ਆਚਾਰ੍ਯੋ ਵृष੍ਣਿਰੀਰਾਣਾਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਚ ਯਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਕੁਰੂਣਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯੋ ਗੁਰੁਃ
ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦਾ ਅਚਾਰਯ ਹੈ, ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਕੁਰੂਆਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਮਾਸਟਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਤੇਨ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਤੇ ਤਾਤ ਕਥਮਾਸੀਤ੍ਸਮਾਗਮਃ
ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ—ਤੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?
ਆਚਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰੋ ਯਃ ਸ਼ੂਰੋ ਦ੍ਰੋਣਾਦਨਵਮੋ ਰਣੇ। ਤੇਨ ਵੀਰੇਣ ਤੇ ਤਾਤ ਕਥਮਾਸੀਤ੍ਸਮਾਗਮਃ
ਜੋ ਅਚਾਰਯ ਦਾ ਪੁੱਤ ਹੈ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ—ਤੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ, ਉਸ ਯੋਧੇ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?
ਸਰ੍ਵੇ ਚੈਵ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਤੈਸ੍ਤੈਰ੍ਵੀਰੈਸ਼੍ਚ ਤੇ ਤਾਤ ਕਥਮਾਸੀਤ੍ਸਮਾਗਮਃ
ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਮਹਾਰਥੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੂਰਵੀਰ—ਤੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?
ਨ ਮਯਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਗਾਵੋ ਨ ਮਯਾ ਕੁਰਵੋ ਜਿਤਾਃ। ਕृਤਂ ਚ ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੇਣ ਕੇਨਚਿਤ੍
ਨਾ ਮੈਂ ਗਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ, ਨਾ ਮੈਂ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸ ਹਿ ਭੀਤਂ ਦ੍ਰਵਨ੍ਤਂ ਮਾਂ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਮੁਖਾਨ੍ਕੁਰੂਨ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿषਣ੍ਣਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੋ ਨ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਉਹ, ਜਦ ਮੈਂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹੌਸਲਾ ਟੁੱਟਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸ ਹਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਨਿਭੋ ਯੁਵਾ। ਤੇਨ ਤੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਗਾਵਸ੍ਤੇਨ ਤੇ ਕੁਰਵੋ ਜਿਤਾਃ
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੋ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ ਤੇ ਵਜਰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਵੀਰਸ੍ਯ ਨ ਮਯਾ ਤਾਤ ਤਤ੍ਕृਤਮ੍ । ਸ ਹਿ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ।ਟ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਭੀष੍ਮਂ ਚ ਚਕਾਰ ਵਿਮੁਖਾਞ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਰਤੂਤ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ; ਉਹ ਬਹਾਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਾਰਦਵਤ, ਦ੍ਰੋਣ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਸੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁਰ੍ਯੋਦਨਂ ਚ ਸਮਰੇ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਮਿਵ ਕੁਞ੍ਜਰਮ੍। ਪ੍ਰਭਗ੍ਨਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭੀਤਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਾਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਨ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰੇ ਤ੍ਰਾਣਂ ਤਵ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਿਂਚਨ। ਨ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰੇ ਭੋਗਾ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਪਲਾਯਤਾ
ਮੈਂ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਤੇ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਤੂੰ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਭੋਗ ਸਕਦਾ।
ਵ੍ਯਾਯਾਮੇਨ ਪਰੀਪ੍ਸਸ੍ਵ ਜੀਵਿਤਂ ਕੌਰਵਾਤ੍ਮਜ । ਨ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਪਲਾਯਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਲੋਕੇ ਯੁਦ੍ਧਮਨਾ ਭਵ। ਪृਥਿਵੀਂ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਜਿਤ੍ਵਾ ਹਤੋ ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ; ਭੱਜ ਕੇ ਤੂੰ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ; ਜਿੱਤ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਜਾਂ ਮਰ ਕੇ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈ।
ਸ ਨਿਵृਤ੍ਤੋ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਵਜ੍ਰਨਿਭਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍। ਸਚਿਵੈਃ ਸਂਵृਤੋ ਰਾਜਾ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਕृਪਾਦਿਭਿਃ । ਤਤੋ ਮੇ ਰੋਮਹਰ੍षੋऽਭੂਦੂਰੁਸ੍ਤਮ੍ਭਸ਼੍ਚ ਮੇऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਜੋ ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਤੀਰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਯਦਭੂਦ੍ਧਨਸਂਕਾਸ਼ਮਨੀਕਂ ਵ੍ਯਧਮਚ੍ਛਰੈਃ। ਤਤ੍ਪ੍ਰਪੁਦ੍ਯ ਰਥਾਨੀਕਂ ਸਿਂਹਦਰ੍ਪਸਮੋ ਯੁਵਾ। ਤਾਨ੍ਕੁਰੁਨ੍ਦ੍ਰਾਵਯਦ੍ਰਾਜਨ੍ਰਣੇ ਨਾਗ ਇਵ ਸ਼੍ਵਸਨ੍
ਉਹ ਜੋ ਲੜਾਈ ਦੀ ਪੰਗਤੀ ਧਨ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ, ਰਥਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵੱਲ ਆ ਕੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਏਕੇਨ ਤੇਨ ਸ਼ੂਰੇਣ षਡ੍ਰਥਾਃ ਪਰਿਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੇਨੇਵ ਮਤ੍ਤੇਨ ਮृਗਾਸ੍ਤृਣਚਰਾ ਯਥਾ
ਉਸ ਇਕ ਬਹਾਦਰ ਨੇ ਛੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੱਦੇ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਘਾਹ ਚਰਨ ਵਾਲੇ ਹਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਯਾਨਾਂ ਚ ਗਜਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਚ ਧਨੁष੍ਮਤਾਮ੍। ਨਿਹਤਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭਗ੍ਨਾ ਚ ਕੁਰੁਵਾਹਿਨੀ
ਘੋੜਿਆਂ, ਹਥੀਆਂ ਤੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਬਹਾਦਰਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਟੁੱਟ ਗਈ।
ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ਤੈਰ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਹਯਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਥਃ । ਅਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਰਕ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਾਦਦੇ
ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭੁਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲਾਲ ਕਪੜਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਪੁਨਰਾਨਰ੍ਚ੍ਛਦ੍ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਸ਼ਰੈਃ। ਸ ਤਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਹਯਾਂਸ਼੍ਚਾਸ਼ੁ ਨਾਸ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਾਦਦੇ
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਖਮੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਕਪੜਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਚ ਬਲਵਾਨ੍ਬਾਣੈਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਪ੍ਤਭਿਃ। ਤਂ ਸ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਹਯਾਂਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਾਦਦੇ
ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ, ਨੂੰ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਖਮੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਪੀਲਾ ਕਪੜਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਦ੍ਰੋਣਂ ਕृਪਂ ਚ ਬਲਵਾਨ੍ਸੋਮਦਤ੍ਤਂ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍। ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਭਂ ਸ਼ਕੁਨਿਂ ਚ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸੋਮਦੱਤ, ਜਯਦ੍ਰਥ, ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਭੂਰੀਸ਼੍ਰਵਸ ਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੂੰ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਮੁਖਾਨਪਿ। ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣ੍ਯਾਜਹਾਰ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਕਪੜੇ ਲੈ ਲਏ।
ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾऽਥ ਤਥਾऽऽਚਾਰ੍ਯਸੁਤਂ ਰਣੇ। ਚਾਪਂ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਨੀਲੇ ਚਾਦਤ੍ਤ ਵਾਸਸੀ
ਉਸ ਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਚਾਰਯ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਦੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ, ਵਿਕਰਨ ਦਾ ਧਨੁ ਤੋੜਿਆ, ਤੇ ਨੀਲ ਤੋਂ ਵੀ ਕਪੜੇ ਲੈ ਲਏ।
ਕ੍ਵ ਸ ਵੀਰੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਯੋ ਮਮਾਮੋਚਯਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਕੁਰੁਭਿਰ੍ਗ੍ਰਸ੍ਤਮਾਹਵੇ
ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਉਹ ਮਹਾਂਬਾਹੁ, ਮਹਾਂਯਸ਼ੀ ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥੋਂ ਛੁਡਾਇਆ?
ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਤਮਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨਂ ਦੁष੍ਟੁਮਰ੍ਚਿਤੁਮੇਵ ਚ। ਯੇਨ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਚ ਗਾਵਸ਼੍ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਦੇਵਸੂਨੁਨਾ
ਮੈਂ ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਤਸ੍ਮੈ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਗ੍ਰਾਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤੁ ਹਾਟਕਾਨ੍। ਸ੍ਫੁਰਿਤਂ ਕਟਿਸੂਤ੍ਰਂ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਪਿੰਡਾਂ, ਸੋਨਾ, ਚਮਕਦਾ ਕਮਰਬੰਦ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇਣਗਾ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਗਤਸ੍ਤਾਤ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਅਦ੍ਯ ਸ਼੍ਵੋ ਵਾ ਪਰਸ਼੍ਵੋ ਵਾ ਮਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਪਿਤਾ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਪੁੱਤਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅੱਜ, ਕੱਲ ਜਾਂ ਪਰਸੋਂ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਵਮਾਖ੍ਯਾਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਛਨ੍ਨਂ ਸਤ੍ਰੇਣ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍। ਵਸਨ੍ਤਂ ਤਂ ਤੁ ਨਾਜ੍ਞਾਸੀਦ੍ਵਿਰਾਟਃ ਪਾਰ੍ਥਮਰ੍ਜੁਨਮ੍
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਛੁਪ ਕੇ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਛਾਣਿਆ ਨਹੀਂ।
ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥੋऽਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਵਿਰਾਟੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਧਨਂਜਯਃ
ਫਿਰ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ; ਮਾਤਸਯ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਧਨੰਜਯ ਨੇ—
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਰਾਜਾਨਂ ਵਿਰਾਟਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਸਾ ਪਾਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਦਦੌ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਰਨ੍ਤਾਨਿ ਵਿਰਾਟਦੁਹਿਤੁਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਆਏ ਹੋਏ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦੇ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਖੁਦ ਹੀ ਵਧੀਆ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਉਤ੍ਤਰਾ ਤੁ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ। ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪ੍ਰੀਤਾ ਸਾਨੁਚਰਾऽਭਵਤ੍
ਉੱਤਰ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੀਮਤੀ ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਲੈ ਲਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਪ੍ਰਦਾਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਕਿਰੀਟਮਾਲੀ ਵਿਰਾਟਗੇਹੇ ਮੁਦਿਤਃ ਸਖੀਭ੍ਯਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਰ੍ਤਰ੍ਮ ਤਦਾऽऽਜਿਮਧ੍ਯੇ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਯਾ ਸੋऽਭਿਜਗਾਮ ਪਾਰ੍ਥਮ੍
ਕਪੜੇ ਦੇ ਕੇ, ਮੋਹਤਾਜ਼ ਮੋਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਏ; ਫਿਰ, ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਇਆ।