ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸਤ੍ਤਮ
ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ।
ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਮੇਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਨ੍ਮਾਂ ਵਦਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਨ ਚੈਵ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਕृਤਂ ਤੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਸਹਿ ਲਿਆ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਮੈਂ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਤਤੋ ਵਿਰਾਟਃ ਪਰਮਾਮਿਤੁष੍ਟਃ ਸਮੇਤ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਮਯਂ ਚਕਾਰ। ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਤਸ੍ਮੈ ਸਦਣ੍ਡਕੋਸ਼ਂ ਸਪੁਰਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਪੂਰਾ ਰਾਜ, ਖਜਾਨਾ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਯਚ੍ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤੇऽਦ੍ਯ ਮਾ ਸ਼ਙ੍ਕੇਥਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਇਦਂ ਸਨਗਰਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸਜਨਂ ਸਵਧੂਜਨਮ੍। ਯੁष੍ਯਭ੍ਯਂ ਸਂਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯੁਚ੍ਛਿष੍ਟਮੇਵ ਚ
ਜੋ ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਹਾਂ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਉਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਇਹ ਰਾਜ, ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੀ ਲਵਾਂਗਾ।
ਅਹਂ ਵਦ੍ਧਸ਼੍ਚਿਰਂ ਰਾਜਨ੍ਭੁਕ੍ਤਭੋਗਸ਼੍ਚਿਰਂ ਸੁਖਮ੍। ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯੁष੍ਮਭ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵ੍ਰਜਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਨਨਮ੍
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਰਾਜਾ, ਸੁਖ-ਸਮਰਿੱਥੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਹੁਣ ਰਾਜ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਉਤ੍ਤਰਾਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਧਨਂਜਯਃ । ਅਯਂ ਹ੍ਯੌਪਯਿਕੋ ਭਰ੍ਤਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮਃ
ਸਵਯਸਾਚੀ ਧਨੰਜਯ ਉੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ; ਉਹੀ ਉਸਦਾ ਅਸਲੀ ਪਤੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਪਾਰ੍ਥਪੈਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਨਂਜਯਮ੍। ਈਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਚਾਰ੍ਜੁਨੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਧਰਮ ਰਾਜ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ; ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਮਤ्सਯ ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਯਂ ਵਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨ ਤੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਗृਹਾਮਹੇ। ਕਿਂਤੁ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦੀਨਾਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਗृਹਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਆਏ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ; ਪਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਆਦਿ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਰਾਜ ਲੈਣਗੇ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਮ੍ਯਹਂ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਰੁषਂ ਦੁਹਿਤਰਂ ਤਵ। ਯੁਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਾਵਾਂ ਹਿ ਸਂਬਨ੍ਧੋ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਭਾਰਤਵਂਸ਼ਯੋਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਸਿੱਖ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮਤ्सਯ ਤੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਸਹੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਦੁਹਿਤਰਂ ਮਮ। ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤੁਂ ਨੇਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਮਿਹੇਚ੍ਛਸਿ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਕਿਉਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ?
ਅਨ੍ਤਃਪੁਰੇऽਹਮੁषਿਤਃ ਸਦਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਸੁਤਾਂ ਤਵ। ਸਹਸ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾ ਪਿਤृਵਨ੍ਮਯਿ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਰਹਿਆ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ। ਉਹ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਖੁਲੇ ਤੇ ਗੁਪਤ ਦੋਵੇਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ 'ਤੇ।
ਪ੍ਰਿਯੋ ਬਹੁਮਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਨਰ੍ਤਨੇ ਗੀਤਵਾਦਿਤੇ। ਆਚਾਰ੍ਯਵਚ੍ਚ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਦੁਹਿਤਾ ਤਵ
ਨੱਚਣ, ਗਾਉਣ ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿਚ ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹਾਂ; ਤੇਰੀ ਧੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਮੰਨਦੀ ਹੈ।
ਵਯਸ੍ਯਯਾ ਤਯਾ ਰਾਜਨ੍ਸਹ ਸਂਵਤ੍ਸਰੋषਿਤਃ । ਅਤਿਸ਼ਙ੍ਕਾ ਤਤੋऽਸ੍ਥਾਨੇ ਤਵ ਲੋਕਸ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਭੋ
ਰਾਜਾ, ਉਸ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਹਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ੱਕ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇ ਤ੍ਵਾऽਦ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਮੇ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਸੁਦ੍ਧਂ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਮਨ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਕृਤਾ ਮਯਾ
ਇਸ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨੁषਾਯਾਂ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਵਾਪਿ ਪੁਤ੍ਰੇ ਚਾਤ੍ਮਨਿ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਅਤਿਸ਼ਙ੍ਕਾਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਚਾਹੇ ਵਹੁਟੀ, ਧੀ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਬਣੀ ਰਹੇਗੀ।
