ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਘृਣਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਸਭਾਯਾਂ ਸਹ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯੇਨ ਤੂष੍ਣੀਮੁਪਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਇਆ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ, ਮਾਤਸਿਆ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬੈਠ ਗਿਆ.
ਤਤੋ ਰਾਜਸੁਤੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ਪृਥਿਵੀਂਜਯਃ। ਵਵਨ੍ਦੇ ਸ ਪਿਤੁਃ ਪਾਦੌ ਕਙ੍ਕਂ ਚਾਪ੍ਯੁਪਤਿष੍ਠਤ
ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਜੇਤੂ, ਅੰਦਰ ਆਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕੰਕਾ ਕੋਲ ਵੀ ਗਿਆ.
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਵਕ੍ਰਯਾ ਚਰਣੌ ਪਿਤੁਃ। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਙ੍ਕਸ੍ਯ ਰੁਧਿਰਪ੍ਲੁਤਮ੍ । ਹृਦਯੇऽਦਹ੍ਯਤ ਤਦਾ ਮृਤ੍ਯੁਗ੍ਰਸ੍ਤ ਇਵੋਤ੍ਤਰਃ
ਉੱਤਰ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਤਿਰਛੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਕੰਕਾ ਨੂੰ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਹੋਵੇ.
ਤਤੋ ਰੁਧਿਰਸਿਕ੍ਤਾਙ੍ਗਮਨੇਕਾਗ੍ਰਮਨਾਗਸਮ੍। ਭੂਮਾਵੇਕਾਨ੍ਤ ਆਸੀਨਂ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰ੍ਯਾ ਸਮੁਪਾਸਿਤਮ੍। ਤਤਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਰਾਜਾਨਂ ਤ੍ਵਰਮਾਣ ਇਵੋਤ੍ਤਰਃ
ਫਿਰ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਇਕੱਲੇ ਬੈਠੇ, ਸੈਰੰਧਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਰ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ.
ਕੇਨਾਯਂ ਤਾਡਿਤਃ ਕਙ੍ਕਃ ਕੇਨ ਪਾਪਮਿਦਂ ਕृਤਮ੍। ਕੋ ਵਾ ਜਿਗਮਿषੁਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਂ ਕੇਨ ਸ੍ਪृष੍ਟਃ ਪਦੋਰਗਃ
ਇਸ ਕੰਕਾ ਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਮਾਰਿਆ? ਇਹ ਮੰਦਾ ਕੰਮ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ? ਕੌਣ ਮੌਤ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਪ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸਨਰਤਿਕ੍ਸ਼ਮਃ। ਪੂਜਨੀਯੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨ ਪ੍ਰਬਾਧ੍ਯੋऽਯਮੀਦृਸ਼ਃ
ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠਣ ਦੇ ਯੋਗ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ; ਐਸਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ.
ਸ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਰਾਟੋ ਰਾष੍ਟ੍ਰਵਰ੍ਧਨਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੋਤ੍ਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਧ੍ਵਸਾਦ੍ਧ੍ਵਸ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਰਿਆਸਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਡਰ ਨਾਲ ਹਿਲੀ ਹੋਈ ਮਨ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ.
ਪੁਤ੍ਰ ਤੇ ਵਿਜਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋऽਹਂ ਮੁਦਾ ਭृਸ਼ਮ੍। ਅਕ੍ਸ਼ਕ੍ਰੀਡਨਯਾऽਨੇਨ ਕਾਲਕ੍ਸ਼ੇਪਮਕਾਰਿषਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਨਾਲ ਚੌਪੜ ਖੇਡ ਕੇ ਮੈਂ ਸਮਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ.
ਤਤ੍ਰਾਜਯਤ੍ਕੁਰੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਤ੍ਤਰੋ ਰਾष੍ਟ੍ਰਵਰ੍ਧਨਃ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਮਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਨੇਤਿ ਕਙ੍ਕੋ ਬृਹਨ੍ਨਲਾ। ਅਜਯਤ੍ਸਾ ਕੁਰੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਿਤਿ ਮਾਮਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਥੇ, ਉੱਤਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ—ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਕੰਕਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਨਨਲਾ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਕਾਰਿਆ, ਕਹਿੰਦੇ ਬ੍ਰਿਹਨਨਲਾ ਨੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਹ ਦੱਸਦੇ ਰਹੇ.
ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਿਤੇ ਮਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਵਿਜਯੇ ਤਵ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇ। ਬृਹਨ੍ਨਲਾਯਾ ਵਿਜਯਂ ਕਙ੍ਕੋऽਸ੍ਤੁਵਤ ਵੈ ਰੁषਾ
ਜਦ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਚਰਚਾ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਕੰਕਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਨਨਲਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ.
ਮਯਾ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਮਾਨੇ ਤੁ ਤ੍ਵਯਿ ਪਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਤਿ। ਬृਹਨ੍ਨਲਾਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾਭਿਰਭ੍ਯਸੂਯਮਹਂ ਤਦਾ। ਤਾਡਿਤੋऽਯਂ ਮਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪਕ੍ਸ਼ਕृਤ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਖੋਜੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਬ੍ਰਿਹਨਨਲਾ ਦੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ. ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਇਸ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਪੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ.
ਤਾਡਿਤੋऽਯਂ ਯਤਿਃ ਕਙ੍ਕ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਦ੍ਵਚੋਤ੍ਤਰਃ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਿਤੁਰ੍ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਿਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, 'ਇਹ ਯਤੀ ਕੰਕਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ,' ਤਾਂ ਉੱਤਰ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ.
ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਤੇ ਕृਤਂ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇष ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਤਾਮ੍। ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿषਂ ਘੋਰਂ ਸਮੂਲਮੁਪਨਿਰ੍ਦਹੇਤ੍
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਜਲਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਓ! ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ ਤੈਨੂੰ ਜੜ ਸਮੇਤ ਸਾੜ ਦੇਵੇ.
ਯਾਵਨ੍ਨ ਕ੍ਸ਼ਯਮਾਯਾਤਿ ਕੁਲਂ ਸਰ੍ਵਮਸ਼ੇषਨਃ। ਸ੍ਫੀਤਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਚ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਮਯਂ ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਮਾਤਸਿਆ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਕੁਲ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਨਾਓ.
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪਾਦਯੋਰਸ੍ਯ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮਣ੍ਡਲੇ । ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਪਾਦੌ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਮਯਂ ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੰਡਵਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥੀਂ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ—ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਨਾਓ.
ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪਾਣਿਨਾ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਪੇ ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ਪਿਤਂ ਮਯਾ। ਇਤਿ ਯਾਵਦ੍ਵਦੇਤ੍ਕਙ੍ ਅਯਂ ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਨਾ ਕਹੇ 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ,' ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਨਾਓ.
ਸ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਰਾਟਃ ਸਾਧ੍ਵਸਾਕੁਲਃ। ਕ੍ਸ਼ਮਯਾਮਾਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਛਨ੍ਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਰ੍ਚਸਾ
ਪੁੱਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਰਾਟ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਕੌਂਤਿਆ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਲੀ ਚਮਕ ਸੀ, ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ਮਯਨ੍ਤਂ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਚਿਰਂ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਮਯਾ ਰਾਜਨ੍ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਮਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਪਰ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਾਫ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ: 'ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਬਰ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ।'
ਯਦਿ ਸ੍ਮ ਤਤ੍ਪਤੇਦ੍ਭੂਮੌ ਰੁਧਿਰਂ ਮਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਸਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਮਿਹੋਚ੍ਛੇਦਮਾਪਦ੍ਯੇਥਾ ਨਰਰ੍षਭ
ਜੇ ਮੇਰਾ ਖੂਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਇੱਥੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ।
ਨ ਦੂषਯਾਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਸ੍ਤੁ ਹਨ੍ਯਾਦਦੂषਕਮ੍। ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਦਾਰੁਣਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਪਰ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋਣਿਤੇ ਤੁ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਬृਹਨ੍ਨਲਾ। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜਂ ਕਙ੍ਕਂ ਚਾਪ੍ਯੁਪਤਿष੍ਠਤ
ਜਦੋਂ ਖੂਨ ਵਹਿਣਾ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਿਹਨਨਲਾ ਅੰਦਰ ਆਇਆ, ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕੰਕ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਮਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੌਰਵ੍ਯਂ ਰਣਾਦੁਤ੍ਤਰਮਾਗਤਮ੍ । ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਦृਢਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯ ਭਵਨੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਤਤੋ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਃ
ਜੰਗ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਏ ਕੌਰਵ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਮਤ्सਯ ਨੇ ਸਵਯਸਾਚੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਯਾ ਦਾਯਾਦਵਾਨਸ੍ਮਿ ਕੈਕੇਯੀਨਨ੍ਦਿਵਰ੍ਧਨ। ਤ੍ਵਯਾ ਮੇ ਸਦृਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨ ਭੂਤੋ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਕੈਕੇਈਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਰਸ ਮਿਲਿਆ; ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਜੋ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਅੱਗੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪਦਂ ਪਦਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਸ਼੍ਚਰਨ੍ਨਾਪਰਾਧ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਤੇਨ ਕਰ੍ਣੇਨ ਤੇ ਤਾਤ ਕਥਮਾਸੀਤ੍ਸਮਾਗਮਃ
ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਕਦਮ ਚਲ ਕੇ ਵੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—ਤੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ, ਕਰਣ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?
ਰਣੇ ਯਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਹृਤਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ। ਕृਪੇਨ ਤੇਨ ਤੇ ਤਾਤ ਕਥਮਾਸੀਤ੍ਸਮਾਗਮਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ ਯੋਧੇ ਆਪਣੀ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਗੁਆ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਤੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?
ਯਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਲੋਕੇ ਮਹਦ੍ਵृਤ੍ਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪਿਤੁਃ ਕृਤੇ ਕृਤਂ ਘੋਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਉੱਚੀ ਚਲਣੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਕਸਮ ਨਿਭਾਈ—
ਯੋऽਯੋਧੀਤ੍ਸਮਰੇ ਰਾਮਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਾਪਿਨਮ੍। ਭੀष੍ਮੋਸੌ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਨ ਚ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਰਾਜਿਤਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਾਮ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰਿਆ ਨਹੀਂ।
ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ਸ਼ੂਰੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਦृਢਵੇਧੀ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਕਾਰੀ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਵੱਡਾ, ਅਜੋੜ, ਗਿਆਨੀ, ਸ਼ੂਰ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਪੱਕਾ, ਤੁਰੰਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ—
ਤੇਨ ਤੇ ਸਹ ਭੀष੍ਮੇਣ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧੇਨ ਸਂਯੁਗੇ । ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਤ੍ਕਥਂ ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਮੇ
ਤੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਪਰ੍ਵਤਂ ਯੋ ਵਿਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਦ੍ਯਾਦ੍ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਵਰੇषੁਭਿਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨ ਤੇ ਤਾਤ ਕਥਮਾਸੀਤ੍ਸਮਾਗਮਃ
ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਤੂੰ ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਰਾਜਪੁੱਤ, ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?