ਮਯਾ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਮਾਨੇ ਤੁ ਤ੍ਵਯਿ ਪਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਤਿ। ਬृਹਨ੍ਨਲਾਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾਭਿਰਭ੍ਯਸੂਯਮਹਂ ਤਦਾ। ਤਾਡਿਤੋऽਯਂ ਮਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪਕ੍ਸ਼ਕृਤ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਖੋਜੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਬ੍ਰਿਹਨਨਲਾ ਦੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ. ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਇਸ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਪੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ.
ਤਾਡਿਤੋऽਯਂ ਯਤਿਃ ਕਙ੍ਕ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਦ੍ਵਚੋਤ੍ਤਰਃ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਿਤੁਰ੍ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਿਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, 'ਇਹ ਯਤੀ ਕੰਕਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ,' ਤਾਂ ਉੱਤਰ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ.
ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਤੇ ਕृਤਂ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇष ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਤਾਮ੍। ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿषਂ ਘੋਰਂ ਸਮੂਲਮੁਪਨਿਰ੍ਦਹੇਤ੍
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਜਲਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਓ! ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ ਤੈਨੂੰ ਜੜ ਸਮੇਤ ਸਾੜ ਦੇਵੇ.
ਯਾਵਨ੍ਨ ਕ੍ਸ਼ਯਮਾਯਾਤਿ ਕੁਲਂ ਸਰ੍ਵਮਸ਼ੇषਨਃ। ਸ੍ਫੀਤਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਚ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਮਯਂ ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਮਾਤਸਿਆ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਕੁਲ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਨਾਓ.
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪਾਦਯੋਰਸ੍ਯ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮਣ੍ਡਲੇ । ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਪਾਦੌ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਮਯਂ ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੰਡਵਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥੀਂ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ—ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਨਾਓ.
ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪਾਣਿਨਾ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਪੇ ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ਪਿਤਂ ਮਯਾ। ਇਤਿ ਯਾਵਦ੍ਵਦੇਤ੍ਕਙ੍ ਅਯਂ ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਨਾ ਕਹੇ 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ,' ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਨਾਓ.
ਸ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਰਾਟਃ ਸਾਧ੍ਵਸਾਕੁਲਃ। ਕ੍ਸ਼ਮਯਾਮਾਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਛਨ੍ਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਰ੍ਚਸਾ
ਪੁੱਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਰਾਟ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਕੌਂਤਿਆ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਲੀ ਚਮਕ ਸੀ, ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ਮਯਨ੍ਤਂ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਚਿਰਂ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਮਯਾ ਰਾਜਨ੍ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਮਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਪਰ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਾਫ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ: 'ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਬਰ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ।'
ਯਦਿ ਸ੍ਮ ਤਤ੍ਪਤੇਦ੍ਭੂਮੌ ਰੁਧਿਰਂ ਮਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਸਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਮਿਹੋਚ੍ਛੇਦਮਾਪਦ੍ਯੇਥਾ ਨਰਰ੍षਭ
ਜੇ ਮੇਰਾ ਖੂਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਇੱਥੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ।
ਨ ਦੂषਯਾਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਸ੍ਤੁ ਹਨ੍ਯਾਦਦੂषਕਮ੍। ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਦਾਰੁਣਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਪਰ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋਣਿਤੇ ਤੁ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਬृਹਨ੍ਨਲਾ। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜਂ ਕਙ੍ਕਂ ਚਾਪ੍ਯੁਪਤਿष੍ਠਤ
ਜਦੋਂ ਖੂਨ ਵਹਿਣਾ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਿਹਨਨਲਾ ਅੰਦਰ ਆਇਆ, ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕੰਕ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਮਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੌਰਵ੍ਯਂ ਰਣਾਦੁਤ੍ਤਰਮਾਗਤਮ੍ । ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਦृਢਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯ ਭਵਨੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਤਤੋ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਃ
ਜੰਗ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਏ ਕੌਰਵ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਮਤ्सਯ ਨੇ ਸਵਯਸਾਚੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਯਾ ਦਾਯਾਦਵਾਨਸ੍ਮਿ ਕੈਕੇਯੀਨਨ੍ਦਿਵਰ੍ਧਨ। ਤ੍ਵਯਾ ਮੇ ਸਦृਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨ ਭੂਤੋ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਕੈਕੇਈਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਰਸ ਮਿਲਿਆ; ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਜੋ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਅੱਗੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪਦਂ ਪਦਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਸ਼੍ਚਰਨ੍ਨਾਪਰਾਧ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਤੇਨ ਕਰ੍ਣੇਨ ਤੇ ਤਾਤ ਕਥਮਾਸੀਤ੍ਸਮਾਗਮਃ
ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਕਦਮ ਚਲ ਕੇ ਵੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—ਤੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ, ਕਰਣ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?
