁਪਤ ਦੋਵੇਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ 'ਤੇ।
ਪ੍ਰਿਯੋ ਬਹੁਮਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਨਰ੍ਤਨੇ ਗੀਤਵਾਦਿਤੇ। ਆਚਾਰ੍ਯਵਚ੍ਚ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਦੁਹਿਤਾ ਤਵ
ਨੱਚਣ, ਗਾਉਣ ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿਚ ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹਾਂ; ਤੇਰੀ ਧੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਮੰਨਦੀ ਹੈ।
ਵਯਸ੍ਯਯਾ ਤਯਾ ਰਾਜਨ੍ਸਹ ਸਂਵਤ੍ਸਰੋषਿਤਃ । ਅਤਿਸ਼ਙ੍ਕਾ ਤਤੋऽਸ੍ਥਾਨੇ ਤਵ ਲੋਕਸ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਭੋ
ਰਾਜਾ, ਉਸ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਹਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ੱਕ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇ ਤ੍ਵਾऽਦ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਮੇ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਸੁਦ੍ਧਂ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਮਨ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਕृਤਾ ਮਯਾ
ਇਸ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨੁषਾਯਾਂ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਵਾਪਿ ਪੁਤ੍ਰੇ ਚਾਤ੍ਮਨਿ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਅਤਿਸ਼ਙ੍ਕਾਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਚਾਹੇ ਵਹੁਟੀ, ਧੀ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਬਣੀ ਰਹੇਗੀ।
ਅਭਿषਙ੍ਗਾਦਹਂ ਭੀਤੋ ਮਿਥ੍ਯਾਚਾਰਾਤ੍ਪਰਂਤਪ । ਸ੍ਰੁषਾਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਰਾਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਤੇ ਸੁਤਾਮ੍
ਨਿੰਦਾ ਤੇ ਝੂਠੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿੱਖ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਯੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੇਵਸੁਤੋ ਯਥਾ। ਦਯਿਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬਲਵਾਨਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਃ
ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੱਧਾ ਦੇਵਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ; ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਰ੍ਗਹਾਬਾਹੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਮ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਜਾਮਾਤਾ ਤਵ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵੈ ਭਰ੍ਤਾ ਚ ਦੁਹਿਤੁਸ੍ਤਵ
ਅਭਿਮਨ्यु, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਉਹ ਤੇਰਾ ਯੋਗ ਜਾਮਾਤਾ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੀ ਧੀ ਲਈ ਸਹੀ ਪਤੀ।
ਉਪਪਨ੍ਨਂ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੇ ਧਨਂਜਯੇ। ਸਦੈਵ ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਜ੍ਞਾਤਜ੍ਞਾਨਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ, ਜੋ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ ਤੇ ਗਿਆਨ-ਸੂਝ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡਵ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਪਾਰ੍ਥ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍। ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਾਃ ਸਮृਦ੍ਧਾ ਮੇ ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਯਸ੍ਯ ਮੇऽਰ੍ਜੁਨਃ
ਪਾਰਥ, ਜੋ ਕੰਮ ਤੂੰ ਠੀਕ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਕਰ ਲੈ; ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਰਜੁਨ ਮੇਰਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਅਨ੍ਵਜਾਨਤ ਸਂਬਨ੍ਧਂ ਸਮਯੇ ਕृष੍ਣਮਾਤ੍ਸ੍ਯਯੋਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੇ ਮਤ्सਯ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਦੂਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵੇषੁ ਮਿਤ੍ਰੇषੁ ਵਾਸੁਦੇਵੇ ਚ ਭਾਰਤ। ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਮਹੀਪਤੀ ਵਿਰਾਟ ਨੇ, ਭਾਰਤ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦੂਤ ਭੇਜੇ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਸ੍ਨੁषਾਰ੍ਥਂ ਵੈ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਵ੍ਰਤਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ਼ੀਲਸ਼ੌਚਸਮਾਚਾਰਂ ਲੋਕਸ੍ਯਾਵੇਦ੍ਯ ਫਲ੍ਗੁਨਃ
ਸਨੁਹਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਲਗੁਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਚਨ, ਚਰਿਤਰ, ਪਵਿਤਰਤਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਵਿਹਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਲੋਕੇ ਵਿਖ੍ਯਾਪ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸ ਪਰਂਤਪਃ । ਕृਤਾਰ੍ਥਃ ਸ਼ੁਚਿਰਵ੍ਯਗ੍ਰਸ੍ਤੁष੍ਟਿਮਾਨਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਨਾਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਵਿਤਰ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰੀਤੋਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸਖਾ ਮੇऽਸਿ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਸੁਖਮਧ੍ਯੁषਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਅਜ੍ਞਾਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈਂ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ। ਸਾਰੇ ਨੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਅਣਪਛਾਤੇ ਹੋ ਕੇ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ।
ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ । ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚਾਭਿषਿਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋਰ੍ਚਿਤਃ
ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿਚ ਧਰਮਵਾਨ, ਵਚਨ ਦੇ ਪੱਕੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤਥਾ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਜਾ ਪਰਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਜਨੇਨ ਤੇਨ। ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਨृਪੋ ਭੁਜਾਭ੍ਯਾਂ ਦਦੌ ਮਹਾਰ੍ਥਂ ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ; ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਇਆ ਤੇ ਕੁਰੁਆਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ।
ਸਮਾਦਿਸ਼ਨ੍ਦੂਤਮਥੋ ਸਮਗ੍ਰਾਃ
ਫਿਰ, ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜਰੂਰੀ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੇ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਸਂਗ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦ੍ਦੂਤਮਪਸ਼੍ਯਦਾਗਤਮ੍। ਸ ਚਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਸਮੇਤ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਪਾਣ੍ਡਵਮੁਗ੍ਰਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵਲੋਂ ਆਇਆ ਦੂਤ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਦੂਤ ਧਰਮਰਾਜ ਪਾਂਡਵ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਧਨਞ੍ਜਯੇਨਾਸਿ ਪੁਨਰ੍ਵਨਾਯ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤਃ ਸਮਯੇ ਤਿष੍ਠ ਪਾਰ੍ਥਃ। ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਹ੍ਯੇਵ ਕਿਰੀਟਮਾਲੀ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯੋऽਦ੍ਯ ਦृष੍ਟਃ
ਪਾਰਥ, ਤੈਨੂੰ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਮੁੜ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਕਰ। ਅੱਜ, ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿਚ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡਵ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਰ੍ਮਸੁਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਯੋਧਨਂ ਤਮ੍। ਪਿਤਾਮਹਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਪੂਰ੍ਣੋ ਨ ਪੂਰ੍ਣੋऽਦ੍ਯ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੋ ਨਃ
ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੁਰੰਤ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇ। ਪਿਤਾਮਹ ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਫੈਸਲਾ ਕਰੇ ਕਿ ਸਾਡਾ ਤੇਰ੍ਹਵਾ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।'
ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਤ੍ਤੇ ਤੁ ਧਨਞ੍ਜਯੇਨ ਵਿष੍ਫਾਰਿਤਂ ਗਾਣ੍ਡਿਵਮਾਜਿਮਧ੍ਯੇ। ਪੂਰ੍ਣੋ ਨ ਪੂਰ੍ਣੋ ਨ ਇਤਿ ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਯਦਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਂ ਮਮ ਤਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਮ੍
ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਗਾਂਡੀਵ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਂ ਨਹੀਂ — ਭੀਸ਼ਮ ਇਹ ਦੱਸੇ; ਜੋ ਉਹ ਸੱਚ ਦੱਸੇ, ਉਹੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਾਣਤਾ ਹੋਵੇ।
ਤੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਨਿਵृਤ੍ਯ ਦੂਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਸ਼ਂਸ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੂਤ ਵਾਪਸ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸਮੇਤ੍ਯ ਦੂਤੇਨ ਸ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਰ। ਭੀष੍ਮੇਣ ਕਰ੍ਣੇਨ ਕृਪੇਣ ਚੈਵ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਸਾ ਚ ਸਾਰ੍ਧਮ੍
ਦੂਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਉਥੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਕਰਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਭੂਰੀਸ਼ਰਵ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਰਾਤ੍ਰੌ ਬਹੁਭਿਃ ਸੁਹृਦ੍ਭਿ- ਰ੍ਭੀष੍ਮੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ । ਤੀਰ੍ਣਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞੇਨ ਧਨਂਜਯੇਨ ਵਿष੍ਫਾਰਿਤਂ ਗਾਣ੍ਡਿਵਮਾਜਿਮਧ੍ਯੇ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੱਜਣਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਗਾਂਡੀਵ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੀ।'
ਨੇਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਸਤ੍ਯੇਨ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਸੁਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਪਿ ਲੋਕਮ੍। ਤਥ੍ਯਂ ਚ ਤੇ ਪਥ੍ਯਮਹਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਂ ਪਰਲੋਕਪਥ੍ਯਮ੍
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਝੂਠ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਤੇ ਭਲਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਵਰਗ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਲਈ ਸਹੀ ਹੈ।
ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮੁਪੈਹਿ ਸਨ੍ਧਿਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਂ ਸਹ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯੈਃ। ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਨੋਚੇਤ੍ਸ੍ਥਿਰਬੁਦ੍ਧਿਰਾਜੌ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤੈਰ੍ਯਦ੍ਯਪਿ ਰਾਜ੍ਯਮਿਚ੍ਛੇਃ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸੁਖ ਨਾਲ ਭੋਗ। ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਲੜਾਈ ਲਈ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ। ਪਰ ਜੇ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਆਨ੍ਤਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਕਪਟੇਨ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਰੇषਾਂ ਮਹਤਾਂ ਬਲੀਨਾਮ੍। ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮਗ੍ਰਂ ਹਤੋ ਭਵਾਨ੍ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਵਜ੍ਰਿਲੋਕਮ੍
ਦੂਸਰੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਕਪਟ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਭੋਗਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਪੂਰਾ ਰਾਜ ਭੋਗ, ਜਾਂ ਜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਹਤੋਸ੍ਮਿ ਤੈਰ੍ਵਾ ਸੁਰਲੋਕਮੇਮਿ
ਜੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਤੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸਮਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਤੀਰ੍ਣਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਸ੍ਯ ਧਨਂਜਯਸ੍ਯ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਿਤਾਃ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਃ ਸਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸ੍ਵਾਨਿ ਗृਹਾਣਿ ਜਗ੍ਮੁਃ
ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਮਝੌਤਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਨੰਜਯ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੱਜਣਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।