ਅਕ੍ਸ਼ਾਨਾਹਰ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਆਸਨਂ ਚੋਪਕਲ੍ਪਯ। ਆਦਾਯ ਵ੍ਯਜਨਂ ਤ੍ਵਂ ਚ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤੋऽਨਨ੍ਤਰਾ ਭਵ
ਸੈਰੰਧਰੀ, ਜੂਏ ਦੇ ਪਾਸੇ ਲਿਆ ਕੇ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਸਜਾ; ਤੂੰ ਪੱਖਾ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖੜੀ ਹੋ ਜਾ।
ਤਂ ਤਥਾਵਾਦਿਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾਪਤ। ਨ ਦੇਵਿਤਵ੍ਯਂ ਹृष੍ਟੇਨ ਕਿਤਵੇਨੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: 'ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਜੂਆਰੀ ਨਾਲ ਜੂਆ ਨਹੀਂ ਖੇਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।'
ਨ ਤ੍ਵਾਮਦ੍ਯ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਮਹਂ ਦੇਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ । ਪ੍ਰਿਯਂ ਤੁ ਤੇ ਚਿਕੀਰ੍ਪਾਮਿ ਵਰ੍ਤਤਾਂ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ। ਦ੍ਯੂਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਵਾਞ੍ਛਾਮਿ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਨਸਂਸਦਿ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਪਰ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਗਾਵੋ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਵਸੁ ਕਿਂਚਨ। ਨ ਮੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮਨ੍ਤਰੇਣਾਪਿ ਦੇਵਿਤਮ੍
ਇਸਤਰੀਆਂ, ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੌਲਤ—ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਜੂਏ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵੀ।
ਕਿਂ ਤੇ ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬਹੁਦੋषੇਣ ਮਾਨਦ। ਦੇਵਨੇ ਬਹਵੋ ਦੋषਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਜੂਏ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਗਲਤੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ? ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾਈਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਦृष੍ਟੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਸ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਨਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਂ ਪਣਮੇਕਮਮਨ੍ਯਤ
ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਪਾਸੇ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਅਤੇ ਅਖੂਤ ਦੌਲਤ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਦਯਿਤਾਂ ਭ੍ਰਾਤॄਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਾਨ੍। ਨਿਃਸਂਸ਼ਯਂ ਸ ਕਿਤਵਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਪ੍ਯਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਵੀ ਜੂਏ 'ਚ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਪਾਂਡਵ ਜੂਆਰੀ ਹੁਣ ਪਛਤਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵਿਧਾਨਾਂ ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਧਨਾਨਾਂ ਚ ਪਰਾਜਯੇ। ਅਭੀਪ੍ਸਿਤਵਿਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਾਕ੍ਪਾਰੁष੍ਯਮਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਹਾਰ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਚਾਹੀਦੀ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਕੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯਂ ਬੁਧੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮੇਕਾਹ੍ਨਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਦ੍ਯੂਤੇ ਹਾਰਿਤਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਯੂਤਂ ਨ ਰੋਚਯੇ
ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੂਏ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਜੂਆ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਅਥਵਾ ਮਨ੍ਯਸੇ ਰਾਜਨ੍ਦੀਵ੍ਯਾਵ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ। ਏਵਮਾਭਾष੍ਯ ਵਾਕ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਕ੍ਰੀਡਤਸ੍ਤੌ ਨਰੋਤ੍ਤਮੌ
ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਹੋਰ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਦ੍ਯੂਤੇ ਤੁ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਜੂਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਮਤਸਿਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਪਸ਼੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਾਦृਸ਼ਾਃ ਕੁਰਵੋ ਜਿਤਾਃ । ਕੁਰਵੋऽਤਿਰਥਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਃ
ਵੇਖ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ—ਕੁਰੁ ਜੋ ਸਭ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਦ੍ਯੂਤੇ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤੇ ਵਿਜਿਤਾ ਗਾਵਃ ਕੁਰਵਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਧਰਮ ਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਮਤਸਿਆ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਤੇਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਬਚ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਰੁ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।'
ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਤਮਂ ਮਨ੍ਯੇ ਉਤ੍ਤਰਸ਼੍ਚੇਤ੍ਕੂਰੂਞ੍ਜਯੇਤ੍। ਯਨ੍ਤਾ ਬृਹਨ੍ਨਲਾ ਯਸ੍ਯ ਸ ਕਥਂਚਿਦ੍ਵਿਜੇष੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਜਬ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਜੇ ਉੱਤਰਾ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ; ਬ੍ਰਿਹਨਨਲਾ ਦਾ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਿਰਾਟਃ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤੋ ਮਨ੍ਯੁਨਾ ਚ ਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ। ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਰਿਵ੍ਰਾਜਮਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੁੱਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਰਿਵ੍ਰਾਜਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਤਾਦृਸ਼ੇਨ ਤੁ ਯੋਧੇਨ ਮਹੇष੍ਵਾਸੇਨ ਧੀਮਤਾ। ਕੁਰਵੋ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਅਤੇ ਸਿਆਣੇ ਨਾਲ, ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਜਬ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ?