ਰਣੇ ਯਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਹृਤਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ। ਕृਪੇਨ ਤੇਨ ਤੇ ਤਾਤ ਕਥਮਾਸੀਤ੍ਸਮਾਗਮਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ ਯੋਧੇ ਆਪਣੀ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਗੁਆ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਤੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?
ਯਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਲੋਕੇ ਮਹਦ੍ਵृਤ੍ਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪਿਤੁਃ ਕृਤੇ ਕृਤਂ ਘੋਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਉੱਚੀ ਚਲਣੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਕਸਮ ਨਿਭਾਈ—
ਯੋऽਯੋਧੀਤ੍ਸਮਰੇ ਰਾਮਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਾਪਿਨਮ੍। ਭੀष੍ਮੋਸੌ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਨ ਚ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਰਾਜਿਤਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਾਮ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰਿਆ ਨਹੀਂ।
ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ਸ਼ੂਰੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਦृਢਵੇਧੀ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਕਾਰੀ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਵੱਡਾ, ਅਜੋੜ, ਗਿਆਨੀ, ਸ਼ੂਰ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਪੱਕਾ, ਤੁਰੰਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ—
ਤੇਨ ਤੇ ਸਹ ਭੀष੍ਮੇਣ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧੇਨ ਸਂਯੁਗੇ । ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਤ੍ਕਥਂ ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਮੇ
ਤੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਪਰ੍ਵਤਂ ਯੋ ਵਿਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਦ੍ਯਾਦ੍ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਵਰੇषੁਭਿਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨ ਤੇ ਤਾਤ ਕਥਮਾਸੀਤ੍ਸਮਾਗਮਃ
ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਤੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਰਾਜਪੁੱਤ, ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?
ਆਚਾਰ੍ਯੋ ਵृष੍ਣਿਰੀਰਾਣਾਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਚ ਯਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਕੁਰੂਣਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯੋ ਗੁਰੁਃ
ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦਾ ਅਚਾਰਯ ਹੈ, ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਕੁਰੂਆਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਮਾਸਟਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਤੇਨ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਤੇ ਤਾਤ ਕਥਮਾਸੀਤ੍ਸਮਾਗਮਃ
ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ—ਤੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?
ਆਚਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰੋ ਯਃ ਸ਼ੂਰੋ ਦ੍ਰੋਣਾਦਨਵਮੋ ਰਣੇ। ਤੇਨ ਵੀਰੇਣ ਤੇ ਤਾਤ ਕਥਮਾਸੀਤ੍ਸਮਾਗਮਃ
ਜੋ ਅਚਾਰਯ ਦਾ ਪੁੱਤ ਹੈ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ—ਤੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ, ਉਸ ਯੋਧੇ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?
ਸਰ੍ਵੇ ਚੈਵ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਤੈਸ੍ਤੈਰ੍ਵੀਰੈਸ਼੍ਚ ਤੇ ਤਾਤ ਕਥਮਾਸੀਤ੍ਸਮਾਗਮਃ
ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਮਹਾਰਥੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੂਰਵੀਰ—ਤੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?
ਨ ਮਯਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਗਾਵੋ ਨ ਮਯਾ ਕੁਰਵੋ ਜਿਤਾਃ। ਕृਤਂ ਚ ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੇਣ ਕੇਨਚਿਤ੍
ਨਾ ਮੈਂ ਗਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ, ਨਾ ਮੈਂ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸ ਹਿ ਭੀਤਂ ਦ੍ਰਵਨ੍ਤਂ ਮਾਂ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਮੁਖਾਨ੍ਕੁਰੂਨ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿषਣ੍ਣਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੋ ਨ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਉਹ, ਜਦ ਮੈਂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹੌਸਲਾ ਟੁੱਟਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸ ਹਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਨਿਭੋ ਯੁਵਾ। ਤੇਨ ਤੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਗਾਵਸ੍ਤੇਨ ਤੇ ਕੁਰਵੋ ਜਿਤਾਃ
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੋ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ ਤੇ ਵਜਰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਵੀਰਸ੍ਯ ਨ ਮਯਾ ਤਾਤ ਤਤ੍ਕृਤਮ੍ । ਸ ਹਿ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ।ਟ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਭੀष੍ਮਂ ਚ ਚਕਾਰ ਵਿਮੁਖਾਞ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਰਤੂਤ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ; ਉਹ ਬਹਾਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਾਰਦਵਤ, ਦ੍ਰੋਣ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਸੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁਰ੍ਯੋਦਨਂ ਚ ਸਮਰੇ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਮਿਵ ਕੁਞ੍ਜਰਮ੍। ਪ੍ਰਭਗ੍ਨਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭੀਤਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਾਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਨ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰੇ ਤ੍ਰਾਣਂ ਤਵ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਿਂਚਨ। ਨ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰੇ ਭੋਗਾ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਪਲਾਯਤਾ
ਮੈਂ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਤੇ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਤੂੰ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਭੋਗ ਸਕਦਾ।