ਅਭਿषਙ੍ਗਾਦਹਂ ਭੀਤੋ ਮਿਥ੍ਯਾਚਾਰਾਤ੍ਪਰਂਤਪ । ਸ੍ਰੁषਾਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਰਾਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਤੇ ਸੁਤਾਮ੍
ਨਿੰਦਾ ਤੇ ਝੂਠੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿੱਖ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਯੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੇਵਸੁਤੋ ਯਥਾ। ਦਯਿਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬਲਵਾਨਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਃ
ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੱਧਾ ਦੇਵਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ; ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਰ੍ਗਹਾਬਾਹੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਮ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਜਾਮਾਤਾ ਤਵ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵੈ ਭਰ੍ਤਾ ਚ ਦੁਹਿਤੁਸ੍ਤਵ
ਅਭਿਮਨ्यु, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਉਹ ਤੇਰਾ ਯੋਗ ਜਾਮਾਤਾ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੀ ਧੀ ਲਈ ਸਹੀ ਪਤੀ।
ਉਪਪਨ੍ਨਂ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੇ ਧਨਂਜਯੇ। ਸਦੈਵ ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਜ੍ਞਾਤਜ੍ਞਾਨਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ, ਜੋ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ ਤੇ ਗਿਆਨ-ਸੂਝ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡਵ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਪਾਰ੍ਥ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍। ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਾਃ ਸਮृਦ੍ਧਾ ਮੇ ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਯਸ੍ਯ ਮੇऽਰ੍ਜੁਨਃ
ਪਾਰਥ, ਜੋ ਕੰਮ ਤੂੰ ਠੀਕ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਕਰ ਲੈ; ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਰਜੁਨ ਮੇਰਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਅਨ੍ਵਜਾਨਤ ਸਂਬਨ੍ਧਂ ਸਮਯੇ ਕृष੍ਣਮਾਤ੍ਸ੍ਯਯੋਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੇ ਮਤ्सਯ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਦੂਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵੇषੁ ਮਿਤ੍ਰੇषੁ ਵਾਸੁਦੇਵੇ ਚ ਭਾਰਤ। ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਮਹੀਪਤੀ ਵਿਰਾਟ ਨੇ, ਭਾਰਤ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦੂਤ ਭੇਜੇ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਸ੍ਨੁषਾਰ੍ਥਂ ਵੈ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਵ੍ਰਤਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ਼ੀਲਸ਼ੌਚਸਮਾਚਾਰਂ ਲੋਕਸ੍ਯਾਵੇਦ੍ਯ ਫਲ੍ਗੁਨਃ
ਸਨੁਹਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਲਗੁਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਚਨ, ਚਰਿਤਰ, ਪਵਿਤਰਤਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਵਿਹਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਲੋਕੇ ਵਿਖ੍ਯਾਪ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸ ਪਰਂਤਪਃ । ਕृਤਾਰ੍ਥਃ ਸ਼ੁਚਿਰਵ੍ਯਗ੍ਰਸ੍ਤੁष੍ਟਿਮਾਨਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਨਾਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਵਿਤਰ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰੀਤੋਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸਖਾ ਮੇऽਸਿ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਸੁਖਮਧ੍ਯੁषਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਅਜ੍ਞਾਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈਂ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ। ਸਾਰੇ ਨੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਅਣਪਛਾਤੇ ਹੋ ਕੇ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ।
ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ । ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚਾਭਿषਿਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋਰ੍ਚਿਤਃ
ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿਚ ਧਰਮਵਾਨ, ਵਚਨ ਦੇ ਪੱਕੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤਥਾ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਜਾ ਪਰਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਜਨੇਨ ਤੇਨ। ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਨृਪੋ ਭੁਜਾਭ੍ਯਾਂ ਦਦੌ ਮਹਾਰ੍ਥਂ ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ; ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਇਆ ਤੇ ਕੁਰੁਆਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ।
ਸਮਾਦਿਸ਼ਨ੍ਦੂਤਮਥੋ ਸਮਗ੍ਰਾਃ
ਫਿਰ, ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜਰੂਰੀ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੇ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਸਂਗ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦ੍ਦੂਤਮਪਸ਼੍ਯਦਾਗਤਮ੍। ਸ ਚਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਸਮੇਤ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਪਾਣ੍ਡਵਮੁਗ੍ਰਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵਲੋਂ ਆਇਆ ਦੂਤ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਦੂਤ ਧਰਮਰਾਜ ਪਾਂਡਵ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਧਨਞ੍ਜਯੇਨਾਸਿ ਪੁਨਰ੍ਵਨਾਯ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤਃ ਸਮਯੇ ਤਿष੍ਠ ਪਾਰ੍ਥਃ। ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਹ੍ਯੇਵ ਕਿਰੀਟਮਾਲੀ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯੋऽਦ੍ਯ ਦृष੍ਟਃ
ਪਾਰਥ, ਤੈਨੂੰ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਮੁੜ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਕਰ। ਅੱਜ, ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿਚ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡਵ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।