ਸਮਂ षਣ੍ਡੇਨ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬਨ੍ਧੋ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ। ਵਾਚ੍ਯਾਵਾਚ੍ਯਂ ਨ ਜਾਨੀषੇ ਨੂਨਂ ਮਾਮਵਮਨ੍ਯਸੇ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਨਪੁੰਸਕ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੱਸ ਕੇ, ਝੂਠੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ।
ਸਮਂ षਣ੍ਡੇਨ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬਨ੍ਧੋ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ। ਵਾਚ੍ਯਾਵਾਚ੍ਯਂ ਨ ਜਾਨੀषੇ ਨੂਨਂ ਮਾਮਵਮਨ੍ਯਸੇ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਨਪੁੰਸਕ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੱਸ ਕੇ, ਝੂਠੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ।
ਪੁਮਾਂਸੋ ਬਹਵੋ ਦृष੍ਟਾਃ ਸੂਤਾਸ਼੍ਚ ਬਹਵੋ ਮਯਾ। ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਯਨ੍ਤਾ ਯੋਦ੍ਧਾ ਚ ਨ ਮੇ ਦृष੍ਟਃ ਕਦਾਚਨ
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਰਦ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੇਖੇ ਹਨ। ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਲੜਾਈ ਵੀ ਕਰੇ।
ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਨ ਚਰੇਦ੍ਰਾਜ੍ਞਾਮਨੁਕੂਲਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਦੇਤ੍। ਆਚਰਨ੍ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਨ ਜਾਤੁ ਸੁਖਮੇਧਤੇ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਦੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਸਦਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਵਯਸ੍ਯਤ੍ਵਾਤ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਪਰਾਧਮਿਮਂ ਕ੍ਸ਼ਮੇ। ਨੇਦृਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਵਦਰ੍ਵਾਚਂ ਯਦਿ ਜੀਵਿਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਦੋਸ਼ ਮਾਫ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਐਸੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੁੜ ਨਾ ਕਹੀਂ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪੁਨਃ ਕਙ੍ਕਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਕੁਰੁਵਰ੍ਧਨਃ । ਬृਹਨ੍ਨਲਾਯਾ ਸਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਧੁष੍ਯਤਾਂ ਨਗਰੇ ਜਯਃ
ਫਿਰ ਕੰਕਾ, ਜੋ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਮਿਲੇ, ਰਾਜਾ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ!'
ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ਸਾਰਥ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਨੂਨਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਕਿਂਚਿਦੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਤਰ੍ਕਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦृਢੋ ਮਮ। ਯਤੋ ਜਾਨਾਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉੱਤਰ ਨੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਆਈ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਤਰਕ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ। ਇਹ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਕੁਰਵੋऽਪਿ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਃ। ਸਸੋਮਵਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯੈਃ ਸਯਕ੍ਸ਼ੇਸ਼ਹੁਤਾਸ਼ਨੈਃ
ਕੁਰੁ ਵੀਰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਵੀ, ਸੋਮਾ, ਵਰੁਣ, ਆਦਿਤ, ਯਕਸ਼-ਪਤੀ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ, ਜਿੱਤਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਕਰ੍ਣੌ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯੌ। ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸੋਮਦਤ੍ਤੋ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ, ਤੇ ਅਜੈਯ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਕਰਣ ਹਨ, ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ, ਵਿਕਰਣ, ਸੋਮਦੱਤ ਤੇ ਜਯਦ੍ਰਥ ਵੀ ਹਨ,
ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਲੋ ਭੂਰਿਰ੍ਜਲਸਨ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਦੁष੍ਪ੍ਰਸਹੋ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਵਿਵਿਂਸ਼ਤੀ
ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਸ਼ਾਲਾ, ਭੂਰੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਲਸੰਧੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਜੋ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ,
ਵृषਸੇਨੋऽਸ਼੍ਵਵੇਗਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਵੇਗਸੁਵਰ੍ਚਸੌ । ਬਾਹ੍ਲੀਕਃ ਸ਼ੂਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਸ਼੍ਚ ਪਰਨ੍ਤਪਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਸੇਨ, ਅਸ਼ਵਵੇਗ, ਵਾਯੁਵੇਗ, ਸੁਵਰਚਸ, ਬਾਹਲਿਕ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਤੇ ਯੁਯੁਤ्सੁ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸੌਬਲਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੇਨਸ਼੍ਚ ਸਾਲ੍ਵਰਾਟ੍ । ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਸ਼ੂਰਾ ਨਾਨਾਜਨਪਦੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਸੌਬਲ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਦਿਉਮਤਸੇਨ, ਸਾਲਵ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਨਪਦਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ,
ਕृਪੇਣਾਚਾਰ੍ਯਮੁਖ੍ਯੇਨ ਸਹਿਤਾਃ ਕੁਰਵੋ ਨृਪਾਃ। ਸਞ੍ਜਕਾਰ੍ਮੁਕਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾ ਰਥਿਨੋ ਰਥਯੂਥਪਾਃ। ਅਨ੍ਯੇ ਚੈਵ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਕ੍ਰਿਪਾ ਆਚਾਰਯ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੁਰੁ ਰਾਜੇ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਰਥ ਯੋਧੇ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਤੇ ਮਹਾਰਥੀ,
ਮਰੁਦ੍ਗਣੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਪਿ ਪੁਰਂਦਰਃ । ਤਦ੍ਬਲਂ ਨ ਜਯੇਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਾਦਿਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਆਪ, ਮਰੁਦਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਆਦਿ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਉਸ ਫੌਜ ਨੂੰ, ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।