ਕਸ੍ਤਦ੍ਬृਹਨ੍ਨਲਾਦਨ੍ਯੋ ਮਨੁष੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਯੋਤ੍ਸ੍ਯਤਿ। ਯਸ੍ਯ ਬਾਹੁਬਲੇ ਤੁਲ੍ਯੋ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਅਤੀਵ ਸਮਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰ੍षੋ ਯਸ੍ਯਾਭਿਵਰ੍ਧਤੇ। ਕਿਮੇਵਂ ਪੁਰੁषੋ ਲੋਕੋ ਦਿਵਿ ਵਾ ਭੁਵਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਉਹ ਕੌਣ ਮਰਦ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਜਸ਼ਨ ਲੜਾਈ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਤੇਨ ਸਂਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤੋ ਰਾਜਾ ਦੀਰ੍ਯਮਾਣੇਨ ਚੇਤਸਾ । ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਨਂ ਕ੍ਰੂਰਮਜਾਨਨ੍ਵੈ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਇਸ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਬੋਲਿਆ, ਜਾਣਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਹੈ।
ਕਙ੍ਖ ਮਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਬਹੁਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਿषਿਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨ ਚ ਵਾਚਂ ਨਿਯਚ੍ਛਸਿ
ਕੰਕਾ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਲਟ ਗੱਲ ਨਾ ਕਹੀਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ। ਤੈਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ।
ਨਿਯਨ੍ਤਾ ਚੇਨ੍ਨ ਵਿਦ੍ਯੇਤ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮਮਾਚਰੇਤ੍। ਇਤਿ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤੋ ਰਾਜਾ ਸੋऽਕ੍ਸ਼ੇਣਾਭ੍ਯਹਨਦ੍ਭृਸ਼ਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਪਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤਕ੍ਸ਼ਕਭੋਗਾਭਂ ਬਾਹੁਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਵਿਰਾਟਃ ਪ੍ਰਾਹਨਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕਰ੍ਣਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਬਾਂਹ, ਜੋ ਸੱਪ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਉਚਾ ਕਰ ਕੇ, ਕਰਣ ਨੂੰ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਮੁਖੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਕੋਪਾਨ੍ਮੈਵਮਿਤ੍ਯਵਭਰ੍ਤ੍ਸਯਨ੍। ਬਲਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਵਿਦ੍ਧਸ੍ਯ ਨਸ੍ਤਃ ਸ਼ੋਣਿਤਮਾਸ੍ਰਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ 'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਕਰ' ਕਹਿ ਕੇ, ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਖੂਨ ਵਹਿ ਨਿਕਲਿਆ।
ਅਕ੍ਸ਼ੇਣਾਭਿਹਤੋ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟੇਨ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਤੂष੍ਣੀਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕृष੍ਣਾਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਮ੍
ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਵਲੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਜਣ 'ਤੇ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਸ੍ਯ ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲਨਿਭਂ ਸ਼ਿਰਸਃ ਸ਼ੋਣਿਤਂ ਤਦਾ। ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਮਹਾਬਾਹੋਰਭਿਘਾਤਾਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਿਰ ਤੋਂ, ਵੱਜਣ ਨਾਲ, ਲਾਲ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਖੂਨ ਵਹਿ ਨਿਕਲਿਆ।
ਤਦਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਹੀਂ ਪਾਰ੍ਥਃ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਸਮਧਾਰਯਤ੍। ਅਵੈਕ੍ਸ਼ਤ ਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਖੂਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਸੇ ਖੜੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ।
ਸਾ ਵੇਦਨਾਮਭਿਜ੍ਞਾਯ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਵਸ਼ਾਨੁਗਾ। ਸਾ ਵਿषਣ੍ਣਾ ਚ ਭੀਤਾ ਚ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਚ ਦ੍ਰੁਪਦਾਤ੍ਮਜਾ
ਉਹ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦੀ ਹੋਈ, ਡਰ ਗਈ, ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆ ਗਈ — ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ।
ਬਾष੍ਪਂ ਨਿਯਮ੍ਯ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਨਿਃਸ਼੍ਰੇਯਸੈषਿਣੀ । ਉਤ੍ਤਰੀਯੇਣ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੇਣ ਤੂਰ੍ਣਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸ਼ੋਣਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਰੋਕ ਕੇ, ਪਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਈ, ਛੇਤੀ ਆਪਣੇ ਪਤਲੇ ਉੱਤਰੀਏ ਨਾਲ ਖੂਨ ਫੜ ਲਿਆ।
ਨਿਗृਹ੍ਯ ਰਕ੍ਤਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀ ਦੁਃਖਮੋਹਿਤਾ। ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਗृਹ੍ਯ ਭृਙ੍ਗਾਰਂ ਸ਼ੋਣਿਤਂ ਤਦਪਾਮृਜਤ੍ । ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਰੁਪਦੇਨ੍ਦ੍ਰਸੁਤਾ ਤਦਾ
ਸੈਰੰਧਰੀ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਖੂਨ ਰੋਕਿਆ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਖੂਨ ਪੂੰਝਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ।
ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਕਿਮਿਦਂ ਰਕ੍ਤਮੁਤ੍ਤਰੀਯੇਣ ਗृਹ੍ਯਤੇ। ਕੋਤ੍ਰ ਹੇਤੁਰ੍ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਤਨ੍ਮਪ੍ਰਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਤ੍ਵਤਃ
ਸੈਰੰਧਰੀ, ਤੂੰ ਉੱਤਰੀਏ ਨਾਲ ਇਹ ਖੂਨ ਕਿਉਂ ਫੜ ਰਹੀ ਹੈਂ? ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸ।
ਰਕ੍ਤਬਿਨ੍ਦਨਿ ਯਾਵਨ੍ਤਿ ਕਙ੍ਕਸ੍ਯ ਧਰਣੀਤਲੇ। ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਾਣਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਤੇ ਅਨਾਵृष੍ਟਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਿੰਨੇ ਕਾਂਕਾ ਦੇ ਖੂਨ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੈਂਗੀਆਂ, ਉਤਨੇ ਸਾਲ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕਾ ਪਵੇਗਾ।
ਏਤਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਙ੍ਕਸ੍ਯ ਰੁਧਿਰਂ ਮਯਾ। ਗृਹੀਤਮੁਤ੍ਤਰੀਯੇਣ ਵਿਨਾਸ਼ੋ ਮਾ ਭਵੇਤ੍ਤਵ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਮਤਸਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਕਾਂਕਾ ਦਾ ਖੂਨ ਉੱਤਰੀਏ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਯਤੀਸ਼ਂ ਯੋ ਵਿਹਨ੍ਯੇਤ ਤਸ੍ਯਾਯੁਰ੍ਵਿਨਸ਼ਿष੍ਯਤਿ। ਯੋ ਯਤੀਸ਼ਂ ਨਿਯਮ੍ਯੇਤ ਸਹਸ੍ਰਂ ਯਾਤਨਾ ਯਮੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਧੂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਸਾਧੂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਭੁਗਤਦਾ ਹੈ।
ਯਤੌ ਰਕ੍ਤਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਤਿ ਯਾਵਤ੍ਪਾਂਸੁਰਗृਹ੍ਯਤ। ਤਾਵਨ੍ਤਃ ਪਿਤृਲੋਕਸ੍ਥਾਃ ਪਿਤਰਃ ਪ੍ਰਪਤਨ੍ਤ੍ਯਧਃ
ਜਿੰਨਾ ਸਾਧੂ ਦਾ ਖੂਨ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ ਪੈਂਦਾ, ਉਤਨੇ ਪਿਤਰ ਜੋ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਿਰਾਟੇਨ੍ਦ੍ਰ ਧृਤਂ ਰਕ੍ਤਂ ਚ ਵਾਸਸਾ। ਮਯਾ ਤਵ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਤ੍ਵਯਿ ਪ੍ਰਣਯਕਾਰਣਾਤ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਖੂਨ ਫੜਿਆ ਹੈ।
ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁ ਮਾਨੁषਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਗਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਪੁਰਾ। ਕਿਮਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ ਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਮਾਨਘ
ਇਕ ਵਾਰੀ ਦੇਵਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵੇਖਣ ਆਏ ਸਨ; ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਦੱਸ ਕਿ ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਦੇ ਸਨ?
ਵਾਸਵਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍षਿਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਗਣਾ ਅਪ੍ਸਰਸਾਂ ਤਥਾ
ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਵਾਸਵ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਵੀ ਆਏ ਸਨ।
ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁ ਮਾਨੁषਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਰੂਣਾਂ ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਚ। ਏਕਸ੍ਯ ਚ ਬਹੂਨਾਂ ਚ ਰੌਦ੍ਰਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੁਰੂਆਂ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਕ ਵੱਲਾ ਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਵੱਲਾ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਮਨੁੱਖੀ ਲੜਾਈ ਵੇਖੀ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਮਥ ਦਿਵ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਯੋਗਾਨਥ ਸਂਗ੍ਰਹਾਨ੍। ਲਘੁ ਸੁष੍ਠੁ ਚ ਚਿਤ੍ਰਂ ਚ ਕृਤੀਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਹ ਦਿਵਿਆਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਵਰਤਣ ਤੇ ਵਾਪਸ ਲੈਣ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਚੋਟੇ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਕਮਾਲ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਕਰ੍ਣਂ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਨਾ। ਜਿਤਾਨਨ੍ਯਾਨ੍ਭੂਮਿਪਾਲਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦਿਵੌਕਸਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਗਾਂਡੀਵ ਵਾਲੇ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਥੋਂ ਰੁਖਸਤੀ ਲੈ ਲਈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ। ਅਸਙ੍ਗਤਿਨਾ ਤੇਨ ਵਿਮਾਨੇਨਾਸ਼ੁਗਾਮਿਨਾ। ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮੁਰਸਙ੍ਗਾਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਚ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਰਥ 'ਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
[*ਕੁਰਵੋ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਕृਪਾਦਯਃ। ਅਜਯ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ । ਪਾਰ੍ਥੇਨੈਕੇਨ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਿਸ੍ਮਯੋ ਨੋ ਮਹਾਨਹੋ
ਕੁਰੁਆਂ—ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਆਦਿ—ਸਭ ਜਿੱਤ ਗਏ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਅਜੈਯ ਹਨ; ਪਰ ਪਾਰਥ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ!
ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਸਂਜਾਤਃ ਕਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵਾ ਫਲਮ੍
ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਵੇਲੇ ਜਨਮਿਆ, ਜਾਂ ਕਿਸ ਦੇ ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਹੈ?
ਕਿਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਫਲ੍ਗੁਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਨ੍ਯਯੋਧਯਤ੍। ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਨਾਜੌ ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟਿਸਂਮਿਤਾਨ੍
ਫਲਗੁਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ ਤੇ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਂ, ਜੋ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ?
ਤਸ੍ਯ ਚੈਤਤ੍ਕਿਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤ ਇਤਿ ਤੇ ਸੁਰਾਃ । ਜਗ੍ਮੁਃ ਸੁਰਾਲਯਂ ਹृष੍ਟਾ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਚੇਤਸਃ ।।]
ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਕਮਾਲ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਚੰਭਾ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਸਵਰਗ ਵਾਸਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕੁਰਵੋऽਰ੍ਜੁਨਬਾਣੈਸ਼੍ਚ ਤਾਡਿਤਾਃ ਸ਼ਰਵਿਕ੍ਸ਼ਤਾਃ । ਕੁਰੂਨਭਿਮੁਖਾਂ ਯਾਤਾਃ ਸਮਗ੍ਰਬਲਵਾਹਨਾਃ
ਕੁਰੁ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਤੇ ਜਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਕੁਰੁ ਨਗਰ ਵੱਲ ਮੋੜ ਲਏ।